Tibetan
ད་ན། བདག་བདེ་བ་དང་འཕྲད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་བློ་མེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་བཅིང་ཐར་བདག་གིས་བྱེད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟག་པའི་བདག་གིས་བྱེད་པ་དགག བརྗོད་དུ་མེད་པས་བྱེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་ན་རེ། བདག་རྟག་པ་འཁོར་བར་བཅིང་བ་དང་། འཁོར་བ་ལས་ཐར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྡུགཾ བདག་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་འཆིང་བ་མིན་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་ལས་ཐར་པ་མིན་པར་ཐལ། སྡུག་བསྔལ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར། མིཾ། བདག་ཆོས་ཅན། འཆིང་འགྲོལ་གྱི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། མི་རྟག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གནས་མ་བུ་པ་ན་རེ། བདག་རྟག་པ་ལ་བཅིང་ཐར་མི་འཐད་ཀྱང་། རྟག་མི་རྟག་གང་རུང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་བཅིང་ཐར་འཐད་དོ་ཞེ་ན། བརྗོཾད། བདག་ཆོས་ཅན། བཅིང་ཐར་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྟག་མི་རྟག་གང་རུང་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གངཾ་། བདག་ཆོས་ཅན། རྟག་པ་ཡིན་པར་ཐལ། མི་རྟག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འཇིག་མེད་ཡིན་ན་རྟག་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་བདག་ལྟའི་གཉེན་པོ་སྒྲུབ་སྟེ་ལམ་བདེན་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་མེད་རྟོག་པ་གཉེན་པོར་བསྟན། གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་མེད་གོམས་པས་གནས་འགྱུར་ཐོབ་པར་བསྟན། གནས་འགྱུར་ཐོབ་ཀྱང་སྤང་བྱས་འཇོམས་པ་དགག གནས་འགྱུར་ཐོབ་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཤདཾ། བདག་མེད་རྟོགས་ནས་གོམས་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། འཁོར་བའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཐར་ལམ་ཡིན་ཏེ། གོམས་པ་ལས་གནས་འགྱུར་ཐོབ་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤང་བྱས་འཇོམས་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་བསྟན། ནུས་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱས་པར་བཤད། སྒྲུབ་བྱེད་འཛིན་སྟངས་འགལ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལཾ། ཉེས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཉེས་མེད་དུ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་འགྱུར་བ་སྲིད་ཀྱང་ཉེས་པ་སླར་ཡང་འབྱུང་སྟེ། ཉེས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལ་ཉེས་མེད་ཀྱི་ལམ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གནས་གྱུར་པའི་སེམས་ཆོས་ཅན། ཉེས་པ་སླར་འབྱུང་བ་མིན་ཏེ། ཉེས་པ་སླར་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤང་གཉེན་འཛིན་སྟངས་འགལ་ཞིང་གཉེན་པོ་དོན་ལ་ཞུགས། རང་བཞིན་གློ་བུར་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་སྔར་ནུས་མེད། ནུས་ཡོད་ན་ཡང་གཉེན་པོ་འབད་མེད་བསྐྱེད་པ་ནུས། ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གཉེན་པོ་འབ
Chinese
现在，因为需要没有想要自己获得安乐并远离痛苦的想法。第四，破斥解脱由我所作，分二：破斥常我所作，破斥不可言说者所作。第一，外道说：常我束缚于轮回，并从轮回中解脱。驳：常我，法相，不应是束缚于轮回，因为不是痛苦产生的因。彼，法相，不应是从轮回中解脱，因为不是痛苦止息的因。驳：我，法相，不应是束缚和解脱的因，因为不是无常。第二，正量部说：常我不可能有束缚和解脱，但对于不可言说是常还是无常者，则有束缚和解脱。驳：我，法相，不应有束缚和解脱，因为是常还是无常都不可言说。驳：我，法相，应是常，因为不是无常。遍：因为如果是不坏灭的，就必定是常。第四，建立对治我见，宣说道谛，分二：显示无我之想为对治，安立作为对治的理由。第一，分三：显示串习无我获得转依，即使获得转依也破斥所断被摧毁，破斥没有获得转依的理由。第一，说：通达无我后串习的智慧，法相，是成为轮回对治的解脱道，因为是从串习中获得转依的智慧。第二，分三：显示没有摧毁所断的能力，广说没有能力的理由，消除理由的执持相违的争论。第一，驳：虽然具有过患的心与无过患的心可以同时转依，但过患还会再次产生，就像具有过患的心中产生无过患的道一样。驳：转依的心，法相，不会再次产生过患，因为没有再次产生过患的能力。第二，分四：所断和对治的执持相违且对治真实进入，因为有自性、忽然的差别所以之前没有能力，即使有能力也能毫不费力地生起对治，具有三种差别的对治能
English
Now, because it is necessary to have no thought of wanting oneself to attain happiness and be separated from suffering. Fourth, refuting that liberation is done by the self, there are two parts: refuting that it is done by the permanent self, and refuting that it is done by the inexpressible. First, the outsiders say: The permanent self is bound in samsara and liberated from samsara. Refutation: The permanent self, the dharma, should not be bound in samsara, because it is not the cause of the arising of suffering. That, the dharma, should not be liberated from samsara, because it is not the cause of the cessation of suffering. Refutation: The self, the dharma, should not be the cause of bondage and liberation, because it is not impermanent. Second, the Vatsiputriya says: It is not reasonable for the permanent self to have bondage and liberation, but for what is inexpressible as either permanent or impermanent, bondage and liberation are reasonable. Refutation: The self, the dharma, should not have bondage and liberation, because it is inexpressible as either permanent or impermanent. Refutation: The self, the dharma, should be permanent, because it is not impermanent. Pervasion: Because if it is indestructible, it must be permanent. Fourth, establishing the antidote to the view of self, explaining the truth of the path, there are two parts: showing the thought of no-self as the antidote, and establishing the reason for being the antidote. First, there are three parts: showing that familiarizing with no-self obtains transformation, even if transformation is obtained, refuting that what is to be abandoned is destroyed, and refuting the reason for not obtaining transformation. First, it is said: The wisdom of familiarizing after realizing no-self, the dharma, is the path of liberation that becomes the antidote to samsara, because it is the wisdom that obtains transformation from familiarization. Second, there are three parts: showing that there is no ability to destroy what is to be abandoned, extensively explaining the reason for not having the ability, and eliminating the debate of holding contradictions in the reason. First, refutation: Although the mind with faults and the mind without faults can transform together, the faults will arise again, just as the path without faults arises in the mind with faults. Refutation: The transformed mind, the dharma, will not arise faults again, because it does not have the ability to arise faults again. Second, there are four parts: the holding of what is to be abandoned and the antidote contradict each other, and the antidote truly enters, because there is a difference between nature and suddenness, so there was no ability before, even if there is ability, the antidote can be generated effortlessly, the antidote with three differences can