Tibetan
ང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སྒྲ་ལ་ནམ་ཡོན་བཀག་པས་མི་རྟག་པ་ལ་མི་གནོད་ན། རྟག་མི་རྟག་གང་རུང་ཚད་མས་ངེས་ན་ཡང་ཅིག་ཤོས་ལ་མི་གནོད་པ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཆོཾས། སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྟག་པ་ནམ་ཡོན་བཀག་པས་མི་རྟག་པ་ལ་མི་གནོད་པ་དང་། རྟག་མི་རྟག་གང་རུང་ཚད་མས་ངེས་ན་ཅིག་ཤོས་ལ་མི་གནོད་པ་གཉིས་མི་མཚུངས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་རྟག་མི་རྟག་གཞི་མཐུན་དུ་འདུ་བར་མི་རུང་ཞིང་། རྟག་པ་ནམ་ཡོན་བཀག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉིས་གཞི་མཐུན་དུ་འདུ་བར་རུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེཾ། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་ཀྱང་། སྒྲ་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་བཀག་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་འགལ་རྟགས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཀག་པས་གཟེགས་ཟན་གྱི་ལུང་དོན་གཅིག་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱས་པ་སོགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། དྲི་རྟག་པ་ས་ཡོན་ལ་གནོད་པས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་གནོད་པར་ཐལ། དེ་ལ་གནོད་པས་གཟེགས་ཟན་གྱི་ལུང་དོན་གཅིག་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར། འབྲེཾལ། གལ་ཏེ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་སྒྲ་ལ་འབྲེལ་པ་གྲུབ་ཅིང་། སའི་ཡོན་ཏན་སྒྲ་ལ་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པས་མི་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་བཀག་པས་དེ་སྐོར་གྱི་འགལ་རྟགས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟགས་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་སྐྱོན་ཅན་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་མིན་པའི་ཕྱིར། མེཾད། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་དྲི་ལ་སའི་ཡོན་ཏན་བཀག་པས་ཀྱང་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་འགལ་རྟགས་སུ་འགྱུར་བར་མཚུངས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་བཀག་པས་གཟེགས་ཟན་གྱི་ལུང་དོན་ལ་གནོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་སྐོར་གྱི་འགལ་རྟགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་སྡེས་ལུང་དོན་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལཾ། ཀུན་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་བྱེད་ཁ་ཅིག རྒོལ་བས་བསྟན་བཅོས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་ན་བསྟན་བཅོས་དེའི་ལུང་དོན་མ་ལུས་པ་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མ་གྲུབ་བརྗོད་པ་དམ་བཅར་ཐལ། རང་སྒྲ་སྨོས་པ་དོན་མེད་འགྱུར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དཔེཾ། རྒོལ་བས་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པའི་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྨྲ་བའི་ཚིག་དེ་སྐབས་ཀྱི་དམ་བཅར་ཐལ། ཁྱོད་རྒོལ་བས་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཾལ། དེ་ཆོས་ཅན། སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་གཅད་པའི་ཆེད་དུ་འདོད་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་སྨྲོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་གཅོད་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་ཡིན་པ་རིགས་པས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། མིཾ། གལ་ཏེ་དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ཏེ། སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་རྒོལ་བས་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲ་མི་རྟག་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྒོལ་བས་དེར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་གནོད་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་མི་གནོད་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱོགཾས། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འཆད་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱིས་རང་ཉིད་ཅེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ལུང་དོན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་མི་སེལ་བ་གང་ཞིག དེ་ལས་གཞན་པའི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བསྟཾན། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒོལ་བ་བསྟན་བཅོས་ལ་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་ནུས་པ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་རང་སྒྲ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོཾ། རྒོལ་བ་བསྟན་བཅོས་ལ་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ནུས་པ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་རང་སྒྲ་སྨོས་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་མི་ནུས་སམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་རྒོལ་བ་རྟོགས་ལྡན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྒོལ་བ་བསྟན་བཅོས་ལ་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་སྨོས་སོ་ཞེ་ན། དེཾ། རྒོལ་བ་དབང་རྣོན་ཆོས་ཅན། རང་ཉིད་ཅེས་པའི་ཚིག་ལས་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པ་མིན་པར་ཐལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱད་ནས་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེཾ། རྒོལ་བ་དབང་རྟུལ་ཆོས་ཅན། རང་ཉིད་ཅེས་པའི་ཚིག་ལས་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པ་མིན་པར་ཐལ། རང་ཉིད་ཅེས་པའི་ཚིག་མ་སྨོས་ཀྱང་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་རྒྱས་བཤད་གྲུབ་པའི་མཇུག་སྡུད་བསྟན་པ་ནི། འདོཾད། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱིས་རང་ཉིད་ཅེ
