Tibetan
ང་དག་ཆོས་ཅན། སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། རང་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའི་དགག་ཆོས་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་། རང་ལས་རྫས་ཐ་དད་མེད་པའི་དགག་ཆོས་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མེ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཤར་གཞིར་ཁ་བ་མེད་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་མེ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་དང་། མྱུ་གུ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡོད་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུ་དང་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་སྦྱོར་བའི་ཚུལ། སྣང་རུང་རང་བཞིན་མ་དམིགས་སྦྱོར་བའི་ཚུལ། མ་དམིགས་གསུམ་དུ་བསྡུ་ཞིང་ཁྱད་ཆོས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འབྲེལ་ཟླ་མ་དམིགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟར་དབྱེ་ཞེ་ན། ཇིཾ། མེ་མེད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་མེ་མེད་མཚན་དུས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་དུ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རྗེས་ཁྱབ་གྲུབ་སྟེ། དུ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་དུ་ལྡན་ལ་མེ་ཡོད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ལྡོག་ཁྱབ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པ་ལའང་འགྲེ། དེཾས། འབྲེལ་ཡུལ་ལྡོག་པ་འབྲེལ་ཆོས་ལྡོག་པའི་གོ་བྱེད་དུ་བསྟན་པའི་རིགས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་ཕྱོགས་གང་རུང་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པ་ཡང་བསལ་བའི་ཕྱིར། དེཾ། མེ་མེད་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མེ་མེད་མཚན་དུས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་དུ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ལ་མེ་དུའི་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་པ་ངེས་དགོས་ཏེ། དེ་ངེས་པའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མེདཾ། བུམ་པས་དག་པའི་ཤར་གཞིར་སྣང་རུང་བུམ་པ་མེད་ངེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ལ་བུམ་པ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྒོལ་བ་ཐ་སྙད་ལ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་གཞི་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པ་ལ་སྣང་རུང་མེད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་གྲུབ་ཀྱང་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་ངོར་བཀོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། མིཾ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དགག་བྱ་འགོག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་གསུམ་དུ་ངེས་ཏེ། ཁྱོད་ལ་དགག་བྱ་འགོག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་ཁྱབ་བྱེད་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ་དང་གསུམ་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་དགག་བྱའི་ཆོས་དེ་ཡིན་ན་སྣང་རུང་ཡིན་དགོས་ཏེ། སྣང་མི་རུང་གི་དགག་བྱའི་ཆོས་ཁྱོད་ཀྱིས་འགོག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། རྗེསཾ
Chinese
我等所许之法，从运用方面来说，你具有两种：即，遮遣自性相异之法的理由，以及遮遣自性不异之法的理由，因为，以火量所决定的东方地平线上，为了成立无雪，而安立以火量所决定为理由；以及，为了成立苗芽非由自生，而安立有为理由。第三有三种：即，因和遍之未缘的运用方式，显现可得自性未缘的运用方式，归纳为三种未缘并显示其特点。第一，对于关联伴随未缘，从运用方面如何区分呢？如是，以无火之理由，成立无火时节之大海无烟，后遍成立，因为，以烟之理由，成立有烟处有火，反遍成立。对于遍之未缘也一样。如是，显示关联处反转，关联法反转的能知之理法，所许之法。还有其他必要，因为，凡是成立声无常，与声无常之同品任何一方，成立声无常之正确理由，也遣除之故。如是，无火，所许之法。你成为成立无火时节之大海无烟之正确理由，必须确定火烟之彼生关系，因为，确定彼之时，你的三相圆满之故。第二，如是，以瓶子清净之东方地平线上，为了成立显现可得瓶子决定无有，而安立瓶子未被量所缘为理由，此所许之法。你乃是为了驳斥对于术语极其愚昧的论敌，因为，你于其他基之上，量未缘而成立显现可得无有之术语，然于瓶子上未如是成立之境地而安立之故。第三，如是，显现可得未缘之理由，所许之法。你从所遮遣之遮止方式方面确定为三种，因为，你从所遮遣之遮止方式方面确定为因、遍、自性未缘这三种之故。彼，所许之法。你的所遮遣之法若是，则必须是显现可得，因为，你不能遮止非显现可得之所遮遣之法之故。第三，如是。
English
As for what we assert as the subject, from the perspective of application, you have two: namely, the reason that refutes the object of negation that is different in substance from itself, and the reason that refutes the object of negation that is not different in substance from itself, because, in order to establish the absence of snow on the eastern horizon determined by the power of fire-perception, the determination by the power of fire-perception is posited as the reason; and, in order to establish that a sprout does not arise from itself, existence is posited as the reason. The third has three aspects: namely, the way of applying the non-apprehension of cause and pervader, the way of applying the non-apprehension of manifest nature, summarizing into three non-apprehensions and showing their characteristics. First, how are the non-apprehensions