Tibetan
གྱི་བར་དུ་རྒྱུན་རིང་དུ་འགྲོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། རྒྱུན་ཡུན་རིང་དུ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་ན་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་ཡིན་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མཆོག་གིས། ཚ་གྲང་གཉིས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ཕྲད། གཉིས་པ་ལ་གྲང་རེག་ནུས་མེད་དུ་སྐྱེ། ཤིན་ཏུ་མྱུར་ན་སྐད་ཅིག་གསུམ་པ་ལ་གྲང་རེག་གི་རྒྱུན་ལྡོག ལྡོག་པ་བུལ་བའི་མུ་མཐའ་ནི་གཟུང་དུ་མེད་དོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་གྲང་རེག་ནུས་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཚ་རེག་དང་ཕྲད་པའི་གྲང་རེག་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་དེས་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། གཉིས་པ་ལ། དོན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གནོད་བྱ་ལྡོག་པའི་དུས་དང་། བློའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གནོད་བྱ་ལྡོག་པའི་དུས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཚ་གྲང་གཉིས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ཕྲད། དེ་གཉིས་ཕྲད་པའི་ཚ་རེག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དང་། གྲང་རེག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་ཉེར་ལེན་བྱས་ནས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་གྲང་རེག་སྐྱེ། སྐད་ཅིག་གསུམ་པ་ལ་གྲང་རེག་མི་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུན་ལྡོག་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ནུས་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་ལ། ཕྲད་དགོས་པ་ལ། སྣང་མུན་གཉིས་ཕྲད་པ་མེད་དོ་ཅེ་ན་མི་འགལ་ཏེ། མུན་པའི་སྐད་ཅིག་སྔ་མས་སྣང་བ་དང་ཉེ་བའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པའི་ཚེ། སྣང་བའི་སྐད་ཅིག་སྔ་མས་མུན་པ་དང་ཉེ་བའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་སྐྱེད་ལ། དེ་ནས་སྣང་བ་དང་ཉེ་བའི་མུན་པ་ནུས་མེད་དུ་སྐྱེའོ། །ཕྱིས་མུན་པ་ནུས་མེད་འགགས་པ་ཉིད་སྣང་བ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་སྐྱེ་འགག་དུས་མཉམ་སྟེ། སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ངེས་ཤེས་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་དང་སྒྲོ་འདོགས་ནུས་མེད་གཉིས་དངོས་སུ་ཕྲད། སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེད་པ་དང་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་རྒྱུན་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། དོན་གྱི་འགལ་བ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་དང་། བློའི་འགལ་བ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་གཉིས་ཡོད་པ་ནི་གཞུང་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་ལ་འགལ་བ་དགག བློ་ངོར་འགལ་བ་བསྒྲུབ། འགལ་བ་རྟགས་སུ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དོན་ལ་འགལ་བ་མ་གྲུབ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་གྱི་གནོད་བྱ་དང་གནོད་བྱེད་གཉིས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པས་དེ་བྱུང་འབྲེལ་དོན་ལ་གྲུབ་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁེགས་ལ། ཕན་ཚུན་སྤང
Chinese
之间长久相伴。说这种说法不合理，如果长久一起存在，那么就与不共存相违背。法胜说：冷热二者在第一刹那相遇，第二刹那冷触无能地产生。如果非常快，那么第三刹那冷触的相续停止，停止缓慢的边际是无法把握的。这样说不合理，在第二刹那冷触无能地产生是不合理的，因为与热触相遇的冷触第二刹那有可能产生自己同类的后续。承认这个理由。第二，从意义的自性来说，有损害的事物停止的时间，以及从智慧的自性来说，有损害的事物停止的时间这两种。第一种是：冷热二者在第一刹那相遇，这二者相遇的热触第一刹那作为俱生助缘，冷触第一刹那作为近取，所以在第二刹那产生没有能力产生自己同类后续的冷触。在第三刹那不产生冷触就安立为相续停止。如果说在无能产生的时候，需要相遇，但是光明和黑暗没有相遇，那么这并不矛盾，因为黑暗的前一刹那产生接近光明的后一刹那的时候，光明的前一刹那产生接近黑暗的后一刹那，然后接近光明的黑暗无能地产生。后来黑暗无能地消失，这本身就是光明产生，所以生灭同时，就像秤杆的高低一样。第二种是：第一刹那，决定的对境和增益无能二者真实相遇，第二刹那产生决定的对境和增益的相续停止。第三，对于意义的相违，有消除诤论，以及对于智慧的相违，有消除诤论这两种，这要在论典意义的场合中了解。第四有三种：遮破意义上的相违，成立心识上的相违，以及将相违作为理由来使用的规律。第一种是：意义上的相违没有成立，因为不共存相违的所害和能害二者是因果，所以用阻碍成立因果关系意义的道理来遮破，互相舍
English
They accompany each other for a long time. To say this is unreasonable, because if they exist together for a long time, it contradicts the contradiction of non-coexistence. Dharmottara says: Heat and cold meet in the first moment. In the second moment, cold touch arises without power. If it is very fast, then in the third moment, the continuity of cold touch ceases. The limit of slow cessation cannot be grasped. This is unreasonable, because it is unreasonable for cold touch to arise without power in the second moment, because the second moment of cold touch that meets with heat touch has the possibility of producing its own similar subsequent. The sign is admitted. Secondly, from the nature of meaning, there are two times when the harmful thing ceases, and from the nature of wisdom, the time when the harmful thing ceases. The first is: heat and cold meet in the first moment. The first moment of heat touch that meets these two acts as a co-arising condition, and the first moment of cold touch acts as a close-taking, so in the second moment, cold touch arises without the ability to produce its own similar subsequent. Not producing cold touch in the third moment is established as the cessation of continuity. If it is said that when it is unable to produce, it needs to meet, but light and darkness do not meet, then this is not contradictory, because when the previous moment of darkness produces the subsequent moment close to light, the previous moment of light produces the subsequent moment close to darkness, and then the darkness close to light arises without power. Later, the darkness disappears without power, which itself is the arising of light, so arising and ceasing are simultaneous, like the height of a balance beam. The second is: in the first moment, the direct object of determination and the inability to superimpose meet in reality. In the second moment, the continuity of producing the direct object of determination and superimposition ceases. Third, for the contradiction of meaning, there is eliminating disputes, and for the contradiction of wisdom, there are two types of eliminating disputes, which should be understood in the context of the meaning of the scriptures. Fourth, there are three types: refuting the contradiction in meaning, establishing the contradiction in mind, and the rule of using contradiction as a reason. The first is: the contradiction in meaning is not established, because the harmed and the harmer of the contradiction of non-coexistence are cause and effect, so it is refuted by the reason that hinders the establishment of the meaning of the causal relationship, mutually abandoning