Tibetan
་པར་གཟུགས་འཛིན་གྱི་རྣམ་གཞག་གང་ཡིན་ཞེས་བརྩད་པར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་འཛིན་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་གཟུགས་འཛིན་གྱི་རྣམ་གཞག་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེཾས། བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་གི་སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། དཔྱད་ན་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་འབྲས་བུར་གྲུབ་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་སྔོན་པོ་རིག་པ་གང་ཞིག དཔྱད་ན་རིག་བྱ་དོན་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྣང་བ་ཕྱི་དོན་ཡིན་པ་བཀག་ནས་རང་རིག་འབྲས་བུར་བསྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱི་དོན་དངོས་སུ་སྣང་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད། སྣང་བ་ཕྱི་དོན་ཡིན་ལ་གནོད་བྱེད་ཡོད། དེས་ན་ཚུལ་གཉིས་སྒོ་ནས་རང་རིག་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཾལ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ན་རེ། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པས་རང་དུས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱི་དོན་དངོས་སུ་མྱོང་ན་ཁྱོད་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སེམས་ཙམ་པ་ཆོས་ཅན། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པས་ཕྱི་དོན་དངོས་སུ་མྱོང་ན་ཁྱོད་ལ་ཉེས་པ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རང་རིག་འབྲས་བུར་འཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པས་རང་དུས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱི་དོན་དངོས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རང་རིག་འབྲས་བུར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཾལ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ལ་སྔོན་པོར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཕྱི་དོན་དངོས་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ཕྱི་དོན་དངོས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སྣང་བའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པ་ན་ཕྱི་དོན་དངོས་ཡིན་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། ཅི་ལྟར་གནོད་ན། མཐོཾང་། དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་དོན་དངོས་མིན་ཏེ། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་དབང་ཤེས་རེས་འགའ་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱིས་རྒྱུ་ཕྱི་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་ཅེ་ན། འདིཾར། བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་གི་མེར་སྣང་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཕྱི་དོན་ཡོད་མེད་ཀྱིས་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་སད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ཚང་མ་ཚང་གིས་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དཾེའི། དེ་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་དུ་གཟུང་བར་སྣང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བའི་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་འཛིན་གཉིས་སྣང་དུ་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་མྱོང་བ་དང་། རྗེས་ཀྱི་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་དྲན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཚུལ་གཉིས་ལས་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་གཞལ་བྱ། དེ་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་འཛིན་རྣམ་ཚད་མ། དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་འབྲས་བུར་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཐ་སྙད་དོན་རིག་ཚད་འབྲས་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚད་འབྲས་དངོས། གཞལ་བྱ་བསྒྲུབ། འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་། བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་གི་སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུར་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་འདོད་མི་འདོད་དུ་མྱོང་བ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་འདོད་མི་འདོད་མྱོང་བ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཾང་། དེ་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་གཞག་ཏུ་རུང་སྟེ། ཤེས་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་གཟུང་བ་སྣང་བའི་ཆ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་དུ་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་གཟུང་བ་སྣང་བའི་ཆ་ལ་རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱི་དོན་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གཾལ། དེ་ཆོས་ཅན་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུར་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་གཟུང་བ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་རིག་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་པ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཕྱི་དོན་ཡོད་ཀྱང་རང་རིག་འབྲས་བུར་བསྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ། གཟུང་རྣམ་ཚད་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ། ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱི་དོན་མྱོང་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། དེ་ཡི་ཉེས་སྤོང་རིགས་པས་དགག དེས་ན་རང་རིག་འབྲས་བུར་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱིཾ། དོན་སྣང་གི་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཡོད་ན་ཡང་རང་རིག་འབྲས་བུར་གྲུབ་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཡོད་ཀྱང་རང་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་འདོད་མི་འདོད་དུ་མྱོང་བ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་འདོད་མི་འདོད་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱི་དོན་དངོས་སུ་མྱོང་བ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱི་དོན་དངོས་སུ་མྱོང་ན་དོན་གཅིག་ཉིད་འདོད་མི་འདོད་དུ་མར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཁཾས། དོན་གཅིག་ཉིད་འདོད་མི་འདོད་དུ་མར་ཁས་བླངས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། ལྷ་སྦྱིན་གྱི་གཟུགས་ལ་བལྟ་བའི་དགྲ་གཉེན་གཉིས་ཀྱི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཉིས་ཀས་ལྷས་བྱིན་གྱི་གཟུགས་དེ་འདོད་མི་འདོད་གཉིས་ཀ་མྱོང་བར་ཐལ། ལྷས་བྱིན་གྱི་གཟུགས་དེ་འདོད་མི་འདོད་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་གང་ཞིག ལྷས་བྱིན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་མཐོང་བ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། མཾ། གལ་ཏེ་མ་མཐོང་བའི་ལས་ཀྱིས་གང་རུང་གཅིག
Chinese
因此，不应追问什么是所取相的体性。因为在错乱显现上，名言中安立了所取相的体性，但胜义中并未安立所取相的体性。第二，དེཾས།（藏文）习气坚固生起的蓝显现根识，有法。如果分析，则成立自之体性为能知之果，因为名言中，凡是认知蓝色的，如果分析，则没有能知之外的所知境。第二，遮破显现为外境，而成立自证为果，有三：外境真实显现而无成立之因；显现是外境而有破立之因；因此，通过两种方式成立自证。第一，གཾལ།（藏文）有部宗说：如果境显现的识于自时真实领受显现的外境，则你有什么过失？唯识宗，有法。境显现的识真实领受外境，并非以你有过失的理由而解释自证为果，而是以境显现的识于自时真实领受显现的外境没有成立之因的理由而宣说自证为果。第二，གཾལ།（藏文）没有成立之因不成立，因为境显现的识显现为境之相。蓝显现根识中，显现蓝色的相，有法。你不是真实的外境，因为分析你什么是外境真实和习气力所显现的相时，以理妨害是外境真实。如何妨害？མཐོཾང་།（藏文）彼，有法。不是真实的外境，因为与蓝显现根识同时是境决定。如果以果根识有时转变的相，成立因外境存在，则འདིཾར།（藏文）习气坚固生起的火显现根识，有法。并非以外境存在与否而有时生起，而是以觉醒习气的因缘全部具足而有时生起。第三，དཾེའི།（藏文）彼，有法。名言中有所取显现和能取显现两种方式，因为名言中，在能所二取显现中，自证现量领受，以及后来的忆念识忆念。彼，有法。你的两种方式中，所取的相是能量。对此完全分析
English
Therefore, one should not inquire into what the nature of the apprehended aspect is. Because in the mistaken appearance, the nature of the apprehended aspect is nominally established, but in the ultimate sense, the nature of the apprehended aspect is not established. Second, དེཾས། (Tibetan) The blue-appearing sense consciousness arising from the firm habit, has the property. If analyzed, it is established that its own nature is the result of knowing, because nominally, whatever recognizes blue, if analyzed, there is no object of knowledge other than the knower. Second, refuting that appearance is an external object, and establishing self-awareness as the result, there are three: the external object actually appears but there is no reason to establish it; the appearance is an external object but there is a reason to harm it; therefore, self-awareness is established through two ways. First, གཾལ། (Tibetan) The Vaibhashika says: If the consciousness of the appearance of an object truly experiences the appearing external object in its own time, then what fault do you have? The Mind-Only School, has the property. The consciousness of the appearance of an object truly experiences the external object, it is not explained that self-awareness is the result because you have a fault, but it is said that self-awareness is the result because the consciousness of the appearance of an object truly experiences the appearing external object in its own time and there is no reason to establish it. Second, གཾལ། (Tibetan) The reason for not establishing is not established, because the consciousness of the appearance of an object appears as the aspect of the object. In the blue-appearing sense consciousness, the aspect of appearing blue, has the property. You are not a real external object, because when analyzing what you are, the real external object and the aspect appearing by the power of habit, it is hindered by reason that it is a real external object. How to hinder? མཐོཾང་། (Tibetan) That, has the property. It is not a real external object, because it is the object determination together with the blue-appearing