Tibetan
་ཡོད་དེ། ཆུ་སྐྱོར་བའི་དོན་བྱེད་ནུས་པར་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གཞན་སེལ་གྱི་བློ་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་ངོ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤྱི་རྐྱང་ངོ་ཤེས་བློ་ཡི་རྒྱུར་མི་འཐད། །སྤྱི་ཡིས་གྲོགས་བྱས་གསལ་བ་རྒྱུར་མི་འཐད། །སྤྱི་ལ་ལྟོས་པའི་དུ་མ་རྒྱུར་མི་འཐད། །གང་རུང་ལ་ལྟོས་སྤྱི་ཡང་རྒྱུར་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། །གཞཾན། ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་འབའ་ཞིག་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བ་མིན་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་མི་ཤེས་པར་ཐལ། སྤྱི་ཁོ་ན་འཛིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་གསལ་གྱི་འབྲེལ་པ་མ་བཟུང་བར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ལ་སྤྱི་ཡོད་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལཾ། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཅིག་གིས་གྲོགས་བྱེད་པའི་གསལ་བ་རྣམས་སྤྱི་འཛིན་གྱི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དངོཾས། སྤྱི་དངོས་མེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་གསལ་བ་རྣམས་ཐ་དད་པར་བྱས་པའི་ཆ་དེ་སེལ་བར་བྱས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་མ་བྱས་ན། གསལ་བ་རྣམས་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློའི་རྒྱུ་མིན་དགོས་པ་གང་ཞིག གསལ་བ་རྣམས་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གལཾ། གསལ་བ་དུ་མ་ཡང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེཾ། སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་སོ་སོ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། གསལ་བ་སོ་སོ་བ་མེད་ཀྱང་། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཅིག་གིས་ཁྱོད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་སོ་སོ་བ་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་མ་བཟུང་བར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྔོ་སོགས་རེ་རེ་བ་ལས་མིག་ཤེས་སྐྱེ་ཡང་སྔོ་སེར་ཚོགས་པ་ལས་མིག་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་སྤྱི་གཅིག་ལ་སྤྱི་འཛིན་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་གསལ་བ་ལ་སྤྱི་འཛིན་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ནུས་མཚུངས་ཏེ་སྔོ་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཚོགས་པ་ལས་རང་འཛིན་མིག་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་རེ་རེ་བ་ལ་རང་འཛིན་མིག་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཚོགས་པ་དང་རེ་རེ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་སྤྱི་ཁོ་ནས་སྤྱི་
Chinese
因为具有与持水相同的作用，所以能使后来的遣除他者的智慧与之前的智慧合二为一，生起认识。第二部分有四点：一般单独不适合作为认识智慧的因；一般通过辅助，显现不适合作为因；依赖于一般的多个不适合作为因；依赖于任何一个的一般也不适合作为因。第一点是：对方：认识的智慧，是法，不应该是仅仅以一般作为所取义而产生的，因为如果是那样，就会有非常大的过失。怎么样呢？这个是法，不应该知道显现，因为仅仅执着于一般。如果承认，这个是法，不应该没有抓住一般和显现的关系，因为承认。如果承认，这个是法，不应该把“显现具有一般”这样的名称安立在显现上，因为承认。第二点是：如果说，一个实事的一般所辅助的显现都是执着于一般的智慧的因。对方：一般和非实事，是法，你已经遣除了你所区分的显现的各个部分，因为如果你没有这样做，那么显现为什么不是执着于一般的智慧的因呢？因为显现是执着于一般的智慧的因。第三点是：如果说，多个显现也依赖于一个实事的一般，从而产生执着于一般的智慧。这个：执着于一般的智慧，是法，各个显现不是你的因，即使没有各个显现，一个实事的一般也能产生你。如果承认，这个是法，不应该没有把各个显现作为所取义来执着，因为承认。如果像从蓝色等一个个事物中产生眼识一样，从蓝色和黄色等集合中不转变成为没有产生眼识的能力一样，因为一个一般具有产生执着于一般的能力，所以显现不转变成为没有产生执着于一般的能力，如果这样说。能力相同，蓝色等，是法，你从集合中产生执着于自身的眼识的能力已经成立，因为你一个个都具有产生执着于自身的眼识的能力已经成立。显现，是法，你集合和一个个都不具有产生执着于一般的智慧的能力，因为只有与你作用相异的一般才能
English
Because it has the same function as holding water, it can make the subsequent wisdom of eliminating others and the previous wisdom become one, giving rise to recognition. The second part has four points: general alone is not suitable as the cause of recognition wisdom; general through assistance, manifestation is not suitable as the cause; multiple dependent on the general are not suitable as the cause; general dependent on any one is also not suitable as the cause. The first point is: The opponent: The wisdom of recognition, is the dharma, should not be produced by taking only the general as the object, because if it is so, there will be a very big fault. How is it? This is the dharma, should not know the manifestation, because it only clings to the general. If you admit it, this is the dharma, you should not have grasped the relationship between the general and the manifestation, because you admit it. If you admit it, this is the dharma, you should not establish the name "manifestation