Tibetan
ན་ཉིད་ནི་ཆོས་གང་ཞིག ཆོས་གཞན་མི་འདོར་བ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུལ་འདྲེ་བ་མེད་པས་དོན་དམ་པར་ཆོས་གཞན་མི་འདོར་བ་དེ་མེད། དངོས་མེད་ནི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲེལ་བརྟག་ལས། འགའ་ཡང་འབྲེལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། །གཉིས་ལ་གནས་ཀྱིས་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་པའི་སྒྲ་དོན་ཡང་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་པ་གཉིས་ཀས་འབྲེལ་བའི་སྒྲ་སམ་བནྡྷ་ཞེས་ཡང་དག་པར་བཅིངས་པའམ། པྲ་ཏི་བནྡྷ་ཞེས་སོ་སོར་བཅིངས་ཤིང་གཉིས་ཕན་ཚུན་མི་འདོར་བ་ལ་འདོད་ལ། དེ་ཡང་སྔར་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྲེལ་པ་མེད་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་དོན་ལ་གྲུབ་པ་དགག དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་དོན་ལ་གྲུབ་པ་དགག དེ་ལས་གཞན་པའི་འབྲེལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་སུ་འདུས་པ་ལས་དངོས་མེད་ལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་དོན་ལ་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་མེད་རང་ཉིད་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་དོན་ལ་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་པོ་དེ་རྫས་ཐ་དད་དང་རྫས་གཅིག་གཉིས་སུ་འདུས་པ་ལས། དང་པོ་ལ། བདག་གཅིག་འབྲེལ་པའི་དོན་མི་གནས། ཕྱི་མ་ལ་ལྡོག་པ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། འབྲེལ་པའི་དོན་མི་གནས། ཕྱི་མ་ལ། ལྡོག་པ་ཐ་དད་དོན་ལ་ཡོད་ན་ལྡོག་པ་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྫས་ལ་འབྲེལ་པ་དགག རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རིགས་ལ་འབྲེལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་རིམ་གྱིས་པ་ལ་འབྲེལ་པ་དགག་པ་དང་། རྐྱང་པ་ལ་འབྲེལ་པ་དགག་པ་དང་། ལྟོས་པ་ལ་འབྲེལ་པ་དགག་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རྫས་ཐ་དད་དུས་མཉམ་རྣམས་ལ་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་མི་སྲིད་ཅིང་། དུས་མི་མཉམ་པའི་མེ་དུ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་དོན་ལ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་མེ་ཡོད་པའི་དུས་སུ་འབྲས་བུ་དུ་བ་མ་སྐྱེས་དུ་བ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་རྒྱུ་མེ་འགགས་ཟིན་ནས་དངོས་པོར་མེད་པས་གང་རུང་ཅིག་དངོས་པོར་ཡོད་ཚེ་ཅིག་ཤོས་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲེལ་བརྟག་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡང་། །དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པས། །གཉིས་ལ་གནས་པ་ཅི་ལྟར་གྲུབ། །གཉིས་ལ་མི་གནས་ཇི་ལྟར་འབྲེལ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ
Chinese
那么，您是哪种法呢？就是不舍弃其他法。事物之间互不混杂，因此实际上不存在不舍弃其他法的情况。非事物没有成立为事物，因此不存在。如《关系观察》中所说：“任何关系的特征是，存在于二者之上，而非其他。”因此，关系的词义实际上也没有成立。佛家和外道都认为关系的词语“三曼达”（Sambandha，梵文天城体：सम्बन्ध，梵文罗马拟音：sambandha，汉语字面意思：结合）是正确地结合，或者“钵喇底班达”（Pratibandha，梵文天城体：प्रतिबन्ध，梵文罗马拟音：pratibandha，汉语字面意思：分别结合）是分别结合且二者互不舍弃。但如前所述，这在事物和非事物二者上都没有成立。考虑到这一点，世尊在经中说：“一切法无关系。”第二部分有三点：破斥一体的关系在事实上成立；破斥由此产生的关系在事实上成立；破斥除此之外的关系。第一点是：一切所知都包含在事物和非事物之中，而非事物在事实上没有一体的关系，因为非事物本身在事实上没有成立。事物在事实上也没有一体的关系，因为事物可以归结为异体和一体两种。第一种情况，一体关系的意义不存在。后一种情况，有同一和相异两种情况。第一种情况，关系的意义不存在。后一种情况，如果相异的体性在事实上存在，那么相异的体性就成了实体。第二部分有两点：破斥因果的实体上的关系；破斥因果的类别上的关系。第一点：因果依次产生的情况破斥关系，单一的情况破斥关系，依赖的情况破斥关系。第一种情况是：异体同时的事物不可能存在由此产生的关系。对于不同时的情况，比如火和烟，由此产生的关系在事实上也没有成立，因为在作为原因的火存在的时候，作为结果的烟还没有产生；在烟产生的时候，作为原因的火已经熄灭，不再是事物。因此，当其中一个作为事物存在的时候，另一个就不作为事物存在。如《关系观察》中所说：“因和果的事物，二者不能同时存在，如何能成立存在于二者之上？不存在于二者之上，又如何能有关系？”
English
So, what kind of Dharma are you? It is the one that does not abandon other Dharmas. Since things do not intermingle with each other, there is actually no such thing as not abandoning other Dharmas. Non-things are not established as things, so they do not exist. As it is said in the Examination of Relations: "The characteristic of any relation is that it exists on two, not on others." Therefore, the meaning of the word 'relation' is also not established in reality. Both Buddhists and non-Buddhists consider the word 'sambandha' (Sambandha, Devanagari: सम्बन्ध, Romanized Sanskrit: sambandha, literal Chinese meaning: combination) for relation to mean correctly bound, or 'pratibandha' (Pratibandha, Devanagari: प्रतिबन्ध, Romanized Sanskrit: pratibandha, literal Chinese meaning: separately bound) to mean separately bound and the two do not abandon each other. But as before, this is not established in either things or