Tibetan
ས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ལུང་དོན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པས་ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ལུང་དོན་ལ་གནོད་པས་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་སོགས་གསུམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གཞན་གྱི་རང་སྒྲའི་དགོས་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྲགས་པ་རྟེན་དུ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་སྨོས་པ་དགག ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་སྨོས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། གཞུཾང་། མདོའི་འགྲེལ་བྱེད་ཁ་ཅིག ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲགས་པ་གཅིག་དགོས་སོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་རང་སྒྲ་སྨོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་དགག་པ་ནི། དཔྱདཾ། ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲགས་པ་གཅིག་དགོས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་རང་སྒྲ་སྨོས་མི་དགོས་པར་ཐལ། རང་སྒྲ་མ་སྨྲོས་ཀྱང་ཁྱད་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཁྱད་ཆོས་ལ་དཔྱད་པར་བྱས་པའི་སྐབས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྲུབ་ཟིན་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་དགོས་པ་ཡིན་པ་དགག གཞི་མེད་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་དགོས་པ་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཅིཾ། གལ་ཏེ་རང་ཉིད་ཅེས་པའི་སྒྲས་གྲུབ་ཟིན་གྱི་ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། རཾང་། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཆོས་ཅན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཟུར་དུ་རང་ཉིད་སྨོས་མི་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཟུར་དུ་ངོ་བོ་དང་ཁོ་ན་སྨོས་པས་དེ་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གྲུཾབ། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཟུར་དུ་ངོ་བོ་དང་ཁོ་ན་སྨོས་པ་གང་ཞིག དེ་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་ན། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་བཞིན་པ་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་གཅད་པ་དེ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་གཞན་གྱིས་བསལ། ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས་ན་ཕྱོགས་སྐྱོན་མིན། ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་བསལ་བྱར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་རང་སྒྲ་སྨོས་སོ་ཞེ་ན། རྗེཾས། མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་སེལ་བའི་ཆེད་དུ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དུ་རང་སྒྲ་སྨོས་མི་དགོས་པར་ཐལ། དེ་མ་སྨོས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དཔེ་དང་རྩོད་གཞི་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་བཤད་པས་ཁྱོད་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཾལ། མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས་ན་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་པས། དེ་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ན་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ། ཆོས་སུ་བཟུང་ན་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདིཾ། ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་དང་། ཆོས་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པ་ཆོས་ཅན། སྐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་སྐྱོན་མིན་པར་ཐལ། གཏན་ཚིགས་དང་དཔེའི་སྐྱོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེཾ། གཏན་ཚིགས་དང་དཔེའི་སྐྱོན་ཡིན་ན་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པ་ལ་གནོད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེཾ། ཕྱོགས་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོན་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེའི་སྐྱོན་ཡིན་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་མ་ལྟོས་པ་དམ་བཅའ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བའི་སྐྱོན་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དམ་བཅས་པ་ཙམ་ཉིད་ན་མངོན་སུམ་སོགས་དང་འགལ་བ་ཕྱོགས་སྐྱོན་དུ་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་བསལ་བྱར་བསྟན། རང་གཞུང་གཞན་དང་འགལ་བ་སྤང་། ངེས་གཟུང་དོན་མེད་འགྱུར་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ།ཾ ཕྱོགས་ཆོས་ཅན། གཏན་ཚིགས་དང་དཔེའི་སྐྱོན་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསལ་བྱ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་དེས་བསལ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཕྱོགས་ཡང་དག་ལ་མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་སྨོས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་གང་གིས་གང་བསལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། རཾང་། རང་ཉིད་དང་། ཁོ་ན་དང་། ངོ་བོ་དང་། མ་བསལ་བའི་སྒྲ་བཞི་པོ་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་ཡང་དག་ལ་ཁྱབ་ཆེས་སེལ་བར་བྱེད་དེ། ཕྱོགས་ཡང་དག་མིན་པ་ཡིན་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར། འདོད་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་ཡང་དག་ལ་མ་ཁྱབ་པ་སེལ་བར་བྱེད་དེ། ཞེ་འདོད་ཀྱི་ཚོགས་དོན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་སེལ་བ་ལ་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་དགོས་ན། རིགས་སྒོར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པར་འགྱུར་བ་འགལ་བའི་དོན་གྱིས་མ་བསལ་བ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། བསྒྲུབཾ། བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་ཤིང་ཚད་མས་མ་བསལ་བ་དེ་ཆོས་ཅན། བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་རིགས་མི་མཐུན་ལྔ་ཆར་སེལ་ནུས་པའི་ཕྱིར།
Chinese
地的声音，作为有法，是为了消除认为论义时所要成立的（有法）是（经）文义的错觉而说的。因为显示了损害（经）文义不会损害论义时所要成立的（有法）等三点。第二，破斥他人说“自声”的必要，分二：破斥说是为了知晓名声是所依；破斥说是为了知晓有法不是所要成立的。第一，陈述对方的观点：经文说，有些解释经文的人说，如果想要了解的有法，那么为了辩论，正反双方都需要同一个名声，所以说了“自声”。驳斥如下：分析，如果想要了解的有法，那么正反双方都需要同一个名声，这个有法，你为了了解，没有必要说“自声”，因为即使不说“自声”，凭借在差别之基上对差别法进行分析的情况，你也会了解。第二，分二：破斥已成立的有法不是所要成立的，是必要的；破斥无基的有法不是所要成立的，是必要的。第一：如果说，“自己”这个声音仅仅是为了说明已成立的有法不是所要成立的，那么，宗的自性，这个有法，为了让反方知道已成立的有法不是论义时所要成立的，你没有必要在旁边说“自己”，因为你在旁边说了“本体”和“唯独”，就会知道。理由成立，你在旁边说了“本体”和“唯独”，如果说那个有必要说，那么，反方已经成立的，以及正在陈述的能立是论义时所要成立的，断定那个是说的必要。第二，分三：有法是所要成立的，被他人排除；有法被认为是所要成立的，不是宗的过失；如果是宗的过失，那么显示是宗的排除对象。第一：如果说，为了让对方知道主物等未成立的有法不是论义时所要成立的，所以说了“自声”，那么，未成立的有法，这个有法，为了排除你是论义时所要成立的，没有必要在宗的自性的旁边说“自声”，因为即使不说，也能通过比量
English
The sound of earth, as the subject, is stated to dispel the misconception that the object to be established in the context of the scriptural meaning is the meaning of the text. This is because it shows three points: that harming the scriptural meaning does not harm the object to be established in the context of the debate. Secondly, refuting the necessity of others stating "self-sound" is divided into two: refuting the statement that it is for knowing fame as the basis; refuting the statement that it is for knowing that the subject is not the object to be established. First, stating the opponent's view: The scripture says that some commentators say that if the subject to be understood is the subject, then for the sake of debate, both the proponent and opponent need the same fame, so they state "self-sound." The refutation is as follows: Analysis, if the subject to be understood is the subject, then both the proponent and opponent need the same fame, this subject, you do not need to state "self-sound" in order to understand, because even if you do not state "self-sound," by analyzing the difference on the basis of the difference, you will understand. Secondly, it is divided into two: refuting that the already established subject is not the object to be established, which is necessary; refuting that the baseless subject is not the object to be established, which is necessary. First: If it is said that the sound of "self" is only to explain that the already established subject is not the object to be established, then, the nature of the subject, this subject, in order to let the opponent know that the already established subject is not the object to be established in the context of the debate, you do not need to say "self" next to it, because you have said "essence" and "only" next to it, you will know. The reason is established, you have said "essence" and "only" next to it, if it is said that it is necessary to say that, then, the opponent has already established, and the reason being stated is the object to be established in the context of the debate, determining that is the necessity of saying. Secondly, it is divided into three: the subject is the object to be established, which is excluded by others; the subject is considered the object to be established, which is not a fault of the subject; if it is a fault of the subject, then it is shown to be the object of exclusion of the subject. First: If it is said that in order to let the opponent know that the unestablished subject such as the chief object is not the object to be established in the context of the debate, so they state "self-sound," then, the unestablished subject, this subject, in order to exclude that you are the object to be established in the context of the debate, there is no need to say "self-sound" next to the nature of the subject, because even if you do not say it, you can infer through inference.