sense consciousness. If the cause of the external object is established by the sign that the result sense consciousness sometimes changes, then འདིཾར། (Tibetan) The fire-appearing sense consciousness arising from the firm habit, has the property. It does not sometimes arise because of the existence or non-existence of the external object, but it sometimes arises because all the conditions for awakening the habit are complete. Third, དཾེའི། (Tibetan) That, has the property. Nominally, there are two ways of appearing as the apprehended and appearing as the apprehender, because nominally, in the appearance of the apprehended and apprehender, self-awareness is directly experienced, and later the memory consciousness remembers. That, has the property. Among your two ways, the aspect of the apprehended is measurable. Completely analyze this
Chinese
成为能成立外境之执相量。它成为体验的自证果，因为你是具有二取相的识。第二，说名言义智量果有三：量果真实、所量成立、果成立。第一，何者？习气坚固生起的前现根识法，你在名言中成为义智果，因为你将识的自性所成的相，体验为想要或不想要，所以在名言中安立为想要或不想要外境的体验。第二，何者？彼法，在名言中可以安立为外境所量，因为识自身的所取显现分，在名言中安立为外境，即识自身的所取显现分，被后得正见执着为外境。第三，何者？彼法，在名言中成为义智果，因为识自身的所取显现的相，被认识为在名言中安立的义智。第三，虽有外境，但成立为自证果有三：成立为自证果，成立所取相是量，成立外境是所量。第一有三：若体验外境则太过，以理遮破彼之过失，因此成立为自证果。第一，外，境相之现量法，在名言中虽有外境，但也成立为自证果，因为在名言中虽有外境，但体验到在自己显现的相，是想要或不想要，所以在名言中安立为想要或不想要外境。若许，彼法，你没有真实体验外境太过，因为你真实体验外境，则有同一事物成为想要或不想要的过失。第二，康萨，若说承认同一事物成为想要或不想要，则没有过失。那么，观看天授之身的两仇敌的根现量法，你们两个都太过体验天授之身是想要或不想要，因为天授之身是想要或不想要二者，因为见到天授之身的情况相同。芒，如果不是因为未见的业力，而是任何一个。
English
Becoming the valid cognition that establishes the apprehended aspect of external objects. It is established as the self-cognizant result of experience, because you are a consciousness with dualistic appearance. Second, there are three aspects to explaining the nominal meaning-cognition valid result: the actual valid result, the establishment of the object to be measured, and the establishment of the result. First: What? The antecedent appearance of sense consciousness arising from stable habituation, you are established as the meaning-cognition result in name, because you experience the aspect that has become the nature of consciousness itself as desirable or undesirable, therefore, in name, the experience of desiring or not desiring an external object is established. Second: What? That dharma, in name, can be established as an external object to be measured, because the apprehended appearing aspect of consciousness itself is established as an external object in name, that is, the apprehended appearing aspect of consciousness itself is clung to as an external object by subsequent valid cognition. Third: What? That dharma, in name, is established as the meaning-cognition result, because the aspect of the apprehended appearance of consciousness itself is known as the meaning-cognition established in name. Third, although there are external objects, there are three aspects to establishing the self-cognizant result: establishing it as the self-cognizant result, establishing the apprehended aspect as valid cognition, and establishing the external object as the object to be measured. The first has three aspects: If external objects are experienced, it is too much; refuting that fault with reasoning; therefore, it is established as the self-cognizant result. First: External, the manifest consciousness of the appearance of objects, although there are external objects in name, it is also established as the self-cognizant result, because although there are external objects in name, the aspect appearing to oneself is experienced as desirable or undesirable, therefore, in name, it is established as desiring or not desiring an external object. If admitted, that dharma, you do not actually experience the external object too much, because if you actually experience the external object, there is the fault of the same thing becoming desirable or undesirable. Second: Khamsa, if it is said that admitting the same thing becomes desirable or undesirable, there is no fault. Then, the sense manifest consciousness of the two enemies looking at the body of Devadatta, both of you experience the body of Devadatta as both desirable and undesirable too much, because the body of Devadatta is both desirable and undesirable, because the situation of seeing the body of Devadatta is the same. Mang, if it is not due to unseen karma, but any one.