Tibetan
དམ་གྱི་མིང་ལ་མི་རྩོད་དེ། མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་དེས་ཀུན་རྫོབ་པའི་མིང་བཏགས་ཀྱང་རང་ལུགས་ལ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། གལཾ། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་རང་སྤྱི་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་མི་འཐད་དེ། རང་སྤྱི་གཉིས་ཀ་ལ་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྤྱི་མཚན་ཆོས་ཅན། རང་འཛིན་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མིན་པར་ཐལ། རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་རང་འབྲས་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལྟར་རང་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་ཁྱོད་ཕན་བྱེད་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེཾས། སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་སྤྱི་ལས་མི་སྐྱེ་བར་བཤད་པའི་རིགས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། བྱེ་བྲག་པས་རྫས་བུམ་པ་སོགས་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་འཛིན་པའི་རྟོག་བློ་རྫས་བུམ་པ་སོགས་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་དེའང་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། ཚིག་གི་དོན་དྲུག་འཛིན་པའི་རྟོག་བློ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མིན་ཏེ། རང་རྒྱུ་བརྡ་དྲན་དང་རྩོལ་བ་སོགས་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་སྤྱི་མཚན་ཡིན་ན་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་སྐྲ་ཤད་སོགས་ཀྱང་སྤྱི་མཚན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྲ།ཾ དེ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་མཚན་མིན་ཏེ། རང་དངོས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེས་གཞལ་བྱར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དངོས་མེད་ཀྱང་གཞལ་བྱར་མིན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཤེསཾ། དངོས་མེད་ཆོས་ཅན། གཞན་སེལ་གྱི་བློ་ངོར་གཞལ་བྱ་ཡིན་ཏེ། གཞན་སེལ་གྱི་བློས་དགག་བྱ་དངོས་པོ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་བྱ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སྐྲ་ཤད་ཀྱང་རྟོག་པས་ཤེས་བྱར་ཞེན་པ་ཡོད་པས་གཞལ་བྱར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེཾ། སྐྲ་ཤད་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་མཚན་ཡིན་པ་བཀག་པ་མེད་དེ། རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསལཾ། དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྐྲ་ཤད་གསལ་བར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་མཚན་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྲ།ཾ སྐྲ་ཤད་དཔྱད་པའི་རྟོག་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་རང་མཚན་མིན་ཏེ། ཁྱོད་སྤྱི་སྣང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྲ།ཾ སྐྲ་ཤད་གསལ་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གཟུང་ཡུལ་རང་སྤྱི་གང་རུང་མིན་ཏེ། ཁྱོད་གཟུང་ཡུལ་མེད་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལཾ། གལ་ཏེ་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་བུམ་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་མཚན་ཡིན་པར་ཐལ། ཤེས་པའི་རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཐལ
Chinese
不要争论名称，因为能够产生幼苗的作用，即使因此而安立世俗的名称，但在自宗中是真实成立的。第二，嘎蓝。如果这二者，自相和共相的体性各自不合理，因为自相和共相都具有真实的作用，那么，共相法，不应成为产生自执之识的作用，因为就像三种缘起产生自己的果，根识一样，自执之识不随你是否有益而进退。登。关于所说共相执识不是从共相中产生的道理，还有其他的必要，因为破斥了分别部认为物质瓶子等是执持六种词义的分别念是从物质瓶子等中产生的邪分别念。执持六种词义的分别念法，不是因，因为是从自己的因，名言记忆和勤作等中产生的。第三，如果不能真实地起作用的是共相，那么在根识错乱时所显现的毛发等也应成为共相吗？毛发，此法，不是共相，因为直接显现的识不执著为所量。如果认为那么无实有也应成为非所量，识，无实有法，在遣余之识面前是所量，因为遣余之识通过遮止所破的事物来执持所知。如果认为那么毛发也应成为所量，因为分别念执著毛发为所知，登。执持毛发的分别念的显现境法，没有遮止是共相，因为是分别念的显现境。嘎朗。在根识错乱时，毛发清晰显现的行相法，是自相，因为是识的自性。毛发，分析毛发的分别念法，你的显现境不是自相，因为你是以共相为显现境的识。毛发，毛发清晰显现的根识法，你的所取境不是自相也不是共相，因为你是没有所取境的识。嘎蓝。如果瓶子的执著分别念中，显现为瓶子的行相法，应成为自相，因为是识的自性，那么，如此之承许。
English
Do not argue about the name, because the ability to produce seedlings, even if it is given a conventional name, is truly established in one's own system. Second, Galam. If these two, the characteristics of self-character and general-character, are not reasonable respectively, because both self-character and general-character have real functions, then, the general-character dharma, should not become the function of generating self-grasping consciousness, because just like the three conditions generate their own result, root consciousness, self-grasping consciousness does not follow whether you are beneficial or not. Deng. Regarding the reason why the consciousness grasping the general-character is not produced from the general-character, there is another necessity, because it refutes the wrong conception that the Vaibhashikas believe that the conceptual mind that holds