Tibetan
པའི་ཕྱིར། བར་ཆད་མེད་པར་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་འཛིན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། གཟུགས་སོགས་བར་མ་ཆད་དུ་སྣང་བར་ཐལ། གཟུགས་སོགས་འཛིན་པ་འཇུག་པ་མགྱོགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དང་བདེ་བ་གཉིས་ཀ་ཅིག་ཅར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གཅིཾག གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུགས་དང་བདེ་བ་གཉིས་ཀ་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་གཟུང་དོན་ཡིན་ན་གཟུགས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱོད་བསྐྱེད་པ་ལ་རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་བདེ་བ་དེ་ནུས་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་བདེ་བ་མེད་ཀྱང་རང་གི་གཟུང་དོན་གཟུགས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གཉིསཾ། གལ་ཏེ་གཟུགས་དང་བདེ་བ་གཉིས་ཀས་གཟུང་དོན་སོ་སོར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། རེས་འགའ་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་འཛིན་པར་ཐལ། བདེ་བ་རྐྱང་པས་ཁྱོད་ཀྱི་གཟུང་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྔོ་སེར་སོ་སོར་རང་འབྲས་དབང་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་དོན་ནུས་པས་རེས་འགའ་སྔོན་པོ་རྐྱང་པ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུགས་མ་གཟུང་ན་བདེ་བ་འཛིན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དོཾན། གལ་ཏེ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་དང་བདེ་བ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཛིན་ནོ་ཞེ་ན། གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། བདེ་བས་ཁྱོད་ཀྱི་གཟུང་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པར་ཐལ། བདེ་བས་གཟུང་དོན་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་བསྐྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། དོཾན། གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཟུང་དོན་དུ་མི་བྱེད་པར་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་གཟུང་དོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། བུད་མེད་སོགས་ཀྱི་གཟུགས་མཛེས་སོགས་མི་འཛིན་པར་ཐལ། བདེ་བ་འབའ་ཞིག་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བདེ་བ་གཟུང་དོན་དུ་བྱེད་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མི་མཐོང་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། དོཾན། གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་གཟུགས་ཁོ་ན་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་ནོ་ཞེ་ན། གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། རང་ལས་རྫས་གཞན་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གཟུགས་ཁོ་ན་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཡཾུལ། ཡུལ་གཟུགས་དང་བདེ་བ་གཉིས་ཅིག་ཅར་ཡོད་པའི་ཚེ། དེ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་མྱོང་བའི་བློ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཅན། བདེ་སྡུག་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་མྱོང་བར་ཐལ། ཡུལ་འདོད་མི་འདོད་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གངཾ་། གལ་ཏེ་ཉེར་ལེན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ལས་མེད་པས་བདེ་སྡུག་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། གངཾ་། བདེ་སྡུག་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་བེམ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདགཾ གལ་ཏེ་མིག་གི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་དེ་བདེ་སྡུག་གཉིས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་ཡིན་པས་བདག་རྐྱེན་གཅིག་ལས་བདེ་སྡུག་འགལ་བ་གཉིས་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། དེཾ། བདག་རྐྱེན་གཅིག་གིས་བདག་འབྲས་འགལ་བ་གཉིས་བསྐྱེད་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གཅིག་གིས་འུག་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུགས་མི་མཐོང་བ་དང་། མིའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུགས་མཐོང་བའི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཡུལ་གཞན་རིག་བྱེད་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི། དེཾ། གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཁོར་གྱི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་གཞན་རིག་སྟེ། དོན་གྱི་རང་ངོས་ནས་གཏད་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེཾས། རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རིག་པའི་བདེ་སོགས་ཆོས་ཅན། ཕྱི་དོན་དངོས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་མྱོང་བ་ལ། ཕྱི་དོན་མྱོང་བ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོཾན། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་གྱི་རྣམ་པར་མྱོང་བ་ལ་དོན་མྱོང་བ་བཏགས་ནས་བཤད་དེ། དོན་གྱིས་རང་ངོས་ནས་གཏད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་མྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་དོན་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་དོན་གྱིས་གཏད་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བདེ་སོགས་ཕྱི་དོན་བེམ་པོ་ཡིན་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འགཾའ། གྲངས་ཅན་པ་ན་རེ། བདེ་སོགས་ནི་ཕྱི་རོལ་དེ་ཙམ་ལྔའི་རང་བཞིན་དང་། སེམས་མེད་པའི་བེམ་པོ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྫས་གཞན་གྱི་མྱང་བྱ་དེ་ཁྱད་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ཡིན་གྱི། རང་རིག་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདེ་སོགས་གཞན་གྱིས་གཟུང་བ་དགག