Tibetan
་གསལ་རང་མཚན་མི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཤིང་ཞེས་པའི་བརྡ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གསལ་རང་མཚན་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་ཀྱང་ཤིང་གསལ་རང་མཚན་ཐོབ་པར་བྱེད་དེ། ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གྱི་ཤིང་འཛིན་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཤིང་མིན་སྤངས་ནས་ཤིང་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤིང་གསལ་རང་མཚན་པ་ལ་བརྒྱུད་ནས་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤིང་འཛིན་རྟོག་པ་དོན་མཐུན་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཡིན་ཏེ། རང་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་ཤིང་དུ་སྣང་བ་དང་། རང་རྒྱུ་ཤིང་གསལ་རང་མཚན་པ་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེས་པ་དང་། རང་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཤིང་དུ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཤིང་གསལ་རང་མཚན་པ་ལ་བརྒྱུད་ནས་བརྟེན་པའི་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཤིང་གི་སྒྲོ་བཏགས་པ་དངོས་སུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དེ་ལ་གཞན་སྡེའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ་བཞི་སྟེ། རྟོག་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་ཐལ་བ་སྤོང་། །བཅད་བྱ་མེད་ལ་སེལ་འཇུག་མེད་པ་སྤོང་། །ལྡོག་པ་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་བརྟག་པ་སྤོང་། །གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་འགྱུར་བའི་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཐལ་བ་བརྗོད། །དེ་ཉིད་མགོ་མཚུངས་རིགས་པས་དགག །དངོས་པོའི་ལན་གྱིས་ངེས་པ་བསྐྱེད། །སྒྲ་ཀུན་ངེས་གཟུང་ཅན་དུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤིངཾ་། དཔྱོད་པ་པ་ན་རེ། ཤིང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་ཁྱོད་མིན་གཉིས་པོ་རྟོག་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་ཐལ། ཁྱོད་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དེས་ཁྱོད་མིན་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་འཛིན་དགོས། ཁྱོད་མིན་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དེས་ཁྱོད་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་མིན་འཛིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་ཁྱོད་མིན་གཉིས་ཀ་འཛིན་པ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་དང་ཁྱོད་མིན་གཉིས་ཀ་གང་རུང་གཅིག་འཛིན་པའི་བློ་སྔོན་དུ་མ་སོང་ན། གཅིག་ཤོས་མི་འཛིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གཞན་སེལ་གྱི་སྒོ་ནས་བརྡར་བཏགས་པ་མི་སྲིད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི། དེཾ། ཁྱོད་རང་གི་ལུགས་ལ་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཤིང་མིན་རྣམ་པར་གཅོད་དམ་མི་གཅོད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཤིང་བརྡ་སྦྱོར་བའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཤིང་བརྡའི་སྔ་རོལ་དུ་ཤིང་མིན་མི་ཤེས་པར་ཐལ། ཤིང་བརྡའི་སྔ་རོལ་དུ་ཤིང་གི་དོན་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཤིང་བརྡའི་སྔ་རོལ་དུ་ཤིང་མིན་གཅོད་མི་ཤེས་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཤིང་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན།
Chinese
如果说，不能获得显现自相，那么，名为“树”的符号，法，即使没有直接说出树的显现自相，也能使树的显现自相得以成立，因为通过生起具有三种特点的执持树的分别念，从而舍弃非树而执取树，并且，依仗于树的显现自相的符合意义的名称的缘故。执持树的分别念，符合意义的法，具有三种特点，即，在自己显现的形象显现为外境的树，以及从自己的因，树的显现自相，辗转产生，以及在自己显现的形象是不存在于树中的缘故。因此，名为“树”的声音，法，是树的遣除他者的对境，因为对于依仗于树的显现自相的分别念的形象，直接说出了树的增益。第三，对于此，破除其他宗派的辩论有四种：破除分别念互相依赖的过失，破除没有所断就没有遣除和进入，破除对反体有无进行考察，破除不可能存在共同基础而转变的辩论。第一种有四点：说出他人所说的过失，以相同的理由进行驳斥，以实物的回答产生定解，成立一切声音都具有确定所取。第一点是：ཤིངཾ་（藏文，वृक्षं，vṛkṣaṃ，树）。 观察者说，树，法，你和非你二者，成为分别念互相依赖的过失。执持你的分别念，必须通过断除非你才能执持你。执持非你的分别念，必须通过断除你才能执持非你。如果承认，那么，此，法，你和非你二者都成为没有执持的过失。因为在你和非你二者中，如果未曾先有执持任何一方的心，那么遍及不执持另一方。因此，通过遣除他者的方式进行命名是不可能的。如果这样说，第二点是：དེཾ། 你自己的宗派中，名为“树”的声音是完全断除非树，还是不断除？如果按照第一种情况，那么使用树的名称的人，法，在树的名称之前，成为不了解非树的过失。因为在树的名称之前，没有执持树的意义的缘故。如果承认，那么，在树的名称之前，成为不能断除非树的过失。如果按照第二种情况，那么寻求树的意义的人，法。
English
