Tibetan
གས་པ་གཉིས་ཀ་བསྐྱེད། གཉིས་པོ་སྤོང་བའི་ཐབས་གཞན་མེད། ཆགས་བྲལ་མེད་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བའོ། །དང་པོ་ནི། ངེསཾ། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་བྲལ་དུ་འདོད་པའི་བདག་འཛིན་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཐལ། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཉེསཾ། དེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། བདག་ཉེས་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་ལ་ཆགས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་གཞན་མེད། བདག་གིར་ཆགས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་གཞན་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐྱོན་བཅས་ཤེས་པས་ཞེན་ཡུལ་སྤོང་མི་ནུས། སྐྱོན་བཅས་ཤེས་པས་དངོས་རྒྱུ་ལྡོག་མི་ནུས། སྐྱོན་བཅས་ཉིད་ལ་ཁས་བླངས་འགལ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལཾ། བདག་ཉེས་མེད་ཡིན་ཀྱང་བདག་ལ་ཆགས་པ་སྐྱོན་བཅས་སུ་ཤེས་པས་བདག་ལ་ཆགས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིཾ། བདག་ལ་ཆགས་པ་སྐྱོན་ཅན་དུ་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། བདག་ལ་ཆགས་པ་སྤོང་མི་ནུས་པར་ཐལ། བདག་ལ་ཆགས་པའི་ཞེན་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཞེན་ཡུལ་སྤོང་པའི་སྒོ་ནས་ཞེན་བྱེད་ཀྱི་བློ་སྤོང་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཆགསཾ། བདག་ལ་ཆགས་པས་སྐྱོན་ཅན་དུ་མཐོང་བའི་བདག་འཛིན་ཅན་ཆོས་ཅན། བདག་ལ་ཆགས་པ་སྤོང་མི་ནུས་པར་ཐལ། བདག་ཉེས་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཆགཾས། བདག་ལ་ཆགས་པ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེཾ། བདག་ལ་ཆགས་པ་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་ན་ཡང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་མིན་པར་ཐལ། བདག་སྐྱོན་མེད་ཀྱི་བདག་གི་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བདག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་བྱེད་ཀྱང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །གལཾ། བདག་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ཏེ། བདག་ཁོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེཾ། བདག་ལ་ཆགས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཁོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བདག་དང་བདག་ལ་ཆགས་པ་གཉིས་ཀ་ཆོས་ཅན། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་མིན་པར་ཐལ། སྐྱོན་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དབང་སོགས་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་སྤོང་མི་ནུས། དབང་བདག་ཐ་དད་ཤེས་པས་སྤོང་མི་ནུས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བས་སྤོང་མི་ནུས། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་བྱར་གསུངས་དང་འགལ་བ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུམ་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལཾ། སྦྲུལ་གྱིས་གཟུང་བའི་ཡན་ལག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་བསྒོམས་པས་སྤོང་བ་བཞིན་དུ་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་། བདག་གི་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་བསྒོམས་པས་སྤོང་ངོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དཔེ་དགག དོན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདགཾ སྦྲུལ་གྱིས་གཟུང་བའི་ཡན་ལག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པ་ཙམ་གྱིས་འདོར་བ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་བདག་གི་བའི་བློ་མ་བཅོམ་ན་ཁྱོད་མི་འདོར་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བདུན་ཏེ། བདག་གིར་འཛིན་པ་ཡོད་ན་འདོར་མི་སྲིད། བདག་གིར་འདོར་ན་བདག་གི་མཚན་ཉིད་མེད། བདག་འཛིན་ཡོད་ན་བདག་གིར་ཆགས་པ་འབྱུང་། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་བརྩམས་པ་དོན་མེད་འགྱུར། བདག་སྐྱོན་མེད་ན་ཆགས་དང་བྲལ་ཡུལ་མེད། སྐྱོན་ཅན་ཤེས་པས་ཐ་ཆགས་པ་སྤོང་མི་ནུས། རྒྱུ་ལ་གནོད་པ་མེད་པས་སྤོང་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་གིར་འཛིན་པ་ཡོད་ན་ཆགས་བྲལ་མེད། བདག་གིར་འཛིན་པ་བཅོམ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དབཾང་། དབང་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམ་པའི་བདག་འཛིན་ཅན་ཆོས་ཅན། དབང་སོགས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མིན་པར་ཐལ། དབང་སོགས་ལ་རང་གི་བའི་བློ་མ་དོར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དབང་སོགས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར། ལུསཾ། ཁྱབ་སྟེ། ལུས་ལས་གོག་པའི་སྐྲ་སོགས་ལ་རང་གི་བའི་བློ་དོར་ཞིང་གཞན་ལ་ཞེན་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་བཅོམ་པ་དགག སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པས་བཅོམ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་ལ་ཆགས་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས་རང་གི་བའི་བློ་སྤོང་ངོ་ཞེ་ན། དེཾ། བདག་ལ་ཆགས་པ་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་ཡང་རང་གི་བའི་བློ་དོར་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་ཡང་ཁྱོད་དང་བདག་གི་འདུ་སོགས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་གནས་པའི་ཕྱིར། འཾདུ། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བདག་གི་འདུ་སོགས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་རང་གི་བའི་བློ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། འདུ་སོགས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མེད་ན་ཡང་ཕན་འདོགས་བྱེད་དུ་གཟུང་བ་ལས་རང་གི་བའི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྡུགཾ གྲོལ་བ་ཐོབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། དབང་སོགས་ལ་རང་གི་བའི་བློ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དབང་སོགས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དུག་སྦྲུལ་གྱིས་བཟུང་བའི་སོར་མོ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གཅིགཾ དབང་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་མཐོང་བས་ཁྱོད་ལ་རང་གི་བའི་བློ་འདོར་བ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་མཐའ་གཅི
Chinese
两种贪着都会生起。没有其他方法可以断除这二者。如果不能断除贪着，就会在轮回中流转。第一种是：如果有人主张将“我的”从贪着中分离，那么这个执着于“我的”的补特伽罗，因为他仍然贪着“我的”，所以他没有从贪着“我的”中解脱。如果有人认为“我”具有无过的功德，那么他就会执着于“我”。第二种分为两种：没有其他方法可以断除对“我”的贪着，也没有其他方法可以断除对“我的”的贪着。第一种分为三种：仅仅通过认识到过患，无法断除所执之境；仅仅通过认识到过患，无法逆转实执；揭示了仅仅承认过患本身就存在自相矛盾。第一种是：如果有人说，即使“我”是无过的，但因为认识到贪着“我”是有过患的，所以可以断除对“我”的贪着，那么，这个认为贪着“我”是有过患的人，他无法断除对“我”的贪着，因为他无法驳倒对“我”的贪着的执着对象。这是因为，必须通过断除执着对象来断除执着的心。第二种是：如果有人认为贪着“我”是有过患的，那么这个执着于“我”的人，他无法断除对“我”的贪着，因为他认为“我”具有无过的功德。第三种是：如果有人说，贪着“我”是有过患的，因为它会导致痛苦，那么，即使贪着“我”会导致痛苦，也不应该断除对“我”的贪着，因为他认为“我”是无过的“我的”。例如，即使“我”会导致痛苦，也不应该断除对“我”的贪着。如果有人说，“我”是无过的，因为“我”不是痛苦的唯一原因，那么，贪着“我”的人，你应该是无过的，因为你不是痛苦的唯一原因。如果承认这一点，那么“我”和贪着“我”两者，都不应该被断除，因为它们是无过的。第二种分为四种：通过修习受用等痛苦无法断除；通过认识到受用与“我”的差别无法断除；通过厌离痛苦无法断除；驳斥了将痛苦作为修习对象的说法。第一种分为两种：陈述观点；解释三种原因。第一种是：如果有人说，被蛇咬住的肢体是痛苦的，
English
Both attachments arise. There is no other way to eliminate these two. If there is no detachment, one will wander in samsara. The first is: If someone claims to separate "mine" from attachment, then this person who is attached to "mine" has not been liberated from attachment to "mine" because he is still attached to "mine." If someone believes that "I" has faultless qualities, then he will be attached to "I." The second is divided into two: there is no other way to eliminate attachment to "I," and there is no other way to eliminate attachment to "mine." The first is divided into three: merely by recognizing faults, one cannot eliminate the object of attachment; merely by recognizing faults, one cannot reverse substantial attachment; it reveals that merely admitting the fault itself is self-contradictory. The first is: If someone says that even if "I" is faultless, one can eliminate attachment to "I" by recognizing that attachment to "I" is faulty, then this person who believes that attachment to "I" is faulty cannot eliminate attachment to "I" because he cannot refute the object of attachment to "I." This is because the mind of attachment must be eliminated by eliminating the object of attachment. The second is: If someone believes that attachment to "I" is faulty, then this person who is attached to "I" cannot eliminate attachment to "I" because he believes that "I" has faultless qualities. The third is: If someone says that attachment to "I" is faulty because it leads to suffering, then even if attachment to "I" leads to suffering, one should not eliminate attachment to "I" because he believes that "I" is the faultless "mine." For example, even if "I" leads to suffering, one should not eliminate attachment to "I." If someone says that "I" is faultless because "I" is not the sole cause of suffering, then you who are attached to "I" should be faultless because you are not the sole cause of suffering. If this is admitted, then both "I" and attachment to "I" should not be eliminated because they are faultless. The second is divided into four: one cannot eliminate by meditating on the suffering of enjoyment, etc.; one cannot eliminate by recognizing the difference between enjoyment and "I"; one cannot eliminate by renouncing suffering; refuting the claim that suffering is an object of meditation. The first is divided into two: stating the view; explaining the three reasons. The first is: If someone says that a limb bitten by a snake is painful,