Chinese
因为说是以二者（宗和争论处）共同的法处作为（立宗），所以你应当了知并非是此时的所立宗。第二，问：如果以未成立的法作为所立宗，会有什么宗过？答：因为不能以因成立它，如果将它作为法处，则周遍不成；如果作为法，则在喻上没有随行。答：此（周遍不成）和（法在喻上没有随行）法处，不是此时的宗过，因为是因和喻的过失。如果说：是宗过，因为损害了周遍成立。答：如果是因和喻的过失，那么是宗过遍，因为如果是那样，则周遍损害了周遍成立。答：法处，能立的过失不是你的过失，因为如果你是它的过失，则必须是不依赖于能立，仅仅与誓言相关的过失。例如，仅仅是立誓本身就与现量等相违，这被认为是宗过。第三有三：显示不遍和过遍的遣除对象，舍弃自宗与他宗相违，舍弃无意义的确定和改变。第一，原因。法处，因和喻的过失不是你的定义的遣除对象，因为你的定义不需要被它遣除，为了对正确的宗不遍和过遍进行遣除而说。那么什么遣除什么呢？答：རཾང་། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）自己，ཁོ་ན་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）唯，ངོ་བོ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）体性，和མ་བསལ་བའི་སྒྲ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）未遮遣之语，这四个法处，对正确的宗过遍进行遣除，因为遣除了不是正确的宗。འདོད་པའི་སྒྲ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）意乐之语，法处，对正确的宗不遍进行遣除，因为遣除了想要的集合，并非是此时的所立宗。第二，如果遣除不遍和过遍需要具备五相，那么与“成为种姓门中应当成立之物，没有被相违之义所遣除的也是宗”的说法相违。答：བསྒྲུབཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）已承诺为所立，且没有被量所遣除的那个法处，是正确的所立宗的定义，因为它能够遣除所有的五种不同品类。
English
Because it is said that the common object of the two (thesis and debate) is taken as the locus of dharma (subject), you should realize that it is not the proponent's thesis at this time. Second, Q: If an unestablished dharma is taken as the proponent's thesis, what kind of fault of the thesis will there be? A: Because it cannot be established by reason, if it is taken as the locus of dharma, then the pervasion is not established; if it is taken as dharma, then there is no concomitance on the example. A: This (pervasion is not established) and (dharma has no concomitance on the example) locus of dharma, are not faults of the thesis at this time, because they are faults of reason and example. If it is said: It is a fault of the thesis, because it harms the establishment of pervasion. A: If it is a fault of reason and example, then it pervades being a fault of the thesis, because if it is so, then it pervades harming the establishment of pervasion. A: Locus of dharma, the fault of the proof is not your fault, because if you are its fault, then it must be a fault that does not depend on the proof, but is only related to the vow. For example, the mere vow itself contradicts direct perception, etc., which is considered a fault of the thesis. Third, there are three: showing what is to be eliminated by non-pervasion and over-pervasion, abandoning the contradiction between one's own system and others, and abandoning meaningless determination and change. First, the reason. Locus of dharma, the fault of reason and example is not the object of elimination of your definition, because your definition does not need to be eliminated by it, but is said for the purpose of eliminating non-pervasion and over-pervasion of the correct thesis. So what eliminates what? A: རཾང་། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) self, ཁོ་ན་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) only, ངོ་བོ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) essence, and མ་བསལ་བའི་སྒྲ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) the word "uneliminated", these four loci of dharma, eliminate the over-pervasion of the correct thesis, because they eliminate what is not the correct thesis. འདོད་པའི་སྒྲ་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) the word "desire", locus of dharma, eliminates the non-pervasion of the correct thesis, because it eliminates the collection of desires, which is not the proponent's thesis at this time. Second, if eliminating non-pervasion and over-pervasion requires possessing five characteristics, then it contradicts the statement that "that which becomes something to be established in the lineage gate, which has not been eliminated by contradictory meaning, is also a thesis." A: བསྒྲུབཾ། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) That which has been promised as the proponent's thesis and has not been eliminated by valid cognition, that locus of dharma, is the definition of the correct proponent's thesis, because it can eliminate all five different categories.