of related entities distinguished from the perspective of application? Thus, by the reason of the absence of fire, the subsequent pervasion is established to prove that the ocean at the time of no fire has no smoke, because, by the reason of smoke, the reverse pervasion is established to prove that there is fire where there is smoke. The same applies to the non-apprehension of the pervader. Thus, the logic that shows that the reversal of the related locus is the knower of the reversal of the related dharma, the subject of the proposition. There is also another necessity, because, anything that proves sound is impermanent, any of the homogeneous sides that proves sound is impermanent, the correct reason is also eliminated. Thus, the absence of fire, the subject of the proposition. In order for you to become the correct reason for proving that the ocean at the time of no fire has no smoke, it is necessary to determine the relationship of arising from that of fire and smoke, because, when that is determined, your three modes are complete. Second, thus, on the eastern horizon purified by a vase, in order to establish the definite absence of a manifest vase, the fact that the vase is not apprehended by valid cognition is posited as the reason, this subject of the proposition. You are for the sake of refuting the opponent who is extremely ignorant of terminology, because, you, on another basis, the term of manifest non-apprehension is established by the non-apprehension of valid cognition, but it is posited in the state where it is not established in this way on the vase. Third, thus, the reason of manifest non-apprehension, the subject of the proposition. You are definitely determined to be three from the aspect of the method of negating the object of negation, because, you are definitely determined to be the non-apprehension of cause, pervader, and nature from the aspect of the method of negating the object of negation. That, the subject of the proposition. If your object of negation is that dharma, then it must be manifest, because, you cannot negate the object of negation that is not manifest. Third, thus.
Tibetan
། ཁ་དོག་མི་རྟག་པའི་སྤྱི་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་དེ་རང་མཚན་ལ་མི་སླུ་བའི་ཚད་མ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིན་པའམ་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་བཅད་ཤེས་དེ་གང་རུང་གང་ཞིག ཕྱི་མ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྗེས་ཀྱི་ངེས་པའི་རྟོག་པ་ཚད་མ་མིན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཐོང་ཟིན་འཛིན་པའི་ཚད་མ་མིན། སྔ་མས་མཐོང་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། རྗེས་དཔག་དོན་མེད་འགྱུར་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཞནཾ། ཁ་དོག་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་དྲངས་པའི་ཁ་དོག་མི་རྟག་པ་ངེས་པའི་བཅད་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་མིན་ཏེ། རང་རྒྱུ་ཚད་མ་སྔ་མས་རྟོགས་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་བསྣན་ནས་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མངོན་སུམ་དེས་མི་རྟག་པ་དེ་གཟུང་བ་མ་གྲུབ་ཅེ་ན། དངོཾས། ཁ་དོག་གི་མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཁ་དོག་འཛིན་པའི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་ཁ་དོག་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཁ་དོག་གི་མི་རྟག་པ་ཞེས་པའི་དྲུག་སྒྲ་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཁ་དོག་དང་ཁ་དོག་གི་མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དྲུག་སྒྲ་འཇུག་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དྲུག་སྒྲ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། མཐོང་ཡང་མ་ངེས་རྗེས་དཔག་འཇུག མཐོང་ཡང་མ་ངེས་འཁྲུལ་རྒྱུ་བཤད། མཐོང་ཡང་མ་ངེས་དཔེ་དང་བཅས། འཁྲུལ་པ་ལྡོག་ཕྱིར་རྗེས་དཔག་དགོས། འཁྲུལ་པ་མེད་ན་རྟགས་མི་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི།ཾ སྒྲ་ཆོས་ཅན། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཁྱོད་གྲུབ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་མི་རྟག་པ་དེ་ཡང་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་མི་རྟག་པ་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་རྗེས་དཔག་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྒྲ་མི་རྟག་པ་མ་ངེས་པ་ངེས་པའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མངོན་སུམ་གྱིས་མི་རྟག་པ་མཐོང་ཡང་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པས་མ་ངེས་པའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། འདྲཾ། སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མི་རྟག་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཡང་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པས་ཁྱོད་རྟག་པར་འཁྲུལ་པའི་འཁྲུལ་རྒྱུ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་འདྲ་བ་གཞན་བྱུང་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱོད་རྟག་པར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིར་འདྲ་བ་གཞན་བྱུང་རྟག་པར་འཁྲུལ་པའི་འཁྲུལ་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། མར་མེའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་ལ་འདྲ་བ་གཞན་འབྱུང་མེད
Chinese
以色法无常的总相作为对境，因此，那个对自相不欺骗的量，作为有法。你是了知颜色无常的后比量，因为是那个或者确定颜色无常的决断识中的任何一个。因为不是后者。第二，对于后来的确定之识不是量，有三：不是执著已见之量，需要先前所见之成立者，避免后比量变得无意义。第一，其他。以执著颜色的现量所引导的确定颜色无常的决断识，作为有法。不是量，因为是自己的因，是量，是执著在先前已经了知的意义上增加的分别念的缘故。第二，如果说那个现量没有成立所取之无常，事物。颜色的无常，作为有法。你由执著颜色的根现量所成立，因为你和颜色是实体一。如果这样，那么“颜色的无常”这样的六格助词就不适用了，颜色和颜色的无常，作为有法。你不是因为是实体不同的原因而适用六格助词，因为你是由于是相异的遮遣而适用六格助词的缘故。第三有五：虽见而不确定，后比量适用，虽见而不确定，宣说错乱之因，虽见而不确定，附带例子，为了遣除错乱，需要后比量，没有错乱则不需要因。第一，总的来说，声音，作为有法。如果根现量成立你，那么你的无常也成立，因为你和你的无常是实体一的缘故。如果这样，那么后比量如何适用呢？了知声音无常的后比量，作为有法。有必要，因为是为了确定声音无常不确定的缘故而适用。第二，如果问：现量见到无常，但是后来的分别念不确定的原因是什么呢？相似，声音，作为有法。你虽然现量见到无常，但是后来的分别念有将你错乱为常的错乱之因，因为你的前后刹那有相似的其他产生的原因，所以你被错乱为常。这里，相似的其他产生是错乱为常的错乱之因，因为灯焰的最后刹那没有相似的其他产生
English
That which takes the general object of the impermanence of color as its object, therefore, that valid cognition that does not deceive its own characteristic, is the subject. You are the subsequent inference that realizes the impermanence of color, because it is either that or any of the decisive cognitions that ascertain the impermanence of color. Because it is not the latter. Secondly, there are three reasons why the subsequent definitive cognition is not a valid cognition: it is not a valid cognition that apprehends what has already been seen, the establisher of what was seen earlier is needed, and the fallacy of the subsequent inference becoming meaningless is avoided. First: Other. The decisive cognition that ascertains the impermanence of color, which is led by the manifest cognition that apprehends color, is the subject. It is not a valid cognition, because it is the cause of itself, it is a valid cognition, because it is a conceptualization that apprehends by adding to the meaning that was previously realized. Second: If it is said that that manifest cognition has not established the impermanence that is apprehended, thing. The impermanence of color, is the subject. You are established by the sense-organ manifest cognition that apprehends color, because you and color are one entity. If so, then the sixth-case particle in "the impermanence of color" would not be applicable, color and the impermanence of color, is the subject. You are not applicable to the sixth-case particle because you are a different entity, because you are applicable to the sixth-case particle because you are a different negation. Third, there are five: although seen, it is not certain, subsequent inference applies, although seen, it is not certain, the cause of confusion is explained, although seen, it is not certain, with examples, in order to dispel confusion, subsequent inference is needed, if there is no confusion, then the sign is not needed. First: In general, sound, is the subject. If the sense-organ manifest cognition establishes you, then your impermanence is also established, because you and your impermanence are one entity. If so, then how does subsequent inference apply? The subsequent inference that realizes the impermanence of sound, is the subject. It is necessary, because it applies in order to ascertain the uncertainty of the impermanence of sound. Second: If asked, what is the reason why the manifest cognition sees impermanence, but the subsequent conceptualization is uncertain? Similar, sound, is the subject. Although you manifest cognition sees impermanence, the subsequent conceptualization has a cause of confusion that confuses you as permanent, because your previous and subsequent moments have similar other causes of arising, so you are confused as permanent. Here, the arising of similar others is the cause of confusion that confuses as permanent, because the last moment of the flame does not have the arising of similar others.