Tibetan
ན་ལུང་ཙམ་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལུང་ཙམ་དོན་དང་འབྲེལ་པ་མེད། །དེས་ན་བརྗོད་དོན་ངེས་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། བརྗོཾད། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་གི་བརྗོད་དོན་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རང་གི་བརྗོད་དོན་དང་བདག་གཅིག་དེ་བྱུང་གང་རུང་དུ་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། བརྗོདཾ། གལ་ཏེ་དེ་བྱུང་དུ་མ་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྟག་ཅེས་པ་དང་། མི་རྟག་ཅེས་པའི་སྒྲ་གཉིས་འཇུག་ཏུ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀའི་གཞི་མཐུན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེཾ། ལུང་ཙམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ལས་གཞི་འགར་རང་གི་བརྗོད་དོན་སྒྲུབ་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་རང་གི་བརྗོད་དོན་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེཾ། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཚད་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱོད་ལོག་པས་སྐལ་དོན་མེད་ངེས་སུ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཚད་མ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེཾ། ཤ་ཟ་སྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་གཞི་འགར་ཤ་ཟ་མེད་ངེས་སུ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། ཤ་ཟ་ཡོད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཚད་མས་དམིགས་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནང་འགལ་བསྟན་སྟེ་སྨྲ་བ་པོ་ལ་སྨད་པ་ནི། རིཾག ནང་འགལ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པའི་རིག་བྱེད་ཚད་མར་སྨྲས་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་ལས་བྱེད་པ་པོར་སྨྲས་པ་དང་། ཁྲུས་ཀྱིས་སྡིག་པ་འདག་པར་སྨྲས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་མེད་ཀྱང་རིགས་བཟང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དྲེགས་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་སྡིག་པ་གཞོམ་པའི་ཆེད་དུ་ལུས་མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་སོགས་ཀྱིས་གདུང་བ་རྩོམ་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བླུན་པོ་རིགས་པ་ཅན་པ་ཤེས་རབ་འཆལ་བ་དང་ལྡན་པར་སྒྲུབ་པའི་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག ཁྱོད་རང་རྒྱུ་ཤེས་རབ་འཆལ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི་ཚད་མ་སོགས་སོ། །ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་དོན་དང་དོན་མིན་རྣམ་པར་འབྱེད་བྱེད་ཚད་མ་གྲུབ་པ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐོག་མར་འབྲེལ་གྱི་མཚམས་སྦྱར་བསྟན། བར་དུ་ལེའུའི་གཞུང་ཉིད་བཤད། ཐ་མར་མཚན་གྱི་མཇུག་སྡུད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོའི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་དང་དོན་མིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་བྱེད་བཤད་པ་ལ་དེའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་
Chinese
再者，仅就言说之义产生错谬有两种：仅言说与意义不相关联，因此无法确定所言说的意义。第一种情况是：所说（བརྗོཾད།），作为能表述的语词，你与你所要表达的意义没有关联，因为你与你所要表达的意义和本体、他体都不相关联。所说（བརྗོདཾ།），如果说与他体不相关联不成立，因为所有的能表述的语词都是通过自己的所要表达的意义而产生的。那么，瓶子，作为事物，你不能同时被“常”和“无常”这两个词所指称，因为你不是常和无常两者的共同基础。第二种情况是：彼（དེཾ།），仅言说，作为事物，你无法从你的标志在某些基础上证实你自己的意义，因为你与你自己的意义之间没有“无则不生”的关联。彼（དེཾ།），作为事物，因为你是量，所以你不可能因为谬误而必然没有作用，因为你不是量。彼（དེཾ།），已经成为食肉者的补给对象的人，作为事物，你无法在你的量未曾察觉的基础上证实必然没有食肉者，因为如果存在食肉者，你的量没有遍及察觉。第五，揭示内在矛盾从而谴责说话者：类（རིཾག），宣称揭示各种内在矛盾的吠陀是量，以及宣称常存的补特伽罗是作者，以及宣称沐浴可以洗清罪恶，以及即使没有功德也因种姓高贵而傲慢，以及为了摧毁内心的罪恶而侍奉五火等行为所造成的痛苦，作为事物，你是能证实愚蠢之人具有理性、智慧败坏的正确结果之标志，因为你是证实这些的具有三种特征的理由，因为你自己是智慧败坏的因所产生的结果。第三是量等。第一章的解释完毕。第二，解释了区分意义和非意义的量成立，分为三部分：首先，展示关联的连接；中间，解释章节的正文；最后，展示名称的结尾总结。第一部分是：通过解释经部的供养赞颂的第一二句，来解释区分意义和非意义，以及它的主要原因
English
Furthermore, there are two kinds of errors in merely expressing the meaning: merely expressing is not related to the meaning, therefore the meaning of what is said cannot be determined. The first case is: what is said (བརྗོཾད།), as a word that can express, you are not related to the meaning you want to express, because you are not related to the meaning you want to express and the self, the other. What is said (བརྗོདཾ།), if it is said that being unrelated to the other is not established, because all words that can express are produced through the meaning they want to express. Then, the pot, as a thing, you cannot be referred to by both the words "permanent" and "impermanent" at the same time, because you are not the common basis of both permanent and impermanent. The second