Tibetan
ཇུག ཐ་དད་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེལ་བའི་ཡུལ་ལ་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་འཐད། །སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཤད། །ལོག་ལྡོག་བརྟགས་ནས་བརྗོད་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པའི་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་འཐད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། གངཾ་། སྒྲ་ཆོས་ཅན། སེལ་ངོར་མ་བྱས་རྟགས་སོགས་ལས་ལྡོག་པའི་ལྡོག་པ་དུ་མ་དང་ལྡན་ཏེ། བྱས་མི་རྟག་གི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར། དེཾ། དེས་ན་སྒྲ་ཆོས་ཅན། སེལ་ངོར་བྱས་མི་རྟག་གི་ལྡོག་པ་དུ་མ་དབྱེ་རུང་སྟེ། སྔ་མའི་སྒྲུབ་ཆོས་དེའི་ཕྱིར། དེའིཾ། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་། སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་རུང་སྟེ། ཁྱོད་མི་རྟག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། དེཾ། བྱས་མི་རྟག་གཉིས་པོ་ཆོས་ཅན། ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། དངོས་མིང་ཐ་དད་ཀྱི་གོ་བྱ་སོ་སོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་སེལ་བས་འཇུག །རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་སེལ་བས་འཇུག །སེལ་བས་འཇུག་ལ་སྒྲ་གཞན་འཐད། །སྒྲུབ་པས་འཇུག་ལ་དེ་མི་འཐད། །སྒྲུབ་པའི་འཇུག་ཀྱང་འཐད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེལ་བས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད། །སྒྲུབ་པས་འཇུག་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །གཉིས་ཀའི་གྲུབ་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་མཚན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མི་འཇུག །སྒྲ་རྟོག་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག །གཉིས་ཀ་བསྡུས་པའི་ཚིགས་བཅད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ་རྟོག་སེལ་བས་འཇུག་ན་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་ཞེ་ན། དོཾན། སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་བའི་ཁྱོད་ཀྱི་མི་རྟག་པ་རྗེས་དཔག་ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱར་མེད་པར་ཐལ། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་དེས་ཁྱོད་ཀྱི་མི་རྟག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་དེ་ཁྱོད་ལ་སྒྲུབ་པས་འཇུག་པ་གང་ཞིག ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་མི་རྟག་པ་གྲུབ་པ་དེ་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་སྤྱིར་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་འཇུག་གམ་ཅེ་ན། གཟུགཾས། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་སུ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་འཇུག་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། འཁྲུལ་རྒྱུའི་དབང་གིས་སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཞེན་ཡུལ་སེལ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་རྒྱུའི་དབང་གིས་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་བའི་དཔེ་ཡོད་དེ། དཀར་སོ
Chinese
入，以遣除将种种归纳为一的声之分别念而入。初者有三：遣除之境，立宗与有法合理。说以遣除声之分别念而入之能立。观察往返，而息诤论。初者：谓于自性一上，有各别之反体，立宗与有法合理，是为显示。གངཾ་。（藏文，梵文 देव，梵文罗马拟音 deva，天）。声，法。具有从非遣除之立宗等反体的诸多反体，因为存在于所作无常之体性中。དེཾ།（藏文，梵文 तत्，梵文罗马拟音 tat，彼）。因此，声，法。可区分非遣除之所作无常的诸多反体，因为前者的能立之故。དེའིཾ།（藏文，梵文 तस्य，梵文罗马拟音 tasya，其）。所作，法。汝虽与无常自性为一，然可作为成立声为无常之立宗，因为汝与无常反体各别之故，以此三相圆满。དེཾ།（藏文，梵文 तत्，梵文罗马拟音 tat，彼）。所作无常二者，法。反体各别，因为是事物名称各异之所指之故。二者有五：比量以遣除而入。后得之现量以遣除而入。以遣除而入，于声有他性合理。以成立而入，则不合理。破除成立之入亦合理。初者有三：安立以遣除而入之能立。以成立而入，则有太过之过。总摄二者之成立义而显示。初者有三：以见自相之故不入。为遣除声之分别念而入。显示总摄二者之偈颂。初者：若问以遣除声之分别念而入之能立为何？དོཾན།（藏文，梵文 डोन，梵文罗马拟音 ḍona，施主）。声，法。以耳识现量未见之汝之无常，以比量正量不可证成，因为耳识现量见汝之无常之故，耳识现量以成立而入于汝，汝与汝之无常成立为一物之故。二者：若问，总的了知无常之比量入耶？གཟུགཾས།（藏文，梵文 रूप，梵文罗马拟音 rūpa，色）。于耳识现量之后，了知声为无常之比量之入，法。有必要，因为为遣除由错乱之因，执声为常之耽著境之故。有由错乱之因生起错乱之例，如白等。
English
Entry, entering by eliminating the sound conceptualization that gathers various things into one. The first has three parts: establishing the subject and property as valid for the object of elimination; explaining the proof of entering by eliminating sound conceptualization; and refuting arguments by examining back and forth. The first is to show that the subject and property are valid where there are different negations on one nature. gaṃ (Tibetan, Sanskrit deva, Romanized Sanskrit deva, god). Sound, the subject. It possesses many negations that negate from the subject, etc., that are not eliminated, because it exists in the nature of being produced and impermanent. teṃ (Tibetan, Sanskrit tat, Romanized Sanskrit tat, that). Therefore, sound, the subject. It is possible to distinguish many negations of being produced and impermanent that are not eliminated, because of the proof of the