Tibetan
་བསལ་བ་ཁྱོད་ཆོས་སུ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚད་མས་བསལ་བ་ཞུགས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནུས་པ་འཇུག་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་ཐེ་ཚོམ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་འགོག་པའི་བསལ་བ་བཤད། ཚུལ་དེས་ཁྱད་པར་འགོག་སོགས་སྐྱོན་དུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚད་མ་མདོར། མངོན་སུམ་དོན་དང་རྗེས་དཔག་དང་། །ཡིད་ཆེས་གྲགས་པ་རང་རྟེན་ལའོ། །ཞེས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེལ་བྱེད་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་བསྟན། དབྱེ་བ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་བཤད། བསལ་གཞི་རང་རྟེན་དགོས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འོ་ན་སེལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསལ་བའང་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྗེཾས། ཕྱོགས་གླང་ཆོས་ཅན། ཚད་མས་བསལ་བ་བཞིར་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སེལ་བྱེད་རྗེས་དཔག་ལ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་སྒོ་ནས་ཚད་མས་བསལ་བ་བཞིར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡིད་ཆེས་གྲགས་པའི་བསལ་བ་རྒྱས་པར་བཤད། དོན་དང་མཉན་བྱའི་མངོན་སུམ་བསལ་བ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེལ་བྱེད་ཚད་མ་རྗེས་དཔག་ཁོངས་སུ་བསྡུ། བསལ་བ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་སོ་སོར་བཤད། གནོད་ཚུལ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེལ་བྱེད་རྗེས་དཔག་ལ་གསུམ་དུ་དབྱེ་ན། རྗེས་དཔག་ཕྱི་མ་གཉིས་གཏན་ཚིགས་གང་ལ་བརྟེན་ཞེ་ན། དེཾ། ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ཚིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བཀའ་བརྒྱད་སྟོང་པ་རང་གི་བསྟན་དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་སོང་བ་སྒྲུབ་པའི་འབྲས་རྟགས་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག རང་གི་བསྟན་དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་སྔ་མ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟོག་ཡུལ་ན་ཡོད་པ་ཆོས་ཅན། རི་བོང་ཅན་ཟླ་སྒྲས་བརྗོད་རུང་དུ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག ཟླ་སྒྲས་བརྗོད་རུང་དེ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡིད་ཆེས་ཀྱི་བསལ་བ་བཤད། གྲགས་པའི་བསལ་བ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཚིག་གཉིས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་མདོ་དོན་བཤད། བསལ་བ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པའི་མདོ་དོན་བཤད། ཡིད་ཆེས་ལོགས་སུ་བཤད་པའི་མདོ་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚིག་གཉིས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད། ཚིག་གཉིས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡཾང་། མདོར་རང་ཚིག་དང་ལུང་ཚིག་གཉིས་ཡིད་ཆེས་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་བཤད་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། རང་ཚིག་རྣམ་དག་དང་། ལུང་ཚིག་རྣམ་དག་གཉིས་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གནས་སུ་མཚུངས་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཇིཾ། དེ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། རང་ཚིག་སྨྲས་པ་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་བྱ་ངེས་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པར་དོན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་དང་། ལུང་གིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པ་མཚུངས་པར་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་མཚུངས་པར་བསྟན་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ལུང་ཚིག་རྣམ་དག་དེ་ལུང་གིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་རང་འགལ་གྱི་དམ་བཅའི་ཞེན་དོན་ལ་གནོད་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེཾ། ཕྱོགས་གླང་ཆོས་ཅན། བསྟན་བཅོས་དང་། རང་ཚིག་གཉིས་དང་འགལ་བའི་དཔེ་གཞལ་བྱའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དག་མེད་དོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ལུང་ཚིག་དང་། རང་ཚིག་རྣམ་དག་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གནས་སུ་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་ལྟར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། ཚཾད། ལུང་དང་རང་ཚིག་ཆོས་ཅན། གཞལ་བྱའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དག་མེད་དོ་ཞེས་པ་དེ་ཁྱོད་གཉིས་ཀ་དང་འགལ་བའི་དཔེ་གྲུབ་སྟེ། དེས་སྤྱིར་ཚད་མ་མེད་ན་ཁྱོད་གཉིས་ཀ་ཚད་མར་མི་རུང་བར་བསྟན་ནུས་པའི་ཕྱིར། རཾང་། གཞལ་བྱའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མེད་པ་དམ་བཅས་པའི་དམ་བཅའ་ཆོས་ཅན། རང་ཚིག་དང་འགལ་བའི་དམ་བཅའ་རྣམས་གསལ་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་ཡིན་ཏེ། དངོས་སུ་ཚད་མ་མེད་པར་དམ་བཅས་ནས་ཤུགས་ལ་རང་ཉིད་ཚད་མ་ཅན་དུ་དམ་བཅས་པའི་དམ་བཅའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ལུང་ཚིག་དང་འགལ་བའི་དམ་བཅའི་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་པའི་དཔེ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ལུང་ཚད་མ་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་ནས་ཕྱིས་ཚད་མ་མེད་པར་དམ་བཅས་པའི་དམ་བཅའ་གང་ཞིག