the six meanings of words such as material vases is produced from material vases and so on. The conceptual mind that holds the six meanings of words is not the cause, because it is produced from its own cause, verbal memory and effort, etc. Third, if what cannot function truly is the general-character, then should the hair, etc., that appear in the mistaken root consciousness also become the general-character? Hair, this dharma, is not the general-character, because the consciousness that appears directly does not cling to it as an object of measurement. If it is thought that then non-existent should also become non-measurable, consciousness, non-existent dharma, is measurable in the face of other-exclusion consciousness, because other-exclusion consciousness grasps the knowable by blocking the object to be negated. If it is thought that then hair should also become measurable, because conceptual mind clings to hair as knowable, Deng. The appearing object of the conceptual mind that holds hair, there is no prohibition that it is the general-character, because it is the appearing object of the conceptual mind. Galam. The aspect of hair appearing clearly in the mistaken root consciousness is the self-character, because it is the nature of consciousness. Hair, the conceptual mind that analyzes hair, your appearing object is not the self-character, because you are the consciousness that takes the general-character as the appearing object. Hair, the root consciousness of hair appearing clearly, your object of grasping is neither self-character nor general-character, because you are the consciousness without an object of grasping. Galam. If in the conceptual mind that grasps the vase, the aspect that appears as the vase should become the self-character, because it is the nature of consciousness, then, such an affirmation.
Tibetan
་འགྱུར་ཆོས་ཅན། མདོ་སྡེ་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། དེས་ཁྱོད་ལ་འདོད་ལན་དོན་མཐུན་དུ་ཐེབས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྤྱིར་འཇོག་ཅེ་ན། དོཾན། བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་བུམ་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སེལ་ངོར་བུམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཆ་དེ་སྤྱི་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་སེལ་ངོར་བུམ་གསལ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བུམ་པ་མིན་པ་ལས་ལོག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་དཔྱད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱི་མཚན་དངོས་པོར་མེད་པ་བསྒྲུབ། དངོས་པོ་རང་མཚན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བརྒྱད་དེ། སྒྲ་ཡི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པས་བསྒྲུབ། དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པས་བསྒྲུབ། ཞིག་པ་འཛིན་དང་སྣང་ཚུལ་མཚུངས་པས་བསྒྲུབ། ལྡོག་པ་མཚུངས་པའི་སྤྱི་ཉིད་ཡིན་པས་བསྒྲུབ། འབྲས་བུ་ཡིན་མིན་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་བསྒྲུབ། བརྡ་དྲན་ཤེས་པའི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་པས་བསྒྲུབ། རང་དབང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མེད་པས་བསྒྲུབ། དོན་བྱེད་ནུས་པས་སྟོང་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་འགོད་དེ་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ། ཁྱབ་སྒྲུབ་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བརྗོདཾ། བུམ་སོགས་ཀྱི་སྤྱི་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མིན་ཏེ། སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་མཚན་སྣང་ནས་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་སོགས་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མིང་སོགས་བརྗོད་པའི་དབང་སོགས་དོན་ཡོད་སྤོང་། སྤྱི་དངོས་བརྗོད་པའི་དབང་སོགས་དོན་ཡོད་སྤོང་། མངོན་སུམ་ཤེས་ཕྱིར་དབང་སོགས་དོན་ཡོད་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་དེ་དྲི་བ་དགོད། དྲིས་པའི་མཐའ་གསུམ་སོ་སོར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མིངཾ་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ན་རེ། སྒྲས་རང་མཚན་དངོས་སུ་བརྗོད་ཀྱང་དབང་སོགས་དོན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲས་བུམ་པའི་མིང་མཚན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རང་མཚན་པ་དངོས་སུ་བརྗོད་ཅིང་དབང་ཤེས་ཀྱིས་བུམ་པ་རང་མཚན་པ་དངོས་སུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲས་འཆད་ཉན་བྱེད་པའི་བློ་དང་འབྲེལ་བའི་མིང་སོགས་དང་། དོན་བུམ་པ་དང་འབྲེལ་བའི་མིང་སོགས་དང་། བློ་དོན་གང་དང་ཡང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་མིང་སོགས་གང་བརྗོད། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བློ་དང་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པ་དགག ཚུལ་དེས་འབྲེལ་མེད་བརྗོད་པ་ཁེགས། དོན་དང་འབྲེལ་བ་བརྗོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོཾན། ད
