Tibetan
ཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱའི་སྒྲ་དོན། མཚན་གཞི་ལ་དོགས་པ་བཅད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་པ་གང་ཞིག ཆོས་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རང་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་རིག་པ་གཙོ་བོར་གསལ་རིག་ཏུ་སྐྱེད་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཤེས་པར་མཚུངས་པས་ན་མཚུངས་པ། ཆོས་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པས་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་རྐྱེན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ལ་སོགས་པ་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔ་ལས་ལྡང་བའི་ལྡང་སེམས་ཀྱི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གང་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག དང་པོའི་འཇུག་སེམས་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག ཀུན་གཞི་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། དང་པོའི་འཇུག་སེམས་དང་འབྲས་བུའི་བར་དུ་དུས་རིང་པོས་ཆོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་འཐད་ཀྱང་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་མི་གསལ་བ་ཡོད་པས་དེས་ལྡང་སེམས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བདག་རྐྱེན་ལ་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། སྒྲ་དོན་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རང་གི་བདག་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་དབང་མངོན་ཡུལ་སོ་སོར་འཛིན་ནུས་པའི་ཆ་གཙོ་བོར་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་དེ། རང་གི་བདག་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་དབང་མངོན་གྱི་བདག་རྐྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་གི་དབང་གིས་དབང་ཤེས་ཀྱི་སྟེང་གི་ཡུལ་འཛིན་ནུས་རང་དབང་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་བདག་རྐྱེན་ནོ། །གསུམ་པ་དམིགས་རྐྱེན་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། མཚན་གཞི་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྣམ་ཤེས་དེའི་སྟེང་གི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པའི་ཆ་གཙོ་བོར་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱི་དོན་དེ་རྣམ་ཤེས་དེའི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད། རྣམ་རིག་པ་ལྟར་ན། ཕྱི་དོན་གྱི་ཚབ་ཏུ་ནུས་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འདོད་ཀྱང་། འདིར་ནི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་ཕྱི་དོན་ཉིད་ལ་འཇོག་དགོས་པས་གཟུགས་སོགས་དོན་ལྔའོ། །འོན་ཀྱང་གཟུང་དོན་དང་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། རྣམ་པ་གཏོད་པ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་དམིགས་རྐྱེན་དང་། རང་ངོས་ནས་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏོད་པའི་ཆ་ནས་གཟུང་དོན་དུ་འཇོག་པས། གཟུང་དོན་ལ་དམིགས་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱབ་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་དེའི་དམིགས་རྐྱེན་ལ་རྣམ་ཤེས་དེའི་གཟུང་དོན་གྱིས་མ་ཁྱབ་བོ། །གཉིས་པ
Chinese
等无间缘也有三种，即：定义、所诠释的词义、以及断除对实例的疑惑。第一种是：任何一种心识，不被其他法所间隔，主要地、直接地产生作为自果的心识，即是等无间缘。第二种是：因为因果二者在知晓上相同，所以是“等”；因为不被其他法所间隔，所以是“无间”；因为能产生，所以是“缘”。第三种是：那么，从二禅等五种无心状态中生起的出定心的等无间缘是什么呢？有些人认为，最初的入定心就是，有些人认为，阿赖耶识就是，这不合理，因为最初的入定心和果之间可能会被很长的时间间隔开，而且阿赖耶识的说法在唯识宗成立，但在经部宗不成立。因此，在那些状态中，存在不明显的心识，因此它是出定心的等无间缘。第二，增上缘有定义、实例和词义三种。第一种是：主要地、直接地产生能够执持各自对境的自果——根识的因素，即是自果根识的增上缘的定义。第二种是：之前已经说过了。第三种是：因为凭借它，能够自主地产生根识之上的执持对境的能力，所以是增上缘。第三，所缘缘有定义和实例两种。第一种是：主要地、直接地产生该识之上的对境的行相的外部事物，即是该识的所缘缘的定义。按照唯识宗的观点，应该用“能力”来代替“外部事物”。第二种是：有部宗的人认为：“所缘是所有法。”因此认为一切法都是所缘，但在这里必须安立为能产生行相的外部事物，因此是色等五境。然而，能取境和这二者的区别是：从仅仅产生行相的角度来说是所缘缘，从自身产生相似行相的角度来说是能取境。因此，能取境遍及所缘缘，但该识的所缘缘不遍及该识的能取境。第二
English
The immediately preceding condition also has three aspects: definition, the meaning of the word being explained, and the elimination of doubts about the example. The first is: Any consciousness that, without being interrupted by other dharmas, primarily and directly generates the consciousness that becomes its own result is the immediately preceding condition. The second is: Because the cause and effect are the same in terms of knowing, it is "immediately preceding"; because it is not interrupted by other dharmas, it generates immediately, hence it is a condition. The third is: Then, what is the immediately preceding condition for the arising mind that arises from the five states of mindlessness, such as the two absorptions? Some believe that it is the initial entering mind itself, and some