Tibetan
་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག ཁྱོད་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ལས་ཁྱོད་གོ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་གོ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་སྔ་མ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་དགོད། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གལཾ། དངོས་པོ་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་རུང་ན། དེ་གཙོ་བོ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་རུང་བར་མཚུངས་ཤིང་། གལ་ཏེ་ཡོད་ཙམ་གཙོ་བོའི་སྟེང་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཤེས་འདོད་མེད་ཅིང་། ཡོད་པ་ཁྱད་པར་བ་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་མི་རུང་ན་གཏན་ཚིགས་ལའང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱར་གཟུང་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་མེད། །རྟགས་སུ་གཟུང་ན་གཏན་ཚིགས་མཚན་ཉིད་ཚང་། །བསྒྲུབ་བྱར་གཟུང་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་མེད། །རྟགས་སུ་གཟུང་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་གོ་བྱེད་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡོད་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཡིན་ན་ཡོད་ཙམ་ཡིན་ནམ། རྟགས་རྫས་ཡོད་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ཡོདཾ། གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་ཡོད་ཙམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་མིན་ཏེ། ཁྱོད་སྔར་རྒོལ་ལ་ཞེ་འདོད་མེད་ཅིང་། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཁྱདཾ། གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་རྟགས་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་མིན་ཏེ། ཁྱོད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཆོས་མཐུན་གྱི་དཔེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ན་གཏན་ཚིགས་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། དེཾའི། དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། མཾ། གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་རྟགས་དངོས་སུ་ཡོད་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ན་འགལ་མ་ངེས་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་པོ་གང་རུང་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། ཡོད་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱས་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། རཾང་། དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་རུང་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པ་སྲིད་
Chinese
因为存在之故。所作法，你作为成立声音无常的差别的观待自性之因是正确的，因为你以成立它的方式，是具足三种方式的因，因为从你所说的声音中，你理解到观待你的差别法之故。将事物作为法，与前者相反即可。第二分为二，即辩论和回答。第一：如果事物可以作为成立声音无常的正确之因，那么它也同样可以作为成立主要存在之所立宗之法。如果仅仅存在于主要之上成立，没有想要了解的，并且特殊的存在在例子上没有随同，因此不能作为所立宗之法，那么对于因也同样。第二分为四：如果作为所立宗，则没有所立宗的定义；如果作为因，则具足因的定义；如果作为所立宗，则没有正确的能立；如果作为因，则是所立宗的能知。第一：如果存在是所立宗之法，那么是仅仅存在，还是因的实体存在？如果按照前者：存在（藏文：ཡོདཾ།），主要的声音意义仅仅存在，法，你不是为了他人的正确的所立宗，因为你以前对于辩论者没有意愿，并且已经被后来的辩论者所成立之故。如果按照后者：差别（藏文：ཁྱདཾ།），主要的声音意义作为因的实体存在，法，你不是为了他人的正确的所立宗，因为成立你的因，在同品例子上没有随同之故。第二：如果将法分为二，那么对于因也同样，如果这样说：彼（藏文：དེཾའི།），事物，法，你作为成立声音无常的因是正确的，因为你是成立声音无常的具足三种方式的因之故。第三：不（藏文：མཾ།），主要的声音意义作为因的实体存在，法，你不是为了他人的正确的所立宗，因为成立你的因，如果是相违、不定、未成立的因这三种中的任何一种之故。第四：如果将存在作为因也同样，如果这样说：任（藏文：རཾང་།），事物，法，你作为成立声音无常的因是正确的，因为你的因可以确定关于它的三种方式。
English
Because it exists. The made thing, you are a valid reason of inherent nature that relies on the distinction of establishing sound as impermanent, because in the way you establish it, you are a reason that possesses the three modes, because from the sound you speak of, you understand that you rely on the understanding of your distinguishing dharma. Taking the object as the subject, the opposite of the former is required. The second has two parts: debate and answer. First: If that object can be a valid reason for establishing sound as impermanent, then it can also be the dharma to be established for establishing the main existence. If merely establishing on the main thing is not desired to be known, and the special existence does not follow the example, so it cannot be the dharma to be established, then it is the same for the reason. The second has four parts: If taken as the to-be-established, there is no definition of the to-be-established; if taken as the sign, the definition of the reason is complete; if taken as the to-be-established, there is no correct establisher; if taken as the sign, it is the knower of the to-be-established. First: If existence is the dharma to be established, then is it merely existence, or is there the substance of the sign? According to the former: Exists (Tibetan: ཡོདཾ།), the meaning of the main sound is merely existence, dharma, you are not a valid to-be-established for others, because you had no intention for the debater before, and it has already been established by the later debater. According to the latter: Difference (Tibetan: ཁྱདཾ།), the meaning of the main sound exists as the substance of the sign, dharma, you are not a valid to-be-established for others, because the reason for establishing you does not follow the example of the homogeneous class. Second: If the dharma is divided into two, then it is the same for the reason, if it is said: That (Tibetan: དེཾའི།), object, dharma, you are a valid reason for establishing sound as impermanent, because you are a reason that possesses the three modes for establishing sound as impermanent. Third: Not (Tibetan: མཾ།), the meaning of the main sound exists as the substance of the sign, dharma, you are not a valid to-be-established for others, because if the reason for establishing you is any of the three reasons of contradictory, uncertain, and unestablished. Fourth: If existence is taken as the reason, it is the same, if it is said: Self (Tibetan: རཾང་།), object, dharma, you can be a valid reason for establishing sound as impermanent, because your sign can determine the three modes concerning it.