Tibetan
དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། རྒྱང་འཕེན་པ་ལུས་རྟག་པ་གཅིག་གིས་བློ་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པས་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་གཅིག་གིས་ཡུལ་ལ་རིམ་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་ལ་ཡང་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཾལ། བདག་གི་ཡོན་ཏན་འདུ་བྱེད་ལས་བློ་རེ་རེ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་ངེས་སོ་ཞེ་ན། བདག་གི་ཡོན་ཏན་འདུ་བྱེད་དེ་གང་ལས་སྐྱེས། བློ་སྔ་མ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་ཞེ་ན། བློ་སྔ་མ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་མི་འབྱུང་བར་གྲུབ་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཕྱི་མ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་འདུ་བྱེད་ལས་སྐྱེ་དེ་ཁྱོད་སྔ་མ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བློ་སྔ་མ་དེ་བློ་ཕྱི་མ་དེ་འཛིན་པའི་ཉེར་ལེན་ཡིན་ཡང་གཟུང་ཡུལ་མིན་པས་བློ་ཕྱི་མ་དེ་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོའོ་ཞེ་ན། གཟུཾང་། བློ་སྔ་མ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བློ་ཕྱི་མའི་གཟུང་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཚང་བར་ཐལ། ཁྱོད་བློ་ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་པ་དངོས་སུ་གཏོད་བྱེད་དང་ཉེར་ལེན་གྱི་དབང་ཤེས་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པའི་ཆ་དེ། རང་འཛིན་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ལས་གཞན་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྣང་བ་དེ་རང་འཛིན་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ཡང་རང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པའི་གཟུང་ཡུལ་མིན་པ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། སྣངཾ་། སྣང་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་འཛིན་དབང་ཤེས་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པའི་ཆ་དེ་རང་འཛིན་དབང་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་ཡུལ་མིན་པ་མེད་དེ། ཁྱོད་རང་འཛིན་དབང་ཤེས་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པའི་ཆ་དེ་རང་འཛིན་དབང་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་ཡུལ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆཾ། བློ་སྔ་མ་ཆོས་ཅན། ཆ་ཕྲ་བ་སོགས་སུ་སོང་བའི་སྒོ་ནས་སྔར་བློ་ཕྱི་མའི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པ་ཕྱིས་བློ་ཕྱི་མའི་གཟུང་ཡུལ་མིན་པར་སོང་བ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགག་པ་དངོས། རྩོད་པ་སྤོང་བ། མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུཾང་། བློ་སྔ་མས་བློ་ཕྱི་མའི་གཟུང་ཡུལ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཉམས་པའི་ཚེ། བློ་ཕྱི་མ་ཡུལ་ལ་འཕོའོ་ཞེ་ན། གཟུཾང་། གཟུང་དོན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་འཛིན་ཤེས་པའི་གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཉམས་ནས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མ་ཉམས་པ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རང་འཛིན་ཤེས་པའི་གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཟུགས་སོགས་ཕྱི་དོན་གྱིས་ཀྱང་རང་འཛིན་ཤེས་པའི་གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་གཞན་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །བློཾ། བློ་སྔ་མ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། བློ་ཕྱི་མའི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པར་ཐལ། བློ་ཕྱི་མའི་གཟུང་བྱ་དང་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་བློ་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ན་ཤེས་པ་འགྱུར་བའི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་ཕྲ་མོ་སོགས་དང་། ཉེར་ལེན་མིན་པའི་གཞན་གྱི་སེམས་གཟུང་ཡུལ་དུ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། གཟུགས། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཆོས་ཅན། འཕགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དཔྱད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུར་མཐོང་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དཔྱད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེཾ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་རགས་པ་ཕྲ་བར་སོང་བ་སོགས་ཀྱིས་སྔར་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པ། ཕྱིས་གཟུང་ཡུལ་མིན་པར་སོང་བ་སྲིད་ན་ཡང་དོན་སྣང་གི་བློ་ཆོས་ཅན། རགས་པ་ཕྲ་བར་སོང་བ་སོགས་ཀྱིས་སྔར་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པ། ཕྱིས་གཟུང་ཡུལ་མིན་པར་འགྱུར་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ལུས་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར། དེཾ། ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཆོས་ཅན། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་གི་ཉེར་ལེན་ཤེས་པ་སྔ་མ་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། ནུཾས། བློ་སྔ་མ་ལ་བློ་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་གཟུང་ཡུལ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་རྫས་གཞན་དུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་གཟུང་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གཅིག་ལ་ནུས་པ་རྫས་གཞན་དུ་མ་དང་། དུ་མ་ལ་ནུས་པ་རྫས་གཅིག་ཡོད་པས་འབྲས་བུ་དུ་མ་དང་གཅིག་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་མེད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་དུ་མ་དང་གཅིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཾལ། རང་སྡེ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དུ་མ་ནི་རྒྱུ་དུ་མ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེ་བ་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཡིན་ན་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་འབྱུང་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཅིཾག རྒྱུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་དང་། ཁྱོད་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་དུ་མ་མི་བྱེད་པ་གཉིས་པོ་མི་འགལ་ཏེ། ཁྱོད་གཅིག་ཉིད་རྒྱུ་ཚོགས་པ་དུ་མའི་ནང་དུ་ཚུད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མར་མེ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་གཅིག་གིས་དོན་ཤེས་གཉིས་ཀ་འཛིན་པ་དགག་པ་ནི། གཾལ། གལ་ཏེ་བློ་ཕྱི་མས་དོན་དང་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཅིག་ཅར་འཛིན་པས་ཡུལ་གཞན་ལ་མི་འཕོ་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། སྔཾ། ཨ་ཨི་གཉིས་བར་མ་ཆད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚེ་ཨི་འཛིན་དྲན་པས་ཆོས་ཅན། ཨ་ཨི་གཉིས་རིམ་མིན་ཅི
Chinese
还有其他的必要，是为了驳斥顺世外道以一个常有的身体产生次第的智慧，以及数论外道以一个常有的神我次第享受对境的观点。 གཾལ། 如果说，从自我的功德聚合中必定只产生一个个智慧。那么，自我的功德聚合是从哪里产生的？如果说是从前一个智慧产生的。那么，前一个智慧，作为有法，你成立了从前一个不产生后一个，因为你后一个是从自我的功德聚合产生的，而那个是从你前一个产生的。第二，如果前一个智慧是执持后一个智慧的近取因，但不是所取境，因此后一个智慧会转移到其他对境吗？ གཟུཾང་། 前一个智慧，作为有法，你具有后一个智慧的所取境的特征。因为你对于后一个智慧，是真实给予形象和真实产生近取因的根识的部分，与真实产生自执的根识不是他体。如果说，显现是真实产生自执的，但不是自执的智慧的所取境，这个遍布不确定。 སྣངཾ་། 显现，作为有法，你真实产生自执根识的部分不是自执根识的所取境是不可能的，因为你真实产生自执根识的部分与自执根识的所取境是本体同一的。 ཆཾ། 前一个智慧，作为有法，通过变成微小部分等方式，先前是后一个智慧的所取境，后来变成不是后一个智慧的所取境是不可能的。因为你是无方分。第三部分有三个方面：真实的破斥、遣除争论、结尾。第一， གཟུཾང་། 前一个智慧失去产生后一个智慧的所取境的能力时，后一个智慧会转移到对境吗？ གཟུཾང་། 所取义，作为有法，你失去成为自执智慧的所取境的能力后，没有失去产生的能力是不可能的。因为你成为自执智慧的所取境的能力和产生的能力是本体同一的。例如，色等外境也同样，成为自执智慧的所取境的能力没有其他。 བློཾ། 所有前一个智慧，作为有法，都是后一个智慧的所取境。
English
There is another necessity, which is to refute the view of the Lokayata that a permanent body produces sequential wisdom, and the Samkhya that a permanent purusha sequentially enjoys objects. Gamla. If it is asserted that only one wisdom arises from the aggregation of the qualities of the self, then from what does that aggregation of the qualities of the self arise? If it is said that it arises from the previous wisdom itself, then, the previous wisdom, as the subject, it is established that the latter does not arise from the former, because the latter arises from the aggregation of the qualities of the self, and that arises from the former. Secondly, if the previous wisdom is the immediate cause of holding the latter wisdom, but not the object of apprehension, then will the latter wisdom shift to another object? Zung. The previous wisdom, as the subject, you possess the characteristic of being the object of apprehension of the latter wisdom. Because you, for the latter wisdom, are the part that truly bestows the appearance and truly generates the sense consciousness of the immediate cause, which is not other than the one that truly generates self-grasping. If it is said that the appearance is what truly generates self-grasping, but it is not necessarily the object of apprehension of the wisdom of self-grasping, then this pervasion is uncertain. Nangam. Appearance, as the subject, it is impossible that the part that truly generates your self-grasping sense consciousness is not the object of apprehension of the self-grasping sense consciousness, because the part that truly generates your self-grasping sense consciousness and the object of apprehension of the self-grasping sense consciousness are of the same entity. Cham. The previous wisdom, as the subject, it is impossible that what was previously the object of apprehension of the latter wisdom, through becoming minute parts etc., later becomes not the object of apprehension of the latter wisdom. Because you are without parts of direction. The third part has three aspects: actual refutation, dispelling objections, and conclusion. First, Zung. When the previous wisdom loses the ability to generate the object of apprehension of the latter wisdom, will the latter wisdom shift to the object? Zung. The object of apprehension, as the subject, it is impossible that you lose the ability to be the object of apprehension of self-grasping wisdom and not lose the ability to generate. Because your ability to be the object of apprehension of self-grasping wisdom and the ability to generate are of the same entity. For example, external objects such as form also do not have another ability to be the object of apprehension of self-grasping wisdom. Blom. All previous wisdom, as the subject, is the object of apprehension of the latter wisdom.
