Tibetan
ཡང་བསལ་བ་དུ་མ་དང་དོན་ལ་འབྲེལ་ལོ་ཞེས་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་། གང་དུ་མ་མི་སྲིད་པ་དེ་དུ་མ་དང་མ་འབྲེལ་བས་ཁྱབ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་མ་དང་དོན་ལ་འབྲེལ་བར་ཁས་བླངས་པའི་སྤྱི་ཡང་དུ་མར་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་མི་མཐུན་སྦྱོར་དང་། ཡང་གང་མེ་མེད་ན་དུ་བ་མེད་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ཆུ་ཀླུང་བཞིན། ལ་ལའང་མེ་མེད་པར་ཁས་བླངས་སོ། །ཞེས་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་། གང་དུ་བ་ཡོད་ན་མེད་ཡོད་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ཚང་བང་བཞིན། མེ་མེད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ལ་ལའང་དུ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཆོས་མི་མཐུན་སྦྱོར་འགོད་དོ། །འོ་ན་འདི་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ངག་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། འདིར་ནི་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་པའི་མེ་མེད་པའི་དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་མེ་ཡོད་མེད་གང་དུ་ཡང་མ་ངེས་པའི་དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ཙམ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་རྟགས་སུ་རུང་ན་རང་རྒྱུད་ལ་ཡང་མཚུངས་ལ། མི་རུང་ན་ཐལ་འགྱུར་ལ་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། རང་རྒྱུད་ལ་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་རྟགས་སུ་མི་རུང་སྟེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དེ་སྔར་རྒོལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ན། བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་འགྱུར་ལ་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་ཙམ་རྟགས་སུ་རུང་སྟེ། གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་བྱེད་དེ་མེད་བཞིན་དུ་ཁྱབ་བྱ་དེ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་འགལ་བ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ལོག་རྟོགས་བཟློག་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་རིགས་པ་ཅན་པས་སྤྱི་དེ་ཆ་མེད་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་། བསལ་བ་དུ་མ་དང་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་དང་། ཡན་ལག་ཅན་དེ་ཆ་མེད་རྫས་གཞན་ཡིན་ཀྱང་། ཡན་ལག་དུ་མ་དང་དོན་ལ་འབྲེལ་བར་འདོད་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པས། སྒྲ་བྱས་པ་ཡིན་ཀྱང་། རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། འགའ་ཞིག་གིས་གཞི་འགར་དུ་བ་ཡོད་ཀྱང་མེ་མེད་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་འགལ་བ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ལོག་རྟོག་བཟློག་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལན་འདེབས་པའི་ཚུལ་ལ། དགག་བཞག་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ཐལ་འགྱུར་གྱི་ལན་ལ། ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པ་དང་། རྟགས་མ་གྲུབ་པ་དང་། འདོད་ཐོག་དང་གསུམ་དུ་ངེས་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། འོ་ན་ཁྱབ་པ་འགལ་བ་དང་། མ་ངེས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ཅེས་པའི་ལན་གཅིག་གིས་ཆོག་པར་ཐལ། དམ་བཅའ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པ་དང་། རྟགས་མ་གྲུབ་པ་གཉི
Chinese
又，与众多差别相关联，这是顺法结合。凡是不存在众多，就遍及不与众多相关联。例如，如同兔子的角一样，凡是承认与众多相关联的共相，也不可能存在众多，这是不顺结合。又，凡是没有火，就没有烟遍及。例如，如同河流。有些人也承认没有火。这是顺法结合。凡是有烟，就遍及有无。例如，如同厨房。有些人虽然承认没有火，但也有烟，这是不顺法结合的安立。那么，这是否会变成顺法结合和自续语没有差别呢？差别非常大，因为这里是把对方承认的无火有烟的山作为有法，而在自续的场合，则是把反驳者对于有无火不确定的有烟的山仅仅作为有法。第三，遣除争论是：如果仅仅是他人承认就可以作为理由，那么自续也同样，如果不可以，那么应成也不可以，如果这样说。自续中仅仅是他人承认不可以作为理由，因为自续的理由如果先前反驳者自己没有成立，就不能成立所要成立的。应成中仅仅是他人承认就可以作为理由，因为在同一个基上，在遍及因不存在的情况下，对于遍及果存在，仅仅是通过陈述相违来遣除邪分别。例如，正理派认为共相虽然是无分一体，但与众多差别相关联，有支虽然是无分的其他事物，但认为与众多支分相关联。数论派认为声音虽然是所作，但认为是常。有些人认为在某些基上有烟，但认为没有火，对于这些仅仅是通过陈述相违来遣除邪分别等等。第二，回答的方式。在破立二者中，第一个是：有些人对于应成的回答，说决定是周遍不成、因不成和随欲三种，这不合理。那么，对于周遍相违和不定二者，仅仅用周遍不成这一个回答就足够了，因为有这样的立宗。如果承认，那么周遍不成和因不成二
English
Furthermore, being related to many distinctions is a harmonious connection. Whatever does not exist as many is pervaded by not being related to many. For example, like a rabbit's horn, even the universal that is acknowledged as being related to many cannot exist as many; this is a disharmonious connection. Also, whatever lacks fire is pervaded by the absence of smoke. For example, like a river. Some also acknowledge the absence of fire. This is a harmonious connection. Whatever has smoke is pervaded by the presence of absence. For example, like a kitchen. Some, although acknowledging the absence of fire, also have smoke; this is the establishment of a disharmonious connection. Now, one might wonder if this becomes indistinguishable from a harmonious connection and a Svātantrika argument. The difference is extremely significant because here, a mountain with smoke but without fire, which is acknowledged by the opponent, is taken as the subject, whereas in the case of Svātantrika, only a mountain with smoke, where the presence or absence of fire is uncertain to the opponent, is taken as the subject. Third, refuting objections: If merely what is acknowledged by others is valid as a sign, then it is the same for Svātantrika; if it is not valid, then it is also not valid for Prasangika. If so, in Svātantrika, merely what is acknowledged by others is not valid as a sign because if the reason in Svātantrika is not established by the proponent himself, then it cannot establish the probandum. In Prasangika, merely what is acknowledged by others is valid as a sign because it is merely refuting wrong conceptions by expressing contradictions to those who assert that the pervaded exists while the pervading does not exist on the same basis. For example, the logicians assert that the universal, although being an indivisible unity, is related to many distinctions, and that the possessor of parts, although being another indivisible substance, is related to many parts. The Samkhyas assert that sound, although being produced, is permanent. Some assert that there is smoke in some bases but no fire; for these, it is like refuting wrong conceptions merely by expressing contradictions. Second, the manner of answering. Among the two, refutation and establishment, the first is: Some say that the answers to Prasangika are definitely three: unestablished pervasion, unestablished sign, and arbitrary assertion. This is unreasonable. Then, for both contradictory pervasion and uncertain pervasion, one answer of unestablished pervasion would be sufficient because of that proposition. If you accept that, then unestablished pervasion and unestablished sign...