Tibetan
་བའི་བློ་དེ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེཾ། སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་དང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་བཞག་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་ནི། འོ་ན། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་གཞན་སེལ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་འཛིན་ཏོ། །ཞེས་རྟོག་པས་སྤྱི་དང་འདྲེས་པའི་རང་མཚན་འཛིན་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། བཾསྒྲུབ། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། སྤྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རང་མཚན་དངོས་སུ་མི་འཛིན་ཏེ། རང་མཚན་དངོས་སུ་འཛིན་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་གྱི་ཕྱོགས་གླང་གི་ལུང་དེ་ཆོས་ཅན། རྗེས་དཔག་གི་སྤྱི་དང་འདྲེས་པའི་རང་མཚན་དངོས་སུ་བཟུང་བ་ཁྱོད་ཀྱི་ཞེན་དོན་མིན་ཏེ། རྟོག་ངོར་སྣང་བའི་གཞན་སེལ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རང་མཚན་དུ་སྣང་བ་རྗེས་དཔག་གི་གཟུང་བྱར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་མཚན་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དངོས་སུ་བཟུང་བྱ་མིན་ཏེ། སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་སོགས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། བདུན་པ་ནི། དེའིཾ། སྒྲ་རྟོག་ཆོས་ཅན། རང་མཚན་གྱི་གནས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། སྤྱི་ལ་དངོས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཁྱད་པར་སྒྲའི་འཇུག་ཚུལ་བཤད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། གཞན་སྡེའི་འདོད་པའི་བརྡ་ཡུལ་དགག །རང་སྡེའི་འདོད་པའི་བརྡ་ཡུལ་སྒྲུབ། །དེ་ལ་གཞན་སྡེའི་རྩོད་པ་སྤོང་། །དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་མཚན་བརྡ་ཡུལ་ཡིན་པ་དགག །སྤྱི་དངོས་བརྡ་ཡུལ་ཡིན་པ་དགག །སྤྱི་ལྡན་བརྡ་ཡུལ་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བརྡ་སྤྲོད་པ་རྣམས་ན་རེ། རང་མཚན་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མིན་པར་མི་འཐད་དེ། བུམ་པ་འོན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ན་ཆུ་སྐྱོར་བའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལེན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲཾ། རང་མཚན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱོར་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་བརྡ་དུས་སུ་ཡོད་པ་དེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་རྗེས་འགྲོ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བརྡ་དུས་སུ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱར་བ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་དོན་གོ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་སོགས་ན་རེ། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱར་ཞིང་དེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡོད་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཅིཾ། བ་གླང་གི་རིགས་དངོས་པོ་བ་ཆོས་ཅན། བ་གླང་ཞེས་པའི་བརྡའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་མིན་པར་ཐལ། བ་གླང་གི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བ་ལང་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུས་བ་གླང་གི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་དུ་བ་ལང་ཞེས་པའི་བརྡ་སྦྱར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེཾ། བ་ལང་གི་རིགས་དངོས་པོ་བ་དང་ལྡན་པའི་བ་གསལ་རྣམས་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱོར་རོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རིགས་ལྡན་གསལ་རྐྱང་རྣམས་དང་མཚུངས། །སྤྱི་གཞན་བརྟགས་པ་དགོས་པ་མེད། །སྤྱི་གཞན་མེད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེཾ། གསལ་རྐྱང་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་བརྡ་དངོས་སུ་མི་སྦྱོར་ཞེས་དྲིས་པས་དེ་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱོར་མི་ནུས་ཏེ། མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་ལྡན་གྱི་གསལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱོར་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱང་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེཾ། གསལ་བ་རིགས་མཐུན་རྣམས་རྟོག་པ་ལ་འབྲས་བུ་རིགས་གཅིག་མི་བྱེད་པ་ལས་ལྡོག་པར་མཚུངས་པ་སྣང་བ་ལ་བརྡ་ཅིས་མ་བྱས་ཞེས་དྲིས་པས་རིགས་ལྡན་གྱི་གསལ་བ་བརྗོད་པ་ལ་ཕྱོགས་གླང་གིས་དེ་ལྡན་རང་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་བཀོད་པ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་དུ་མ་ཆོས་ཅན། རིགས་དངོས་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཁྱོད་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ་བཀོད་པའི་ཉེས་པ་དེ་གཞན་སེལ་གྱི་སྤྱི་དང་ལྡན་པའི་ཁྱོད་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ་མི་མཚུངས་པར་ཐལ། ཁྱོད་བརྗོད་པ་ལ་གཞན་སེལ་གྱི་སྤྱི་དངོས་སུ་བརྗོད་