has general" on the manifestation, because you admit it. The second point is: If you say that the manifestations assisted by a real thing are all the causes of the wisdom that clings to the general. The opponent: General and non-real things, are the dharma, you have eliminated the parts of the manifestation that you have distinguished, because if you have not done so, then why is the manifestation not the cause of the wisdom that clings to the general? Because manifestation is the cause of the wisdom that clings to the general. The third point is: If you say that multiple manifestations also rely on a real thing in general, so as to produce the wisdom that clings to the general. This: The wisdom that clings to the general, is the dharma, each manifestation is not your cause, even if there is no each manifestation, a real thing in general can produce you. If you admit it, this is the dharma, you should not have taken each manifestation as the object to cling to, because you admit it. If, like the eye consciousness is produced from blue and other things one by one, it does not change from the collection of blue and yellow and other things to become incapable of producing eye consciousness, because a general has the ability to produce clinging to the general, so the manifestation does not change to become incapable of producing clinging to the general, if you say so. The ability is the same, blue and so on, are the dharma, your ability to produce eye consciousness clinging to yourself from the collection has been established, because each of you has the ability to produce eye consciousness clinging to yourself has been established. Manifestation, is the dharma, neither your collection nor each one has the ability to produce the wisdom that clings to the general, because only the general that is different from your function can
Tibetan
འཛིན་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། གལཾ། གསལ་བ་གང་རུང་ལ་ལྟོས་ནས་སྤྱི་དེས་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་གྱི། གསལ་བ་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེཾ། གསལ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་ཐལ། སྤྱི་དངོས་པོ་བས་སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པའི་གྲོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྤྱི་དེ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ཐལ། གསལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་གདགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཕན་འདོགས་བྱེད་ཡིན་ན་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གལཾ། སྤྱི་བློ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལས་སྐྱེ་བ་མི་འདོད་དེ། གསལ་བ་རྣམས་གཅིག་ཁོ་ནར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བློཾ། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་གསལ་བ་རྣམས་ཐ་དད་དུ་སྣང་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་གསལ་བ་རྣམས་མཚུངས་པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གསལ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློས་ཐ་དད་དུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་མིན་པར་གཅིག་ཏུ་ཡང་བཟུང་བར་ཐལ། སྤྱི་འཛིན་གྱི་བློས་མཚུངས་པར་ཡང་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གསལ་བ་རྣམས་མཚུངས་པར་བཟུང་བའི་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། གསལ་བ་རྣམས་ལ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་གཅིག་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མཚུངས་པར་བཟུང་བ་མིན་པར་ཐལ། གསལ་བ་རྣམས་འབྲས་བུ་རིགས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མཚུངས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གསལ་བ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་དབང་བློ་རྣམས་ཀྱང་རིགས་ཐ་དད་ཡིན་ཞེ་ན། བུམ་པའི་གསལ་བ་འཛིན་པའི་དབང་བློ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དབང་བློ་རིགས་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དབང་བློ་རིགས་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དོན་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བུམ་པའི་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། བུམ་པར་རིགས་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པར་རིགས་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དོན་