non-things. Considering this, the Blessed One said in the Sutra: "All dharmas are without relation." The second part has three points: refuting that the relation of one entity is established in reality; refuting that the relation of arising from that is established in reality; refuting relations other than that. The first point is: all knowable things are included in things and non-things, and non-things do not have a relation of one entity in reality, because non-things themselves are not established in reality. Things also do not have a relation of one entity in reality, because things can be reduced to two types: different entities and one entity. In the first case, the meaning of the relation of one entity does not exist. In the latter case, there are two cases: sameness and difference. In the first case, the meaning of relation does not exist. In the latter case, if different characteristics exist in reality, then the different characteristics would become substances. The second part has two points: refuting the relation on the substances of cause and effect; refuting the relation on the categories of cause and effect. The first point: refuting the relation in the case of cause and effect arising sequentially, refuting the relation in the case of singularity, and refuting the relation in the case of dependence. The first case is: it is impossible for different substances at the same time to have a relation arising from that. For cases that are not at the same time, such as fire and smoke, the relation arising from that is also not established in reality, because when the cause, fire, exists, the result, smoke, has not yet arisen; when the smoke arises, the cause, fire, has already ceased and is no longer a thing. Therefore, when one of them exists as a thing, the other does not exist as a thing. As it is said in the Examination of Relations: "The substances of cause and effect, the two cannot exist together, how can it be established that they exist on two? Not existing on two, how can there be a relation?"
Tibetan
། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འབྲེལ་པ་ནི་ཆོས་གཉིས་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་ཀྱི་མེ་དུ་སོ་སོ་བ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་གཉིས་ཆར་གྱི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། འབྲེལ་མེད་ཀྱི་ཆོས་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། ཕན་ཚུན་ལྟོས་མེད་ཀྱི་མེ་དུ་སོ་སོ་བ་གཅིག་མཐོང་བ་ན་གཉིས་ཆར་གྱི་འབྲེལ་པ་ངེས་པར་ཐལ་བ་དང་། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་ན་འབྲས་རྟགས་དང་རྒྱུ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་གོ་བྱེད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲེལ་བརྟག་ལས། དེ་མེད་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །གཅིག་ལ་འདུག་པ་འབྲེལ་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕན་འདོགས་པ་ལ་འབྲེལ་པ་དགག མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་མེ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དང་དུ་བ་ཕན་གདགས་བྱ་ཡིན་པས་འབྲེལ་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་འདོགས་བྱེད་དང་གདགས་བྱ་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཚེ་ན་ཅིག་ཤོས་དངོས་པོར་མེད་པས་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ལ་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲེལ་བརྟག་ལས། འདི་ནི་གཞན་དུ་འདུག་པ་ན། །ཅི་སྟེ་དེ་གཉིས་གཅིག་ལ་ལྟོས། །ལྟོས་པས་ཕན་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། །མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཕན་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་པ་འབྲས་བུའི་ཐ་སྙད་མ་བྱུང་བ་ཙམ་ལ་འབྲེལ་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། རྭ་གཡས་གཡོན་དང་། ཕ་རོལ་ཚུ་རོལ་དང་། རིང་ཐུང་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྱུར་ཏེ། རྭ་གཡས་པ་སོགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་གཡོན་པ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲེལ་བརྟག་ལས། ཅི་སྟེ་དོན་གཅིག་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་ཡིན་ན། །གཉིས་ཉིད་ལ་སོགས་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །གཡས་གཡོན་རྭ་ཡང་དེ་ཉིད་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རིགས་ལ་འབྲེལ་པ་དགག་པ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་རང་མཚན་པ་ལ་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རིགས་ལ་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རིགས་དེ་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་ལ་བྱེད་དམ། དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། རྒྱུ་འབྲས་ལ་འབྲེལ་པ་དོན་ལ་བཀག་པའི་རིགས་པ་མཚུངས་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་རིགས་དེ་རང་གི་གསལ་བ་རྣམས་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་ན། གྲངས་ཅན་པས་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་མཚུངས་ཤིང་།