former. te'iṃ (Tibetan, Sanskrit tasya, Romanized Sanskrit tasya, its). Produced, the subject. Although you and impermanence are of one nature, you can be established as the subject to prove that sound is impermanent, because you and impermanence have different negations, and therefore the three modes of proof are complete. teṃ (Tibetan, Sanskrit tat, Romanized Sanskrit tat, that). Produced and impermanent, both the subject. The negations are different, because they are the respective objects of different names of things. The second has five parts: inference enters by eliminating; subsequent valid cognition enters by eliminating; in entering by eliminating, other sounds are valid; in entering by establishing, that is not valid; and refuting that entering by establishing is also valid. The first has three parts: establishing the proof of entering by eliminating; if entering by establishing, there would be extreme consequences; and summarizing and showing the established meaning of both. The first has three parts: it does not enter because of seeing its own characteristic; it enters for the purpose of eliminating sound conceptualization; and showing a verse summarizing both. The first: if asked what is the proof of entering by eliminating sound conceptualization? doṃna (Tibetan, Sanskrit ḍona, Romanized Sanskrit ḍona, donor). Sound, the subject. Your impermanence, which is not seen by auditory consciousness, cannot be realized by valid inference, because auditory consciousness sees your impermanence, and auditory consciousness enters into you by establishing, because you and your impermanence are established as one entity. The second: if asked whether the inference that generally realizes impermanence enters? gzugs (Tibetan, Sanskrit rūpa, Romanized Sanskrit rūpa, form). The entry of the inference that realizes sound as impermanent after auditory consciousness, the subject. It is necessary, because it is for the purpose of eliminating the object of clinging that clings to sound as permanent due to the cause of delusion. There is an example of delusion arising from the cause of delusion, such as white, etc.
Tibetan
གས་ཆོས་མཐུན་པའི་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེཾ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། སེལ་བས་འཇུག་སྟེ། སྒྲ་མི་རྟག་པ་མཐོང་བའི་ཆེད་དུ་མི་འཇུག་ཀྱང་། སྒྲ་མི་རྟག་པ་ངེས་པའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རྗེསཾ། མངོན་སུམ་དུ་མ་ཟད་རྗེས་དཔག་ཀྱང་སྒྲུབ་པས་འཇུག་ན། སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། སྒྲའི་བྱས་སོགས་ཀུན་འཛིན་པར་ཐལ། སྒྲའི་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་གྲགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དགག་གྲུབ་གཅིག་ཆར་དུ་རྟོགས་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཁྱོད་སྒྲ་རྟོག་སེལ་འཇུག་དུ་ཁས་ལེན་པའི་མཁས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེཾ། རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སེལ་འཇུག་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་སེལ་འཇུག་དང་སྒྲུབ་འཇུག་གང་རུང་གང་ཞིག ཁྱོད་སྒྲུབ་འཇུག་ཡིན་ན། དགག་སྒྲུབ་ཅིག་ཆར་དུ་རྟོགས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མཐོཾང་། གལ་ཏེ། རྗེས་དཔག་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བས་སེལ་འཇུག་ཏུ་འདོད་ན། སྔོན་པོ་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་པོར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཆོས་ཅན། སེལ་འཇུག་མིན་པར་ཐལ། བསལ་བྱ་སྒྲོ་འདོགས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སེལ་འཇུག་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བྱེད་པ་མ་ཉམས་ཀྱི་བར་དུ་སྔོན་པོ་སྔོ་མིན་དུ་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ངེས་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། ངེསཾ། དེ་ཆོས་ཅན། སྔོན་པོ་སྔོ་མིན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱིས་དབེན་པའི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཆོསཾ། སྒྲ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་རྟོག་དང་མི་རྟག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་རྟོག་ཆོས་ཅན། ཡུལ་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་མ་བྱས་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་སོ་སོར་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། གཞནཾ། དེ་དག་ཡུལ་ཐ་དད་ལས་གཞན་དུ་ཡུལ་གཅིག་ཡིན་ན། སྒྲ་བྱས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་རྟོག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་སྒྲ་མི་རྟག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་རྟོག་རྣམ་གྲངས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དང་དེ་ཡུལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གངཾ་། བྱེ་བྲག་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་རྟོག་སྒྲུབ་པས་འཇུག་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།
