Tibetan
ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་བཅས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་བཀོད་པའི་སྐྱོན་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྒྲ་བུམ་གང་རུང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་མི་རྟག་པ་ཙམ་གྲུབ་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་ལ་མི་རྟག་པ་ཙམ་བསྒྲུབ་ནུས་པ་གང་ཞིག ལུས་བུམ་གང་རུང་གི་སྤྱིའི་ཟླ་བཅས་མེད་པའི་ཕྱིར། མིཾ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་མི་རྟག་པ་དེ་བུམ་པ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པར་ཐལ། སྒྲས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིཾ། མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བུམ་པ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྒྲ་ལ་མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་གང་ཞིག མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དེ་ཆོས་གཞན་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་པ་ཙམ་སྔར་ནི་གྲུབ་ཟིན་པས་གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པའི་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེཾ། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་ལ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་མ་འབྲེལ་བ་བཟློག་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྦྱོར་བ་དགོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། འདིཾས། སྒྲ་བུམ་གང་རུང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པས་འཇིག་ཙམ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་ཆོས་ཅན། བྱས་པས་སྒྲ་ལ་སྒྲས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་མི་རྟག་པ་དང་། མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྒྲ་བཀག་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་འགལ་རྟགས་སུ་འགྱུར་བར་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་དེ་གཉིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ཆོས་མིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོཾས། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་གཉིས་བཀག་པས་ཁྱོད་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་འགལ་རྟགས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་དེ་གཉིས་ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ཆོས་མིན་ཞིང་། མི་རྟག་པ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་སྒྲུབ་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་གི་ལུགས་ཀྱི་དགོས་པ་བཤད། གཞན་གྱི་ལུགས་ཀྱི་དགོས་པ་དགག དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི་མཇུག་སྡུད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་སྒྲའི་རྣམ་གཅད་དགོས་པ་བསྟན། རྣམ་གཅད་དོན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད། རྒྱས་བཤད་གྲུབ་པའི་མཇུག་སྡུད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོཾས། མདོར་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དུ་བདག་ཉིད་ཅེས་པའི་ཚིག་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། བྱས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུ
Chinese
你以二者俱全的理由来论证声音是无常的，这与所安立的过失并不相同，因为仅仅成立了未被声音和瓶子任何一方所区分的无常。你如何能成立声音仅仅是无常呢？因为身体和瓶子任何一方都不具备共同的包含关系。不应理。即使如此，那么无常对于瓶子来说也不应有随同，因为是被声音所区分的。如果这样说，不应理。无常，作为法，你因为被声音所区分的缘故，对于瓶子来说不是没有随同。你用不相属的遮遣来区分声音是什么呢？因为被不相属的遮遣所区分的，不会导致对于其他法没有随同。如果认为仅仅是坏灭先前已经成立，因此会变成成立已经成立的未成立，那么，不应理。所作，作为法，你不会变成成立声音是无常的成立已经成立，因为你正在成立声音是无常。为了遣除与法不相关的，所以安立了这样的论式。第三个是，此处，仅仅未被声音和瓶子任何一方所区分的坏灭，作为在成立声音是无常的论证中所显示的立宗，作为法，因为所作，在声音上遮止了被声音所区分的无常，以及被无常所区分的声音，因此是为了消除变成成立声音是无常的相违因，因为显示了这两个区分项不是成立声音是无常的立宗。法。所作，作为法，你因为在声音上遮止了这两个区分项，你不会变成成立声音是无常的相违因，因为这两个区分项不是你成立声音是无常的立宗，并且无常是关于它的立宗。第二，详细解释自己，有三：解释自己宗派的必要。遮破其他宗派的必要。显示遮破和成立二者的结论。第一有三：显示自己声音的简别必要。详细解释简别的意义本身。显示详细解释成立的结论。第一是，法。总的来说，在为他义成立的相的组成部分中，陈述“自身”这个词，作为法，是有必要的，因为所作成立声音是无常的
English
Your reasoning that sound is impermanent with the inclusion of both is not the same as the fault that is established, because only impermanence that is not distinguished by either sound or pot is established. How can you establish that sound is merely impermanent? Because neither body nor pot possesses a common inclusion. It is unreasonable. Even so, then impermanence should not have concomitance with the pot, because it is distinguished by sound. If you say so, it is unreasonable. Impermanence, as a phenomenon, you are not without concomitance with the pot because you are distinguished by sound. What do you distinguish sound with by non-belonging exclusion? Because what is distinguished by non-belonging exclusion does not cause the absence of concomitance