Tibetan
བུམ་པའི་ཁྱད་པར་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ནང་ཕན་ཚུན་རྫས་ཐ་དད་དེ་རྣམས་ཁྱད་པར་ཅན་བུམ་པ་ལས་ཀྱང་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པས་རྟོག་བློས་གང་རུང་རེ་རེ་ཁོ་ན་འཛིན་གྱི་གཞན་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི། ཁྱདཾ། ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་རྫས་གཞན་ཡིན་ན། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་དགོས་པས་བུམ་པས་བུམ་པའི་བྱས་སོགས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་དེ་ཁྱད་པར་ཅན་བུམ་པ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་ནམ། རྫས་གཞན་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། བུམ་པ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཆོས་ཅན། བུམ་པས་བུམ་པའི་བྱས་སོགས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་ངེས་པར་ཐལ། ནུས་པ་དེ་དང་རྫས་གཅིག་པའི་བུམ་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། བུམ་པའི་བྱས་སོགས་ངེས་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བུམ་པ་ངེས་ན། དེ་དང་རྫས་གཅིག་པའི་ནུས་པ་ངེས་ཀྱང་དེ་དང་རྫས་གཞན་པའི་བྱས་སོགས་མི་ངེས་སོ་ཞེ་ན། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངེས་ན་ཁྱོད་བྱས་སོགས་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་ངེས་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་བྱས་སོགས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་དེ། ཁྱོད་དང་བདག་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བུམ་པ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་དེ་བྱས་སོགས་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དང་། བུམ་པའི་བྱས་སོགས་དེ་བུམ་པའི་ཕན་འདོགས་བྱ་ཡིན་པས་གཉིས་ཀ་ངེས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་དེ་རང་གི་བྱས་སོགས་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཆོསཾ། གཉིས་པ་ལྟར་རྫས་གཞན་ཡིན་ན། བུམ་པས་བུམ་པའི་བྱས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བུམ་པ་དང་མ་འབྲེལ་བར་ཐལ། ཁྱོད་བུམ་པ་དང་རྫས་གཞན་གང་ཞིག བུམ་པས་ཁྱོད་ལ་ཕན་མ་བཏགས་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ནུས་པ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་བྱས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་དེ་ལ་ཡང་ཕན་འདོགས་གཞན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཅིགཾ དེས་ན་ནུས་པ་དང་ནུས་པ་ཅན་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་དགོས་པས་བུམ་པས་བུམ་པའི་བྱས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་ནུས་པའི་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་དེ་རང་གི་མི་རྟག་པ་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་བཟུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་དེ་རང་གི་བྱས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བཟུང་བ་གང་ཞིག དེ་གཉིས་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། བུམ་པའི་བྱས་མི་རྟག་ཐམས་ཅད་བཟུང་བར་ཐལ། བུམ་པས་རང་གི་བྱས་པ་ལ་ཕན་འདོག
Chinese
如果说，瓶子的差别，如所作、无常等，这些相互之间是实体不同的，而且也与具有差别的瓶子是实体不同的，因此，分别念只能执取其中任何一个，而不能执取其他的。第二种情况是：差别（ཁྱདཾ，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。如果差别和具有差别是不同的实体，那么就必须对具有差别的差别进行利益，那么瓶子对瓶子的所作等进行利益的能力，是与具有差别的瓶子是同一个实体呢？还是不同的实体？如果是第一种情况，那么，瓶子决定的决定识，作为有法，瓶子对瓶子的所作等进行利益的能力必定成立，因为以成立的方式进入与该能力是同一个实体的瓶子。如果承认，那么，该有法，瓶子的所作等必定成立，因为承认。如果瓶子决定，那么，虽然与它同一个实体的能力决定，但是与它不同的实体的所作等不决定。如果这样说，瓶子，作为有法，如果你以成立的方式决定，那么你必定需要决定成为对所作等进行利益者，因为你对自己的所作等进行利益的能力，与你是一体的缘故。如果承认，那么，瓶子决定的知识，作为有法，你以瓶子作为对所作等进行利益者，并且瓶子的所作等是瓶子的利益对象，因此两者必定成立，因为你以成立的方式决定瓶子作为对自己的所作等进行利益者。法（ཆོསཾ，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。如果是第二种情况，是不同的实体，那么，瓶子对瓶子的所作进行利益的能力，作为有法，你必定与瓶子没有关联，因为你是与瓶子不同的实体，而且瓶子没有对你进行利益的缘故。如果说不成立，瓶子，作为有法，你的能力必定会变成无穷无尽，因为你对自己的所作进行利益的能力，还需要其他的利益的缘故。一（གཅིགཾ，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。因此，必须承认能力和具有能力是同一个实体，因此，瓶子能够对瓶子的所作进行利益的决定的决定识，作为有法，你必定执取瓶子作为对自己的无常进行利益者，因为你执取瓶子作为对自己的所作进行利益者，因为这两者是同一个实体的缘故。如果承认，那么，该有法，瓶子的所作无常全部被执取必定成立，瓶子对自己的所作进行利益。
English
