Tibetan
བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དོཾན། སྔོ་འཛིན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའི་དྲན་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྔོ་འཛིན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་མྱོང་བ་ཐལ། དེ་ལས་སྐྱེས་པ་འདྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འདིཾ། དོན་ལས་སྐྱེས་པ་འདྲ་བ་དང་། དོན་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་གསུམ་ཚོགས་པ་དེ་དོན་མྱོང་བའི་འཇོག་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཾང་། དེ་ཆོས་ཅན། དེའི་འཇོག་བྱེད་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་དོན་དང་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དོན་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཡིན་ན་དོན་དང་འབྲེལ་པའི་ཚད་མ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེཾ། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་དོན་མྱོང་བྱེད་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱང་བྱ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མངོཾན། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱང་བྱ་ཁྱོད་ལས་དོན་གཞན་དུ་མེད་དེ། ཁྱོད་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེཾ། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ལ་རང་དུས་སུ་དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་མྱོང་བྱེད་ཁྱོད་ལས་དོན་གཞན་དུ་མེད་དེ། དེ་ཡོད་པ་དེ་དོན་སྣང་གི་ཤེས་པས་མྱང་བྱ་རྫས་གཞན་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེཾ། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། དོན་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་སྔོན་པོ་མྱོང་བར་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་སྣང་བའི་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་སྔོན་པོར་གཞག་པའི་ཕྱིར། ཇིཾ། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་རིག་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མར་མེ་གཅིག་ཉིད་ལ་གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་། རང་གསལ་དུ་གཞག་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། དེཾ། གལ་ཏེ་སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཀྱི་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དེ་དོན་གཞན་ཡོད་ན་སྔོན་པོར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དང་སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་མིན་པར་ཐལ། དོན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིཾག སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྐྲ་ཤད་འཛག་སྣང་གི་དབང་ཤེས་བཞིན། ལྔ་པ་ནི། གཾང་། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་འཛིན་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱས་པའི་ཚེ། དོན་དམ
Chinese
如果说是这样，那么：栋。 缘于取蓝的根识之后的生起的忆念，法相是：缘于取蓝的根识的现量经验，因为和从那（根识）生起相似。 第三是： 栋。 如果说，从境生起相似，并且能够引出对境的定解的三者集合是境的经验的安立之因。 冈。 该法相，不是它的安立之因，因为你不成立。 立宗成立，因为境相的识没有成立和境相关联。 周遍成立，如果是有境定解的定解，那么周遍成立为境相关的量已经先成立。 第二是： 栋。 境相的识，不是外境的经验者，因为你所经验的，就是你的自性。 蒙。 境相的识，你所经验的不是和你相异的境，因为显现在你自己的时候的相，就是你的自性。 栋。 对于境相的识，在自己的时候显现为境的相，你的经验者不是和你相异的境，因为它的存在，被境相的识所经验的，以遮遣异体的道理所遮破。 第三是： 栋。 缘于蓝的根识，虽然在境上经验自己的体性，但是在名言中，是被称为经验蓝色，因为显现在你上面的蓝色的相，在名言中被安立为蓝色。 炯。 缘于蓝的根识，虽然能知和所知没有异体，但是是知自己的体性，因为自己生起为知的体性。 例如，一个灯，虽然能照和所照没有异体，但是如同安立为自明。 第四是： 栋。 如果缘于蓝的根识的能知和所知是他体，那么显现蓝色的相和缘于蓝的根识，不是经验者和所经验，因为是他体。 仁。 缘于蓝的根识，虽然能知和所知没有异体，但是有能知和所知显现为异体的因，因为以二取习气的力量而如此显现。 例如毛发眩乱的根识一样。 第五是： 冈。 境相的识，在名言中作意为执色的分别时，境的
English
If it is said to be so, then: Dong. The memory that arises after the direct perception of the sense power that grasps blue, the dharma characteristic is: it is inferred that it experiences the direct perception of the sense power that grasps blue, because it is similar to arising from that (sense power). The third is: Dong. If it is said that the collection of three things, which is similar to arising from an object and capable of leading to certainty about the object, is the establisher of the experience of the object. Gang. That dharma characteristic is not its establisher, because you are not established. The sign is established, because the consciousness of the appearance of the object is not established as being related to the object. The pervasion is established, because if it is a definite understanding of the object, then it is pervaded by the fact that a valid cognition related to the object has already occurred. The second is: Dong. The consciousness of the appearance of the object is not the experiencer of the external object, because what you experience is your own nature. Mong. The consciousness of the appearance of the object, what you experience is not an object different from you, because the appearance that appears in your own time is your own nature. Dong. For the consciousness of the appearance of the object, the appearance that appears as an object in its own time, your experiencer is not an object different from you, because its existence is refuted by the reasoning that the object experienced by the consciousness of the appearance of the object is refuted by the reasoning that negates other entities. The third is: Dong. The sense consciousness that appears as blue, although it experiences its own essence on the object, it is said in name to experience blue, because the blue appearance that appears to you is established as blue in name. Jiong. The sense consciousness that appears as blue, although there is no difference between the knowable and the knowing, it is the knowing of its own essence, because it arises as the essence of knowing itself. For example, although there is no difference between the illuminator and the illuminated for a single lamp, it is established as self-illuminating. The fourth is: Dong. If the knowable and the knowing of the sense consciousness that appears as blue are other entities, then the appearance of appearing as blue and the sense consciousness that appears as blue are not the experiencer and the experienced, because they are other entities. Ring. The sense consciousness that appears as blue, although there is no difference between the knowable and the knowing, there is a cause for the knowable and the knowing to appear as different entities, because it appears that way due to the power of the habitual tendencies of dualistic appearance. For example, like the sense consciousness of hair-shaking appearance. The fifth is: Gang. The consciousness of the appearance of the object, when conceptually intending to grasp form in name, the object of