Tibetan
ངེས་གཟུང་སྦྱར་བའི་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ངག་གསུམ་དང་། ངེས་གཟུང་མ་སྦྱར་བའི་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ངག་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རིམ་པ་བཞིན། སྒྲ་བྱས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་དང་། སྒྲ་ཁོ་ན་མཉན་བྱ་ཡིན་ཞེས་དང་། མཚོ་སྐྱེས་ལ་སྔོན་པོ་སྲིད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་པའི་ངག་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ཁྱད་གཞི་རྐྱང་པའི་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ངག་གསུམ་དང་། ཁྱད་གཞི་དང་ཁྱད་ཆོས་སྦྱར་བའི་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ངག་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བུམ་པ་ཞེས་པའི་ངག་གཅིག་ལ་གསུམ་ཆར་ཚང་ངོ་། །ཕྱི་མ་ནི། ནག་པ་འཕོང་སྐྱེན་མི་སྐྱེན་དྲིས་པའི་ཚེ་ནག་པ་འཕོང་སྐྱེན་ཞེས་པའི་ངག་དང་། ནག་པ་དང་སྲིད་སྒྲུབ་གཉིས་གང་འཕོང་སྐྱེན་དྲིས་པའི་ཚེ་སྲིད་སྒྲུབ་འཕོང་སྐྱེན་ཞེས་པའི་ངག་དང་། མཚོ་སྐྱེས་ལ་སྔོན་པོ་སྲིད་མི་སྲིད་དྲིས་པའི་ཚེ་མཚོ་སྐྱེས་ལ་སྔོན་པོ་སྲིད་ཅེས་པའི་ངག་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་དེའི་དོན་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དངོས་པོར་མེད་པར་བསྟན་པ། གཞི་མེད་ལ་འཁྲུལ་ནས་བརྡ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ། གཞི་མེད་ལ་བརྡ་སྦྱར་བས་རང་མཚན་ཐོབ་པའི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དངོས་པོར་མེད་དེ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དོན་རང་མཚན་དང་། ཤེས་པ་རང་མཚན་དང་། དོན་སྤྱི་དང་། སྒྲ་སྤྱི་དང་བཞིར་འདུས་པ་ལས། དང་པོ་གཉིས་ནི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ཞིང་། ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དོན་ལ་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་མེད་ཀྱང་རྟོག་པས་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་འཁྲུལ་པ་ལ་བརྡ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་རྟོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་བུམ་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་སྐྱེ་ཞིང་རྣམ་པ་དེ་བུམ་པར་མེད་ཀྱང་བུམ་པར་འཁྲུལ་ནས་འདི་ནི་བུམ་པའོ་ཞེས་བརྡ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་འདི་མ་ཟིན་པར་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་བརྗོད་བྱ་ངོས་འཛིན་ཚུལ་དུ་མ་བྱུང་ཞིང་དཔལ་ལྡན་ཕྱོགས་གླང་ཡབ་སྲས་ཀྱི་རིགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ལ་བརྡ་སྦྱར་བས་རང་མཚན་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྡ་དུས་སུ་ཡང་སྣང་བརྟག་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་བརྡ་སྦྱོར། ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡང་སྣང་བརྟགས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར་བས་གང་རུང་གཅིག་ཐོབ་པ་གང་ཞིག སྒྲོ་བཏགས་ལ་ཐོབ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་འདི་ཡང་། འཇམ་དབྱངས་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཆོས་གཉིས་གཅིག་པ་མི་སྲིད་ཅིང་། །ལྡོག་ལ་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས། །ལྡོག་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ལོག་པའི་དངོས་པོ་གྲུབ་པར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་ན་མི་གོ་བའི་དོན་མེད་དོ། །གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ། དངོས་པོའི་སྤྱི་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་དང་མཚུངས་པ་སྤོང་བ་སོགས་ལྔ་གསུངས་པ་ནི་རིགས་པའི་གཏེར་གྱི་གཞུང་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་ལྔ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།བཞི་པ་འབྲེལ་པ་དང་འགལ་བའི་རྟོགས་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། འབྲེལ་པའི་རྣམ་གཞག་དང་། འགལ་བའི་རྣམ་གཞག་གོ །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་ལ་འབྲེལ་པ་དགག བློ་ངོར་འབྲེལ་པ་བསྒྲུབ། འབྲེལ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྤྱིར་དགག་པ་དང་། སོ་སོར་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དོན་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་དེ། དངོས་པོ་ལ་ཡང་དོན་ལ་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ། དངོས་མེད་ལ་ཡང་དོན་ལ་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་རང་གཞན་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་ཅིང་རང་ནི་གཞན་ལ་མ་འདྲེས་པར་གནས། གཞན་ནི་རང་ལ་མ་འདྲེས་པར་གནས་པའི་བར་ན་ཕུང་གསུམ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ན་དངོས་པོ་རང་མཚན་རྣམས་ལ་དོན་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་དེ། གྲངས་ཅན་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་དུ་མ་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ནི་མི་སྲིད་ལ་གསལ་བ་རང་མཚན་གཅིག་ཉིད་རང་ཉིད་རང་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲེལ་བརྟག་ལས། གཞན་དབང་ཁོ་ནར་འབྲེལ་པ་ནི། །གྲུབ་ན་གཞན་དབང་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འབྲེལ་པ་ཡང་དག་ཏུ་ན་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བོད་ཁ་ཅིག