Chinese
因为这是名称的类别，所以两者也都可以作为区分的基础。这里因为所量是二，所以说“量二”，即是现量和比量。在《释量论》中说：“正确的知识有两种，即现量和比量。”因为这是将正确的知识作为区分的基础来讲解的缘故。第二是：现量和比量两种。第三是：在了解所量的方式上，有两种方式，即依靠体验来了解的方式和依靠征相来了解的方式；或者说，有两种方式，即通过自己的体性来了解的方式和通过他者的体性来了解的方式。第四是：如果问现量和比量这二者属于四种差别中的哪一种？ 智足（梵文天城体：ཛྙཱ་ན་ཤྲཱི་，梵文罗马拟音：Jñānaśrī，汉语字面意思：智吉祥）说：是遮遣一性的差别，因为现量是体验部分的知识，所以是实物；而比量是分别念染污的部分，所以所取境不是实物，因此衡量它的比量也不是实物。这样说是不合理的，因为两者都是实物。并且，比量的所取境在不是实物的部分是错觉，而错觉本身就是实物。有些人认为依靠一个境是相同的，这也是不合理的，因为分别念和无分别念不是一个境。有些人认为依靠不同的境是体性不同的，这也是不合理的，因为一般的比量与现量体性不同，而特殊的自证现量与现量体性不同，那么这就会导致它不是知识。因此，现量和比量在心的体性上是一体的，因为比量本身就具有现量一体的体性。依靠境来安立现量和比量，例如，了知山上有火的比量，就境而言，是山和火的集合，所以是比量；就自己的体性而言，是现量。如果说，那个比量就境而言不是比量，因为就境而言是现量。又如果特殊的自证现量与现量体性是一体的，如果必须与现量体性是一体的，那么，那个法，就成了与现量体性是不同的，因为与根现量体性是不同的。如果这样说，第一个过失是没有的，因为说是依靠境是不同的。
English
Since this is a category of names, both can also be used as a basis for distinction. Here, because there are two objects to be measured, it is said "two valid cognitions," which are direct perception and inference. In the Pramāṇavārttika, it says, "Correct knowledge has two aspects, namely direct perception and inference." This is because it explains correct knowledge as the basis for distinction. The second is: direct perception and inference. The third is: In the way of understanding the object to be measured, there are two ways, namely the way of understanding based on experience and the way of understanding based on signs; or there are two ways, namely the way of understanding through one's own nature and the way of understanding through the nature of others. The fourth is: If asked which of the four differences do direct perception and inference belong to? Jñānaśrī says: It is the difference of negating oneness, because direct perception is the knowledge of the part of experience, so it is a real object; and inference is the part of the defilement of conceptual thought, so the object of apprehension is not a real object, therefore the inference that measures it is also not a real object. It is unreasonable to say this, because both are real objects. Moreover, the object of apprehension of inference is an illusion in the part that is not a real object, and the illusion itself is a real object. Some people think that relying on one object is the same, which is also unreasonable, because conceptual thought and non-conceptual thought are not the same object. Some people think that relying on different objects is different in nature, which is also unreasonable, because general inference is different in nature from direct perception, and special self-awareness direct perception is different in nature from direct perception, then this would lead to it not being knowledge. Therefore, direct perception and inference are one in the nature of mind, because inference itself has the nature of being one with direct perception. Direct perception and inference are established based on the object, for example, the inference that knows there is fire on the mountain, in terms of the object, is the collection of the mountain and fire, so it is inference; in terms of its own nature, it is direct perception. If it is said that that inference is not inference in terms of the object, because it is direct perception in terms of the object. Also, if the special self-awareness direct perception is one in nature with direct perception, if it must be one in nature with direct perception, then, that dharma, becomes different in nature from direct perception, because it is different in nature from sense direct perception. If you say so, the first fault is not there, because it is said that it is different depending on the object.