Chinese
因为有把相似的鱼鳔误认为银子的缘故。第三：དེཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）声无常的现量（推论）法，以遣除而进入，虽然不是为了看见声无常而进入，但是为了确定声无常而进入的分别念的缘故。第二：རྗེསཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）如果不仅现量而且推论也以成立而进入，那么，声无常的觉知的推论法，应成能执持声音的所作等一切，因为以成立声音的无常的方式而确定的缘故。法称（Dharmakirti）法，你没有同时觉知遮破和成立的过失，因为你承许声音的分别念是遣除和进入的智者的缘故。第三：དེཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）推论法，你是遣除进入，因为你是遣除进入和成立进入中的任何一个。如果你是成立进入，那么，有同时觉知遮破和成立的过失的缘故。第二：མཐོཾང་། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）如果，推论以遣除增益而认为是遣除进入，那么，在执持蓝色的现量之后产生的确定蓝色的决定识法，应成不是遣除进入，因为没有所遣除的增益的缘故。如果说，那么，该法，是遣除进入，因为是不减损自己的作用的期间，不产生把蓝色执持为非蓝色的增益的决定识的缘故。理由成立，即：ངེསཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）该法，是进入远离把蓝色增益为非蓝色的增益的相续，因为你和它是不相容的缘故。第三：ཆོསཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）声音的所作的对境的声音分别念和无常的对境的声音分别念法，对境不同，因为是各自遣除把声音执持为非所作和把声音执持为常的增益的对境的缘故。第四：གཞནཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）如果那些对境不同之外是对境相同，那么，声音的所作的对境的声音分别念法，你和声音的无常的对境的声音分别念是异体，因为你和它是对境不异的对境不同的缘故。第五有三：说所许，说破斥，遮止过失的辩驳。第一：གངཾ་། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）胜论师法，虽然声音的分别念以成立而进入，但是不会变成异体，
English
Because there is a mistake of mistaking a similar fish maw for silver. Third: Deṃ. (དེཾ།，，，) The inference of sound being impermanent, the subject, enters by eliminating, although it does not enter for the sake of seeing sound being impermanent, but because it is a conceptualization that enters for the sake of ascertaining sound being impermanent. Second: Rjeśaṃ. (རྗེསཾ།，，，) If not only direct perception but also inference enters by establishing, then, the inference of the cognition of sound being impermanent, the subject, should become the one that holds all of the sound's createdness, etc., because it is ascertained through the means of establishing the impermanence of sound. Dharmakirti, the subject, you do not have the fault of simultaneously cognizing negation and establishment, because you are a scholar who accepts that the conceptualization of sound is elimination and entry. Third: Deṃ. (དེཾ།，，，) Inference, the subject, you are elimination and entry, because you are either elimination and entry or establishment and entry. If you are establishment and entry, then there is the fault of simultaneously cognizing negation and establishment. Second: Mthoṃ. (མཐོཾང་།，，，) If, inference is considered to be elimination and entry by eliminating imputation, then, the definitive cognition that ascertains blue that arises after the direct perception that holds blue, the subject, should not be elimination and entry, because there is no imputation to be eliminated. If it is said, then, that subject, is elimination and entry, because it is a definitive cognition that prevents the imputation of holding blue as non-blue from arising until its function is not diminished. The reason is established, namely: Ṅeśaṃ. (ངེསཾ།，，，) That subject, enters the continuum that is devoid of the imputation of imputing blue as non-blue, because you and it are mutually contradictory. Third: Chośaṃ. (ཆོསཾ།，，，) The sound conceptualization with the object of sound being created and the sound conceptualization with the object of impermanence, the subject, are different objects, because they are the objects of separately eliminating the imputation of holding sound as uncreated and the imputation of holding sound as permanent. Fourth: Gzhanaṃ. (གཞནཾ།，，，) If those are the same object other than being different objects, then, the sound conceptualization with the object of sound being created, the subject, you and the sound conceptualization with the object of sound being impermanent are different entities, because you and it are different objects with non-different objects. Fifth, there are three: stating the assertion, stating the refutation, and refuting the fault-avoidance. First: Gaṃ. (གངཾ་།，，，) The Vaisheshika, the subject, although the sound conceptualization enters by establishing, it will not become a different entity,