Tibetan
་འགལ་གྱི་འགལ་ཟླ་གང་རུང་གཅིག་དངོས་པོར་མེད་པས་དངོས་པོར་མེད་པ་ལ་དོན་ལ་གྲུབ་པའི་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བློ་ངོར་འགལ་བ་གྲུབ་སྟེ། གནོད་བྱེད་ནུས་ལྡན་དང་གནོད་བྱ་ནུས་མེད་གཉིས་མངོན་སུམ་ཕྲུགས་གསུམ་གྱིས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ངེས་པར་བྱེད་ཅིང་། ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་གྱི་འགལ་ཟླ་གང་རུང་གཅིག་ཚད་མས་བཀག་ཅིང་། ཅིག་ཤོས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ལ་འགལ་བར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་གཞག ཐ་དད་ལ་འགལ་བ་འཇོག་པའི་ཚུལ། ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དང་། གཅིག་གི་རྣམ་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྫས་ཐ་དད་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཐ་དད་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་དང་། ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུའོ། །ལྡོག་པ་ཐ་དད་ནི་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་སྟེ། བྱས་མི་རྟག་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ། རྫས་གཅིག་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། བྱས་མི་རྟག་ལྟ་བུའོ། །ལྡོག་པ་གཅིག་ནི་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འཆར་བ་སྟེ། བྱས་པ་དང་བྱས་པ་ལྟ་བུའམ་ཚད་མ་དང་ཡང་དག་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐ་དད་ལ་ཕན་བྱ་ཕན་བྱེད་དང་། གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དང་། དེ་གཉིས་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ་གསུམ་ལས། བར་པ་ཉིད་ལ་འཇོག་གོ །གསུམ་པ་ལ། མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཁ་ཅིག ཕན་ཚུན་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དུ་གྱུར་ཅིང་འགལ་ཟླ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཚོགས་པའི་སྤྱི་མི་སྲིད་ཅིང་། ཡ་གྱལ་མཚན་ཉིད་དུ་འཇོག་ན་ཅིག་ཤོས་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ནི། ཆོས་གང་ཞིག་ཆོས་གཞན་ཡིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་དེ་ཆོས་གཞན་དེ་དང་ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་གྱི་མཚན་ཉིད། གཉིས་པ་ལ་དངོས་འགལ་དང་བརྒྱུད་འགལ་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཁ་ཅིག རང་གི་དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་ལྡོག་ཙམ་དུ་གནས་པ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། སྔོན་པོ་ཆོས་ཅན། སྔོ་མིན་རྣམ་པར་བཅད་ལྡོག་ཙམ་དུ་གནས་པར་ཐལ། དེ་དང་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྔོ་འཛིན་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་དུ་ཐལ་ལོ། །ཁ་ཅིག་རྣམ་བཅད་ལ་དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་ཡོངས་གཅོད་ལ་དེར་གྲུབ་པ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། འདུས་མ་བྱས་དང་དངོས་འགལ་དུ་ཐལ། རྣམ་བཅད་ལ་འདུས་མ་བྱས་རྣམ་པར་བཅད་ནས་ཡོངས་གཅོད་ལ་འདུས་བྱས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། ཆོས་གང་ཞིག་ཆོས་གཞན་ཡིན་པ་ལ་དངོས་སུ་གནོད་བྱེད་དང་བརྒྱུད་ནས་གནོད་བྱེད་དེ་རིམ་པ་བཞིན། ཆོས་གཞན་དེ་དང་དངོས་འགལ་དང་། བརྒྱུད་འགལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་རང་མིན་དང་དངོས་འགལ་གྱི་མཚན་ཉིད། རང་མིན་འགོག་པའོ། །དཔེར་ན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་མིན་གྱི་ཁྱབ་བྱེད་འགོག་པ་དེ། རང་མིན་གྱི་ཁྱབ་བྱེད་དེ་དང་བརྒྱུད་འགལ་གྱི་མཚན་ཉིད། དཔེར་ན། བྱས་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། དངོས་པོ་དང་། རྟག་དངོས་དང་། ངེས་དངོས་དང་། ལྟོས་བཅས་ལྟ་བུའོ། །བརྒྱུད་འགལ་ཡིན་ན། དངོས་འགལ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དགོས་པའི་དོན་ཡང་། དངོས་འགལ་གྱི་འགལ་ཟླ་གནོད་བྱེད་དེ་དང་ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་ཡིན་པ་དང་། དེའི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་དངོས་འགལ་གྱི་གནོད་བྱ་དེ་དང་བརྒྱུད་འགལ་ཡིན་ལ། དངོས་འགལ་གྱི་གནོད་བྱ་དགག་པ་དེ་དང་ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་དང་། དེའི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་ནི་གནོད་བྱེད་དེ་དང་བརྒྱུད་འགལ་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་བྱ་དེ་གནོད་བྱེད་དེ་དང་དངོས་འགལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་མིན་གྱི་ཁྱབ་བྱེད་འགོག་པའི་དོན་ཡང་བྱས་པའི་རང་མིན་ནི་མ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཁྱབ་བྱེད་ནི་རྟག་པ་ཡིན་པས་དེ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཀ་བ་དང་བུམ་པ་ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་མ་ཡིན་ན། དེ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པ་གྲུབ་པས་ཅིག་ཤོས་ཡིན་པ་འགོག་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། བུམ་པ་ཡིན་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་ཀ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ནི་མེད་ཅིང་། བུམ་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཀ་བ་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་གྱིས་ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པ་ཙམ་གྱི་དགག་བྱ་ནི་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་འགོག་སྟེ། འདི་ལྟར་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཀ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀ་བ་སྣང་རུང་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་ལ་དངོས་འགལ་གྱི་འགལ་ཟླ་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་ཅིག་ཤོས་འགོག་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ནི་མེད་ཅིང་། དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བརྒྱུད་འགལ་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་འགལ་ཟླ་འགོག་སྟེ། འདི་ལྟར་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། རྟག་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །འགལ་བ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་བདུན་པའོ། །ཤེས་བྱ་སྤྱི་ལྡོག་ནས་གཏན་ལ་དབབ་པ་རྣམས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ཤེས་བྱེད་ཚད་མའི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དང
Chinese
因为任何一种相违的对立面在事物中不存在，所以在事物中不存在的，在意义上没有成立的相违。第二，在意识中成立相违，能损害的具有能力和所损害的没有能力，两者通过明显的三种方式确定为因果关系，并且互相排斥的对立面中的任何一种被量所遮止，另一种被量所成立，却强加上相违。第三将在下面阐述。第二，互相排斥相违有三种：一和异的区分，在异上安立相违的方式，互相排斥相违的解说。第一，有一和异的区分，第一，事物上的异是由于不同的因缘所生，如稻芽和青稞芽。反体上的异是在意识中显现为不同的形象，如所作和无常。第二，事物上的一是从同一个因缘所生，如所作和无常。反体上的一是在意识中显现为同一个形象，如所作和所作，或者量和正确的认识。第二，在异上，有能利益和所利益，能损害和所损害，以及两者都不是的三种，在中间的安立。第三，有体性和分类两种，第一，有些说：互相成为所损害和能损害，并且对立面在事物中没有成立，这不合理，因为所损害和能损害聚集的共同体是不可能的，如果将个别作为体性，则不能周遍另一个。自宗认为：任何法对是其他法的有损害，那个其他法和它是互相排斥相违的体性。第二，有直接相违和间接相违两种。第一的体性，有些说：安住在只是对自己的遮遣对象进行区分和遣除，这不合理，因为蓝色法，蓝色不是安住在只是区分和遣除，因为它是和直接相违，如果承认，则会成为蓝色执着的显现境。有些说在区分时，遮遣对象被区分，在完全断除时，在那里成立，这不合理，因为事物法，是和非组合的直接相违，在区分时，非组合被区分，在完全断除时，在组合上成立。自宗认为：任何法对其他法
English
Since any one of the contradictory opposites does not exist in things, there is no contradiction in meaning for what does not exist in things. Second, contradiction is established in consciousness, the ability to harm and the inability to be harmed are determined as cause and effect by three obvious means, and any one of the mutually exclusive opposites is prevented by valid cognition, and the other is established by valid cognition, but contradiction is imposed. The third will be explained below. Second, there are three types of mutual exclusion contradiction: the distinction between one and different, the way to establish contradiction on different, and the explanation of mutual exclusion contradiction itself. First, there is the distinction between one and different, first, the difference in things is born from different causes and conditions, such as rice sprouts and barley sprouts. The difference in negation is that it appears as different images in consciousness, such as created and impermanent. Second, the oneness in things is born from the same cause and condition, such as created and impermanent. The oneness in negation is that it appears as the same image in consciousness, such as created and created, or valid cognition and correct knowledge. Second, in difference, there are three types: the benefactor and the benefited, the harmer and the harmed, and neither of the two, which are established in the middle. Third, there are two types: characteristics and divisions, first, some say: becoming mutually harmful and harmful, and the opposite is not established in things, which is unreasonable, because the commonality of the harmed and the harmer gathering is impossible, if the individual is taken as the characteristic, then it cannot pervade the other. The self-system believes that any dharma that is harmful to other dharmas, that other dharma and it are the characteristics of mutual exclusion contradiction. Second, there are two types: direct contradiction and indirect contradiction. The characteristic of the first, some say: residing only in distinguishing