དངོས་མེད་ལ་དངོས་འབྲེལ་གྲུབ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་བསྒྲུབ་ཆོས་དངོས་པོར་མེད་པས་དངོས་འབྲེལ་མི་སྲིད། དགག་ཆོས་དོན་ལ་མེད་པས་ལྡོག་འབྲེལ་ཡང་མི་སྲིད་ན། འབྲེལ་པ་གཏན་མེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དངོས་མེད་ལ་དངོས་འབྲེལ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ངེས་མི་ནུས་པས་ལྡོག་འབྲེལ་ལ་བརྟེན་ནས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་མི་འཐད་དེ། དངོས་མེད་ལ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་དངོས་འབྲེལ་ཡོད་ན་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་འབྲེལ་ཡོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་ལ་འབྲེལ་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། འབྲེལ་པའི་མཚ
Chinese
有确定执著的区分的三种说法，和没有确定执著的区分的三种说法。第一种，依次是：说“声音是所作的唯一”，说“声音是唯一可听的”，说“海生具有蓝色是唯一”这样的说法。第二种，有差别基单独的区分的三种说法，和差别基与差别法结合的区分的三种说法。第一种，瓶子这个说法，三种都齐全。后者是，问黑色的跑得快还是不快时，说黑色跑得快的说法；问黑色和有事，哪个跑得快时，说有事跑得快的说法；问海生具有蓝色存在不存在时，说海生具有蓝色存在的说法，就像这样。第三，为了确定它的意义有三：显示声音的实际所说不是实物，在无基上错乱而约定俗成的方式，在无基上约定俗成而获得自相的道理。第一，声音的实际所说不是实物，因为一切所知都归纳为事物自相、知识自相、事物总相和声音总相四种，其中前两种不是实际所说，后两种不是实物。第二，实际上没有外境，但由于分别念错乱为外境而约定俗成，因为由于无始以来的习气力，分别念自性错乱，从瓶子这个声音产生显现为瓶子的形象，形象虽然不是瓶子，但错乱为瓶子，因此约定俗成说这是瓶子。如果不掌握这个要点，内外宗派的论者们就不会出现像之前所说的对境的认识方式，这也是具德法称父子的理路极其细致的要点。第三，在显现假立一者上错乱而约定俗成，会获得自相，因为在约定俗成时也是在显现假立一者上错乱而约定俗成，在名言时也是在显现假立一者上错乱而运用，因此无论获得哪一个，因为在增益上没有可获得的。
English
There are three statements of distinction with definite grasping and three statements of distinction without definite grasping. The first are, in order: the statements such as "Sound is only what is made," "Sound is the only thing to be heard," and "Having blue in a lotus is the only possibility." The second has three statements of distinction with only the basis of distinction, and three statements of distinction with the basis of distinction and the distinguishing characteristic combined. The first is that the single statement "pot" contains all three. The latter are statements such as, when asked whether black runs fast or not, the statement "black runs fast"; when asked whether black or existence runs fast, the statement "existence runs fast"; and when asked whether a lotus has blue or not, the statement "a lotus has blue." The third, to ascertain its meaning, has three: showing that the actual object expressed by sound is not a real thing; the way of conventionally agreeing due to being mistaken about a non-existent basis; and the reason for obtaining a self-character by conventionally agreeing on a non-existent basis. The first is that the actual object expressed by sound is not a real thing, because all knowable things are included in four: the self-character of things, the self-character of knowledge, the general characteristic of things, and the general characteristic of sound. The first two are not the actual object expressed, and the latter two are not real things. The second is that although there is no external object in reality, one conventionally agrees because of the mistaken belief by conceptualization that there is an external object, because due to the power of beginningless habitual tendencies, conceptualization is inherently mistaken, and from the sound "pot" arises an appearance that seems to be a pot, and although that appearance is not a pot, one is mistaken that it is a pot, and therefore one conventionally agrees, saying, "This is a pot." If one does not grasp this key point, the proponents of inner and outer tenets will not have the way of identifying objects as previously explained, and this is also the extremely subtle key point of the reasoning of the glorious Dharmakirti and his son. The third is that by conventionally agreeing on the mistaken belief in a single appearance-assumption, one will obtain a self-character, because at the time of conventionally agreeing, one is also mistaken in a single appearance-assumption and conventionally agrees, and at the time of terminology, one is also mistaken in a single appearance-assumption and applies it, so whatever one obtains, because there is nothing to be obtained on superimposition.