Chinese
第一，如果声音遮止虚空属性不损害无常，那么，无论常与无常，只要由量确定，也不损害另一方，是相同的，如果这样认为。 ཆོཾས། （藏文种子字）声音法，你认为遮止常法的虚空属性不损害无常，以及无论常与无常，只要由量确定，也不损害另一方，这两者不相同，是不合理的。因为你认为常与无常不可能在同一事物上存在，而遮止常法的虚空属性和无常二者可以在同一事物上存在。第二，དེཾ། （藏文种子字）所作法，无常与虚空属性没有关联，但是，遮止声音的虚空属性，会成为成立声音是无常的相违之因，因为遮止它会损害胜论派的一个宗义，如果这样认为。那么，所有所作等因，都是法，由于气味常法损害地属性，也会损害所有要成立的法，是不合理的。因为损害它会损害胜论派的一个宗义。 འབྲེཾལ། （藏文种子字）如果认为虚空属性与声音有关联成立，而地属性与声音没有关联成立，所以不相同。那么，所作法，遮止声音的虚空属性，不会成为与声音有关的相违之因，因为声音的虚空属性不是成立声音是无常的要成立之法。周遍：因为是从能否成立自己的要成立之法的角度来安立有功德的因和有缺陷的因，而不是依赖于其他的要成立之法。 མེཾད། （藏文种子字）所作法，你认为气味遮止地属性，也会同样成为成立声音是无常的相违之因，是不合理的。因为你认为遮止声音的虚空属性，由于损害胜论派的宗义，所以会成为与声音有关的相违之因。第二，驳斥自宗认为宗义是所立之法，分二：陈述所许。宣说驳斥。第一，གལཾ། （藏文种子字）某些《摄类学》的注释者认为，如果立宗者承认论典是量，那么必须认为该论典的所有宗义都是此时要成立之法。第二分二：说不成立，是立宗上的过失。自语重复，变得无意义。第一分二：提出不合理之处。驳斥免除过失。第一，དཔེཾ། （藏文种子字）立宗者承认的论典。
English
Firstly, if the negation of the attribute of space in sound does not harm impermanence, then whether it is permanent or impermanent, if it is determined by valid cognition, it is the same that it does not harm the other. If you say so, ཆོཾས། (Tibetan seed syllable) Sound, the subject of dharma, it is unreasonable that you think that the negation of the attribute of permanence in space does not harm impermanence, and that whether it is permanent or impermanent, if it is determined by valid cognition, it does not harm the other. Because you think that permanence and impermanence cannot exist on the same thing, but the negation of the attribute of permanence in space and impermanence can exist on the same thing. Secondly, དེཾ། (Tibetan seed syllable) Created things, although impermanence has no connection with the attribute of space, negating the attribute of space of sound will become a contradictory reason for establishing that sound is impermanent, because negating it will harm one of the tenets of the Vaiseṣika school. If you think so, then all the reasons such as created things, etc., are the subject of dharma, and it is unreasonable that the constant attribute of smell harming the attribute of earth will also harm all the dharmas to be established. Because harming it will harm one of the tenets of the Vaiseṣika school. འབྲེཾལ། (Tibetan seed syllable) If it is established that the attribute of space is related to sound, but the attribute of earth is not established to be related to sound, so they are not the same. Then, created things, negating the attribute of space of sound will not become a contradictory reason related to sound, because the attribute of space of sound is not the dharma to be established for establishing that sound is impermanent. It is pervasive: because meritorious and defective reasons are established from the perspective of whether or not they can establish their own dharma to be established, and not depending on other dharmas to be established. མེཾད། (Tibetan seed syllable) Created things, it is unreasonable that you think that the negation of the attribute of earth by smell will also become a contradictory reason for establishing that sound is impermanent. Because you think that negating the attribute of space of sound, because it harms the tenets of the Vaiseṣika school, it will become a contradictory reason related to sound. Secondly, refuting the self-school's view that the tenets are the dharma to be established, divided into two: stating the acceptance. Explaining the refutation. Firstly, གལཾ། (Tibetan seed syllable) Some commentators on the Compendium think that if the proponent admits that the treatise is a valid cognition, then it must be thought that all the tenets of that treatise are the dharma to be established at this time. The second is divided into two: saying that it is not established is a fault in the proposition. Self-repetition becomes meaningless. The first is divided into two: pointing out the unreasonable points. Refuting the removal of faults. Firstly, དཔེཾ། (Tibetan seed syllable) The treatise admitted by the proponent.