བདེ་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཡིན་པ་དགག བདེ་སོགས་སེམས་མེད་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེཾ། གཟུགས་འཛིན་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཟུགས་དང་བདེ་སོགས་གཉིས་ཀ་ཅིག་ཅར་གཟུང་དོན་བྱེད་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་གཟུང་དོན་ཡིན་ན་གཟུགས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྣང་རུང་མ་དམི
Chinese
为了这个缘故，会无间断地显现吗？如果这样问：以色等为境的识，具有法相，应该会无间断地显现色等，因为以色等为境的识的生起速度很快。第三个问题是：根识会同时执取境色等和乐受两者吗？第一个回答：以色为境的眼识，具有法相，你不应该把色和乐受两者都作为所取义来执取，因为如果你的所取义是乐受，那么就必然是色，并且，在产生你的时候，和你同时的乐受并没有成立为有作用，虽然没有和你同时的乐受，但是你的所取义是从色产生的。第二个回答：如果色和乐受两者各自作为所取义呢？以色为境的眼识，具有法相，有时应该会只执取乐受，因为仅仅乐受能够作为你的所取义。例如，蓝色和黄色各自能够作为其果，根识的所取义，因此有时根识能够只执取蓝色。如果承认，那就不对了，因为如果你不执取色，就不能执取乐受。结论：如果根识同时执取色等和乐受，那么以色为境的眼识，具有法相，乐受不应该能够作为你的所取义，因为没有通过乐受作为所取义的方式来产生你。第四个问题是：结论：以色为境的眼识，不把外境作为所取义，而只把乐受作为所取义，如果这样问：以色为境的眼识，具有法相，不应该执取美女等的妙色等，因为只把乐受作为所取义来执取。这是周遍的，因为如果把乐受作为所取义，就必然看不到外境。第五个问题是：结论：以色为境的眼识，只把色作为所取义来执取，如果这样问：以色为境的眼识，具有法相，不会改变体验到和自己是不同实体的乐受，因为只把色作为所取义来执取。第二部分：境：当境色和乐受两者同时存在时，会产生同时体验到这两者的心识。
English
For this reason, will it appear without interruption? If asked: A consciousness that takes form etc. as its object, has the characteristic of dharma, it should appear form etc. without interruption, because the arising of consciousness that takes form etc. as its object is very fast. The third question is: Does sense consciousness simultaneously grasp both the object form etc. and pleasure? First answer: Eye consciousness that takes form as its object, has the characteristic of dharma, you should not take both form and pleasure as the object to be grasped, because if your object to be grasped is pleasure, then it must be form, and when you are produced, the pleasure that is simultaneous with you has not been established as having function, although there is no pleasure simultaneous with you, your object to be grasped is produced from form. Second answer: If both form and pleasure each act as the object to be grasped? Eye consciousness that takes form as its object, has the characteristic of dharma, sometimes it should only grasp pleasure, because only pleasure can act as your object to be grasped. For example, blue and yellow each can act as the object to be grasped by sense consciousness as its result, therefore sometimes sense consciousness can only grasp blue. If you admit, then it is not right, because if you do not grasp form, you cannot grasp pleasure. Conclusion: If sense consciousness simultaneously grasps form etc. and pleasure, then eye consciousness that takes form as its object, has the characteristic of dharma, pleasure should not be able to act as your object to be grasped, because you are not produced through the way of pleasure acting as the object to be grasped. The fourth question is: Conclusion: Eye consciousness that takes form as its object, does not take external objects as the object to be grasped, but only takes pleasure as the object to be grasped, if asked: Eye consciousness that takes form as its object, has the characteristic of dharma, it should not grasp the beautiful colors etc. of beautiful women etc., because it only grasps pleasure as the object to be grasped. This is pervasive, because if you take pleasure as the object to be grasped, you will inevitably not see external objects. The fifth question is: Conclusion: Eye consciousness that takes form as its object, only takes form as the object to be grasped, if asked: Eye consciousness that takes form as its object, has the characteristic of dharma, it will not change the experience of pleasure that is a different entity from itself, because it only takes form as the object to be grasped. Second part: Object: When the object form and pleasure both exist simultaneously, a consciousness will arise that simultaneously experiences both.