Chinese
如果像通过修习痛苦之因来舍弃一样，对“我”产生贪执，以及修习“我的”为痛苦之因而舍弃，那么（如何呢）？第二部分分为两点：破例证，破立宗。第一点是：我（藏文：བདག），就像被蛇抓住的肢体一样，你仅仅通过修习为痛苦并不能舍弃，因为如果对你的“我的”之念没有断除，那么你不会被舍弃，这是显而易见的。第二部分分为七点：如果存在我执，则不可能舍弃；如果舍弃“我的”，则没有“我的”之自性；如果存在我执，则会产生对“我的”的贪执；修习痛苦会使努力变得无意义；如果“我”没有过失，则没有脱离贪执之处；仅仅了解过失不能舍弃贪执；如果对因没有损害，则无法舍弃。第一点分为两点：如果存在我执，则没有脱离贪执；破除我执的论证。第一点是：感官（藏文：དབཾང་），像感官等修习为痛苦的我执者，你们不可能脱离对感官等的贪执，因为你们没有舍弃对感官等的“我的”之念，因为你们将感官等视为享受的所依。身体（藏文：ལུས），是周遍的，因为对于从身体脱落的头发等，会舍弃“我的”之念，并且对其他产生执着。第二部分分为两点：破除通过修习痛苦来断除，破除通过产生痛苦来断除。第一点是：如果通过修习对“我”的贪执等为痛苦来舍弃“我的”之念，那么（如何呢）？那（藏文：དེ），对“我”的贪执等，即使你被视为痛苦，也不会因此舍弃“我的”之念，因为即使你被视为痛苦，你和“我的”概念等的联系仍然存在。概念（藏文：འཾདུ），那个概念等，你和“我的”概念等的联系并不是你产生“我的”之念的原因，因为即使没有概念等的联系，也会因为被视为有益而产生“我的”之念。第二点是：痛苦（藏文：སྡུག），获得解脱的补特伽罗，不会对感官等产生“我的”之念，因为感官等被完全视为产生痛苦的原因。就像被毒蛇抓住的手指一样，那么（如何呢）？一（藏文：གཅིག），感官等，你被视为产生痛苦的原因，因此你不会舍弃对你的“我的”之念，因为你完全
English
If, like abandoning through meditating on the cause of suffering, attachment arises to "I," and abandoning through meditating on "mine" as the cause of suffering, then (how is it)? The second part is divided into two points: refuting the example, refuting the thesis. The first point is: I (Tibetan: བདག), like a limb seized by a snake, you are not abandoned merely by meditating on it as suffering, because if the thought of "mine" towards you is not destroyed, then you will not be abandoned, this is obvious. The second part is divided into seven points: if self-grasping exists, then abandonment is impossible; if "mine" is abandoned, then there is no self-nature of "mine"; if self-grasping exists, then attachment to "mine" will arise; meditating on suffering will make effort meaningless; if "I" has no faults, then there is no place to be free from attachment; merely knowing faults cannot abandon attachment; if there is no harm to the cause, then it cannot be abandoned. The first point is divided into two points: if self-grasping exists, then there is no freedom from attachment; refuting the proof of destroying self-grasping. The first point is: senses (Tibetan: དབཾང་), like those with self-grasping who meditate on the senses etc. as suffering, you cannot be free from attachment to the senses etc., because you have not abandoned the thought of "mine" towards the senses etc., because you regard the senses etc. as the basis of enjoyment. Body (Tibetan: ལུས), is pervasive, because for hair etc. that falls off from the body, the thought of "mine" is abandoned, and attachment arises to others. The second part is divided into two points: refuting abandonment through meditating on suffering, refuting abandonment through generating suffering. The first point is: if through meditating on attachment to "I" etc. as suffering, the thought of "mine" is abandoned, then (how is it)? That (Tibetan: དེ), attachment to "I" etc., even if you are regarded as suffering, the thought of "mine" will not be abandoned, because even if you are regarded as suffering, the connection between you and the concept of "mine" etc. still exists. Concept (Tibetan: འཾདུ), that concept etc., the connection between you and the concept of "mine" etc. is not the cause of the arising of the thought of "mine" towards you, because even without the connection of concepts etc., the thought of "mine" arises because it is regarded as beneficial. The second point is: suffering (Tibetan: སྡུག), a person who has attained liberation will not have the thought of "mine" towards the senses etc., because the senses etc. are completely regarded as the cause of generating suffering. Like a finger seized by a poisonous snake, then (how is it)? One (Tibetan: གཅིག), senses etc., you are regarded as the cause of generating suffering, therefore you will not abandon the thought of "mine" towards you, because you completely