If it is said that the distinctions of a pot, such as being made and impermanence, are mutually distinct entities, and are also distinct entities from the pot that possesses distinctions, therefore, conceptual minds can only grasp one of them at a time and cannot grasp others. The second case is: Distinction (khyadam). If the distinction and the possessor of distinction are different entities, then it is necessary to benefit the distinctions of the possessor of distinction, so is the ability of the pot to benefit the made, etc., of the pot the same entity as the pot that possesses distinction? Or is it a different entity? If it is the first case, then, the definite cognition of the pot, as the subject, the ability of the pot to benefit the made, etc., of the pot must be established, because it enters the pot that is the same entity as that ability by way of establishment. If you admit it, then, that subject, the made, etc., of the pot must be established, because you admit it. If the pot is definite, then, although the ability that is the same entity as it is definite, the made, etc., that are different entities from it are not definite. If you say so, pot, as the subject, if you are definite by way of establishment, then you must necessarily be definite as the one who benefits the made, etc., because your ability to benefit your own made, etc., is connected to you as one entity. If you admit it, then, the knowledge that the pot is definite, as the subject, you take the pot as the one who benefits the made, etc., and the made, etc., of the pot are the objects of benefit of the pot, therefore both must be established, because you definitely take the pot as the one who benefits its own made, etc., by way of establishment. Dharma (chosam). If it is the second case, being a different entity, then, the ability of the pot to benefit the made of the pot, as the subject, you must be unrelated to the pot, because you are a different entity from the pot, and the pot has not benefited you. If it is said that it is not established, pot, as the subject, your ability must become infinite, because your ability to benefit your own made also needs other benefits. One (chigam). Therefore, it must be admitted that the ability and the possessor of ability are the same entity, therefore, the definite cognition that the pot can benefit the made of the pot, as the subject, you must grasp the pot as the one who benefits its own impermanence, because you grasp the pot as the one who benefits its own made, because these two are the same entity. If you admit it, then, that subject, all the made impermanence of the pot must be grasped, the pot benefits its own made.
Tibetan
ས་པའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་བཟུང་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གལཾ། གལ་ཏེ་བུམ་པའི་བྱས་པ་བཟུང་བའི་ཚེ་བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་བཟུང་ཡང་། བུམ་པ་མི་རྟག་པ་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པས་རྣམ་གྲངས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་རྟག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་ལྡོཾག་པའི་ཆེད་དུ་བུམ་པ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་བུམ་པ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། སེལ་འཇུག་ཏུ་གྲུབ་པར་ཐལ། སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བུམ་པ་བྱས་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཆོས་ཅན། སེལ་འཇུག་ཏུ་ཐལ། རང་གི་བྱེད་པ་མ་ཉམས་ཀྱི་བར་དུ་རང་གི་ངེས་ཚུལ་ལས་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞཾན། བུམ་པ་བྱས་པ་ངེས་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ངེས་ཤེས་གང་ཞིག དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་བུམ་པའི་མི་རྟག་པ་སོགས་བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་དེ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱདཾ། བུམ་འཛིན་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ངེས་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་མིན་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡུལ་གང་གི་ཡང་ངེས་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བུམ་པའི་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་སྲིད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བུམ་པའི་བྱས་མི་རྟག་སོགས་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་ཞིང་། འགལ་རྐྱེན་མེད་པའི་ཚེ་ཐ་སྙད་དུ་རྟོགས་ལ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཚེ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལོག་ལྡོག་བརྟགས་ནས་བརྗོད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། ལོག་པ་དང་ལྡོག་པ་རྫས་ཐ་དད་དམ། ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ངེད་འདོད་པའི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྒྲ་བློ་ཐ་དད་དུ་མི་འཇུག་པར་ཐལ་ལོ། །ཞེས་བྱེ་བྲག་པའི་དོགས་པའི་ལན་དུ་འཆད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལོག་ལྡོག་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་སྒྲ་གཉིས་འཇུག །དོན་གཞན་མེད་པས་སྤྱི་ལ་སྐྱོན་མི་མཚུངས། །དོན་ལ་ལྟོས་ན་སྔར་གྱི་ཀླན་ཀ་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲ་གཉིས་བརྗོད་འདོད་ཙམ་གྱིས་འཇུག །དེ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་བསྟན། །ཚུལ་དེ་རིགས་གཞན་ཀུན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེཾ། བ་གླང་འདི་རྟ་ལས་ལྡོག་པ་ཞེས་དང་། བ་གླང་འདི་རྟ་ལས་ལོག་པ་ཞེས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་གཉིས་ཆོས་ཅན། བརྗོད་བྱ་རྫ
Chinese
为了掌握大地的所有力量。第三是：嘎朗。如果掌握了瓶子的有为性，也掌握了瓶子的无常性。但是，因为有其他的量可以认识到瓶子的无常性，所以不会变成多种。因为为了消除认为瓶子是常的错觉，必须要有量来认识到瓶子的无常性。如果是这样，那么认识到瓶子无常性的比量，应成为遣除增益。因为它是为了遣除增益而产生的智慧。另外，确定瓶子是有为的定解，应成为遣除增益。因为它是在自己的作用没有消失之前，使对自己的确定方式不会产生其他的增益的分别念。嘎朗。确定瓶子是有为的智慧，瓶子的无常性不是你的对境。因为你这个定解没有确定它。如果是这样，那么瓶子的无常性等，就不应成为取瓶现量的对境。因为它没有确定它。嘎当。取瓶现量，如果你没有确定，那么你的对境不周遍，因为你不是任何对境的决定者。那个法，你对瓶子的有为无常等，在名言中可能存在认识或不认识的差别。因为你对瓶子的有为无常等，具备了引生定解的顺缘，并且没有违缘的时候，在名言中就认识，与此相反的时候，在名言中就不认识。第三是遮破通过观察返回而说的诤论：返回和背离是实体不同，还是没有不同？如果是前者，那么会变成与我们所承认的共相和差别没有差别。如果是后者，那么声音和智慧应不能成立为不同。为了回答分别论者的疑问，有三种解释：返回和背离意义没有其他，但是安立两种声音。因为意义没有其他，所以与共相的过失不相同。如果观察意义，那么之前的争论仍然存在。第一种有三种：两种声音仅仅通过想要表达而安立。显示对此没有过失。将这种方式应用于其他所有情况。第一是：登。这头牛与马背离，以及这头牛与马返回，这两个表达法和所表达的法
English
In order to grasp all the power of the earth. The third is: Galam. If one grasps the made nature of the pot, one also grasps the impermanence of the pot. However, since there is another valid cognition that can recognize the impermanence of the pot, it will not become multiple. Because in order to eliminate the illusion that the pot is permanent, there must be a valid cognition to recognize the impermanence of the pot. If so, then the inference that recognizes the impermanence of the pot should become a removal of superimposition. Because it is a wisdom that arises in order to remove superimposition. Furthermore, the definite understanding that the pot is made should become a removal of superimposition. Because it is a conceptual thought that, before its own function has disappeared, prevents other superimpositions from arising from its own way of certainty. Galam. The wisdom that ascertains that the pot is made, the impermanence of the pot is not your object. Because you, this definite understanding, have not ascertained it. If so, then the impermanence of the pot, etc., should not become the object of the direct perception of grasping the pot. Because it has not ascertained it. Gadam. The direct perception of grasping the pot, if you have not ascertained it, then your object is not pervasive, because you are not the determiner of any object. That dharma, you, regarding the made nature and impermanence of the pot, etc., there may be a difference between recognizing or not recognizing in name. Because you, regarding the made nature and impermanence of the pot, etc., have complete favorable conditions for generating definite understanding, and when there are no unfavorable conditions, you recognize it in name, and when it is the opposite of this, you do not recognize it in name. The third is to refute the debate that is spoken by examining the return: Are return and turning away different entities, or are they not different? If it is the former, then it will become no different from the generality and particularity that we accept. If it is the latter, then sound and wisdom should not be established as different. In order to answer the doubts of the Vaibhashikas, there are three explanations: Return and turning away have no other meaning, but two sounds are established. Because there is no other meaning, the fault with generality is not the same. If one examines the meaning, then the previous arguments still exist. The first has three: Two sounds are established merely by wanting to express. Showing that there is no fault in this. Applying this method to all other situations. The first is: Dem. This cow is turned away from the horse, and this cow is returned from the horse, these two expressions and the expressed dharma.