Chinese
如果这样说，一个人的相续，应成同时感受苦乐二者，因为同时存在想要和不想要二者的缘故。如果说，因为只有作为近取的心识一个，所以苦乐二者不会同时产生。应成，苦乐二者，不是你的近取，因为你是物质的缘故。如果说，眼识是苦乐二者的主因，所以不可能从一个主因中产生相违的苦乐二者。应成，一个主因能够产生相违的主果二者，因为一束阳光，对于猫头鹰的眼识来说，是不能看见事物的，而对于人的眼识来说，是能够看见事物的主因的缘故。第三，指示其本身是能认识外境的：应成，执取色法的眼识之随行感受乐受，是能认识外境的，因为是从事物自身所指向的显现的缘故。应成，成为自己体性的能辨识的乐等，不是真实地体验外境，因为在外境的显现中体验，所以体验外境只是假立的缘故。应成，对于事物的显现体验，说是体验事物是假立的，因为事物从自身指向的显现，成为自己体性的那个是体验的缘故。应成，这是缘外境的，因为是外境所指向的显现的缘故。第二，破斥乐等是外境物质，分二：陈述对方观点，破斥它。第一是：有人数论派说，乐等是外面的五种自性，是无心的物质，并且是心识之外的其他物质所体验的，具有这三种特点，但不是自证。第二分三：破斥乐等被他者所取，破斥乐等是外境，破斥乐等是无心。第一是：应成，执取色法的眼识，不可能同时作为执取色法和乐等二者的作用对象，因为如果是你的执取对象，则必然是色法的缘故。第二分三：显现可以被缘...
English
If it is said like this, the continuum of a single person should simultaneously experience both happiness and suffering, because the desire and non-desire exist simultaneously. If it is said that because there is only one mind consciousness as the immediate cause, the two, happiness and suffering, will not arise simultaneously. It should follow that the two, happiness and suffering, are not your immediate cause, because you are matter. If it is said that the eye consciousness is the main cause of the two, happiness and suffering, so it is impossible to produce the two contradictory happiness and suffering from one main cause. It should follow that one main cause can produce two contradictory main effects, because a ray of sunlight, for the owl's eye consciousness, is the cause of not being able to see objects, while for the human eye consciousness, it is the cause of being able to see objects. Third, indicating that it itself is what recognizes external objects: It should follow that the feeling of happiness that accompanies the eye consciousness that grasps form is what recognizes external objects, because it is the appearance directed from the object itself. It should follow that the happiness and so on that become one's own nature of discernment are not actually experienced as external objects, because experiencing external objects in the appearance of external objects is merely a designation of experiencing external objects. It should follow that experiencing the appearance of things is said to be experiencing things is a designation, because the appearance directed by things from themselves, becoming one's own nature, is the experience. It should follow that this is the object of external objects, because it is the appearance directed by external objects. Second, refuting that happiness and so on are external material objects, divided into two: stating the opponent's view, refuting it. The first is: Someone, a Samkhya philosopher, says that happiness and so on are the nature of the five external elements, are inanimate matter, and are experienced by other substances besides consciousness, possessing these three characteristics, but are not self-aware. The second is divided into three: refuting that happiness and so on are grasped by others, refuting that happiness and so on are external, refuting that happiness and so on are inanimate. The first is: It should follow that the eye consciousness that grasps form cannot simultaneously act as the object of grasping both form and happiness and so on, because if it is your object of grasping, it must be form. The second is divided into three: appearance can be related to...