Chinese
第二，如果说关系不需要依赖两种事物，而是在每个单独的火和烟上都成立两种关系，那是不合理的。因为这样会导致不存在没有关系的事物，并且看到一个互相不依赖的单独的火和烟，就必然会成立两种关系。而且，即使互相不依赖，如果是因果关系，那么果的特征和原因不明显的论证都会变成没有意义的过失。因为在《关系观察》中说：“因为没有它，也有它的缘故。安住于一，没有关系。”因此这样说。第三部分分为两点：否定帮助上的关系，否定没有就不产生的关系。第一点，如果说火是帮助者，烟是被帮助者，因此关系真实地成立在这两者之上，那是不对的。因为在帮助者和被帮助者两者中，当其中一个作为事物存在时，另一个就不作为事物存在，因此事物和非事物之间的产生关系已经被否定了。因为在《关系观察》中说：“当这个安住在其他地方时，如果这两个依赖于一个，依赖就会变成帮助，如果没有，怎么帮助？”因此这样说。第二点，如果说仅仅因为不依赖于因就没有果的名称，就认为是关系，那么左右角、此岸彼岸、长短等等一切都会变成因果关系。因为不依赖于右角等，就不会有左角等的名称。因为在《关系观察》中说：“如果因为一个事物有关系，那两个就是因果，因为有两者等关系，左右角也得到那个名称。”因此这样说。第二，否定因果的种类上的关系：如果说因果的自相上没有成立产生关系，但因果的种类上成立产生关系，那是不合理的。因果的种类是对因果本身起作用，还是对其他起作用？如果是前者，那么因果在意义上被否定的推理是相同的。如果是后者，那么种类和它自己的显现是同一实体吗？如果是，那么阻止数论派认为的共同显现是同一实体的推理是相同的。
English
Secondly, if it is said that the relationship does not need to depend on two things, but that the relationship of both is established on each separate fire and smoke, then that is unreasonable. Because this would lead to the consequence that there would be no things without a relationship, and that seeing one separate fire and smoke that do not depend on each other, the relationship of both would necessarily be established. Moreover, even if they do not depend on each other, if they are cause and effect, then the arguments where the characteristics of the effect and the cause are not evident would become meaningless faults. Because in the "Examination of Relationship" it says, "Because it exists even without it. Abiding in one, there is no relationship." Therefore, it is said. The third part has two points: denying the relationship of helping, and denying the relationship of not arising without it. The first point, if it is said that fire is the helper and smoke is the helped, therefore the relationship is truly established on both of them, that is not correct. Because in the helper and the helped, when one of them exists as a thing, the other does not exist as a thing, therefore the relationship of arising between things and non-things has already been denied. Because in the "Examination of Relationship" it says, "When this abides elsewhere, if these two depend on one, dependence will become help, but if not, how can it help?" Therefore, it is said. The second point, if it is said that merely because the name of the effect does not arise without depending on the cause, it is considered a relationship, then the left and right horns, the near and far shores, long and short, and so on, would all become cause and effect. Because without depending on the right horn, etc., the name of the left horn, etc., would not arise. Because in the "Examination of Relationship" it says, "If because one thing has a relationship, those two are cause and effect, because there is a relationship of two, etc., the left and right horns also obtain that name." Therefore, it is said. Secondly, denying the relationship in the category of cause and effect: If it is said that the relationship of arising is not established on the self-character of cause and effect, but the relationship of arising is established on the category of cause and effect, that is unreasonable. Does the category of cause and effect act on the cause and effect themselves, or does it act on something else? If it is the former, then the reasoning that denies the relationship in meaning for cause and effect is the same. If it is the latter, then is the category the same entity as its own appearances? If it is, then the reasoning that prevents the Samkhya school from considering the common appearance as the same entity is the same.