Tibetan
ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི། གཾལ། དེ་ལྟར་བཀོད་པའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་རང་འབྲས་གཏན་མི་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ཆོས་ཅན། བདེ་སོགས་མི་རྟག་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་གནོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ནའང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་དང་རང་འབྲས་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བདེ་སོགས་མི་རྟག་པ་དང་འགལ་བ་མེད་དེ། ཁྱོད་དང་བདེ་སོགས་མི་རྟག་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བདེ་སོགས་རྟག་པ་ལ་གནོད་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རིམ་གྱིས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་བདེ་སོགས་མི་རྟག་པ་ལ་གནོད་པ་སྒྲུབ་པའི་ལྷག་ལྡན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ཅིང་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གངཾ་། མདོར་རང་རྟེན་ལ་ཞེས་པའི་ཚིག་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། འབྲེལ་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་པའམ་ཆོས་གཞན་གྱི་ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་པའི་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གནོད་པ་མིན་པར་བསྟན་ཏེ། ཞེ་འདོད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་འཆད་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི་རང་ཉིད་ཅེས་པའི་སྒྲས་ཆོས་གཞན་ལུང་དོན་ལ་གནོད་པས་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གནོད་པར་མི་ནུས་པར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། སྒྲུབཾ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་པ་དང་། ཆོས་ལ་གནོད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་ལ་གནོད་པ་གསུམ་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་ན། ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་སོགས་གསུམ་ཡང་འཆད་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟགས་སྐྱོན་དང་། དཔེ་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། དམ་བཅའ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བའི་སྐྱོན་མིན་པའི་ཕྱིར། ཡཾན། ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་སོགས་གསུམ་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཕྱོགས་སྐྱོན་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་སོགས་བཀོད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཚུལ་དེས་ཁྱད་པར་འགོག་སོགས་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་གྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྔ་མའི་གྲུབ་ཚུལ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན། ཕྱི་མ་མཚོན་བྱེད་དཔེར་བརྗོད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིཾས། མདོར་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པ་ཕྱོགས་སྐྱོན་དུ་བསྟན་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཆོས་ཅན་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པ་ཕྱོགས་སྐྱོན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དཔེར་བརྗོད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བཤད། དགོས་པ་ཅན་གྱི་དཔེ་བརྗོད་དངོས། དཔེ་དེས་ཕྱི་མ་མཚོན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེཾ། རྣམ་འགྲེལ་འདིར་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པའི་དཔེར་བརྗོད་བསྟན་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པ་སོགས་གསུམ་གྱི་དོན་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་ཚུལ་བཤད། ཁས་བླངས་སོགས་ཀྱིས་གནོད་ཚུལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། གནོད་ཡུལ་དམ་བཅའི་ཞེ་འདོད་བཤད། དེ་ལ་གནོད་བྱེད་རིགས་པ་བསྟན། གནོད་པ་མེད་པའི་གཞན་ལན་དགག ཚུལ་དེས་གཞན་ཡང་བཀག་པ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྡཾན། བྱེ་བྲག་པ་ཆོས་ཅན། མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་རུང་གི་ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི་ཡན་ལག་ཅན་རང་གི་ཡན་ལག་རྣམས་ལས་རྫས་གཞན་དུ་དམ་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིན་པའམ། མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་བའི་ཡན་ལག་ཅན་རང་གི་ཡན་ལག་ལས་གཞན་ཙམ་དུ་དམ་བཅས་པ་གང་རུང་གང་ཞིག ཕྱི་མ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཾལ། ལྗིད་མཉམ་གྱི་འཇིམ་རིལ་བཅུ་ཚན་གཉིས་ལས་བཅུ་ཚན་གཅིག་བསྲེས་ནས་སྲང་ལ་གཞལ་བའི་ཚེ་འཇིམ་རིལ་དེ་ཆོས་ཅན། མ་བསྲེས་པ་སྲང་ལ་གཞལ་བའི་འཇིམ་རིལ་བཅུ་ཚན་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་སྲང་མགོ་དམའ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་དང་ཡན་ལག་གི་ལྗིད་མཉམ་པ་གང་ཞིག ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལྗིད་དང་འབྲས་བུ་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ལྷག་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཐལ་བ་ལས་རང་རྒྱུད་འཕེན་ནོ། །དེཾ། ཡན་ལག་ཅན་ཆོས་ཅན། ཡོན་ཏན་ལྕིད་ལྷག་དང་འབྲས་བུ་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་པོ་འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དེཾ། སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་དག་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རིགས་པ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་ལྕིད་ལྷག་དངོས་སུ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་གཉིས་ཤུགས་ལ་ཁེགས་པའི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་ལན་བརྗོད། དཔེ་དོན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྲཾ། འཇིམ་རིལ་བཅུ་ཚན་བསྲེས་པ་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ལྕིད་ལྷག་ཡོད་ཀྱང་སྲང་ལས་མི་རྟོགས་ཏེ། ཡོན་ཏན་ལྗིད་ལྷག་གཅིག་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རས་བལ་གྱི་ཁུར་པོའི་སྟེང་དུ་རས་བལ་གྱི་འདབ་མ་གཅིག་བཞག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི། དེཾ། ལྕིད་མཉམ་གྱི་འཇིམ་རིལ་བཅུ་ཚན་གཉིས་ལས། བཅུ་ཚན་གཅིག་རིམ་གྱིས་བསྲེས། བཅུ་ཚན་གཅིག་ཅིག་ཅར་དུ་བསྲེས་ནས་སྲང་ལ་གཞལ་བའི་ཚེ་གོང་བུ་གཉིས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། སྲང་གྲངས་མང་ཉུང་གི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡན་ལག་གི་ལྗིད་མཉམ་པ་གང་ཞིག ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལྕིད་དགུ་
Chinese
反驳说，第二点是：གཾལ། 像这样安排时，如果作为理由的事物完全不产生自己的结果，那么这个有法，会与乐等无常相违背，因为它是对乐等的损害者。即使那样，作为理由的事物和自己的结果是逐渐产生的，因此这个有法，你与乐等无常不相违背，因为你和乐等无常有共同的基础。对乐等常法造成损害的有法，你逐渐能起作用，是对乐等无常造成损害的具有剩余的理由，因为关于它的方面法已经成立，但周遍并不确定。第三点是：གངཾ་。简而言之，说“在自性上”这句话是有法，是为了表明仅仅对无关联的有法，或者对其他有法的有法造成损害时，不会损害当时所要证明的事物，因为表明了以想要的事物所区分的有法是当时所要证明的事物。例如，就像在解释所要证明的定义时，词语的附加部分“自己”这个词，因为损害了其他事物的经文意义，所以不能损害当时所要证明的事物一样。第四点是：སྒྲུབཾ། 如果对有法造成损害，对法造成损害，以及对两者都造成损害这三种是方面错误，那么有法不成实等三种也应该解释，因为它们损害了方面的成立。如果这样说，那么所有的相违和例子错误都是有法，因为它们是那样的。如果承认，那么就不是那样，因为它们不是仅仅与承诺相关的错误。ཡཾན། 有法不成实等这三种是有法，你不成为方面错误，因为你依赖于陈述会成为错误的理由等。第二，以那种方式成立了遮遣差别等方面的错误分为两种：前一种是简要地表明了成立的方式，后一种是说明了作为象征的例子。第一点是：འདིཾས། 简而言之，表明了对法的自性造成损害是方面错误是有法，还有其他必要，因为表明了对法的差别、对有法的差别以及对有法自身的自性造成损害是方面错误。第二点分为三点：说明了陈述例子的必要，真实的具有必要的例子，那个例子象征着后面的
English
In response, the second point is: Gaṃla. When arranged in this way, if the reason does not produce its own result at all, then this subject would contradict impermanence such as pleasure, because it is a harm to them. Even so, the reason and its own result are produced gradually, therefore this subject, you do not contradict impermanence such as pleasure, because you and impermanence such as pleasure have a common basis. The subject that harms permanence such as pleasure, you are able to function gradually, and you are a remaining reason that proves harm to impermanence such as pleasure, because the aspect of it is established, but the pervasion is not certain. The third point is: Gaṃ. In short, the statement "on its own nature" is a subject, in order to show that it does not harm the object to be proven at the time when it harms only an unrelated subject or the subject of another object, because it shows that the subject distinguished by the desired object is the object to be proven at the time. For example, just as the word "self" in the additional part of the definition of what is to be proven, because it harms the meaning of the scriptures of other things, it cannot harm the object to be proven at the time. The fourth point is: Sgrubam. If harming the subject, harming the dharma, and harming both are three aspects of error, then the three such as the unestablished subject should also be explained, because they harm the establishment of the aspect. If you say so, then all contradictions and example errors are subjects, because they are like that. If you admit it, then it is not so, because they are not errors related only to the commitment. Yamna. The three such as the unestablished subject are subjects, you do not become an aspect error, because you depend on stating reasons that will become errors. Secondly, the errors of the aspect such as preventing distinctions that are established in that way are divided into two: the former is a brief explanation of the way of establishment, and the latter is an explanation of examples that symbolize it. The first point is: 'Dhimsa. In short, showing that harming the nature of the dharma is an aspect error is a subject, and there is another need, because showing that harming the distinction of the dharma, the distinction of the subject, and the nature of the subject itself is an aspect error. The second point is divided into three: explaining the need to state examples, the actual example with the need, and that example symbolizes the latter.