believe that it is the alaya-consciousness itself, which is not reasonable, because there may be a long time interval between the initial entering mind and the result, and the theory of alaya-consciousness is valid in the Vijnanavada school, but not in the Sautrantika school. Therefore, in those states, there is a non-manifest consciousness, so it is the immediately preceding condition of the arising mind. Second, the dominant condition has three aspects: definition, example, and meaning of the word. The first is: The factor that primarily and directly generates the ability to hold the respective objects of the sense consciousness that has become its own result, which is the definition of the dominant condition of the sense consciousness that has become its own result. The second is: It has been explained before. The third is: Because by its power, it can autonomously generate the ability to hold objects on top of the sense consciousness, it is the dominant condition. Third, the objective condition has two aspects: definition and example. The first is: The external object that primarily and directly generates the aspect of the object on top of that consciousness is the definition of the objective condition of that consciousness. According to the Vijnanavada school, the word "power" should be substituted for "external object." The second is: The Abhidharma masters say, "The object is all dharmas." Therefore, they believe that all dharmas are objects, but here it must be established as the external object that generates the aspect, so it is the five objects such as form. However, the difference between the apprehended object and these two is: From the point of view of merely generating the aspect, it is the objective condition, and from the point of view of generating a similar aspect from itself, it is the apprehended object. Therefore, the apprehended object pervades the objective condition, but the objective condition of that consciousness does not pervade the apprehended object of that consciousness. Second
Tibetan
་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ། རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། རྐྱེན་གསུམ་ལ་དཔྱད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་དང་། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡིད་དབང་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་ཤིང་གཟུང་དོན་ཅན་གྱི་ཤེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་འཛིན་ཡིད་མངོན་སོགས་ལྔའོ། །གསུམ་པ་ལ། བདག་རྐྱེན་ནི། དབང་ཤེས་རྒྱུད་ལྡན་དུ་འབྱུང་བའི་ཚེ། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ། ཡིད་མངོན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། ཡིད་མངོན་ཡིན་ན། དོན་རིག་ཡིད་མངོན་ཡིན་དགོས་ཤིང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དོན་རིག་ཡིད་མངོན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དང་། བདག་རྐྱེན་གཉིས་རྫས་གཅིག་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དེ་དབང་ཤེས་ཉིད་དུ། རྣམ་འགྲེལ་ངེས་གཉིས་ཆར་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བདག་རྐྱེན་དེ་ཉིད་ཡིད་མངོན་མྱོང་བ་གསལ་རིག་ཏུ་བསྐྱེད་པའི་ཆ་ནས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་འཇོག་སྟེ། རྣམ་ངེས་སུ། དབང་ཤེས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས། །བྱུང་ཞེས་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། དེ་ཕྱིར་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དམིགས་རྐྱེན་ནི། དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་དམིགས་རྐྱེན་ནི་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་དམིགས་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིད་མངོན་གྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་དུས་སུ་འདས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཉིད་ཕྱིར་འདས་པ་ཡིས། །དོན་མཐོང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེའི་རིགས་འདྲ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་དེ་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དང་། དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་གཉིས་ཀའི་གཟུང་དོན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། སྐྱེ་བའི་ཚུལ། དེ་ཚད་མར་བསྒྲུབ་པ། སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་ལ་དཔྱད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། དབང་མངོན་ལྔ་འགགས་པའི་རྗེས་སུ་ཡིད་མངོན་ལྔ་ཅིག་ཅར་སྐྱེའམ་མི་སྐྱེ། མི་སྐྱེ་ན་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་མི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེ་ན་གང་ཟག་གཅིག་རྒྱུད་དུ་མར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྐྱེ་ཡང་གང་ཟག་གཅིག་རྒྱུད་དུ་མར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ནང་དུ་རང་རིག་གི་རྒྱུན་གཅིག་གིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་དབང་ཤེས་ལྔ་དང་རྟོག་པ་ཅིག་ཅར་སྐྱེས་པའི་ཚེ་གང་ཟག་གཅིག་རྒྱུད་དུ་མར་ཐ
