Tibetan
སྲིད་པས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ལ་མི་སྲིད་པས་སྐྱོན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ཚད་མ་མིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་བློ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཆོད་པའི་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་བློ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་ཆོད་པའི་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་བློ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་གཉིས་པོ་མཚན་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཇི་ལྟར་ངེས་སྙམ་ན། རཾང་། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་དོན་ངེས་བྱེད་ཡོད་དེ། ཁྱོད་མྱོང་རང་རིག་མངོན་སུམ་དེས་ཁྱོད་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་དོན་ལ་ངེས་པར་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཐཾ། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མི་སླུ་བ་ཡིན་པར་ངེས་བྱེད་ཡོད་དེ། རང་སྟོབས་གཞན་སྟོབས་གང་རུང་གིས་དྲངས་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་དེས་ཁྱོད་མི་སླུ་བ་ཡིན་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར། བསྟནཾ། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་འཆད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་མིན་ལ་རྨོངས་པ་བཟློག་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གིས་གཞུང་གི་ཆ་འགའ་ཞིག་ལས་མ་ཤེས་དོན་གསལ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མཾ། མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཆོས་ཅན། མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། ཁྱོད་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་མི་འགལ་ཏེ། ཁྱོད་དང་དེ་གཉིས་མཚོན་བྱ་གཅིག་གིས་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་རང་ལྡོག་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རཾང་། འོ་ན་མིག་ཤེས་སྔོ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་སུ་སྔོན་པོ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་དེ་མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཡིན་པར་ཐལ། དེས་སྔོན་པོའི་སྤྱི་སྔར་མ་ཤེས་པ་གསར་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རཾང་། ཕྱོགས་གླང་ཆོས་ཅན། སྔོན་པོའི་སྤྱི་གསར་དུ་ཤེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་གསུངས་པ་མིན་པར་ཐལ། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ན་རང་མཚན་ཡོད་མེད་གང་རུང་དུ་གསར་དུ་ཤེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེཾ། སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག གདུལ་བྱའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གསུམ་སྟེ། རང་བྱུང་དགག་ཕྱིར་གྱུར་པ་སྨོས། །ཚད་མ་ཐབས་ལ་ལྟོས་པར་གྲུབ། །རང་བྱུང་དགག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཾ། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་དུ་གྱུར་པ་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། རང་བྱུང་གི་ཚད་མ་བཟློག་པའི་ཆེ
Chinese
因为存在不可能，所以对以存在作为量之定义的说法没有过失，因为你必须不是量，因为你不是心识。周遍：因为在成立已决定的量的果时，心识也是主要的，并且在成立未决定的量的果时，心识也是主要的。第三，量之定义的两个部分如何在所立宗之上确定呢？让（རཾང་།，种子字，梵文天城体：रं，梵文罗马拟音：raṃ，火大种子字）。世俗量有法，你存在着能确定你是知识之义的东西，因为你，作为体验的自证现量，必定以自力引导你成为知识之义。让（ཐཾ།，种子字，梵文天城体：थं，梵文罗马拟音：thaṃ，风大种子字）。彼有法，存在着能确定你不欺骗的东西，因为无论以自力还是他力引导的你的后续正识，都确定你不欺骗。让（བསྟནཾ།，种子字，梵文天城体：बस्तं，梵文罗马拟音：bastaṃ，未考证）。讲说量之定义的论典有法，有必要，因为是为了遣除对是否是量之定义的迷惑。第二，那么，论师陈那仅仅从论典的一部分中说出“不了解义的明示”作为量的定义，这有相违之处吗？让（མཾ།，种子字，梵文天城体：मं，梵文罗马拟音：maṃ，水大种子字）。不了解义的明示有法，与不欺骗的知识是量的定义，以及你是量的定义，这两者并不相违，因为你和它二者以一个所诠释的事物来诠释，是自相各异的定义。让（རཾང་།，种子字，梵文天城体：रं，梵文罗马拟音：raṃ，火大种子字）。那么，眼识取蓝色现量之后，确定蓝色的正识，应该是“不了解义的明示”，因为彼以新的方式知晓了先前不了解的蓝色的总相。让（རཾང་།，种子字，梵文天城体：रं，梵文罗马拟音：raṃ，火大种子字）。陈那有法，不应理成为是考虑到新的知晓蓝色的总相而说“不了解义的明示”，因为如果是世俗量，则考虑到无论是否存在自相而新的知晓，因此那样说。第三，让（དེཾ།，种子字，梵文天城体：दे，梵文罗马拟音：deṃ，未考证）。导师释迦牟尼有法，是量士夫，因为任何士夫，对于所化众生的利益是不欺骗的。第二有三：为了遣除自生而说，量依靠方便而成立，详细讲述遣除自生。第一，让（མཾ།，种子字，梵文天城体：मं，梵文罗马拟音：maṃ，水大种子字）。经部的供养赞颂的陈述有法，有必要，因为是为了遣除自生的量。