Chinese
是讲述遮破的方式。第一，དེཾ། 在此《释量论》中，所立宗的例子是指出对法之自性有损害的，有必要，因为是为了指出对法之差别有损害等三种意义。第二有二，是说以比量遮破的方式，以及说以承诺等遮破的方式。第一有四，是说所破的立宗之意乐，指出对其有损害的理路，遣除无有损害的他人回答，以该方式也成立了遮破其他。第一，ལྡཾན། 胜论派是所立宗，已承诺具有现量能见的三法之有支，与自己的支分诸法是他体，因为是彼，或者，已承诺具有现量不能见的有支，仅仅是他体，任何一个都可以，因为不是后者。第二，གཾལ། 从两个重量相等的十个泥丸中，将一个十个混合后用秤称量时，该泥丸是所立宗，相对于未混合用秤称量的十个泥丸，秤头会变低，因为和它支分的重量相等，有支的重量和果实向下走的作业有剩余。从太空中发出自续。དེཾ། 有支是所立宗，不遍及功德重增和果实向下走的作业二者，因为没有见到二者。དེཾ། 因为不执持秤低的差别之理是所立宗，是对法之差别具有三法者有损害，因为是以真实遮破功德重增的方式，以暗示遮破其他二者的理路。第三有二，是说他人回答，以及遮破例子之义。第一，ཕྲཾ། 混合的十个泥丸，虽然有功德重增，但秤无法了知，因为只有一个功德重增。例如如同在棉花包上放一片棉花一样，如果这样说。第二，དེཾ། 从两个重量相等的十个泥丸中，一个十个逐渐混合，一个十个一次性混合后用秤称量时，两个泥丸是所立宗，秤的数字会变成多或少的差别，因为支分的重量相等，有支的重量九
English
It is about explaining the way of refuting. First, དེཾ. In this Commentary on Valid Cognition, the example of stating what harms the nature of the Dharma is the subject of the proposition. It is necessary because it is to point out the meaning of the three things that harm the distinction of the Dharma. The second has two parts: explaining the way of harming through inference, and explaining the way of harming through promises, etc. The first has four parts: explaining the intention of the proposition that is the object of harm, showing the reasoning that harms it, refuting the other's answer that has no harm, and establishing the refutation of others by that method. First, ལྡཾན། The Vaisheshika school is the subject of the proposition, having promised that the possessor of the three qualities that can be seen by direct perception is other than its own parts, because it is that, or having promised that the possessor of the parts that cannot be seen by direct perception is merely other than its own parts, whichever it may be, because it is not the latter. Second, གཾལ། When one of the two sets of ten clay balls of equal weight is mixed and weighed on a scale, that clay ball is the subject of the proposition. Compared to the set of ten clay balls that are not mixed and weighed on a scale, the head of the scale will become lower, because it is equal to the weight of its parts, and the weight of the possessor of parts and the action of the fruit going down have a surplus. The self-nature is emitted from the space. དེཾ. The possessor of parts is the subject of the proposition, not pervading both the increase of merit and the action of the fruit going down, because the two are not seen. དེཾ. Because the reasoning that does not hold the difference of the low scale is the subject of the proposition, it harms the possessor of the three qualities that are the distinction of the Dharma, because it is the reasoning that refutes the increase of merit in reality, and refutes the other two by implication. The third has two parts: stating the other's answer, and refuting the meaning of the example. First, ཕྲཾ. Although the mixed ten clay balls have an increase of merit, the scale cannot know it, because there is only one increase of merit. For example, it is like putting a piece of cotton wool on a load of cotton wool, if you say so. Second, དེཾ. From the two sets of ten clay balls of equal weight, one set of ten is gradually mixed, and when one set of ten is mixed all at once and weighed on a scale, the two lumps are the subject of the proposition, and the number of the scale will become a difference of more or less, because the weight of the parts is equal, and the weight of the possessor of parts is nine.