Tibetan
ན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞཾན། རྟོག་པ་འདས་པའི་སྒྲ་ལ་འཇུག་དུས་ཀྱི་གཟུགས་འཛིན་མིག་ཤེས་ཆོས་ཅན། སྔ་མ་དེར་ཐལ། རང་ཡུལ་གཟུགས་འཛིན་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་འདས་པའི་སྒྲ་འཛིན་པའི་རྟོག་པས་ཆོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་ལན་བརྗོད། དཔེ་དོན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཾལ། དེ་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་འཛིན་པ་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཀྱང་བར་མ་ཆད་པར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། རང་ཡུལ་འཛིན་པ་འཇུག་པ་མགྱོགས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མགལ་མེ་མྱུར་དུ་བསྐོར་བའི་རྐྱེན་ལས་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་དགག དཔེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། འཇུག་པ་མྱུར་བ་གཞན་ལ་མཚུངས། དབང་བློ་ཅིག་ཅར་འཇུག་པར་ཐལ། ཡིད་བློ་ཅིག་ཆར་འཇུག་པར་ཐལ། གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེཾ། རྟོག་རྟོག་མེད་སྤེལ་ནས་སྐྱེ་བ་ལྟར་ན་ཡང་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཡིཾ། ས་ར་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་ཡི་གེ་ཅིག་ཆར་དུ་ཐོས་པར་ཐལ། རང་ཡུལ་གྱི་ཡི་གེ་ལ་འཇུག་པ་མྱུར་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་དག་འཇུག་པ་མྱུར་ཡང་བར་མ་ཆད་དུ་མི་ཐོས་སོ་ཞེ་ན། འདིཾར། རྐྱེན་གསུམ་ཚན་པ་དྲུག་ཅིག་ཆར་དུ་ཉེ་བའི་ཚེ་གཟུགས་འཛིན་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་འཇུག་ཤེས་གཞན་ལྔས་བར་ཆོད་ཀྱང་བར་མ་ཆད་དུ་སྣང་། ས་ར་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་ས་ར་འཛིན་པའི་རྟོག་པས་ཆོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བར་ཆད་དང་བཅས་པར་སྣང་བར་དམ་བཅས་པའི་དམ་བཅའ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དམ་བཅའ་ཡང་དག་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་དམ་བཅས་པའི་དམ་བཅའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེཾ། གཟུགས་འཛིན་རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་ཀྱི་བློ་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དབང་ཤེས་ལ་གཟུགས་སྣང་བ་བར་ཆད་དང་བཅས་པར་སྣང་བ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་ས་ར་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་དང་། འཇུག་ཤེས་དྲུག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གཟུགས་འཛིན་མིག་ཤེས་ཆོས་ཅན། བར་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ། རང་ཡུལ་བར་མ་ཆད་དུ་སྣང་བ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཡིཾད། ཡིད་རྟོག་འགའ་ཞིག་ཡུལ་ལ་འཇུག་དུས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་རིམ་ཅན་དུ་མི་འཛིན་པར་ཐལ། རང་ཡུལ་འཛིན་པ་འཇུག་པ་མྱུར་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། བློ་དུ་མ་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་ན་ཡིད་གཟུགས་མཛེས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་ཚེ། སྒྲ་འཛིན་ཉན་ཤེས་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚ
Chinese
破除（遮破）。第一：གཞཾན།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。当分别念执取已逝之声时，取色之眼识，是所立宗。应是前者，因为能取自境之取色，被于刹那先后之间执取已逝之声之分别念所决定的缘故。第二分为二：说他答辩，破除比喻之义。第一：གཾལ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。彼（取色之眼识）是所立宗。虽然执取自境是有间断的，但显现为无间断，因为执取自境的行进快速的缘故。譬如，由于迅速旋转火把之缘故，而显现为轮相一样，如果这样说。第二分为二：破除义，破除比喻。第一有四：行进快速与他相同，根识心识同时行进应成，意识心识同时行进应成，破除对二者皆有的争论。第一：དེཾ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。如同分别念与无分别念交替产生一样，根现识，是所立宗。应是如此，因为那样的缘故。第二：ཡིཾ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。听闻“萨ra”之耳识，是所立宗。应成同时听闻自境文字，因为行进于自境文字快速的缘故。如果说，虽然那些行进快速，但不听闻为无间断。འདིཾར།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。当三缘聚合六者同时临近时，取色于刹那先后之间，虽然被其他五识所间断，但显现为无间断。以于听闻“萨ra”之耳识之间，以被执取“萨ra”之分别念所决定的理由，而立宗显现为有间断之宗，彼立宗，是所立宗。你的立宗不正确，因为你是立宗自相矛盾之立宗的缘故。དེཾ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。取色之分别念与无分别念之二心识，是所立宗。以你次第产生之理由，不应成根识显现色相为有间断，因为你同时产生之缘故。文字“萨ra”之听闻耳识，与行识六者行进于境之情况的取色眼识，是所立宗。应成有间断与无间断没有差别，因为自境显现为无间断相同之缘故。第三：ཡིཾད།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。一些意识分别念行进于境时之分别念，是所立宗。不应成不执取自境为次第，因为执取自境的行进快速的缘故。第四：如果众多心识同时产生，当意识对美色特别贪执之时，不生起取声之耳识的理由。
English