Chinese
转变法。对于声闻部造成损害的推论是不正确的，因为那会使你得到符合你意愿的答案。那么，如何普遍地安立呢？顿。对于执取瓶子的分别念，显现为瓶子的行相的法，你遣除之处，假立为瓶子的部分是共相，因为在你遣除之处，它随顺于瓶子的显现，并且从非瓶子的事物中显现为相异。第二，考察自相是否存在于本体中，分为两种：成立共相不存在于本体中，以及成立本体即是自相。第一种分为八个方面：以声音的实际所诠释来成立，以它本身无法诠释其他本身来成立，以与坏灭的执取和显现方式相同来成立，以是遮返相同的共性来成立，通过辨别是否为结果来成立，以是符号记忆意识的显现对境来成立，以没有自主执取的意识来成立，以及以空无作用的标志来成立。第一种分为两种：确立理由并成立周遍，以及在成立周遍本身时消除争论。第一种是：说（藏文，དོཾན།，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。瓶子等的共相法，不是本体，因为它是声音的实际所诠释。周遍是，从自相显现而产生执取的意识，需要感官等的作用。第二种分为三种：驳斥说名称等所诠释需要感官等的作用，驳斥说共相实际所诠释需要感官等的作用，以及驳斥说为了现量认知需要感官等的作用。第一种分为两种：陈述观点并提出问题，以及分别驳斥所提问题的三种情况。第一种是：名称（藏文，མིངཾ་།，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。有部宗说，声音实际诠释自相，但感官等的作用不会变得没有意义，因为“瓶子”这个声音实际诠释了瓶子的名称、有或无名称的行、自相，并且感官意识实际认识到瓶子的自相。那么，“瓶子”这个声音诠释的是与讲说听闻的智慧相关的名称等，还是与事物瓶子相关的名称等，还是与智慧和事物都无关的名称等？第二种分为三种：驳斥诠释与智慧相关，以同样的方式排除诠释无关，以及驳斥诠释与事物相关。第一种是：事物（藏文，དོཾན།，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。
English
Transformation of phenomena. The inference that harms the Sautrantikas is incorrect, because it would give you an answer that agrees with your intention. So, how is it established generally? Don. For the conceptual thought that grasps a pot, the aspect that appears as a pot, that which is eliminated by you, the part that is imputed as a pot is the universal, because in what you eliminate, it follows the clarity of the pot, and it appears as distinct from what is not a pot. Second, examining whether characteristics exist in reality is divided into two: establishing that the universal does not exist in reality, and establishing that reality itself is a characteristic. The first is divided into eight aspects: establishing it because it is the actual object expressed by sound, establishing it because it itself cannot express other itself, establishing it because it is similar to the grasping and appearance of destruction, establishing it because it is the nature of the commonality of reversion, establishing it by examining whether it is a result or not, establishing it because it is the object of appearance of symbolic memory consciousness, establishing it because there is no self-governing consciousness, and establishing it with the sign of being empty of functional capacity. The first is divided into two: establishing the reason and establishing pervasion, and refuting disputes in establishing pervasion itself. The first is: Saying (Tibetan: དོཾན།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: , Literal Chinese meaning). The universal phenomenon of pots, etc., is not a reality, because it is the actual object expressed by sound. The pervasion is that the senses, etc., are necessary to generate the consciousness that grasps from the appearance of the self-characteristic. The second is divided into three: refuting the claim that expressing names, etc., requires the function of the senses, etc., refuting the claim that expressing the universal reality requires the function of the senses, etc., and refuting the claim that the function of the senses, etc., is necessary for direct perception. The first is divided into two: stating the position and posing the question, and refuting the three possibilities of the question separately. The first is: Name (Tibetan: མིངཾ་།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: , Literal Chinese meaning). The Vaibhashikas say that although sound actually expresses the self-characteristic, the function of the senses, etc., does not become meaningless, because the sound "pot" actually expresses the name of the pot, whether it has a name or not, the action, the self-characteristic, and the sensory consciousness actually recognizes the self-characteristic of the pot. So, does the sound "pot" express the names, etc., related to the wisdom of teaching and listening, or the names, etc., related to the object pot, or the names, etc., unrelated to both wisdom and object? The second is divided into three: refuting the expression related to wisdom, excluding the expression unrelated in the same way, and refuting the expression related to the object. The first is: Object (Tibetan: དོཾན།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: , Literal Chinese meaning).