with other phenomena. If it is thought that mere destruction has already been established before, so it will become establishing what has already been established as unestablished, then, it is unreasonable. Created thing, as a phenomenon, you will not become establishing the establishment of sound as impermanent, because you are establishing sound as impermanent. In order to eliminate what is unrelated to the phenomenon, such a formulation is established. The third is, here, mere destruction, not distinguished by either sound or pot, as the thesis shown in the proof of sound being impermanent, as a phenomenon, because by the created, the impermanence distinguished by sound on sound, and the sound distinguished by impermanence are blocked, therefore it is to eliminate becoming a contradictory sign in the proof of sound being impermanent, because it shows that these two distinguished items are not the thesis of proving sound being impermanent. Dharma. Created thing, as a phenomenon, you are not becoming a contradictory sign in proving sound being impermanent because you have blocked these two distinguished items on sound, because these two distinguished items are not your thesis of proving sound being impermanent, and impermanence is the thesis about it. Secondly, there are three explanations of oneself in detail: Explaining the necessity of one's own system. Refuting the necessity of other systems. Showing the conclusion of both refutation and establishment. The first has three: Showing the necessity of distinguishing one's own sound. Explaining the meaning of distinction itself in detail. Showing the conclusion of the establishment of detailed explanation. The first is, Dharma. In short, stating the word "self" in the part of the definition of what is to be established for the sake of others, as a phenomenon, is necessary, because the created establishes sound as impermanent.
Tibetan
བ་པའི་ཚེ་ལུང་དོན་ཐམས་ཅད་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པར་བཅད་ནས་རྒོལ་བས་ཞེ་འདོད་ཀྱི་ཚོགས་དོན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་སྡེའི་ལུང་དོན་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་དགག རང་སྡེའི་ལུང་དོན་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཾལ། བྱས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ལུང་དོན་ཐམས་ཅད་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱར་གཟུང་དགོས་ཏེ། རྒོལ་བས་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བྱས་པས་སྒྲ་ལ་རྟག་པ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལྟ་བུའི་ལུང་དོན་གཅིག་བཀག་ན་ཡང་། སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་དང་། དམ་བཅའ་ལ་ཚད་མས་བསལ་བ་ཞུགས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གནོད་བྱེད་བརྗོད། སྒྲུབ་བྱེད་དགག རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ།ཾ བྱས་པ་ཆོས་ཅན། དྲི་ལ་སའི་ཡོན་ཏན་བཀག་པས་ཀྱང་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་འགལ་རྟགས་སུ་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་བཀག་པས་ལུང་དོན་གཅིག་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་བཀག་པས་དེ་སྐོར་གྱི་འགལ་རྟགས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དྲི་ལ་སའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་སྐབས་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱས་པ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་བཀག་པས་ཀྱང་། སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་འགལ་རྟགས་སུ་འགྱུར་བ་མིན་པར་ཐལ། སྒྲ་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་སྐབས་མིན་པའི་ཕྱིར། ཅིཾ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་སྒྲ་སྐབས་སུ་བབས་པས་དེའི་ཆོས་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་ཡང་སྐབས་སུ་བབ་བོ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་པ་ཆོས་ཅན། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་སྒྲའི་ཆོས་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚེ། སྒྲ་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་སྐབས་སུ་བབས་པ་མིན་པར་ཐལ། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལུང་དོན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ། སྒྲ་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་སྐབས་སུ་བབས་པ་ཁས་བླངས་པ་གང་ཞིག དེ་ལྟར་ན་དྲི་ལ་སའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་སྐབས་སུ་བབས་པས་སྐྱེན་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོཾས། གལ་ཏེ་བྱས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ན་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཆོས་ཅན། རྒོལ་བས་སྒྲུབ་ཆོས་སུ་འདོད་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཅན་སྒྲའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་སྤྱིའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་མིན་ལ་རྩོད་པ་བྱེད་པ་དང་། གང་རུང་གཅིག་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་པ་མེད་པར་སྒྲ་མི་རྟ