Refutation. First: Gzhṁn. (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning). When conceptual thought grasps the sound of the past, the eye consciousness that grasps form is the subject of the thesis. It should be the former, because the grasping of form of its own object is determined by the conceptual thought that grasps the sound of the past between the moments of before and after. The second is divided into two: stating the opponent's answer, and refuting the meaning of the example. First: Gṁl. (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning). That (eye consciousness that grasps form) is the subject of the thesis. Although grasping its own object is interrupted, it appears to be uninterrupted, because the grasping of its own object is fast. For example, due to the rapid rotation of a torch, it appears as a wheel, if you say so. The second is divided into two: refuting the meaning, and refuting the example. The first has four: fast progress is the same as others, sense consciousness and mental consciousness should occur simultaneously, mind consciousness should occur simultaneously, refuting the argument that both have. First: Deṁ. (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning). Like the alternating birth of conceptual thought and non-conceptual thought, sense perception is the subject of the thesis. It should be so, because of that. Second: Yiṁ. (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning). The ear consciousness that hears "Sara" is the subject of the thesis. It should occur that the letters of its own object are heard simultaneously, because the progress of the letters of its own object is fast. If you say that although those progress fast, they are not heard as uninterrupted. Adhiṁr. (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning). When the three conditions gather and the six are close together simultaneously, the grasping of form between the moments of before and after, although interrupted by the other five consciousnesses, appears to be uninterrupted. Because of the reason that between the ear consciousness that hears "Sara", it is determined by the conceptual thought that grasps "Sara", the thesis that appears to be interrupted is the subject of the thesis. Your thesis is not correct, because you are stating a thesis that is self-contradictory. Deṁ. (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning). The two consciousnesses of conceptual thought and non-conceptual thought that grasp form are the subject of the thesis. Because of the reason that you arise in sequence, it should not occur that the appearance of form to sense consciousness is interrupted, because you arise simultaneously. The ear consciousness that hears the letters "Sara", and the eye consciousness that grasps form in the situation of the six consciousnesses progressing to the object, are the subject of the thesis. It should occur that there is no difference between interrupted and uninterrupted, because the appearance of its own object as uninterrupted is the same. Third: Yiṁd. (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning). Some conceptual thoughts of mind consciousness when progressing to the object, are the subject of the thesis. It should not occur that it does not grasp its own object in sequence, because the progress of grasping its own object is fast. Fourth: If many consciousnesses arise simultaneously, when the mind is particularly attached to a beautiful form, the reason why the ear consciousness that grasps sound does not arise.
Tibetan
ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ལཾ། ཡིད་གཟུགས་མཛེས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་ཚེ་ན་ཆོས་ཅན། སྒྲ་འཛིན་ཉན་ཤེས་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ། སྒྲ་འཛིན་ཉན་ཤེས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཉམས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་རྩོད་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སངས་རྒྱས་པ་ཁོ་ནས་སྤང་བར་བྱ་བ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སངས་རྒྱས་པ་དང་རིགས་པ་ཅན་པ་གཉིས་ཀས་སྤོང་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མགཾལ། མགལ་མེ་མྱུར་དུ་བསྐོར་བའི་རྐྱེན་ལས་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། མགལ་མེ་རང་མཚན་སྣང་ཡང་འཇུག་པ་མྱུར་བས་མཚམས་སྦྱོར་བ་མིན་པར་ཐལ། མགལ་མེ་མྱུར་དུ་བསྐོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པའི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་བཀོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་བརྗོད། དཔེ་དོན་སོ་སོར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལཾ། སྲིད་པའི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་འགྲེལ་བྱེད་ལ་ལ་ན་རེ། བརྡ་མི་རྒན་པོའི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རྟོག་མེད་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། ཡིད་ལས་མ་བྱུང་བ་དང་། མྱོང་བའི་རྣམ་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བྱིས་པའི་དབང་བློ་བཞིན། དེ་རྟོག་མེད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། བྱིས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་བརྡ་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དཔེ་དགག