རང་གི་ལོག་ཕྱོགས་ལུང་ཁོ་ནས་འགྲུབ་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལས་མ་འོངས་པ་ན་བདེ་བ་མི་འགྲུབ་པར་དམ་བཅས་པའི་དམ་བཅའ་ཆོས་ཅན། ལུང་ཚིག་དང་འགལ་བའི་དམ་བཅའི་རྣམ་གསལ་གྱི་དཔེ་ཡིན་ཏེ། ལུང་ཁོ་ནས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་ལུང་ཚད་མ་དང་འགལ་བ་དམ་བཅས་པའི་དམ་བཅའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལུང་ཚིག་ལོགས་སུ་གསུངས་པའི་དགོས་པ་བཤད། རང་ཚིག་ལོགས་སུ་གསུངས་པའི་དགོས་པ་བཤད། དགོས་པ་དང་པོའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེཾ། སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟག་སྟོན་གྱི་བསྟན་བཅོས་དང་། ཚད་མས་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་མི་རྟག་པར་
Chinese
因为破除对你来说是必要的。为什么呢？因为已承诺的、包含量已破除的所立宗是法，你不是理性能力的依处，因为凡是成为标志的立敌不会产生怀疑。第二部分分为两部分：宣说遮遣法之自性的破除，以该方式成立遮遣差别等过失。第一部分是：《量论》中说：“现量、义、比量，信和名声是自立的。”对这句话的意义的解释分为三部分：从破除的角度显示差别，宣说各个差别的自性，宣说破除的基础——自立的必要性。第一部分是：那么，既然破除的量是两种，那么破除也会变成两种吗？回答：宗喀巴，正量部，有理由说量已破除分为四种，因为通过将破除的比量分为三种，从而宣说量已破除分为四种。第二部分分为两部分：详细宣说信和名声的破除，宣说义和所闻的现量的破除。第一部分分为三部分：将破除的量归纳为比量，分别宣说两种破除的自性，宣说详细显示损害方式的必要性。第一部分是：如果将破除的比量分为三种，那么后两种比量依赖于什么理呢？回答：信的词句是法，你是《八千颂般若经》通达自己教义的量，是成立先前的结果之相，因为你就是那围绕着三相圆满的理，是你自己教义通达的先前量的结果。存在于认知境中的法，是成立以兔为标志的月亮可以用词语表达的自性之相，是正确的，因为凡是可以用词语表达的，都和它是同一个自性。第二部分分为两部分：宣说信的破除，宣说名声的破除。第一部分分为三部分：宣说将两个词句归纳为一个的经文要义，宣说将破除显示为一个的经文要义，宣说单独宣说信的经文要义。第一部分分为两部分：宣说将两个词句归纳为一个的理由，宣说将两个词句归纳为一个的必要性。第一部分是：因此，经文中将自己的词句和圣言词句两者合称为信
English
Because refutation is necessary for you as a subject. Why? Because the subject, which is the established object that includes refutation by valid cognition, is not a basis for the function of reasoning, because the opponent, who has become a sign, does not allow doubt. The second part has two parts: Explaining the refutation that prevents the nature of the dharma, and establishing that this method results in faults such as preventing distinctions. The first part is: In the Sutra of Valid Cognition, it says, "Direct perception, object, and inference, belief and fame are self-reliant." The explanation of the meaning of this is divided into three parts: Showing the distinctions from the perspective of refutation, explaining the nature of each distinction, and explaining the necessity of the basis of refutation, self-reliance. The first part is: Then, since there are two types of valid cognition that refute, will there also be two types of refutation? Reply: Dharmakirti, the subject, there is a reason for explaining that refutation by valid cognition is fourfold, because by dividing the refuting inference into three, it is explained that refutation by valid cognition is fourfold. The second part has two parts: Explaining in detail the refutation of belief and fame, and explaining the refutation of direct perception of object and audible. The first part has three parts: Summarizing the refuting valid cognition into inference, explaining the nature of the two refutations separately, and explaining the necessity of elaborately showing the manner of harm. The first part is: If the refuting inference is divided into three, then what reasoning do the latter two inferences rely on? Reply: The words of belief are the subject, you, the Eight Thousand Verse Prajnaparamita, are the valid cognition that realizes its own teachings, and are the sign of the result that establishes the prior, because you are the reasoning that encompasses the three aspects, and are the result of the prior valid cognition that realizes your own teachings. The subject, which exists in the object of cognition, is the correct sign of nature that establishes that the moon marked with a rabbit can be expressed by words, because whatever can be expressed by words is of the same nature as it. The second part has two parts: Explaining the refutation of belief, and explaining the refutation of fame. The first part has three parts: Explaining the essential meaning of the sutra that combines the two words into one, explaining the essential meaning of the sutra that shows refutation as one, and explaining the essential meaning of the sutra that explains belief separately. The first part has two parts: Explaining the reason for combining the two words into one, and explaining the necessity of combining the two words into one. The first part is: Therefore, in the sutra, one's own words and the words of the scriptures are both called belief.