Chinese
因此，为了断定所有论式要义都是当下的立宗，论敌才将自己意欲的集合要义作为当下的立宗来显示。第二部分分为两部分：破斥他宗的论式要义作为立宗，破斥自宗的论式要义作为立宗。第一部分分为两部分：陈述主张，阐述驳斥。第一部分是：如果以“所作性”成立“声是无常”时，必须将所有论式要义都视为当下的立宗，因为论敌已经承诺了论典。因此，即使以“所作性”遮止了声音上如虚空功德般的常法论式要义之一，也会导致成立“声是无常”的理由相违，以及承诺被量所破的过失，是这样吗？第二部分分为三部分：陈述妨害，破斥成立，遣除争论。第一部分是：有法所作性，即使遮止了气味上的地界功德，也应成为成立“声是无常”的相违因，因为遮止它会妨害一个论式要义。如果说遮止它不会成为关于它的相违因，因为成立气味上的地界功德并非当下所需，那么，有法所作性，即使遮止了声音上的虚空功德，也不应成为成立“声是无常”的相违因，因为成立声音上的虚空功德并非当下所需。如果说，因为有法声音是当下所讨论的，所以成立它的法虚空功德也是当下所需的，那么，有法自宗，因为虚空功德是声音之法的缘故，在成立“声是无常”时，成立声音上的虚空功德并非当下所需，因为虚空功德是论式要义的缘故，在成立“声是无常”时，成立声音上的虚空功德是当下所需，这是你所承认的。这样一来，由于成立气味上的地界功德是当下所需的，所以无法避免过失。如果说，在以“所作性”成立“声是无常”时，虚空功德有法，论敌必须承认为所立之法，因为有法是声音之法，并且是总的所立的一个方面，那么，在声音是否是虚空功德上进行争论，并且在任何一方都没有安立成立式的情况下，声音不是常
English
Therefore, in order to determine that all the essential points of the argument are the subject to be established at the moment, the opponent shows the collection of essential points that he intends as the subject to be established at the moment. The second part is divided into two parts: refuting the essential points of other schools' arguments as the subject to be established, and refuting the essential points of one's own school's arguments as the subject to be established. The first part is divided into two parts: stating the claim and explaining the refutation. The first part is: If, when establishing "sound is impermanent" by means of "being produced," all the essential points of the argument must be regarded as the subject to be established at the moment, because the opponent has promised the treatise. Therefore, even if one of the essential points of the argument, such as the permanent quality of space, is blocked on sound by means of "being produced," it will lead to the contradiction of the reason for establishing "sound is impermanent," and the fault of the promise being refuted by valid cognition, is it so? The second part is divided into three parts: stating the harm, refuting the establishment, and dispelling the dispute. The first part is: The subject of being produced, even if the quality of earth on smell is blocked, it should become the contradictory sign for establishing "sound is impermanent," because blocking it will harm one essential point of the argument. If it is said that blocking it will not become the contradictory sign about it, because establishing the quality of earth on smell is not the need of the moment, then, the subject of being produced, even if the quality of space on sound is blocked, it should not become the contradictory sign for establishing "sound is impermanent," because establishing the quality of space on sound is not the need of the moment. If it is said that because the subject sound is the need of the moment, therefore establishing its quality of space is also the need of the moment, then, the subject of particularists, because the quality of space is the quality of sound, when establishing "sound is impermanent," establishing the quality of space on sound is not the need of the moment, because the quality of space is the essential point of the argument, when establishing "sound is impermanent," establishing the quality of space on sound is what you have admitted as the need of the moment. In this way, because establishing the quality of earth on smell is the need of the moment, it is impossible to avoid the fault. If it is said that when establishing "sound is impermanent" by means of "being produced," the quality of space, the opponent must admit it as the property to be established, because the subject is the property of sound, and it is one aspect of the general property to be established, then, when there is a dispute about whether sound is the quality of space, and there is no establishment of the establishment on either side, sound is not permanent.