Tibetan
གཟུགས་འཛིན་རྫས་གཞན་དུ་སྣང་བའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཟུང་ཾ། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བའི་ཆ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་མེད་དེ། གཟུགས་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལས་གཞན་པའི་ཁྱོད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཕུཾང་། མཚན་མཚོན་གྱི་བྱ་བྱེད་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། གཟུགས་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཉིས་སུ་སྣང་དང་འགལ་བ་སྤང་། ཀུན་གྱིས་དེ་ཉིད་རིག་པ་སྤོང་། ཐུབ་པའི་ལུང་དང་འགལ་བ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཾ། ཚུར་མཐོང་གི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་གཟུགས་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བས་གཟུགས་འཛིན་རྫས་གཞན་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་ལ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་རྐྱེན་གྱིས་སད་པ་ལས་གཟུགས་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཕཾ། ཚུར་མཐོང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་གཉིས་སྟོང་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལ་གཉིས་སྣང་བག་ཆགས་ཀྱིས་གེགས་བྱས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེཾ། སྟོན་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་རྣམ་གཞག་མཛད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། དོན་སྨྲ་བ་རྣམས་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ལ་གཞུག་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གྲུབ་ཀྱང་རྟགས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་གནོད་པ་མེད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་པའི་སྣ་ཚོགས་རྣམ་དབྱེར་མེད། དོན་གྱི་སྣ་ཚོགས་རྣམ་དབྱེར་ཡོད། རྫས་གཅིག་མེད་ཀྱང་ཡུལ་དུ་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁྲ་འཛིན་དབང་ཤེས་ལ་ཁྲ་བོ་རགས་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། རྫས་གཅིག་མིན་པར་ཐལ། བློ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ལན་མདོ་སྡེ་པས་གྲུབ་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་འདེབས་པ་ནི། ངེད་ཀྱིས། བློ་རྣམ་སྣ་ཚོགས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་རྟགས་རྣམ་རྣམ་པར་དབྱེ་ནུས་ཀྱི་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ལ། ཁྲ་འཛིན་དབང་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི། རྣམ་པར་དབྱེར་མི་ནུས་པའི་གཏན་ཚིགས་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ཤེཾས། ཁྲ་འཛིན་དབང་ཤེས་ལ་ཁྲ་བོ་རགས་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་ལས་རྫས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ཤེས་པ་ལས་རྣམ་པར་དབྱེར་ནུས་ཀྱི་རྫས་གཞན་དུ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པས་རྣམ་དབྱེར་བྱེད་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སྔོ་སེར་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་སྔོ་སེར་གྱི་རྣམ་པ་ལ་དངོས་སུ་རྣམ་དབྱེར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་
Chinese
因为是显现为异于色境之物的识。第二是：所取（藏文：གཟུང་ཾ，梵文天城体：grahyam，梵文罗马拟音：grahyam，汉语字面意思：所取）。本体所能表示的部分，有法，无自性，因为没有异于显现为二的色境之你。丰（藏文：ཕུཾང་，梵文天城体：puṃ，梵文罗马拟音：pum，汉语字面意思：丰）。能表示本体的事物，有法，不是真实的，因为是依赖于异于色境之物而假立的。第四有三：遣除与二取相违，遣除一切知彼本体，遣除与能仁之教相违。第一是：芒（藏文：མཾ，梵文天城体：mam，梵文罗马拟音：mam，汉语字面意思：芒）。现见的根识，有法，你显现为二取并不成立有异于色境之物，因为你是由于无明的习气为缘而苏醒，从而显现为二取。第二是：胖（藏文：ཕཾ，梵文天城体：pham，梵文罗马拟音：pham，汉语字面意思：胖）。现见，有法，你没有见到二空的真如，有理由，因为你现量见到真如被二取习气所障碍。第三是：邓（藏文：དེཾ，梵文天城体：dem，梵文罗马拟音：dem，汉语字面意思：邓）。导师在名言中安立外境之事物，有法，有必要，因为是为了让说有实事者进入实相。虽然第二成立，但由于相有差别，所以没有损害，有三：识的多种差别不存在，境的多种差别存在，虽无一物，但在境上是合理的。第一是：于见色根识显现为粗糙花纹之相，有法，不是一物，因为在识上显现为多种，对于经部宗以此宗义为依据而提出的反驳是：我方认为，识是多种自性，因此相是能够区分的多种显现，所以是特殊的。而对于见色根识的相，不能区分的理由是不成立的，对此进行阐述的是：香（藏文：ཤེཾས，梵文天城体：śeṃs，梵文罗马拟音：śems，汉语字面意思：香）。于见色根识显现为粗糙花纹之相，有法，不是由异于识之物所成立，因为没有以量成立异于识之能区分之物。如果说有后续分别念进行区分，那么，区分蓝黄的后续分别念，有法，不是直接区分根识上显现的蓝黄之相，因为在自己显现的相
English
Because it is the consciousness that appears as something other than the object of form. The second is: The apprehended (Tibetan: གཟུང་ཾ, Sanskrit Devanagari: grahyam, Sanskrit Roman transliteration: grahyam, literal Chinese meaning: that which is apprehended). The part that can be represented by the definition, has the property, is without self-nature, because there is no you other than the appearance of the dualistic object of form. Phum (Tibetan: ཕུཾང་, Sanskrit Devanagari: puṃ, Sanskrit Roman transliteration: pum, literal Chinese meaning: fullness). The object that can represent the essence, has the property, is not true, because it is nominally established based on things that are different from the object of form. The fourth has three: abandoning what