Chinese
意现量有三种，即：本体的确定、自性的确立、诤论的破除。第一方面，有定义、分类、对三种因的考察这三者。第一，是自身不共的增上缘，以及从紧随因意根直接产生，且具有所取义的识。第二，是取色意现等五种。第三方面，增上缘是：根识在相续中产生时，五种根的识，是意现量不共的增上缘。如果存在意现量，则必须是义明意现量。因为意的识不能作为义明意现量的不共增上缘，因为它的紧随因和增上缘二者是同一实体。紧随因即是根识本身，这是《释量论》和《量决定论》二者都阐述的。紧随因是指，如前所述的增上缘，从产生意现量体验的明觉部分来说，被安立为紧随因。如《量决定论》中说：“从根识的紧随因中，产生。”《释量论》中说：“因此根的识，具有从紧随因中产生的特性。”所缘缘是：根现量第一刹那的所缘缘不是意现量第一刹那的所缘缘，因为它在意现量的紧随因之时已经灭尽了。因为经中说：“刹那本身因为已灭，所以见义是不存在的。”因此，与其同类的第二刹那，是意现量第一刹那和根现量第二刹那二者的所取义。第二，自性的确立方面，有产生的理据、成立其为量、对产生之状态的考察这三者。第一，五根现量灭尽后，五意现量同时产生还是不产生？如果不产生，则不能成立从因的差别产生果的差别。如果产生，则将导致一个补特伽罗成为多个相续。如果这样产生，也不会有导致一个补特伽罗成为多个相续的过失，因为内部有自证的相续统一摄持。否则，当五根识和分别念同时产生时，一个补特伽罗将成为多个相
English
There are three types of mental direct perception: the determination of the entity, the establishment of the nature, and the refutation of arguments. The first aspect has three parts: definition, classification, and examination of the three causes. First, it is the consciousness that arises directly from the immediately preceding cause, the mental faculty, and has an object to be grasped, which is its own unique and uncommon dominant condition. Second, there are five types, such as the visual mental direct perception. In the third aspect, the dominant condition is: when the root consciousness arises in the continuum, the five consciousnesses of the senses are the uncommon dominant condition of mental direct perception. If there is mental direct perception, it must be meaning-perceiving mental direct perception. Because the consciousness of the mind cannot act as the uncommon dominant condition of meaning-perceiving mental direct perception, because its immediately preceding cause and dominant condition are the same entity. The immediately preceding cause is the root consciousness itself, as explained in both the Commentary on Valid Cognition and the Determination of Valid Cognition. The immediately preceding cause is the dominant condition mentioned above, which is established as the immediately preceding cause from the aspect of generating the clear and aware experience of mental direct perception. As it says in the Determination of Valid Cognition: "From the immediately preceding cause of the root consciousness, it arises." And in the Commentary on Valid Cognition: "Therefore, the consciousness of the senses has the characteristic of arising from the immediately preceding cause." The objective condition is: the objective condition of the first moment of sense direct perception is not the objective condition of the first moment of mental direct perception, because it has already ceased at the time of the immediately preceding cause of mental direct perception. Because the scripture says: "Because the moment itself has ceased, seeing the meaning does not exist." Therefore, the second moment of the same type is the object to be grasped of both the first moment of mental direct perception and the second moment of sense direct perception. Second, in terms of establishing the nature, there are three aspects: the rationale for arising, establishing it as valid cognition, and examining the state of arising. First, after the five sense direct perceptions have ceased, do the five mental direct perceptions arise simultaneously or not? If they do not arise, then the difference in the effect cannot be established from the difference in the cause. If they arise, then it will lead to one person becoming multiple continuums. If they arise in this way, there will be no fault of leading to one person becoming multiple continuums, because the continuum of self-awareness internally unifies and holds it together. Otherwise, when the five sense consciousnesses and conceptual thought arise simultaneously, one person will become multiple