Tibetan
དོན་ཉིད་རིགས་པས་བསྒྲུབ། ཐལ་བའི་ངག་ལ་མཚུངས་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཞནཾ། ཚད་མ་མདོར། གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དུ་བདག་གིས་མཐོང་བ་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། གྲངས་ཅན་པས་ཕྱོགས་ཆོས་སྔར་རྒོལ་རང་གིས་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བར་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་དགག་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེས་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་བློ་བདེ་ཆོས་ཅན། སེམས་མེད་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ། བློ་བདེ་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་ལས་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ལ། དེས་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལུང་ལས་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་དགག སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ལ་སེམས་མེད་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དངོས་སྟོབས་ཡུལ་ལ་ལུང་ཚིག་ཚད་མ་མིན། ཚད་མ་མིན་པས་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་མི་ནུས། ཕྱིར་རྒོལ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡོཾངས། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་བློ་བདེ་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ལ་ལུང་ཚིག་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མར་མི་འགྱུར་བ་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུང་དོན་ལ་གནོད་པ་མེད་པར་གྲུབ་པའི་ཚེ། ལུང་དེ་གཞལ་བྱ་གཞན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ལུཾང་། སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལུང་ཚད་མ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་དུ་བློ་བདེ་སེམས་མེད་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་རིགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལུང་ཚད་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱོད་ལས་བློ་བདེ་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གཾལ། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་དེ་སངས་རྒྱས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཚད་མར་གྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་པ་ཁོ་ན་ལ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་པ་ཁོ་ན་ལ་ལྡན་པ་མིན་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་པ་ཁོ་ན་དང་འབྲེལ་པ་གཉིས་པོ་གང་རུང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཚཾད། སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་པ་ལ་ཚད་མར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་རང་གི་ཞེན་དོན་ལ་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར། དེཾ། དེ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་དོན་དང་འགལ་བའི་བློ་བདེ་སེམས་མེད་ཁས་ལེན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར་བ་མིན་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་དོན་དང་འགལ་བ་ཁས་ལེན་ན། སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དོར་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པར་རིགས། གཞན་གྱི་ཁས་བླངས་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཀྱང་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རཾང་། གྲངས་ཅན་པ་ཆོས་ཅན། རང་ལུགས་ཀྱི་བློ་བདེ་སེམས་མེད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་བརྗོད་རིགས་པར་ཐལ། དེའི་ངོར་དེ་སྒྲུབ་དགོས་ཀྱི་སྔར་རྒོལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ངེད་ཀྱིས་གྲངས་ཅན་གྱི་ལུང་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རིཾགས། དེ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་གྲངས་ཅན་གྱི་ལུང་ཚད་མར་འཛིན་པའི་རིགས་པ་བརྗོད་རིགས་པར་ཐལ། དེའི་ངོར་དེ་སྒྲུབ་དགོས་ཀྱི་སྔར་རྒོལ་གང་ཞིག དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་གྲངས་ཅན་གྱི་ལུང་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ངེད་ཀྱིས་དེ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔཾར། དེ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སྟོན་རིགས་པར་ཐལ། སྔ་མ་གང་ཞིག དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་བསྟན་ཀྱང་བསྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དེ་དོན་གང་དང་ཡང་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་ཆད་ཅིང་། རྗེས་སུ་དཔག་པས་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཾང་། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བློ་བདེ་སེམས་མེད་བསྒྲུབ་བྱར་འཇོག་བྱེདཾ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྐྱེསཾ། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་དུ་འཇོག་རིགས་པར་ཐལ། ལུང་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བྱར་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་གཞག་པ་གང་ཞིག སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་དེ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་མ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། དོཾན། སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བློ་བདེ་སེམས་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་གྱི་དོན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཡོཾད། གལ་ཏེ་དེ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ཀྱང་བློ་བདེ་སེམས་མེད་དོན་ལ་ཡོད་པས་དེའི་རྟགས་ལས་དེ་རྟོགས་པའི་བློ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་མིན་པར་ཐལ། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རཾང་། གཞན་ཡང་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་བློ་བདེ་སེམས་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དེ་སྐོར་གྱི་འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་གསུམ་པོ་གང་རུང་དུ་ཐལ། ཁས་བླངས་དེའི་ཕྱིར། དེཾ། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་སྔར་རྒོལ་རང་ཉིད་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཕྱིར་རྒོལ་སངས་རྒྱས་པས་ཁས་བླངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་བློ་བདེ་སེམས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་ནུས་པ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་དེ་སྐོར་གྱི་ཚུལ་གསུམ་གྱི་དོན་གྲུབ་ན། སྔར་རྒོལ་རང་ཉིད་ལ་ཡང་གྲུབ་ཅིང་། མ་གྲུབ་ན་ཁྱོད་ལས་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གཞཾན། རྟགས་ཡང་དག་གི་ཕྱོགས་ཆོས་སྔར་རྒོལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དགོས་ན་ཐལ་འགྱུར་ལ་ཡང་མཚུངས་ཤིང་། དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་གླང་གིས་བྱེ་བྲག་པའི་ངོར་བ་ལང་གི་སྤྱི་ཆོས་ཅན། དུ་མར་ཐལ། གསལ་བ་དུ་མ་དང་དོན་ལ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་དེ་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་མིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཐལ་འགྱུར་ཆོས་ཅན། གཏན་ཚིགས་སྔར་རྒོལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་མིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་མི་འདོད་པ་ཐལ་བ་འཕེན་པ་ཡིན་གྱི། རང་རྒྱུད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དོན་ཞེས་སྨོས་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་ཞེས་སྨོས་པའི་རྣམ་བཅད་བཤད། རྣམ་བཅད་དོན་ཉིད་རིགས་པས་བསྒྲུབ། ཕྱོགས་ཚིག་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོཾན། མདོར་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་གི་མཚན་ཉིད་འཆད་པའི་ཚིག་ཟུར་དུ་དོན་ཞེས་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན། རྟག་པར་ལུང་ལས་བཤད་པ་དང་། སྒྲ་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་ཕྱོགས་གང་རུང་དེ་སྒྲ་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པར་བསལ་ཏེ། ཚུལ་གསུམ་གྱི་དོན་ལས་བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་མི་རྟག་པ་སོགས་བསྒྲུབ་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱོར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟོགཾ རྟོག་པ་དང་ལུང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་པ་ཙམ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཁྲུལ་ཏེ། ཁྱོད་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལས་གཞན་དུ་འཇུག་པར་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་རང་ཡུལ་ལ་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱོགས་ཚིག་དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། དེས་ན་གཞན་ལ་བཀོད་སྐྱོན་རང་ལ་མེད། ཕྱོགས་ཚིག་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པའི་རྩོད་ལན་དགག་པའོ།
Chinese
以理证实意义本身。驳斥等同于过失之语。第一，于量论中，《量论》中，在为他利比量的定义的补充中，说“我所见”是有必要的，因为数论师认为，即使前立者自己没有成立为法，仅仅是后立者承认，也能成为正确的理由，为了驳斥这种邪见。那是什么样的呢？那人对佛教徒说，乐识法，是无心的，因为是生灭法。当这样陈述时，乐识是生灭法，以佛教的教证所说的理由而成立为法，他认为这会成为正确的理由。第二有二，驳斥从教证成立为生灭法，驳斥在生灭法上成立为无心。第一有三，对于现量境，教证不是量，不是量就不能成立所立，驳斥在后立者自己成立为量。第一，庸，现量比量法，你的境乐识生灭法，教证不能成为成立的量，因为当你的教证之义成立为无害时，必须承认该教证为其他所量之成立者。第二，隆，佛教的教证法，你不是量，因为你为了损害他人而说乐识无心的成立之理。若承认，那法，你不是以教证是量的理由而从你那里成立乐识是生灭法，因为你承认。第三，刚，如果说佛教的教证只对佛教徒成立为量，因为只对佛教徒具有，佛教的教证法，不是只对佛教徒具有，因为与佛教徒相关的二者任何一个都不成立。仓，佛教的教证法，不对佛教徒成立为量，因为在佛教徒看来，量损害了自己所执著的意义。登，那法，承认与佛教教证之义相违背的乐识无心，不是佛教教证本身所转变，如果承认与佛教教证之义相违背，佛教的教
English
Establishing the meaning itself through reasoning. Refuting what is similar to fallacious statements. Firstly, in the Pramana Sutra, it is necessary to mention "seen by me" as a supplement to the definition of inference for the sake of others, because the Samkhyas believe that even if the subject-property is not established by the proponent himself, it can become a valid reason merely by the opponent's admission, in order to refute this wrong view. What is it like? That person says to the Buddhist, "Pleasure-consciousness, the subject, is without mind, because it is subject to arising and ceasing." When this is stated, the subject-property is established because pleasure-consciousness is subject to arising and ceasing, according to the reason stated in the Buddhist scriptures, and he believes that this will become a valid reason. Secondly, there are two: refuting the establishment of arising and ceasing from the scriptures, and refuting the establishment of mindlessness on arising and ceasing. Firstly, there are three: scripture is not a valid means of knowledge for the object of direct perception; since it is not a valid means of knowledge, it cannot establish what is to be established; refuting the establishment of a valid means of knowledge for