English
Because there is impossibility, there is no fault in the statement that existence is the definition of validity, because you must not be valid, because you are not consciousness. Pervasive: Because in establishing the result of a decided validity, consciousness is also the main thing, and in establishing the result of an undecided validity, consciousness is also the main thing. Third, how are the two parts of the definition of validity determined on the subject? Raṃ (རཾང་།, seed syllable, Devanagari: रं, Roman transliteration: raṃ, meaning: seed syllable of fire element). The conventional valid cognition has the property that you have something that determines that you are knowledge, because you, as the self-awareness direct perception of experience, must lead you to be the meaning of knowledge by your own power. Thaṃ (ཐཾ།, seed syllable, Devanagari: थं, Roman transliteration: thaṃ, meaning: seed syllable of wind element). That has the property that there is something that determines that you are not deceptive, because the subsequent valid cognition of you, led by either your own power or the power of others, determines that you are not deceptive. Bastaṃ (བསྟནཾ།, seed syllable, Devanagari: बस्तं, Roman transliteration: bastaṃ, meaning: unverified). The treatise explaining the definition of validity has the property that it is necessary, because it is to dispel the confusion about whether or not it is the definition of validity. Second, then, is there a contradiction that the teacher Dignāga only said "clarification of the unknown meaning" as the definition of validity from a part of the treatise? Maṃ (མཾ།, seed syllable, Devanagari: मं, Roman transliteration: maṃ, meaning: seed syllable of water element). The clarifier of the unknown meaning has the property that it is not contradictory that non-deceptive knowledge is the definition of validity, and that you are the definition of validity, because you and it are defined by the same thing to be expressed, and the definitions are different in their own characteristics. Raṃ (རཾང་།, seed syllable, Devanagari: रं, Roman transliteration: raṃ, meaning: seed syllable of fire element). Then, after the eye consciousness grasps the blue direct perception, the valid cognition that determines the blue should be the "clarifier of the unknown meaning", because it newly knows the general characteristic of blue that was previously unknown. Raṃ (རཾང་།, seed syllable, Devanagari: रं, Roman transliteration: raṃ, meaning: seed syllable of fire element). Dignāga has the property that it is not reasonable to say "clarifier of the unknown meaning" in consideration of the new knowledge of the general characteristic of blue, because if it is a conventional valid cognition, it is said that way in consideration of the new knowledge of whether or not there is a self-characteristic. Third, Deṃ (དེཾ།, seed syllable, Devanagari: दे, Roman transliteration: deṃ, meaning: unverified). The teacher Śākyamuni has the property that he is a valid person, because any person is not deceptive for the benefit of those to be tamed. The second has three: It is said to reject self-origination, validity is established depending on means, and the rejection of self-origination is explained in detail. First, Maṃ (མཾ།, seed syllable, Devanagari: मं, Roman transliteration: maṃ, meaning: seed syllable of water element). The statement of offering praise in the sutras has the property that it is necessary, because it is to reject the validity of self-origination.
