Tibetan
བྲས་སམ་རང་བཞིན་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་ཁྱོད་ངེས་དགོས་པའི་ཕྱིར། སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་གཞི་ལ་སྦྱར་རོ། །གཞཾན། འབྲས་རྟགས་ཀྱི་རྟགས་ཆོས་ལ་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་ན། དུ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡོད་ན་མེ་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཁྱོད་མེ་དང་འབྲེལ་མེད་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོནཾ། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་རྟགས་ཆོས་ལ་བདག་གཅིག་གིས་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པར་མི་རྟག་པ་དེ་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་གི་རྒྱུ་དོན་གཞན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ན། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། འཇིག་ངེས་མིན་པར་ཐལ། རང་འཇིག་པ་རང་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་དགོས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གོས་ཡིན་ན། ཚོན་ཅན་དུ་མ་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོསཾ། མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། བྱས་པ་དང་རྫས་གཞན་ཡིན་པར་ཐལ། བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དོན་གཞན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མི་རྟག་པ་དེ་བྱས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནམ། འབྲས་བུ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། བྱས་པའི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། བྱས་པ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་གཞི་འགར་ཁྱོད་སྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པར་ཐལ། ཁྱོད་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ངེས་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་འབྲེལ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ལ་སྦྱར། ལྡོག་འབྲེལ་དགག་པའི་རྟགས་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འབྲས་བུ་རྟགས་ལསཾ་རྒྱུ་འབྲས་ངེས་བྱེད་བཤད། །རང་བཞིན་རྟགས་ལསཾ་བདག་གཅིག་ངེས་བྱེད་བཤད། །འབྲེལ་པའི་དབང་གིས་སྒྲུབ་རྟགས་གཉིས་སུ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་ངེས་བྱེད་ཚད་མ་བཤད། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་འཁྲུལ་པ་དགག །འཁྲུལ་པ་མེད་ཚུལ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དུ་བ་མེ་ལ་མི་འཁྲུལ་བར་གང་གིས་རྟོགས་ཞེ་ན། མེཾའི། དུ་བ་མེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། མེ་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་རྒྱུ་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པ་དེ་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེཾ། བརྡ་སྤྲོད་པ་ན་རེ། དུ་བ་དེ་མེ་མེད་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྱི་བོ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བས་མེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་འཁྲུལ་ལོ་ཞེ་ན། དུ་བ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ། རང་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དུ་བ་
Chinese
因为需要用果或自性决定的量来确定你。分开后应用于基础。另外，如果果相的相法上没有成立彼生关系，那么烟，作为有法，如果存在你，则不遍在于有火，因为你是与火无关的其他物质。意义是，如果自性相的相法上没有成立一体关系，无常是所作之因之后产生的其他因事的果，那么所作，作为有法，则不决定坏灭，因为自身坏灭需要依赖于自身之因之后产生的其他因事。例如衣服，不决定有颜色一样。法，无常，作为有法，成为所作和其他物质，因为是从所作之因之后产生的其他因事的果。如果承认，无常是所作之因，还是果？如果是前者，那么无常，作为有法，则不是所作之因，因为是从所作之后产生的。如果是后者，那么无常，作为有法，用所作之相在某个基础上成立你的周遍不确定，因为你是所作的果。第四，详细解释两种决定因素的自性，分为两种：应用于直接关联的成立之相，应用于间接关联的破除之相。第一种分为三种：从果相上说因果决定，从自性相上说一体决定，由于关联而确定成立相为两种。第一种分为三种：说因果决定之量，破除果对因的错乱，简略显示没有错乱的方式。第一种是：如果问用什么来认识烟不会错乱于火？火的，烟是火的果，因为随着火作为助益而存在与否而随之生灭。周遍，因为随着自身之因作为助益而存在与否而随之生灭，这是果的特征。第二种分为两种：用过分推论来破除，通过分别来破除。第一种是：有人说，烟也可能从没有火的帝释天的头顶产生，因此随火而生灭是错乱的。烟，作为有法，成为无因，因为不是从自身之因产生的。如果承认，烟
English