If it is said that the clear self-character cannot be obtained, then, the designation called "tree," the dharma, even if the clear self-character of the tree is not directly stated, it can make the clear self-character of the tree established, because by generating the conceptualization of grasping the tree with three characteristics, thereby abandoning non-tree and engaging with tree, and because it is a meaningful term that relies on the clear self-character of the tree. The conceptualization of grasping the tree, the meaningful dharma, has three characteristics, namely, the appearance that appears to oneself appears as the external tree, and it arises through the lineage from its own cause, the clear self-character of the tree, and the appearance that appears to oneself is something that does not exist in the tree. Therefore, the sound called "tree," the dharma, is the object of the tree's exclusion of others, because for the image of the conceptualization that relies on the clear self-character of the tree, the imputation of the tree is directly stated. Third, regarding this, there are four ways to refute the arguments of other schools: refuting the fault of conceptualizations being mutually dependent, refuting that without something to be cut off, there is no exclusion and entry, refuting the examination of whether opposites exist or not, refuting the argument that a common basis cannot exist and change. The first has four points: stating the fault spoken by others, refuting it with the same reason, generating certainty with the answer of the object, establishing that all sounds have a definite object to be grasped. The first point is: ཤིངཾ་（Tibetan, वृक्षं，vṛkṣaṃ，tree）. The examiner says, tree, dharma, you and non-you both become the fault of conceptualizations being mutually dependent. The conceptualization that grasps you must grasp you by cutting off non-you. The conceptualization that grasps non-you must grasp non-you by cutting off you. If you admit, then, this, dharma, both you and non-you become the fault of having no grasp. Because if there is no mind that has previously grasped either you or non-you, then it pervades not grasping the other. Therefore, it is impossible to name through the way of excluding others. If you say so, the second point is: དེཾ། In your own system, does the sound called "tree" completely cut off non-tree, or does it not cut off? If according to the first case, then the person who uses the name of tree, dharma, before the name of tree, becomes the fault of not knowing non-tree. Because before the name of tree, there is no grasping of the meaning of tree. If you admit, then, before the name of tree, it becomes the fault of not being able to cut off non-tree. If according to the second case, then the person who seeks the meaning of tree, dharma.
Tibetan
ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་ཤིང་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཤིང་མིན་རྣམ་པར་མ་བཅད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཤ་པ་མིན་པ་མ་བཅད་པའི་ཤ་པ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གལཾ། གལ་ཏེ་ཁོ་ན་རེ། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཤིང་མིན་བཀག་ནས་ཤིང་མི་སྒྲུབ་པར་ཤིང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཤིང་གསལ་གཅིག་བསྟན་ནས་འདི་ཤིང་ཡིན་ཞེས་བརྡ་བྱེད་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡང་ཤིང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་དང་ལྡན་པའི་དོན་རྣམས་ཤིང་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། སྔར་གྱི་ཉེས་པ་གཉིས་པོ་མེད་དོ་སྙམ་ན། ཤིང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་དང་ལྡན་པའི་མདུན་གྱི་ཤིང་གསལ་རང་མཚན་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཤིང་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་བརྡ་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་བརྡ་སྦྱར་ན་ཤིང་མིན་ལ་འཇུག་སྲིད་པར་ཐལ་བ་དང་། གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་བརྡ་སྦྱར་ན་རྟོགས་པར་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་སོ་ན་གནས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གཅིཾག ཤིང་གསལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་གི་སྤྱི་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟོག་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པའི་གང་ཟག་དེས་ཤིང་བརྡའི་སྔ་རོལ་དུ་ཤིང་དང་ཤིང་མིན་གཉིས་པོ་སོ་སོར་འབྱེད་ནུས་ཏེ། ཁྱོད་རང་ལ་སྣང་བའི་ཤིང་གི་རྣམ་པ་ཤིང་དང་དབྱེར་མེད་དུ་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐཾ། དེ་ཆོས་ཅན། རང་ལ་སྣང་བའི་ཤིང་གི་རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་ཤིང་དང་དབྱེར་མེད་དུ་ཞེན་པ་ལ་ཤིང་བརྡ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་སྦྱར་བས་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་ཕྱི་རོལ་ཤིང་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། བློཾ། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། བུམ་མིན་སྤངས་ནས་བུམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། བུམ་པ་དང་བུམ་མིན་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་བུམ་པ་ཁོ་ན་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཅད་བྱ་མེད་ལ་སེལ་འཇུག་མེད་པ་སྤང་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སེལ་བས་འཇུག་ནའང་། ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སེལ་བས་མི་འཇུག་པར་ཐལ། གསལ་བྱ་ཤེས་བྱ་མིན་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞནཾ། ཤེས་བྱ་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཉན་པ་པོའི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་དེ། དོན་རྗོད་བྱེད་དུ་བརྡ་སྦྱོར་བ་གང་ཞིག ཉན་པ་པོའི་བློའི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་མི་གཅོད་ན་བརྡ་སྦྱོར་བ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལྡོག་པ་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་བརྟག་
Chinese
說「樹」這個詞語，不可能只指樹，因為說「樹」這個詞語沒有排除非樹。例如，說「樹」這個詞語沒有排除非沙巴樹，所以不可能只指沙巴樹。問：如果這樣認為，說「樹」這個詞語排除了非樹，但不是為了證明樹，而是因為具有樹的總體事物性質，所以指示一個明顯的樹，並說「這是樹」來表達，而且在命名的時間，也因為會將具有樹的總體事物性質的事物理解為樹，所以之前的兩個過失就沒有了。那麼，具有樹的總體事物性質的面前的明顯樹自相，作為一個法，對你來說，直接使用樹的符號是不合理的，因為如果以不具符號的排除方式使用符號，就會有指涉非樹的可能，如果以具他排除的方式使用符號，就會有理解上互相依賴的過失，因為過失仍然存在。第三個是：第一，依賴於明顯樹的事物，將樹的總體視為一個的認識，作為一個法，擁有你相續的那個補特伽羅，在樹的符號之前，能夠區分樹和非樹這兩者，因為顯現給你的樹的形象是執著於與樹無區別的認識。答：那個法，顯現給自己的樹的形象執著於與外在樹無區別，有使用樹的符號的理由，因為這樣使用會將這兩者混淆為一，從而指涉外在的樹。第四個是：問：說「瓶子」這個詞語，是為了排除非瓶子而指瓶子，因為在瓶子和非瓶子之中，只指瓶子。第二個是駁斥沒有可排除的事物就沒有排除性指涉：如果說樹等詞語是通過排除來指涉的，那麼知識等詞語就不會通過排除來指涉，因為沒有可排除的非知識，那麼，答：知識等的詞語，會排除聽者的懷疑對象，因為凡是作為表達意義的符號使用，如果不排除聽者心中的懷疑對象，那麼使用符號就沒有必要。第三個是考察反體事物存在與否
English
It is impossible for the word "tree" to refer only to trees, because the word "tree" does not exclude non-trees. For example, just as the word "tree" does not exclude non-Shapa trees, it is impossible for it to refer only to Shapa trees. Question: If one thinks that the word "tree" excludes non-trees, but does not establish trees, but indicates a clear tree with the reason of possessing the general nature of a tree, and expresses "this is a tree," and also at the time of naming, because things possessing the general nature of a tree will be understood as trees, then the previous two faults are absent. Then, the clear self-character of the tree in front, possessing the general nature of a tree, as a subject, it is unreasonable for you to directly apply the symbol of a tree, because if the symbol is applied in the manner of excluding non-possession of the symbol, there is a possibility of referring to non-trees, and if the symbol is applied in the manner of excluding possession of others, there is a fault of mutual dependence in understanding, because the faults remain in place. The third is: First, the conceptual mind that grasps the generality of a tree as one, relying on the objects of clear trees, as a subject, that person who possesses you in their continuum is able to distinguish between tree and non-tree separately before the symbol of a tree, because the appearance of a tree that appears to you is a concept that clings to being inseparable from a tree. Answer: That subject, the appearance of a tree that appears to oneself clings to being inseparable from the external tree, there is a reason to apply the symbol of a tree, because applying it in this way will confuse the two as one, thereby referring to the external tree. The fourth is: Question: The word "vase" is used to refer to a vase by excluding non-vases, because it refers only to a vase among vases and non-vases. The second is to refute that there is no exclusive reference without something to be excluded: If words such as tree are referred to by exclusion, then words such as knowable will not be referred to by exclusion, because there is no non-knowable to be excluded, then, Answer: Words such as knowable will exclude the object of the listener's doubt, because any symbol used to express meaning, if it does not exclude the object of doubt in the listener's mind, then there is no need to use the symbol. The third is to examine whether the opposite entity exists or not.