Tibetan
་པའི་དོན། རྗེས་དཔག་དེ་རྗེས་དཔག་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་སོང་བའི་ཚེ་རྗེས་དཔག་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་རིག་མངོན་སུམ་དུ་འཇོག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཚེ་རྗེས་དཔག་དེ་རྗེས་དཔག་གི་ཡུལ་དུ་མི་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོན་གཉིས་པ་ཡང་མེད་དེ། བྱེ་བྲག་ཤ་པ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ན། ཤིང་ཙམ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། ཤ་པ་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་ན། ཤིང་ཙམ་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། རང་སྡེ་ཁ་ཅིག་ཚད་མ་ལ། མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་ལུང་ཚད་མ་གསུམ་དུ་ངེས་པར་འདོད་ཅིང་། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་དེའི་སྟེང་དུ་དཔེ་ཉེར་འཇལ་གྱི་ཚད་མ་དང་། བཞིར་གྲངས་ངེས་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་པ་ཁ་ཅིག དེའི་སྟེང་དུ་དོན་གྱིས་གོ་བ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མ་སོགས་མང་དུ་ཡོད་པར་འདོད་ན། འདིར་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཞེ་ན། རང་ལུགས་ཀྱི་གྲངས་ངེས་བསྒྲུབ་པ་ནི། འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་གཅིག་ཉིད་ལ། རྟོགས་ཚུལ་གྱིས་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་ངེས་པས། རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡང་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་ཞེས་པའོ། །གཞན་ལུགས་ཀྱི་གྲངས་ངེས་འགོག་པ་ལ་མདོར། ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་བློ་དང་། ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་ཚད་མ་ཕུང་པོ་གསུམ་པར་འདོད་པའི་གྲངས་མང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པར་གསུངས་ཤིང་། རྣམ་འགྲེལ་དུ། དེའི་སྟེང་དུ་རྒྱང་འཕེན་པས་ཚད་མ་མངོན་སུམ་གཅིག་པུར་འདོད་པ་གྲངས་ཉུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ཡང་གསུངས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། སྤྱིར་མིང་ལ་བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ལྷས་བྱིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མིང་ལ་ལྟོས་པ་དང་། ཤིང་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རིགས་ལ་ལྟོས་པ་གཉིས་སོ། །ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་བཤད་པ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དུ་བྱས་པའི་མིང་དང་། བུམ་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་འཇུག་པ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དུ་བྱས་པའི་མིང་གཉིས་སོ། །འདི་ལ་བཤད་འཇུག་འགལ་བ་དང་། མི་འགལ་བ་དང་། འགལ་ཞིང་མི་འགལ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱིའུ་ཏིལ་བརྡུང་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། བྱ་ལུག་རྫི་མོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་པ་དང་། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། འགལ་འདུ་མུ་གསུམ་པ་སྟེ། དཔེར་ན། མཚོ་སྐྱེས་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། འཇུག་པ་ནི་པདྨ་ལ་འཇུག་ལ། བཤད་ན་མཚོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མཚོ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལ་གསུམ་ལས། མཚོ་ལས་སྐྱེས་པའི་པདྨོ་ལ་བཤད་འཇུག་གཉིས་
Chinese
的意义。那个比量，当比量中自证现量生起时，因为比量不依赖于境而安立自证现量。因为那时，那个比量不被安立为比量的境。第二个过失也没有，如果差别是肉和本体是一，也必须和树木的本体是一，如果肉和本体是异体，则不一定和树木的本体是异体。第五个是，自宗有些认为量，现量、比量、圣教量决定为三种。月称论师在它的基础上加上譬喻衡量之量，决定为四种。外道有些认为，在它的基础上加上以义理解和无事物的量等很多。这里，现量和比量决定为二种的理由是什么呢？成立自宗的数决定是：进入的境是自相唯一，以认识的方式，所量决定为二，所以能认识的量也决定为二。简要地遮破他宗的数决定是：经中说，遮破认为了知颜色无常的智慧和见到差别而认识的智慧是量，是认为三蕴的多数方的邪分别。在《释量论》中也说，在它的基础上，遮破顺世外道认为量是现量唯一的少数方的邪分别。第六个是，一般从名称的所诠释的角度来分，如“天授”那样依赖于名称，如“树”那样依赖于种类的有两种。从本体的角度来分，如“一切智”那样，是作了诠释有理由的名称，如“瓶子”那样，是作了进入有理由的名称有两种。这有诠释进入相违和不相违和相违不相违三种。第一个是，如“鸟雀打油”那样，如“牧羊女放羊”那样。第二个是，如“一切智”那样，如“眼识”那样。第三个是，相违和不相违的第三种情况，例如，以“海生”为例，进入是指莲花，诠释则是由于从海中生起，所以是海生。其中有三种，对于从海中生起的莲花，诠释和进入二者
English
meaning of. That inference, when self-cognizance manifests in inference, it is because inference does not rely on the object to establish self-cognizance as manifest. Because at that time, that inference is not established as the object of inference. The second fault is also absent, if the difference is that flesh and essence are one, then it must also be that the essence of wood is one, but if flesh and essence are different, then it is not necessary that the essence of wood is different. Fifth, some of our own schools hold that valid cognition is definitely threefold: direct perception, inference, and scripture. Master Chandrakirti added the valid cognition of analogy and measurement on top of that, making it four. Some outsiders hold that there are many more, such as understanding through meaning and the valid cognition of non-things. Here, what is the reason for the determination of two types of valid cognition: direct perception and inference? The establishment of the numerical determination of one's own system is: the object of entry is the unique self-characteristic, and the object to be measured is determined to be two by the mode of understanding. Therefore, the valid cognition that understands is also numerically determined to be two. To refute the numerical determination of other systems, in short: it is said that the wisdom that realizes that color is impermanent and the wisdom of recognizing differences by seeing are valid cognitions, refuting the misconceptions of the majority side that considers them to be three aggregates. In the Commentary on Valid Cognition, it is also said that on top of that, the Carvakas' view that valid cognition is only direct perception is also refuted as a misconception of the minority side. Sixth, generally, if names are divided from the perspective of what is expressed, there are two types: those that depend on the name, such as "Devadatta," and those that depend on the category, such as "tree." If divided from the perspective of essence, there are two types: names that are explained with reason, such as "omniscient," and names that are applied with reason, such as "pot." In this case, there are three types: explanation and application are contradictory, non-contradictory, and contradictory and non-contradictory. The first is like "bird pecking sesame seeds" and "shepherdess herding sheep." The second is like "omniscient" and "eye consciousness." The third is the third case of contradiction and non-contradiction. For example, in the case of "sea-born," application refers to the lotus, and explanation is that it is called "sea-born" because it is born from the sea. Among these three, for the lotus born from the sea, both explanation and application