Because you need to be determined by the valid cognition that determines the effect or nature. Separate and apply to the basis. Furthermore, if the relationship of arising from that is not established on the property of the sign of the effect sign, then smoke, as the subject, it is not pervasive that if you exist, there is fire, because you are another substance unrelated to fire. The meaning is, if the relationship of one entity is not established on the property of the sign of the nature sign, and impermanence is the result of other causal events arising after the cause of what is made, then what is made, as the subject, is not necessarily destroyed, because its own destruction needs to rely on other causal events arising after its own cause. For example, like clothes, it is not certain to be colored. Dharma, impermanence, as the subject, becomes what is made and another substance, because it is the result of other causal events arising after the cause of what is made. If you admit, is impermanence the cause of what is made, or the result? If it is the former, then impermanence, as the subject, is not the cause of what is made, because it arises after what is made. If it is the latter, then impermanence, as the subject, the pervasiveness of establishing you on some basis with the sign of what is made is uncertain, because you are the result of what is made. Fourth, the nature of the two determinants is explained in detail, divided into two: applied to the sign of establishing direct connection, applied to the sign of negating indirect connection. The first is divided into three: from the effect sign, the determination of cause and effect is explained, from the nature sign, the determination of one entity is explained, due to the connection, the establishing sign is determined as two. The first is divided into three: explaining the valid cognition of determining cause and effect, refuting the confusion of effect with cause, briefly showing the way of being without confusion. The first is: if you ask what is used to recognize that smoke is not confused with fire? Of fire, smoke is the result of fire, because it follows and ceases according to whether fire is beneficial or not. Pervasive, because it follows and ceases according to whether its own cause is beneficial or not, that is the characteristic of the result. The second is divided into two: refuting with extreme consequences, refuting by distinguishing. The first is: someone says, smoke may also arise from the head of Indra without fire, so following and ceasing with fire is confused. Smoke, as the subject, becomes without cause, because it does not arise from its own cause. If you admit, smoke
Tibetan
ཆོས་ཅན། རེས་འགའ་བའི་དངོས་པོ་མིན་པར་ཐལ། རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ལྡོག་ཁྱབ་རྟགས་སུ་འགོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གལཾ། གལ་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྱི་བོ་དེ་མེ་ཡོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན། དུ་བ་ཆོས་ཅན། མེ་མེད་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྱི་བོ་ལས་བྱུང་བ་མིན་པར་ཐལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྱི་བོ་དེ་མེ་ཡོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མིན་ན། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྱི་བོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་དུ་བ་མི་འབྱུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་མེ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། མེ་དེ་དུ་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མེ་མེད་ལས་ནུས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དུ་བ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ། རང་རྒྱུ་མིན་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། རྗེཾས། དུ་བ་ཆོས་ཅན། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྱི་བོ་ལས་མི་འབྱུང་བར་ཐལ། མེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་མེ་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངེས་བྱ་བདག་གཅིག་འབྲེལ་པ་སྒྲུབ། །ངེས་གཞི་རྟགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཤད། །ངེས་བྱེད་ལྟོས་མེད་གཏན་ཚིགས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་ན་མི་འབྱུང་སྒྲུབ། །ཆོས་རྟགས་ཐ་དད་མེད་པ་སྤོང་བའོ། དང་པོ་ནི། འབྲས་རྟགས་ལ་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་ཀྱང་། རང་བཞིན་རྟགས་ལ་འབྲེལ་པ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། རངཾ་། དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཆོས་ལ། བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་སྟེ། མི་རྟག་པ་དེ་ཁྱོད་ཙམ་དང་རང་ཆས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