and eliminating one's own object of negation, which is unreasonable, because the blue dharma, blue is not residing only in distinguishing and eliminating, because it is directly contradictory to it, if admitted, it will become the appearing object of blue grasping thought. Some say that in distinguishing, the object of negation is distinguished, and in complete elimination, it is established there, which is unreasonable, because the thing dharma is directly contradictory to the non-composite, in distinguishing, the non-composite is distinguished, and in complete elimination, it is established on the composite. The self-system believes that any dharma to other dharmas
Chinese
对于作为其他法的事物，直接损害和间接损害，按照次第，是与该其他法直接相违和间接相违的定义。或者，不是自方与直接相违的定义，是否定不是自方。例如，常与无常等。否定不是自方的遍及，是与该不是自方的遍及间接相违的定义。例如，有为法、常、事物、常事物、决定事物和相对等。如果是间接相违，也需要以直接相违来区分的意义是，直接相违的相违品损害者，与它是周遍相等，并且它的所有支分都与直接相违的损害对象间接相违，而直接相违的损害对象所否定之物，与它是周遍相等，并且它的所有支分不是与损害者间接相违，因为损害对象与该损害者不是直接相违的缘故。否定不是自方的遍及的意义也是，有为法的不是自方是非有为法，并且它的遍及是常，因此是否定它。如果柱子和瓶子不是互相相离相违，那么，成立了二者是一体，因此会变成无法否定是另一者吗？没有过失，因为以瓶子作为理由，来成立不是柱子的正确理由是没有的，并且以是瓶子的理由来成立不是柱子，是因为二者互相分离而存在的威力，不是因为互相相离相违的威力。因此，仅仅是互相分离而存在的否定对象，是用能见的未见的理由来否定的，就像这样，瓶子法，不是柱子，因为柱子是能见的，但未被量见到。对于互相相离相违，没有以直接相违的相违品作为理由，来否定另一者的正确理由，而是以它所区分的间接相违作为理由，来否定相违品，就像这样，瓶子法，不是常事物，因为是有为法的缘故。考察相违的善说，即第七品。关于从所知总相方面进行决定的内容，已经讲完了。第二，对于必须确定作为认识者的量之自性，有二：定义的安立和
English
For things that are other dharmas, direct harm and indirect harm, in order, are the definitions of being directly contradictory and indirectly contradictory to that other dharma. Or, the definition of not being oneself and being directly contradictory is the negation of not being oneself. For example, permanence and impermanence, etc. Negating the pervasion of not being oneself is the definition of being indirectly contradictory to that pervasion of not being oneself. For example, conditioned phenomena, permanence, things, permanent things, definite things, and relative things, etc. If it is indirectly contradictory, it is also necessary to distinguish it with direct contradiction, which means that the contradictory harmer of direct contradiction is coextensive with it, and all its parts are indirectly contradictory to the harmed object of direct contradiction, and what is negated by the harmed object of direct contradiction is coextensive with it, and all its parts are not indirectly contradictory to the harmer, because the harmed object is not directly contradictory to that harmer. The meaning of negating the pervasion of not being oneself is also that the non-self of conditioned phenomena is unconditioned phenomena, and its pervasion is permanence, so it is negated. If the pillar and the vase are not mutually exclusive and contradictory, then, since it is established that the two are one, will it become impossible to negate being the other? There is no fault, because there is no correct reason to establish that it is not a pillar by using the vase as a reason, and the reason for establishing that it is not a pillar by the reason of being a vase is due to the power of the two existing separately, not because of the power of mutual exclusion and contradiction. Therefore, the object of negation that merely exists separately is negated by the reason of the non-observation of the visible, like this, the vase, is not a pillar, because the pillar is visible, but it is not observed by valid cognition. For mutual exclusion and contradiction, there is no correct reason to negate the other by using the contradictory of direct contradiction as a reason, but the indirect contradiction distinguished by it is used as a reason to negate the contradictory, like this, the vase, is not a permanent thing, because it is a conditioned phenomenon. The excellent explanation of examining contradictions, that is the seventh chapter. The content of determining from the aspect of the general characteristics of knowable objects has been explained. Secondly, for the necessity of determining the nature of valid cognition as a knower, there are two: the establishment of the definition and