Chinese
总而言之，正量。您有理由，因为您的理由是，自语清净和圣言清净二者在可信赖之处相同。第二：吉。彼正量。有必要，因为仅仅说自语就等于默认了有能确定所说内容的量，并且承认了以圣言成立的正法，就等于承认了圣言是量，为了显示二者相同。显示彼相同正量。有必要，因为为了知道清净圣言是对于以圣言成立的正法之上的自相矛盾的誓言的执着对象有害的。第二：定。法称正量。有理由将与论典和自语二者相违背的，可衡量的具有意义的量等归纳为一，因为以圣言和自语清净在可信赖之处相同的理由而如此归纳。聪德。圣言和自语正量。说没有可衡量的具有意义的量等，这成立了与您二者相违背的例子，因为如果普遍没有量，则能显示您二者都不应成为量。让。立誓没有可衡量的具有意义的量的誓言正量。是与自语相违背的誓言的阐明之例，因为实际上立誓没有量，而暗中立誓自己具有量。彼正量。是仅表示与圣言相违背的誓言的一部分的例子，因为先前承认圣言具有量，之后立誓没有量的誓言，不是仅仅由自己的反面圣言所成立的缘故。立誓从白色方面的法在未来不会成就安乐的誓言正量。是与圣言相违背的誓言的完全阐明之例，因为是在仅仅由圣言所成立的正法之上，立誓与圣言量相违背的誓言的缘故。第三有三：说分别宣说圣言的必要。说分别宣说自语的必要。驳斥对于第一个必要之义的争论。第一：定。声正量。您与常恒宗的论典和未以量成立的同时，您是不常恒的
English
In short, valid cognition. You have a reason, because your reason is that both pure self-utterance and pure scriptural utterance are the same in terms of trustworthiness. Second: Jim. That, valid cognition. There is a need, because merely uttering self-utterance is tantamount to implicitly acknowledging that there is a valid cognition that can ascertain what is being said, and acknowledging a dharma established by scripture is tantamount to acknowledging that scripture is valid cognition, in order to show that the two are the same. Showing that they are the same, valid cognition. There is a need, because in order to know that pure scriptural utterance is harmful to the object of attachment to a self-contradictory vow upon a dharma established by scripture. Second: Ding. Dharmakirti, valid cognition. There is a reason to summarize as one that there are no valid cognitions, etc., that are measurable and meaningful examples that contradict both treatises and self-utterance, because they are summarized in this way for the reason that scriptural utterance and pure self-utterance are the same in terms of trustworthiness. Tsungde. Scriptural utterance and self-utterance, valid cognition. Saying that there are no measurable and meaningful valid cognitions, etc., establishes an example that contradicts both of you, because if there is no valid cognition in general, it can show that neither of you should be valid cognition. Rang. The vow to vow that there is no measurable and meaningful valid cognition, valid cognition. It is an elucidating example of vows that contradict self-utterance, because it is a vow that actually vows that there is no valid cognition, and implicitly vows that oneself possesses valid cognition. That, valid cognition. It is an example that only represents a part of a vow that contradicts scriptural utterance, because a vow that previously acknowledged that scriptural utterance possesses valid cognition, and later vowed that there is no valid cognition, is not established solely by its opposite scriptural utterance. The vow to vow that happiness will not be achieved in the future from the dharma of the white side, valid cognition. It is a completely elucidating example of a vow that contradicts scriptural utterance, because it is a vow that vows to contradict scriptural valid cognition upon a dharma established solely by scriptural utterance. Third, there are three: Explain the need to separately state scriptural utterance. Explain the need to separately state self-utterance. Refute the dispute over the meaning of the first need. First: Ding. Sound, valid cognition. You, along with the treatises of the eternalist school and without being established by valid cognition, are impermanent