the opponent himself. Firstly: Yong. Direct perception and inference, the subject; scripture is not a valid means of establishing that your object, pleasure-consciousness, is subject to arising and ceasing, because when your scripture is established as harmless to the meaning, you must admit that scripture as the establisher of another object to be measured. Secondly: Lung. Buddhist scripture, the subject; you are not a valid means of knowledge, because you can reasonably state the establisher of pleasure-consciousness as mindless in order to harm others. If you admit it, that, the subject; it is not established from you that pleasure-consciousness is subject to arising and ceasing because scripture is a valid means of knowledge, because you admit it. Thirdly: Gam. If you say that Buddhist scripture is established as a valid means of knowledge only for Buddhists, because it belongs only to Buddhists, Buddhist scripture, the subject; it does not belong only to Buddhists, because neither of the two connections related only to Buddhists is established. Tsam. Buddhist scripture, the subject; it is not established as a valid means of knowledge for Buddhists, because in the eyes of Buddhists, a valid means of knowledge harms its own object of attachment. Dem. That, the subject; admitting pleasure-consciousness as mindless, which contradicts the meaning of Buddhist scripture, is not transformed by Buddhist scripture itself; if you admit what contradicts the meaning of Buddhist scripture, Buddhist scripture
Chinese
需舍弃作为论证的缘故。第二部分有三：陈述自己的论证是合理的；他人的承诺不是论证；即使没有论证，驳斥已成立的观点。第一部分是：数论派，作为有法者，将自己宗派的“乐智无心”作为论证，在佛教徒面前陈述是合理的，因为需要在佛教徒面前论证这一点，而且是之前的辩论者。如果说我们是从数论的圣典中领悟的，那么，这个（数论的圣典）作为有法者，在佛教徒面前，陈述数论的圣典是可靠的，这种说法是合理的，因为需要在佛教徒面前论证这一点，而且是之前的辩论者，因为论证这一点只有数论的圣典。如果说我们是从瑜伽现量中领悟的，那么，这个（瑜伽现量）作为有法者，在佛教徒面前，展示论证瑜伽现量的方法是合理的，因为是之前的辩论者，因为论证这一点只有瑜伽现量。如果即使展示了也无法论证，因为瑜伽现量与任何事物都没有关联，并且不能通过比量以普遍的方式来了解，那么，瑜伽现量，作为有法者，你将论证和“乐智无心”作为被论证对象，这是不合理的，因为之前的理由。第二部分是：仅仅凭借补特伽罗的意愿，就可以将理由设定为正确的或相似的，因为仅仅承诺圣典是可靠的，就可以变成正确的论证。如果承认，那么，正确的和相似的理由，作为有法者，你的分类完全是不可能的，因为你仅仅凭借补特伽罗的意愿来设定，而补特伽罗的意愿并不依赖于事物的实相。因此，生灭法，作为有法者，你不是论证“乐智无心”的正确论证，因为你没有以三种方式来论证它。第三部分是：如果即使不是那样论证的论证，但“乐智无心”在实际上存在，因此从它的征象中领悟它的心识是可靠的，那么，这个（心识）作为有法者，不是可靠的，因为是依赖于相似理由的知识。此外，生灭法。
English
Because it is necessary to abandon it as proof. The second part has three: it is reasonable to state one's own proof; the promises of others are not proof; even without proof, refuting established views. The first part is: Samkhya, as the subject, it is reasonable to state their own system's "Pleasure-Intelligence Without Mind" as proof in front of Buddhists, because it is necessary to prove this in front of Buddhists, and they are the previous debaters. If we say that we understand it from the Samkhya scriptures, then, this (Samkhya scriptures), as the subject, it is reasonable to state that holding the Samkhya scriptures as valid in front of Buddhists is reasonable, because it is necessary to prove this in front of Buddhists, and they are the previous debaters, because the only proof for this is the Samkhya scriptures. If we say that we understand it from Yoga direct perception, then, this (Yoga direct perception), as the subject, it is reasonable to show the method of proving Yoga direct perception in front of Buddhists, because they are the previous debaters, because the only proof for this is Yoga direct perception. If even if it is shown, it cannot be proven, because Yoga direct perception has no connection with anything, and cannot be known by inference in a general way, then, Yoga direct perception, as the subject, it is unreasonable for you to set proof and "Pleasure-Intelligence Without Mind" as the objects to be proven, because of the previous reason. The second part is: merely by the will of a person, it is reasonable to set the reason as correct or similar, because merely promising that the scriptures are reliable can become a correct proof. If admitted, then, correct and similar reasons, as the subject, your classification is completely impossible, because you set it merely by the will of a person, and the will of a person does not depend on the reality of things. Therefore, phenomena of arising and ceasing, as the subject, you are not a correct proof for proving "Pleasure-Intelligence Without Mind", because you do not prove it in three ways. The third part is: if even if it is not a proof that proves it in that way, but "Pleasure-Intelligence Without Mind" exists in reality, therefore the mind that understands it from its signs is reliable, then, this (mind), as the subject, is not reliable, because it is knowledge based on similar reasons. Furthermore, phenomena of arising and ceasing.