case is: that (དེཾ།), merely saying, as a thing, you cannot prove your own meaning from your mark on some basis, because there is no "without which it does not arise" relationship between you and your own meaning. That (དེཾ།), as a thing, because you are valid, it is impossible for you to necessarily have no effect because of error, because you are not valid. That (དེཾ།), a person who has become a supply object for meat eaters, as a thing, you cannot prove that there are necessarily no meat eaters on the basis that your valid cognition has not perceived, because if there are meat eaters, your valid cognition does not pervade perception. Fifth, revealing internal contradictions and thus condemning the speaker: class (རིཾག), claiming that the Vedas that reveal various internal contradictions are valid, and claiming that the permanent person is the author, and claiming that bathing can wash away sins, and being arrogant even without merit because of noble birth, and the suffering caused by serving the five fires to destroy the sins of the heart, as a thing, you are the correct result sign that proves that a foolish person has rationality and corrupted wisdom, because you are the reason that has the three characteristics to prove these, because you yourself are the result produced by the cause of corrupted wisdom. The third is valid cognition, etc. The explanation of the first chapter is completed. Second, the explanation of the establishment of valid cognition that distinguishes between meaning and non-meaning is divided into three parts: first, showing the connection of the relationship; in the middle, explaining the text of the chapter itself; finally, showing the concluding summary of the name. The first part is: by explaining the first two verses of the offering praise of the sutra, to explain the distinction between meaning and non-meaning, and its main cause.
Tibetan
རང་དོན་རྗེས་དཔག་ཐོག་མར་བཤད་ཟིན་ནས། ད་ནི་དོན་དང་དོན་མིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་བྱེད་དངོས་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་ཚད་མར་གྱུར་པ་བཤད། །དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་ཕུན་ཚོགས་བཤད། །ཚད་མས་བསྟོད་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་སྐྱེས་བུ་ཚད་མར་བསྟན། །གྱུར་པ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མདོ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་བཤད། །རང་གཞུང་གཞན་དང་འགལ་བ་སྤང་། །དེ་ཉིད་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དོན་དང་བཅས་པ་བཤད། །མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་སྐྱོན་གསུམ་སྤང་། །མཚན་གཞིའི་སྟེང་དུ་ངེས་བྱེད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚདཾ། མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཚད་མའི་དངོས་འགལ་གཅོད་པའི་དོན་ལྡོག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མི་སླུ་བའི་དོན་གང་ཞེ་ན། ཐོག་མར་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ལ་མཚོན་ན། མེ་འཛིན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མི་སླུ་བ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རང་ཡུལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་དེར་གཞལ་བའི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྔར་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། དེས་སྒྲ་བྱུང་གི་ཚད་མ་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ།ཾ སྒྲ་བྱུང་གི་ཚད་མ་ལ་གཉིས་ལས། བུམ་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་རྟགས་ལས། དེ་སྨྲ་བའི་ལྷས་བྱིན་ཀུན་སློང་གི་བསམ་ལྡན་དུ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་མི་སླུ་བས་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཁྱོད་བུམ་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་སྨྲ་བའི་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར། དོཾན། བུམ་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་རྟགས་ལས་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཤེར་གཞིར་བརྗོད་དོན་བུམ་པ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་མི་སླུ་བས་མ་ཁྱབ་པས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ལ་མི་སླུ་བས་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ཚད་མ་མིན་པའི་ཕྱིར། རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ལ་ཁྱབ་ཆེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། གཟུངཾ་། སྔོ་འཛིན་དབང་མངོན་གྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་པོ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་རང་འདྲེན་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་སྔ་མས་བཟུང་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་བསྣན་པ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལ་མི་སྲིད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་ཤེས་པ་དེ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བློཾ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཤེས་པ་མི་