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་རིགས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དེ་ཉིད། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། བུམ་གསལ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་བུམ་པ་རིགས་གཅིག་པ་དེ་གཞན་སེལ་གྱི་སྤྱི་ཡིན་གྱི་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་བུམ་པ་རིགས་གཅིག་པའི་གཞན་སེལ་གྱི་སྤྱི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་སྡེའི་འདོད་པའི་བརྡའི་ཡུལ་བསྒྲུབ་པ་ནི། བརྡཾ། ཤིང་ཞེས་པའི་བརྡ་ཆོས་ཅན། ཤིང་གི་གཞན་སེལ་ལ་དངོས་སུ་འཇུག་སྟེ། ཤིང་འཛིན་རྟོག་པའི་གཟུང་རྣམ་ལ་ཕྱི་རོལ་ཤིང་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་ལ་དངོས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཤིང་ཞེས་པའི་བརྡ་ལས་ཤིང
Chinese
为了生起执着的智慧。第四个是：如果说，总相依靠任何显现而生起执着总相的智慧，而不是不依赖显现呢？回答：显现的法，成为对执着总相的智慧有利益，因为总相实体比生起执着总相的智慧更有帮助。总相那个法，成为显现的果，因为是显现的利益所及。周遍成立，因为有利益则必须是生起者。第三个是：如果说，总相的智慧，不希望从各异的显现中产生，因为显现都只显现为一个呢？回答：那个法，对你来说，显现是各异的，因为你将显现视为相同。如果显现的法，不是被执着总相的智慧执着为各异，而是执着为一个，因为执着总相的智慧也执着为相同。如果这样说，那么执着显现为相同的智慧，不是因为显现具有一个总相实体的理由而执着为相同，而是因为显现是将果视为同一类的理由而执着为相同。如果那些显现的果，根识也是不同类的话，那么执着瓶子的显现的根识，成为根识是同一类，因为执着根识为同一类的分别念是意义相符的原因。瓶子的显现也成为瓶子是同一类，因为执着瓶子为同一类的分别念是意义相符的原因。将果视为同一类的那本身，如果认为是总相实体的话，那么瓶子的显现，你所说的瓶子同一类是遣余的总相，而不是总相实体，因为你具有瓶子同一类的遣余总相，并且没有总相实体。第二个是成立自宗所许的名称的境：名称，树这个名称，真实地施设于树的遣余上，因为在执着树的分别念的所取相上，将外境的树增益于其上，真实地施设于其上。那么，从树这个名称中，
English
For the sake of generating wisdom that grasps. The fourth is: If it is said that the general characteristic depends on any appearance to generate the wisdom that grasps the general characteristic, but not without depending on appearance? Answer: The phenomena of appearance become beneficial to the wisdom that grasps the general characteristic, because the general characteristic entity is more helpful than generating the wisdom that grasps the general characteristic. That phenomenon of the general characteristic becomes the result of appearance, because it is the object of benefit of appearance. The pervasion is established, because if there is benefit, then it must be the generator. The third is: If it is said that the wisdom of the general characteristic does not want to arise from different appearances, because the appearances all appear as one? Answer: That phenomenon, to you, the appearances are different, because you regard the appearances as the same. If the phenomena of appearance are not grasped as different by the wisdom that grasps the general characteristic, but are also grasped as one, because the wisdom that grasps the general characteristic also grasps as the same. If it is said like that, then the wisdom that grasps the appearances as the same is not grasped as the same because of the reason that the appearances have one general characteristic entity, but is grasped as the same because the appearances are the reason for making the results the same kind. If the results of those appearances, the sense consciousnesses, are also of different kinds, then the sense consciousnesses that grasp the appearance of the vase become the sense consciousnesses are of the same kind, because the conceptual thought that grasps the sense consciousnesses as the same kind is the cause of meaning agreement. The appearances of the vase also become the vase is of the same kind, because the conceptual thought that grasps the vase as the same kind is the cause of meaning agreement. That which makes the results the same kind, if it is thought to be the general characteristic entity, then the appearances of the vase, that which you say the vase is of the same kind is the general characteristic of exclusion of others, but not the general characteristic entity, because you have the general characteristic of exclusion of others of the same kind of vase, and there is no general characteristic entity. The second is to establish the object of the term accepted by one's own school: The term, the term "tree", truly applies to the exclusion of others of the tree, because on the apprehended aspect of the conceptual thought that grasps the tree, the external tree is superimposed on it, and it truly applies to it. Then, from the term "tree",