contradicts the appearance of duality, abandoning the knowledge of that very essence by all, and abandoning what contradicts the words of the capable one. The first is: Mam (Tibetan: མཾ, Sanskrit Devanagari: mam, Sanskrit Roman transliteration: mam, literal Chinese meaning: Mam). The directly perceived sense consciousness, has the property, your appearance as dualistic objects of form does not establish that there is something other than the object of form, because you are awakened by the force of the seeds of ignorance, and therefore appear as dualistic objects of form. The second is: Pham (Tibetan: ཕཾ, Sanskrit Devanagari: pham, Sanskrit Roman transliteration: pham, literal Chinese meaning: Pham). Direct perception, has the property, you have a reason for not seeing the suchness of the two emptinesses, because your direct perception of suchness is obstructed by the seeds of dualistic appearance. The third is: Dem (Tibetan: དེཾ, Sanskrit Devanagari: dem, Sanskrit Roman transliteration: dem, literal Chinese meaning: Dem). The teacher's establishment of the nature of external objects in conventional terms, has the property, it is necessary, because it is for the purpose of leading those who speak of entities to enter into reality. Although the second is established, there is no harm because the signs have differences, there are three: there is no variety of differences in consciousness, there is a variety of differences in objects, although there is no single entity, it is reasonable in the object. The first is: the appearance of coarse patterns in the visual sense consciousness, has the property, it is not a single entity, because it appears as a variety in consciousness, the answer to the objection raised by the Sautrantikas based on this tenet is: We think that consciousness is of various natures, therefore the appearance is a variety that can be distinguished, so it is special. As for the appearance of the visual sense consciousness, the reason for not being able to distinguish is not established, what is explained is: Shems (Tibetan: ཤེཾས, Sanskrit Devanagari: śeṃs, Sanskrit Roman transliteration: śems, literal Chinese meaning: Shems). The appearance of coarse patterns in the visual sense consciousness, has the property, it is not established by something other than consciousness, because there is no object that can be distinguished from consciousness that is established by valid cognition. If it is said that there is a subsequent conceptual thought that distinguishes, then, the subsequent conceptual thought that distinguishes blue and yellow, has the property, it does not directly distinguish the appearance of blue and yellow that appears in the sense consciousness, because in its own appearance
Tibetan
པ་ལ་སྔོ་སེར་དུ་ཞེན་ནས་རྣམ་དབྱེར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེཾས། ཁྲ་འཛིན་དབང་ཤེས་ལ་ཁྲ་བོ་རགས་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་བདེན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་མྱོང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རཾས། རས་དང་ཕྱེ་མ་ལེབ་ལ་སོགས་པའི་སྔོ་སེར་རྣམས་ཀྱང་རྫས་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེཾ། རས་ཁྲ་བོའི་སྔོ་སེར་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པར་ཐལ། རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐཾ། རས་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཆོས་ཅན། ཡན་ལག་གི་སྣ་ཚོགས་ལས་མ་གཏོགས་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་སྣ་ཚོགས་མེད་དེ། དེ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གཾལ། གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཅིག་མེད་ན་རྡུལ་ཕྲན་ཚོགས་ཀྱང་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྔོན་པོའི་རྡུལ་ཕྲན་གཞན་དང་ཚོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཅིག་མེད་ཀྱང་རང་འབྲས་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རུང་སྟེ། དེ་མེད་ཀྱང་རང་འབྲས་དབང་ཤེས་ལ་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དབང་པོ་སོགས་རྐྱེན་གསུམ་པོ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཅིག་མེད་ཀྱང་དབང་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཞིན། གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དེ་ཆོས་ཅན། དེའི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྐྱེན་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་དེ་ལ་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནོག་སོགས་ཅིག་ཆར་འཛིན་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཇིཾ། དཀར་ཟལ་བ་ལང་དུ་ཤེས་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། བ་ལང་རང་གི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ཅིག་ཆར་མ་བཟུང་བར་ཐལ། བློ་གཅིག་གིས་ཅིག་ཅར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དཀར་ཟལ་བ་ལང་དུ་ངོ་ཤེས་པ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཾལ། གལ་ཏེ་བ་ལང་དང་དེའི་ཡན་ལག་ཅན་ཆོས་ཅན། བློ་གཅིག་གིས་ཅིག་ཅར་འཛིན་ཏེ། ཁྱད་གཞི་ཁྱད་ཆོས་སུ་གྱུར་པའི་དོན་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁྱད་གཞི་ཁྱད་ཆོས་སུ་མ་གྱུར་པའི་དོན་དུ་མ་བློ་གཅིག་གིས་ཅིག་ཅར་མི་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཅིཾག བ་ལང་འཛིན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། བ་ལང་གི་ཡན་ལག་ཅིག་ཅར་མི་འཛིན་པར་ཐལ། ཁྱད་གཞི་ཁྱད་ཆོས་སུ་མ་གྱུར་པའི་དོན་དུ་མ་ཅིག་ཅར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར། བ་ལང་གི་རྣ་བ་འཛིན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། བ་ལང་གི་རྣ་བ་དེ་སྔོན་པོ་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་
Chinese
因为执着于蓝色和黄色而进行区分的缘故。舍木。对于具有显现粗糙花纹之相的眼识，作为有法，虽然显现为多种多样，但确实是一个识的体性，因为以自证现量体验到显现为多种多样的识的一个体性。第二，让木。如果说布和蝴蝶等蓝色和黄色也是一个实物，那么，登木。作为有法的花布的蓝色和黄色，应是无有区分的，因为是一个实物。唐木。作为有法的布等色法，除了支分的多种以外，没有支分者的多种，因为没有见到显现可能却未见到的缘故。第三，刚拉。如果说没有支分者的一个实物，那么微尘集合也不应成为根识的境，那么，具有与其他的蓝色微尘集合的特殊微尘，作为有法，即使没有支分者的一个实物，也能成为自果根识的境，因为即使没有它，也能在自果根识上创造自类的相，譬如根等三个条件，即使没有支分者的一个实物，也是根识的因一样。如果说即使是因，也不会成为根识的境，那么，作为有法的因，是它的所取境，因为在它的三个条件中，它是对它创造自类的相的缘故。第三，同时执持诺等不存在的推论有两个：立推论，驳斥过失。第一，姜木。作为有法的认知白色牦牛的智慧，不应同时执持牦牛自身的支分，因为一个智慧不能同时执持。如果承认，那么，作为有法，不应是认知白色牦牛，因为是所承认的缘故。第二，刚拉。如果说牦牛和它的支分者，作为有法，一个智慧同时执持，因为不是成为异体和自性的事物。因此，如果不是成为异体和自性的事物，一个智慧就不能同时执持，那么，姜木。执持牦牛的智慧，作为有法，不应同时执持牦牛的支分，因为不是成为异体和自性的事物就不能同时执持的缘故。执持牦牛耳朵的智慧，作为有法，牦牛的耳朵被蓝色等所区分
English
Because of clinging to blue and yellow and making distinctions. Shem. For the eye consciousness that has the appearance of coarse patterns, as a subject, although it appears in various ways, it is indeed the nature of one consciousness, because the nature of one consciousness that appears in various ways is experienced by self-awareness manifest. Second, Ram. If it is said that the blue and yellow colors of cloth and butterflies are also one substance, then, Dem. The blue and yellow colors of the patterned cloth as a subject, should be indistinguishable, because they are one substance. Tham. Cloth and other form phenomena as a subject, there is no multiplicity of the whole other than the multiplicity of the parts, because it is not seen that which is possible to be seen but not seen. Third, Gamla. If there is no single substance of the whole, then the collection of atoms should not be the object of sense consciousness, then, the special atom that is the collection of other blue atoms, as a subject, even if there is no single substance of the whole, it can be the object of its own result sense consciousness, because even without it, it can create its own likeness in its own result sense consciousness, just as the three conditions such as the senses, even if there is no single substance of the whole, are the cause of sense consciousness. If it is said that even if it is a cause, it will not become the object of sense consciousness, then, the cause as a subject, is its object of apprehension, because among its three conditions, it is the cause of creating its own likeness for it. Third, there are two inferences that there is no simultaneous holding of things like Nog: establishing the inference, refuting the fault. First, Jiam. The wisdom that knows the white yak as a subject, should not simultaneously hold the yak's own parts, because one wisdom cannot hold simultaneously. If you admit, then, as a subject, it should not be the recognition of a white yak, because it is the reason for the admission. Second, Gamla. If the yak and its parts, as a subject, are held simultaneously by one wisdom, because they are not things that have become different entities and natures. Therefore, if they are not things that have become different entities and natures, one wisdom cannot hold them simultaneously, then, Giam. The wisdom that holds the yak, as a subject, should not simultaneously hold the yak's parts, because things that have not become different entities and natures cannot be held simultaneously. The wisdom that holds the yak's ear, as a subject, the yak's ear is distinguished by blue etc.