Chinese
因为是所取和真实生起之基础相同之故。周遍：如果是自己体验之识真实生起，则必须是识转变之所取境之故。第二：那么瑜伽士们所取之微细色等，以及非近取之他心作为所取境有相违，则：色，是世俗名言之量，法相。并非是就圣者之角度而观察，而是就现见者之角度而观察之故。第三：དེཾ། 外境之义由粗变细等，以前是所取境，后来不是所取境有可能，然而义显现之识，法相。由粗变细等，以前是所取境，后来不是所取境不可能，因为不是有身之故。དེཾ། 后识，法相。不可能成为了知外境之识，因为以自己之近取前识作为所取义而执持之故。第四：ནུཾས། 如果前识具有后识之因之能力和作为所取境之能力是异体，仅仅是作为因并不成为所取境，则：事物，法相。一个具有异体之多种能力，多种具有一体之能力，因此不是做多种果和一个果，因为即使没有那些，自性也做多种果和一个果之故。གཾལ། 自宗有些说：不可能从一个因生起多种果，因为多种果是从多种因生起之故，则：不承认从一个因生起多种果，因为如果是果，则必须从自己之因缘聚合产生之故。གཅིཾག 因，法相。你一个做多种果之称谓，和你一个不做多种果，二者不相违，因为你一个包含在多种因缘聚合之中之故。譬如一盏灯做多种果一样。第三，遮破一个同时执持义识二者：གཾལ། 如果后识同时执持义和识二者，则没有不转移到其他境之过失，则：སྔཾ། 在不间断念诵阿伊二字之时，执持伊之忆念，法相。阿伊二者不是次第。
English
Because the object to be taken and the basis for actual arising are the same. It pervades: If the consciousness that experiences itself is the actual cause of arising, then it must be the object to be taken that is transformed by consciousness. Second: Then, there is a contradiction in that yogis take subtle forms, etc., and the minds of others that are not close at hand as objects to be taken, then: Form, is the measure of conventional terms, dharma. It is not an examination from the perspective of the noble ones, but an examination from the perspective of those who see it. Third: དེཾ། It is possible that the meaning of the external object changes from coarse to fine, etc., so that it was previously an object to be taken, but later it is not an object to be taken, but the consciousness of the appearance of meaning, dharma. It is impossible for it to change from coarse to fine, etc., so that it was previously an object to be taken, but later it is not an object to be taken, because it is not embodied. དེཾ། The later consciousness, dharma. It is impossible for it to become a consciousness that understands the external object, because it holds its own immediately preceding consciousness as the object to be taken. Fourth: ནུཾས། If the ability of the previous consciousness to be the cause of the later consciousness and the ability to be the object to be taken are different entities, and merely being the cause does not make it the object to be taken, then: Things, dharma. One has many abilities that are different entities, and many have one ability that is one entity, so it does not produce many fruits and one fruit, because even without those, its own nature produces many fruits and one fruit. གཾལ། Some of our own schools say: It is impossible for many fruits to arise from one cause alone, because many fruits arise from many causes, then: It is not admitted that many fruits arise from one cause alone, because if it is a fruit, then it must arise from the collection of its own causes and conditions. གཅིཾག Cause, dharma. The term "you one produce many fruits" and "you one do not produce many fruits" are not contradictory, because you one are included in the collection of many causes and conditions. For example, just as one lamp produces many fruits. Third, refuting that one holds both meaning and consciousness at the same time: གཾལ། If the later consciousness holds both meaning and consciousness at the same time, then there is no fault of not transferring to other objects, then: སྔཾ། When reciting the two letters A and I without interruption, the memory of holding I, dharma. The two letters A and I are not sequential.