དོན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེཾ། བྱིས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དཔྱོད་པ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ཁྱོད་བརྡ་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱིས་ཀྱང་བརྡ་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གཾལ། བྱིས་པ་ལ་བརྡ་ལ་མ་བྱང་བའི་དཔྱོད་པ་ཡོད་པས་དེས་ཕྱིས་བརྡ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བྱིས་པའི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཕྱིས་བརྡ་འཛིན་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། བྱིས་པའི་དཔྱོད་པ་ད་ལྟ་རྟོག་མེད་ཡིན་ཀྱང་ཕྱིས་བརྡ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་གང་ཞིག རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འདིཾ། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྒན་པོའི་དབང་བློ་རྟོག་བྲལ་དུ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། རྒན་པོའི་དབང་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟོག་བྲལ་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྡ་འཛིན་པ་ཉམས་པ་འགོད་རིགས་པར་ཐལ། བྱིས་པའི་བློ་རྟོག་བྲལ་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་དེ་འགོད་རིགས་པ་གང་ཞིག རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་དུ་བསྟན་པ་
Chinese
那么是什么呢？ ལཾ། 如果对美丽的形体特别执着时，有法者，不应产生执取声音的听觉意识，因为执取声音的听觉意识的直接因已坏灭。这样的争论，有法者，不应仅仅由你佛教徒来避免，而应由你佛教徒和理智者共同避免。第二是，མགཾལ། 由于快速旋转的火把的原因，显现轮状的根识，有法者，虽然火把自相显现，但由于进入迅速，所以不是连接，因为是由快速旋转的火把的原因所损害的根所产生的意识。第二，驳斥所立的似是能立有二：说似是能立，分别驳斥例子和意义。第一是，ལཾ། 有些《世主经》等的注释者说，老人的根识，有法者，是无分别的，因为是从根产生的，不是从意产生的，是以体验的方式进入的。例如像小孩的根识一样。其是无分别的原因是，小孩相续中的心，其辨识词语的能力已丧失。第二有二：驳斥例子，驳斥意义。第一是，དེཾ། 小孩相续中的心，有法者，你不可能是推理，因为你不可能辨识词语。如果承认，那么，它，有法者，以后也不可能辨识词语，因为与推理分离。 གཾལ། 如果说，小孩有不熟悉词语的推理，因此以后会辨识词语，那么，小孩的根识，有法者，以后会变成辨识词语，因为小孩的推理现在虽然是无分别的，但以后会变成辨识词语，原因相同。第二是，འདིཾ། 从根产生等，有法者，你不是成立老人根识为无分别的正因，因为你的相与此相关的周遍不确定。老人的根识，有法者，为了成立你是无分别的，应该提出辨识词语的能力已丧失，就像为了成立小孩的心是无分别的而提出一样，原因相同。显示从根产生是似是因。
English
What is it then? Lam. When one is particularly attached to a beautiful form, the subject, one should not generate auditory consciousness that grasps sound, because the immediate cause of auditory consciousness that grasps sound has been destroyed. Such a debate, the subject, should not be avoided only by you Buddhists, but should be avoided by both you Buddhists and rationalists. The second is, Mamglam. Due to the cause of a rapidly spinning torch, the sense consciousness that appears as a wheel, the subject, although the self-character of the torch appears, it is not a connection because the entry is rapid, because it is a consciousness arising from a sense that has been harmed by the cause of the rapidly spinning torch. The second is to refute the stated pseudo-proof, there are two: stating the pseudo-proof, and separately refuting the example and the meaning. The first is, Lam. Some commentators on the Sutra of the Lord of Existence, etc., say that the sense consciousness of an old person, the subject, is non-conceptual, because it arises from the sense, does not arise from the mind, and enters in the manner of experience. For example, like the sense intellect of a child. The reason it is non-conceptual is that the mind in the continuum of a child has lost the ability to recognize words. The second has two: refuting the example, refuting the meaning. The first is, Dem. The mind in the continuum of a child, the subject, you cannot be inference, because you cannot recognize words. If you admit, then, the subject, it will not be able to recognize words even later, because it is separate from inference. Gamlam. If you say that a child has an inference that is not familiar with words, therefore it will recognize words later, then the sense consciousness of a child, the subject, will become recognizing words later, because the inference of a child is non-conceptual now, but will become recognizing words later, for the same reason. The second is, Adim. Arising from the sense, etc., the subject, you are not a valid reason for establishing the sense intellect of an old person as non-conceptual, because the pervasion related to it is uncertain with your sign. The sense intellect of an old person, the subject, in order to establish that you are non-conceptual, it is appropriate to state that the ability to recognize words has been lost, just as it is appropriate to state that in order to establish that the mind of a child is non-conceptual, for the same reason. Showing that arising from the sense is a pseudo-reason.