Chinese
喇嘛的面前说：两种法不可能是一体，因为在相违上没有成立自性。仅仅说相违，就成立了错误的实事。这样说，如果具有善缘，就没有不明白的道理。第三，遣除诤论方面，宣说了将实事总相作为所说境，以及遣除相同等等五种，这将在理藏论的论义中了解。考察所说和能说的分别论，即第五品已经讲完。第四，关于关联和相违的证悟方式有两种：关联的建立和相违的建立。第一种有三种：遮破意义上的关联，建立心识中的关联，以及宣说成立关联的量。第一种分为一般遮破和分别遮破两种。第一种是：意义上没有关联，因为在实事上也没有成立意义上的关联，在非实事上也没有成立意义上的关联。第一个成立，因为实事可以明确地分为自和他，自不与他相混而存在，他不与自相混而存在，两者之间没有第三者。因此，对于实事的自相来说，意义上没有关联，因为像数论派所认为的那样，多种自性混合成一体是不可能的，而且明亮的自相本身与自身没有关联。如《关联观察》中说：如果仅仅在他者支配下有关联，那么他者支配又有什么用呢？因此，一切实事实际上没有关联。有些藏人说，在非实事上成立实关联，否则，在一异相离的理由中，如果所立不存在于实事中，那么实关联就不可能存在；如果所破不存在于意义上，那么相违关联也不可能存在，那么就会出现关联完全不存在的正确理由。因此，虽然在非实事上存在实关联，但无法确定，所以必须依靠相违关联来确定。这是他们说的。这不合理，因为如果非实事具有同一本体的实关联，那么就会变成自性的实事；如果具有由此产生的实关联，那么就会变成因果的实事。此外，对于实事和非实事两者来说，关联的定义在胜义谛上都没有成立，因为关联的定义
English
Before the Lama, it is said that two dharmas cannot be one, and since essence is not established in opposition, merely speaking of opposition establishes the entity of error. Thus, it is said that if one has good fortune, there is no meaning in not understanding. Third, in terms of refuting arguments, it is said that there are five aspects, such as considering the general characteristic of entities as the object of expression and refuting similarities, which will be understood in the context of the meaning of the Treatise on the Treasury of Logic. The chapter on examining the object of expression and the means of expression, the fifth, has been explained. Fourth, there are two ways of understanding connection and contradiction: the establishment of connection and the establishment of contradiction. The first has three aspects: negating connection in terms of meaning, establishing connection in terms of mind, and explaining the valid cognition that establishes connection. The first has two aspects: general negation and specific negation. The first is: there is no connection in terms of meaning, because connection in terms of meaning is not established in entities, nor is connection in terms of meaning established in non-entities. The first is established because entities are clearly divided into self and other, and the self exists without mixing with the other, and the other exists without mixing with the self, and there is no third element between them. Therefore, there is no connection in terms of meaning for the self-characteristics of entities, because it is impossible for multiple natures to mix into one, as the Samkhya school believes, and the clear self-characteristic itself has no connection with itself. As it is said in the Examination of Connection: If connection exists only under the control of another, then what is the use of the control of another? Therefore, there is actually no connection between all entities. Some Tibetans say that real connection is established in non-entities, otherwise, in the reason of one and many being separate, if the probandum does not exist in entities, then real connection is impossible; if the negandum does not exist in meaning, then contradictory connection is also impossible, then there will be a valid reason for the complete absence of connection. Therefore, although real connection exists in non-entities, it cannot be determined, so it must be determined by relying on contradictory connection. This is what they say. This is not reasonable, because if non-entities have a real connection of the same essence, then they will become entities of nature; if they have a real connection arising from this, then they will become entities of cause and effect. Furthermore, for both entities and non-entities, the definition of connection is not established in ultimate truth, because the definition of connection