Tibetan
ག་ཅར་དུ་འཛིན་པར་ཐལ། ཨ་འཛིན་པའི་ཉན་ཤེས་དང་ཨི་གཉིས་ཀ་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། གཅིཾག དོན་གཅིག་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ལན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཐལ། རང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་དེ་འཛིན་པའི་བློ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་འཕོ་ཚེ་ཕྱི་མ་མྱོང་བྱེད་མེད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་འགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཾལ། དོན་ལ་འཕོ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ལན་དུ་གཞན་གྱིས་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་དེ་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བའི་ཚེ། དེ་མྱོང་བྱེད་མེད་པས་མྱོང་བྱེད་ཐུག་མེད་དང་། ཡུལ་ལ་མི་འཕོ་བའི་སྐྱོན་གཉིས་ཀ་མེད་དོ་ཞེ་ན། གཞཾན། དོན་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། གང་ཟག་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བློ་བཞིན་དུ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བློ་ཐམས་ཅད་ལ་མྱོང་བྱེད་མེད་པར་ཐལ། བློ་སྔ་མ་མྱོང་བ་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ཤིང་བློ་ཕྱི་མ་ལ་མྱོང་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཾལ། བདག་གི་མྱོང་བ་དེ་བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཞིང་། གཞན་གྱི་མྱོང་བ་དེ་བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མྱོང་བ་མིན་པས་མི་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། དཔྱོད་པ་བ་ཆོས་ཅན། བདག་མྱོང་དང་གཞན་མྱོང་གི་ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་མ་གྲུབ་བརྗོད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། བདག་མྱོང་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་མིན་ཡང་གསལ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་བདག་ཉིད་གསལ་བ་མ་གྲུབ་ཀྱང་གསལ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གསཾལ། མིག་དབང་གཟུགས་ཅན་པ་ཆོས་ཅན། རང་གསལ་མ་ཡིན་ཡང་གསལ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་སྟེ། གསལ་བ་དང་དབང་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔོན་འཛིན་མིག་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་གསལ་བ་མིན་བཞིན་དུ་ཡུལ་སྔོན་པོའི་གསལ་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པ་ཁྱོད་ལ་གསལ་བར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚད་མ་སོགས་སོ། །ལེའུ་གསུམ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་འཆད་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཐོག་མར་འབྲེལ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བསྟན་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལས་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་བར་དུ་ལེའུའི་གཞུང་ཉིད་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་སྒྲུབ་ངག་བཤད། རྨོངས་པ་སེལ་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་བཤད། བརྗོད་ཚུལ་རྟོགས་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་མཐོང་སྨོས་པའི་དགོས་པ་བཤད། དོན་ཞེས་སྨོས་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བདག་གིས་མཐོང་བའི་རྣམ་བཅད་བཤད། རྣམ་བཅད་
Chinese
如何执著呢？因为将阿（藏文：ཨ）执著的听觉和伊（藏文：ཨི）二者作为所取义而执著的缘故。唯一的事物也是有法，应成两次显现，因为在执著自己的意识和执著它的后来的智慧二者上都显现的缘故。第四，破斥后世迁转时没有感受者，有二：立宗，遮破过失。第一是：如果回答说不会迁转到意义上，那么当其他的意识迁转到其他境上时，因为没有感受者，所以没有感受者穷尽，并且没有不迁转到境上的过失。如果这样说，那么，能见到意义的士夫是有法，因为他人相续的意识不像自己相续的智慧那样，在自己相续的所有智慧上都没有感受者。因为感受前一个智慧依赖于后一个智慧，并且后一个智慧没有感受者的缘故。第二是：如果回答说，我的感受是我现量感受的，而他人的感受不是我现量感受的，所以不相同。那么，观察者是有法，说自己感受和他人感受的差别是否由现量成立是不合理的，因为自己感受本身没有由现量成立的缘故。如果说，就像眼睛等不清晰也说清晰那样，意识也是，即使自己清晰没有成立，也说是清晰。那么，回答说，眼根有色法是有法，即使不是自明也施设为明，因为是明和根识的因的缘故。执著蓝色的眼识是有法，你虽然不是自明，但不是蓝色境的明者，如果那样，那么应成所有所知都在你上显现的过失的缘故。第三是：量等。第三章的解释完毕。第二，解释为他义的现量，有三，第一，首先以关联连接而显示，从之前所说的了知。第二，中间解释章节的论典本身，有三：说所说的主题——能立语，为了遣除愚昧而说所立，为了了知说的方式而说因。第一有二：说及自己所见的必要，说及意义的必要。第一有三：说自己所见的决断，决断
English
How is it apprehended? Because both the hearing consciousness apprehending "A" (Tibetan: ཨ) and "I" (Tibetan: ཨི) are apprehended as the objects to be grasped. The single thing is also the subject, it should appear twice, because it appears in both the consciousness apprehending itself and the subsequent wisdom apprehending it. Fourth, there are two refutations of the absence of an experiencer in the subsequent migration: establishing the thesis and refuting the fault. The first is: If the answer is that it will not migrate to the meaning, then when the subsequent consciousness of others migrates to another object, because there is no experiencer, there is no exhaustion of the experiencer, and there is no fault of not migrating to the object. If you say so, then, the person who sees the meaning is the subject, because the consciousness of the other person's continuum does not have an experiencer in all the wisdoms of his own continuum, just like the wisdom of his own continuum. Because experiencing the previous wisdom depends on the subsequent wisdom, and the subsequent wisdom has no experiencer. The second is: If the answer is that my experience is what I directly experience, and the experience of others is not what I directly experience, so they are not the same. Then, the observer is the subject, it is unreasonable to say whether the difference between one's own experience and the experience of others is established by direct perception, because one's own experience itself is not established by direct perception. If you say that just as the eyes and so on are not clear but are said to be clear, so is consciousness, even if its own clarity is not established, it is said to be clear. Then, the answer is that the eye faculty, which is a form, is the subject, even if it is not self-illuminating, it is designated as illuminating, because it is the cause of illumination and sense consciousness. The eye consciousness that apprehends blue is the subject, although you are not self-illuminating, you are not the illuminator of the blue object, if so, then it should be a fault that all knowable things appear in you. The third is: valid cognition, etc. The explanation of the third chapter is completed. Second, explaining inference for the sake of others, there are three. First, the connection is initially shown by association. It is known from what has been said before. Second, in the middle, the text of the chapter itself is explained, there are three: explaining the statement of proof, which is the main topic to be discussed, explaining what is to be proven in order to dispel ignorance, and explaining the reason in order to understand the way of speaking. The first has two: explaining the necessity of mentioning self-seeing, and explaining the necessity of mentioning meaning. The first has three: explaining the determination of what is seen by oneself, determination.