Tibetan
ད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེཾ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་བྱེད་ལ་ལྟོས་ནས་སྐྱེས་བུ་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་གང་ཞིག རང་བྱུང་གི་ཚད་མ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟག་པ་རང་བྱུང་ཚད་མ་དགག །མི་རྟག་རང་བྱུང་ཚད་མ་དགག །རང་བྱུང་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །རང་བྱུང་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་ལས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་བྱུང་གི་ཚད་མ་དགག་པའི་དོན་དུ་གྱུར་པ་སྨོས་པ་མི་རིགས་ཏེ། དབང་ཕྱུག་དེ་རྟག་པ་རང་བྱུང་གི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚདཾ། ཚད་མ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟག་པ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཡུལ་དེ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ན་ཡུལ་ཅན་དེ་མི་རྟག་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཚད་མ་མི་རྟག་ཀྱང་ཚད་མ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་མི་རྟག་པ་མིན་པ་དེ་ལས་ཚད་མ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། རིམཾ། ཚད་མ་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པས་ཚད་མ་རིམ་བཞིན་བསྐྱེད་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་ཚད་མ་རིམ་བཞིན་བསྐྱེད་པ་མི་རུང་བར་ཐལ། རྐྱེན་གྱིས་ཕན་གདགས་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་རང་བྱུང་གི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མིཾ། དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྐྱེས་བུ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡོདཾ། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་ཆོས་ཅན། སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། སྡོད་ཅིང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དགག སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ་བརྟགས་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདོདཾ། སྡོད་འཇུག་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལུས་སྐྱེས་བུའི་བློ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཙམ་སྒྲུབ་ན། ཕྱི་རྒོལ་ལ་གྲུབ་ཟིན། དབང་ཕྱུག་གི་བྱས་པར་གྲུབ་ན། མཐུན་དཔེ་ཡང་དག་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་སྤྱི་ཙམ་འཁྲུལ་པར་བསྟན། །བྱེ་བྲག་དབྱིབས་ལྡན་བརྟགས་ནས་དགག །ཚུལ་དེས་རིགས་ཅན་གཞན་ཡང་ཁེགས། །དེ་ཡིས་གྲུབ་པའི་འཕྲོས་དོན་བཤད་
Chinese
因此，第二是：དེཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）世尊法，因为依赖于论证而成为量士夫，因为任何量士夫都已驳斥了自生量。第三有四：驳斥常恒自生量，驳斥无常自生量，驳斥自生存在的论证，驳斥自生本身的功用。第一：为了驳斥自生量而说是不合理的，因为自在天是常恒自生量。如果这样说：ཚདཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）量法，您不是常恒，因为您是事物之境。周遍：如果境是无常，那么有境也必须是无常。如果量是无常，但从量之士夫不是无常，而是从中产生量，那么：རིམཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）量法，从常恒之士夫产生是不合理的，因为是次第产生。如果说依赖于缘起，次第产生量没有过失，那么：士夫法，依赖于缘起，次第产生量是不允许的，因为缘起不是能利益的。第二：如果说自在天是无常自生量，那么：མིཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）无常自在天法，您不是量士夫，因为您是量士夫的论证没有量。第三有二：陈述意愿，驳斥它。第一：སྡོདཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）如果因不成，那么，世界之住处法，是殊胜士夫的智慧先行的，因为是住和进入，并且具有形状的差别，并且是有作用的能力。如果这样说，第二有二：从所立之义考察而驳斥，从能立考察而驳斥。第一：འདོདཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）住入等法，您不是如此成立的正确论证，因为如果您仅仅成立了世界之住处是士夫的智慧先行的，那么外道已经成立了。如果在自在天的作为中成立，那么比喻不成。第二有四：显示仅仅总的论证是错误的，考察别相具有形状而驳斥，以彼方式也遮止其他同类，以此宣说成立的其余意义。
English
Therefore, the second is: Deṃ. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning) Blessed One Dharma, because it depends on proof to become a valid person, because any valid person has refuted the self-born measure. The third has four: refuting the constant self-born measure, refuting the impermanent self-born measure, refuting the proof of self-existence, and refuting the function of self-existence itself. First: It is unreasonable to say that it is for the purpose of refuting the self-born measure, because Ishvara is the constant self-born measure. If you say so: Tsaṃ. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning) Measure Dharma, you are not constant, because you are the object of things. Pervasion: If the object is impermanent, then the object-possessor must also be impermanent. If the measure is impermanent, but the person with the measure is not impermanent, but the measure arises from it, then: Riṃ. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning) Measure Dharma, it is unreasonable to arise from a constant person, because it arises sequentially. If you say that there is no fault in sequentially generating the measure depending on conditions, then: Person Dharma, it is not permissible to sequentially generate the measure depending on conditions, because conditions are not beneficial. Second: If you say that Ishvara is an impermanent self-born measure, then: Miṃ. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning) Impermanent Ishvara Dharma, you are not a valid person, because the proof that you are a valid person has no measure. The third has two: stating the intention, refuting it. First: Sdoṃ. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning) If the reason is not established, then, the abode of the world Dharma, is preceded by the wisdom of a distinguished person, because it is dwelling and entering, and has the distinction of shape, and is the ability to function. If you say so, the second has two: refuting by examining the meaning to be established, refuting by examining the means of establishing. First: 'Doṃ. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning) Dwelling and entering, etc. Dharma, you are not a correct proof to establish in this way, because if you only establish that the abode of the world is preceded by the wisdom of a person, then the outsider has already established it. If it is established in the act of Ishvara, then the analogy is not established. The second has four: showing that only the general proof is wrong, refuting by examining the specific shape, in that way also preventing other similar types, and explaining the remaining meaning of what is established by this.