Chinese
在首先讲述完为了自己目的的后比量之后，现在实际讲解辨别有意义和无意义的方法。第二部分有三点：讲述作为所立宗的量；讲述它的能立圆满；讲述量受到赞扬的必要。第一部分有两点：将薄伽梵士夫显示为量；讲述说“成为”的必要。第一部分有三点：讲述经部中出现的定义；断除自宗与其他相违之处；将它结合于当下的意义。第一部分有三点：讲述具有意义的定义；断除该定义的三个过失；讲述在有法上成立的决定。第一点是：ཚདཾ། （藏文）具有不欺骗性的意识，是所立宗，是量的定义，因为成立了断除量之直接相违的意义反体。不欺骗的意义是什么呢？首先对于世俗共称的量来说，以取火的根识现量为例，你是具有不欺骗性三种特点的，因为你是能量做到自己所境有作用，并且是在此衡量之量。第二点是：之前的定义有不遍的过失，因为它没有周遍声音所生的量，如果这样说。སྒྲ།ཾ （藏文）声音所生的量有两种，从“瓶子”这个词的标志来说，了知它是说者天授具有意图的想法的后比量，你没有不欺骗性周遍的过失，因为你对于说“瓶子”这个词的天授相续中的意图想法是不欺骗的。དོཾན། （藏文）从“瓶子”这个词的标志来说，了知它和具有它的所知处，所说义瓶子存在的意识，你没有不欺骗性周遍，因此对于量的定义来说，没有不欺骗性不周遍的过失，因为你不是量。如果对于后来的现识有太过周遍的过失。གཟུངཾ་། （藏文）在取蓝色的根识现量之后产生的，确定蓝色的现识，你不是不欺骗性的意识，因为你是对于引导你的前一个量已经取过的对境，又增加执取的意识。对于有色根有不可能的过失，因为定义的组成部分意识对于有色根是不可能的，如果这样说。བློཾ། （藏文）有色根，你是意识不
English
After having first explained the inference for one's own sake, now I will actually explain the method of distinguishing between what is meaningful and what is not. The second part has three points: explaining that the object to be proven is valid; explaining its perfect proof; explaining the necessity of praising the valid. The first part has two points: showing the Blessed One as valid; explaining the necessity of saying "become". The first part has three points: explaining the definition that comes from the sutras; eliminating contradictions between one's own system and others; applying it to the meaning of the present context. The first part has three points: explaining the definition with its meaning; eliminating the three faults of that definition; explaining the determinant established on the basis of the subject. The first point is: ཚདཾ། (Tibetan) The consciousness that is not deceptive is the subject to be proven, it is the definition of valid cognition, because the meaning opposite to the direct contradiction of valid cognition is established. What is the meaning of non-deception? First, for the commonly known valid cognition, for example, the direct perception of the sense power that grasps fire, you have three special characteristics of non-deception, because you are the valid cognition that can function as your own object and is measured there. The second point is: the previous definition has the fault of non-pervasion, because it does not pervade the valid cognition arising from sound, if you say so. སྒྲ།ཾ (Tibetan) There are two types of valid cognition arising from sound, from the sign of the word "vase", the inference that understands that the speaker, Devadatta, has the intention of motivation, you do not have the fault of non-pervasion of non-deception, because you are not deceptive to the intention of motivation in the continuum of Devadatta who speaks the word "vase". དོཾན། (Tibetan) From the sign of the word "vase", the mind that understands that it and the knowable object that possesses it, the expressed meaning vase, exists, you do not have the non-pervasion of non-deception, therefore, for the definition of valid cognition, there is no fault of non-pervasion of non-deception, because you are not valid cognition. If there is a fault of over-pervasion for the subsequent cognition. གཟུངཾ་། (Tibetan) The definite cognition that ascertains blue, which arises after the direct perception of the sense power that grasps blue, you are not a non-deceptive consciousness, because you are the consciousness that grasps the object that has already been grasped by the previous valid cognition that guides you, and adds to it. There is the fault of impossibility for the sense power that has form, because the component consciousness of the definition is impossible for the sense power that has form, if you say so. བློཾ། (Tibetan) Sense power that has form, you are not consciousness