Chinese
因中已说的例子未成立者，你所说的词是当时的承诺，因为你辩论者认为是当时的所立宗。第二：嘎拉，彼法，不是当时的所立宗，因为你说为了断定你是当时的所立宗之词，如果这样问。彼法，你认为是当时的所立宗之词不能断定，因为你以理证成立彼。敏。如果例子未成立者，不是当时的所立宗，因为辩论者不认为是当时的所立宗，如果这样问。声是虚空的功德，你不是声是无常的所立宗，因为辩论者不认为彼。如果承认，彼法，因为你，对成立声是无常的当时的所立宗没有损害，因为承认。第二有二：破斥太过，遮止过失的辩驳。第一：恰昂色，解释宗的相的词句中的“自己”之声，变成无意义，凡是不遣除经文意义是当时的所立宗，因为没有其他必要。第二：旦，如果未成立，因为辩论者仅仅以对论著的意愿就能知道进入和退出，为了知道能力而说了“自己”之声，如果这样问。嗡，辩论者仅仅以对论著的意愿就能进入和退出者，你为了知道能力而说“自己”之声是无意义，因为辩论者对有智慧者没有认为你不能吗的怀疑。如果辩论者为了仅仅以对论著的意愿就能进入和退出而说，登，辩论者利根者，从“自己”之词不能进入和退出论著，因为衡量论著的所说是否以量成立后，才能进入和退出论著。登，辩论者钝根者，从“自己”之词不能进入和退出论著，因为即使不说“自己”之词，也仅仅以意愿就能进入和退出论著。第三，显示广说完毕的结尾归纳，东，以宗的相之词句中的“自己”之
English
The example that has been stated in the cause and is not established, the word you speak is the commitment of the moment, because you, the debater, consider it to be the proposition of the moment. Second: Gamla, that dharma, is not the proposition of the moment, because you said the word "to determine that you are the proposition of the moment," if asked. That dharma, the word "you consider it to be the proposition of the moment" cannot determine, because you establish it with reason. Ming. If the example is not established, it is not the proposition of the moment, because the debater does not consider it to be the proposition of the moment, if asked. Sound is a quality of space, you are not the proposition that sound is impermanent, because the debater does not consider it to be that. If you admit, that dharma, because of you, there is no harm to the proposition of the moment for establishing that sound is impermanent, because you admit. The second has two: refuting the excess, preventing the rebuttal of faults. First: Chyangse, the word "self" in the phrase explaining the characteristic of the proposition, becomes meaningless, whatever does not eliminate the meaning of the scripture is the proposition of the moment, because there is no other necessity. Second: Ten, if not established, because the debater can know to enter and exit merely by the intention towards the treatise, because the word "self" was spoken in order to know the ability, if asked. Om, the debater who can enter and exit merely by the intention towards the treatise, it is meaningless for you to say the word "self" in order to know the ability, because the debater with wisdom does not have the doubt of thinking, "Can you not?" If the debater said it in order to enter and exit merely by the intention towards the treatise, Deng, the debater with sharp faculties, cannot enter and exit the treatise from the word "self," because after measuring whether the subject matter of the treatise is established by valid cognition, one can enter and exit the treatise. Deng, the debater with dull faculties, cannot enter and exit the treatise from the word "self," because even if the word "self" is not spoken, one can enter and exit the treatise merely by intention. Third, showing the conclusion of the extensive explanation, Dong, with the word "self" in the phrase of the characteristic of the proposition,