་རྟག་པ་ལྡོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལྡོག་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་མི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་དངོས་པོ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་དམ་བཅའི་ཕྱོགས་གཅིག་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་དེ་མི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོའི་གཞན་སེལ་སྒྲ་རྟོག་སྒོ་ནས་བཤད། །དངོས་མེད་གཞན་སེལ་སྒྲའི་སྒོ་ནས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡུལ་ཅན་སེལ་བས་འཇུག་པ་བསྒྲུབ། །དངོས་ཡུལ་སེལ་བ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲ་རྟོག་གཉིས་ཀ་སེལ་བས་འཇུག །ཁྱད་པར་སྒྲའི་འཇུག་ཚུལ་བཤད། །གཉིས་ཀ་སྤྱི་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ལ་ཐ་དད་འབྱེད་པའི་སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འ
Chinese
有法，应是不恒常的事物，因为不依赖于其他条件，也就是因为无因。前者有周遍关系，立为反周遍的理由。第二，嘎朗。如果帝释天的头是具有火的自性，还是不具有？如果具有，那么烟，有法，应不是从没有火的帝释天的头产生的，因为帝释天的头是具有火的。如果不具有，那么帝释天的头，有法，不应从你产生烟，因为你没有火。周遍关系是，火通过产生烟的方式，与没有火相比，具有特殊的能力。此外，烟，有法，应是无因的，因为是从非自因产生的。第三，让。烟，有法，不应从帝释天的头产生，因为是火的果实，也就是，你是随着火有无而进退的。第二有三：成立所立的本体一关系，解释所立的基础和理由的差别，解释成立的无待的论式。第一有二：成立自性无则不生，破除法和理由没有差别。第一，在果因中成立彼生关系，那么在自性因中如何成立关系呢？让。事物，有法，你的理由成立声音是无常的理由法上，成立本体一的关系，也就是，无常仅仅与你和自性相关联，因为无常遣返的力量，你遣返，因为你与无常是自性一。第二，那么事物成立声音是无常的，成为立宗的一部分作为理由安立，因为事物与无常是自性一，如果这样问。对此回答有二：从声音分别的角度解释事物的他遮，从声音的角度解释非事物的他遮。第一有二：通过遣返有境而成立进入，成立事物遣返本身。第一有三：声音分别二者通过遣返而进入，解释声音进入的方式的差别，指示二者进入总相。第一有二：通过遣返在一个上区分差别的声音分别而进入。
English
Subject: It should be a non-eternal entity, because it does not depend on other conditions, that is, because it is without a cause. The former has pervasion, and it is established as a counter-pervasive reason. Second: GaLam. If the head of Indra is of the nature of having fire or not? If it is, then smoke, subject, should not arise from the head of Indra without fire, because the head of Indra has fire. If not, then the head of Indra, subject, smoke should not arise from you, because you do not have fire. The pervasion is that fire, through the way of producing smoke, has a special ability compared to not having fire. Furthermore, smoke, subject, should be without cause, because it arises from a non-self cause. Third: Rang. Smoke, subject, should not arise from the head of Indra, because it is the fruit of fire, that is, you are the one who goes back and forth following the presence or absence of fire. The second has three: establishing the identity relationship of what is to be established, explaining the difference between the basis of establishment and the reason, and explaining the independent argument of establishment. The first has two: establishing that non-existence of self-nature does not arise, and refuting that there is no difference between dharma and reason. First: Although the relationship of arising from that is established in the result reason, how is the relationship established in the self-nature reason? Rang. Thing, subject, your reason establishes the sound as impermanent on the dharma of reason, and the relationship of identity is established, that is, impermanence is related to you alone and to self-nature, because of the power of the negation of impermanence, you are negated, because you and impermanence are of the same nature. Second: Then, the thing that establishes sound as impermanent becomes a part of the proposition as a reason, because the thing and impermanence are of the same nature, if asked. There are two answers to this: explaining the other exclusion of things from the perspective of sound cognition, and explaining the other exclusion of non-things from the perspective of sound. The first has two: establishing entry by excluding the container, and establishing the exclusion of things themselves. The first has three: both sound and cognition enter through exclusion, explaining the difference in the way sound enters, and indicating that both enter the general. The first has two: entering by excluding the sound cognition that distinguishes differences in one.