དགོས་ཤིང་། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཞན་བརྗོད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་སྒྲུབ་པ་ནི། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་ཤིང་མིན་མི་གཅོད་དམ་གཅོད། དང་པོ་ལྟར་ན། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཤིང་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུས་ཤིང་མིན་སྤངས་ནས་ཤིང་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིང་མིན་རྣམ་པར་མི་གཅོད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཤིང་སྤྱི་དོན་གཞན་པ་ཁྱོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་མི་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིང་མིན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་ཤིང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་བཤད། །ངོ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གཞན་དགག །ངོ་ཤེས་རྒྱུ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་གཅིག་མེད་ན། གསལ་བ་དུ་མ་ལ་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བ་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། གསལཾ། བུམ་གསལ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན
Chinese
认为的识是错觉，因为你是单一的实体。དེཾ。（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）总和基础相同以及法和有法的范畴，有法者。不是真实的，因为是分别念所虚构的。第六个是：那么，陈那论师的后比量是执取以遣余所区分的差别吗？如果说这与分别念执取与总相混合的自相相违背，那么，བཾསྒྲུབ。（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）立宗。执取所立和能立的分别念，有法者。不是真实地执取以总相所区分的自相，因为真实地执取自相已经丧失了。之前的陈那论师的教证，有法者。后比量的总相和混合的自相不是你所执着的对象，因为显现于分别念面前的以遣余所区分的自相，是后比量所要执取的对象。自相，有法者。总相和基础相同等的相不是真实地执取对象，因为总相和基础相同等没有成立。第七个是：དེའིཾ。（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）声音的分别念，有法者。不是如实地将自相的状态作为真实的对象，因为真实地进入总相。第二，解释差别声音的进入方式有四种：遮破他宗所承许的语境，成立自宗所承许的语境，对此驳斥他宗的诤论，总结陈述遮破和成立二者的意义。第一个有三种：遮破自相是语境，遮破总相实有是语境，遮破具有总相是语境。第一个是：声明者们说：自相不是声音的真实表达对象是不合理的，因为在说“拿一个有缺口的瓶子”时，是为了取能装水的作用。སྒྲཾ。（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）声音。自相，有法者。你不能真实地与语言结合，因为你在语言存在的时候，不会在名言的时候随之而行。这是周遍的，因为在语言存在的时候真实地结合语言是为了在名言的时候理解意义。第二个是：胜论师等说：总相实体与语言真实地结合，并且它在名言的时候存在，所以没有如上所说的过失。ཅིཾ。（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）牛的种类实体，有法者。牛这个词的语
English
The mind that thinks is an illusion, because you are a single entity. Deṃ. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) The categories of generality and common basis, and dharma and dharmin, the dharmin. It is not true, because it is fabricated by conceptual thought. Sixth: Well then, does Master Dignāga's inference grasp the distinction made by exclusion of others? If you say that this contradicts the statement that conceptual thought grasps the self-characteristic mixed with the general, then, Vaṃsgrub. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) Establishment. The conceptual thought that grasps what is to be established and what establishes it, the dharmin. It does not truly grasp the self-characteristic distinguished by the general, because the true grasping of the self-characteristic has been lost. The previous statement of Dignāga, the dharmin. The general and mixed self-characteristic of inference is not what you are attached to, because the self-characteristic that appears in the face of conceptual thought, distinguished by the exclusion of others, is shown to be the object of inference. The self-characteristic, the dharmin. The appearance of generality and common basis, etc., is not the object to be truly grasped, because generality and common basis, etc., have not been established. Seventh: De'iṃ. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) Sound conceptual thought, the dharmin. It does not make the state of the self-characteristic the real object as it is, because it truly enters the general. Second, there are four ways to explain the way in which distinctive sounds enter: refuting the linguistic context accepted by other schools, establishing the linguistic context accepted by one's own school, refuting the arguments of other schools on this, and summarizing and stating the meaning of both refutation and establishment. The first has three: refuting that the self-characteristic is the linguistic context, refuting that the real general is the linguistic context, and refuting that having the general is the linguistic context. The first is: The grammarians say: It is unreasonable for the self-characteristic not to be the real object of sound expression, because when saying "take a broken vase", it is to take the function of being able to hold water. Sgraṃ. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) Sound. Self-characteristic, the dharmin. You cannot truly combine with language, because when you exist in the time of language, you do not follow in the time of expression. This is pervasive, because truly combining language when language exists is for the purpose of understanding meaning when expression exists. Second: The Vaiśeṣikas, etc., say: The general entity is truly combined with language, and it exists at the time of expression, so there is no fault as mentioned above. Ciṃ. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) The entity of the cow species, the dharmin. The language of the word cow
Chinese
成为遍计之物的有实法不应理，因为不能成办牛事之故。周遍：因为寻求牛之义的人，为了能通达成办牛事，才安立牛这个名称之故。第三有二：述说所许，破彼。初者：如果有人问：那么，牛的自性与具有牛的有实法之牛明分，名称是真实安立的吗？第二有三：与具有自性之明分相同，不需要观察其他总法，即使没有其他总法也能成立认识。初者：如果有人问：为什么不于唯明分真实安立名称？答：因为不能于彼真实安立名称，因为是无边际之故。具有自性之明分，是所立，你不能真实安立名称不应理，因为你也是无边际之故。第二者：如果有人问：诸明分自性相同，在分别时，与不作同类果相反，在显现相同上，为什么不安立名称？答：在宣说明分自性时，陈那论师安立了“因为彼等不自在之故”等等的过失相同。诸多明分，是所立，在你想把具有自性之有实法的你作为所说时，所安立的过失，与你想把具有他遮总法的你作为所说时，是不相同的，因为在宣说你时，必须真实宣说他遮总法，不需要宣说其他有实法的总法之故。成立彼二者：木这个声音，是不遮遣非木，还是遮遣？如果按照前者，木这个声音，是所立，寻求木之义的人，为了舍弃非木而通达木，不需要宣说，因为你不遮遣非木之故。如果按照后者，木这个声音，是所立，你不需要宣说木总法之外的其他义，因为你遮遣非木之后，才宣说木之故。第三有三：宣说生起认识之因，遮遣生起认识之其他因，遣除对认识之因的诤论。初者：如果没有一个总法，心想：于诸多明分，生起认识之理不应理吧？明分，瓶之明分等，是所立，即使没有有实法的总法，也能生起认识的原因是
English
It is unreasonable for something that has become a conceptual object to be a real entity, because it cannot accomplish the purpose of a cow. It is pervasive because a person seeking the meaning of a cow establishes the name "cow" in order to be able to understand and accomplish the purpose of a cow. The third has two parts: stating the assertion and refuting it. The first is: If someone asks, "Then, is the name truly established for the nature of a cow and the clear aspects of a cow that possess the reality of a cow?" The second has three parts: It is the same as having a nature and being merely clear, there is no need to examine other universals, and recognition is valid even without other universals. The first is: If someone asks, "Why is the name not truly established for merely clear aspects?" The answer is: Because the name cannot be truly established for them, because they are infinite. The clear aspect of having a nature is the subject. It is unreasonable that you cannot truly establish a name, because you are also infinite. The second is: If someone asks, "Why is a name not established for the appearance of similar clear aspects, which are the opposite of not producing the same kind of result in conceptualization?" The answer is: When explaining the clear aspects of having a nature, Dignāga established the same faults as "because they are not independent." Many clear aspects are the subject. The faults established when you want to state that you, who possess the reality of a nature, are the object to be stated, are not the same as when you want to state that you, who possess the universal of other-exclusion, are the object to be stated, because when stating you, it is necessary to truly state the universal of other-exclusion, and it is not necessary to state the universal of other real entities. To establish these two: Does the sound "wood" not exclude non-wood, or does it exclude it? If it is according to the former, the sound "wood" is the subject. It is unnecessary to state that a person seeking the meaning of wood abandons non-wood and understands wood, because you do not exclude non-wood. If it is according to the latter, the sound "wood" is the subject. It is unnecessary for you to state other meanings besides the universal meaning of wood, because you state wood after excluding non-wood. The third has three parts: explaining the cause of the arising of recognition, refuting other causes of the arising of recognition, and refuting disputes about the cause of recognition. The first is: If there is no single universal, one might think, "It is unreasonable for recognition to arise in many clear aspects." Clear aspects, such as the clear aspects of a vase, are the subject. The reason why recognition can arise even without the universal of a real entity is