Tibetan
། ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་ཐོས་པ་གང་ཞིག ཡི་གེ་ཡིན་ན་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་དུ་མ་དང་བཅས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེཾས། དབང་པོའི་རྣམ་བཅད་བཅས་པའི་སྦྱོར་བ་དགོད། གསུམ་པ་ནི། དབཾང་། ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་བསྲེ་བའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རྟོག་པ་དང་དབང་ཤེས་གང་རུང་གང་ཞིག དབང་ཤེས་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་གསལ་བར་མི་སྣང་བར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དོན་ཤེས་བར་མ་ཆད་ལ་གནོད་བྱེད་མེད། གནོད་བྱེད་ལུང་དོན་བརྟགས་ནས་གཞན་དུ་བཤད། ཚུལ་དེས་ངོ་ཤེས་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། དབཾང་། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ཡིད་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མྱོང་བྱེད་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་ཅིང་སྐྱེ་བ་མིཾན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དང་ཁྱོད་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་བར་མ་ཆད་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་གནོད་བྱེད་ཡང་དག་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཾལ། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། དོན་མཐོང་བའི་བློ་ལ་རང་རིག་མེད་པས་བློ་གཞན་གྱིས་རིག་དགོས་ལ། དེ་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བློ་སྔ་མ་རེ་རེས་བློ་ཕྱི་མ་རེ་རེ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པས་བློ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དཔྱོད་པ་པས་བློ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་མ་མཐོང་བ་དེ་ཆོས་ཅན། བློ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མིན་པར་ཐལ། བློ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་ཡོད་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེཾ། སེམས་གཉིས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་མིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་ཆོས་ཅན། བློ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་དགོངས་པ་མིན་ཏེ། རྟོག་པ་རིགས་མཐུན་སྔ་མ་རེ་རེ་ཕྱི་མ་རེ་རེ་བསྐྱེད་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འདིཾས། རིགས་མི་མཐུན་གྱི་དབང་ཤེས་དུ་མ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བའི་རིག་པ་ཆོས་ཅན། རྒྱལ་དཔོག་པས་ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་འདོད་པ་ལ་ཡང་གནོད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་མངོན་རིགས་མཐུན་གཉིས་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྐྲཾ། རིགས་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་གནོད་དེ། འདི་ལྟར་སྐྲ་བྲེག་པ་སྔ་ཕྱི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྔར་གྱི་དེ་ཉིད་འདིའོ་ཞེས་ངོ་ཤེས་པའི་བློ་དེ་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་གསལ་སྣང་ཡོད་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན་
Chinese
任何听闻的文字部分，如果是文字，那是因为它包含许多前后部分。དེཾས།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）需要感官的区分。第三个是，དབཾང་།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）将文字的前后部分混合在一起的智慧，你是有概念的，你是概念和感官知识中的任何一个，因为它不是感官知识。如果承认，那么，那是事物，文字的部分不明显，因为那是所承认的。第四个有三个方面：对意义的认识没有中断，也没有损害。损害通过分析经文的意义在其他地方解释。通过这种方式，可以排除对认识是显见的。第一个是，དབཾང་།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）如果像第二种情况一样，它是意识，那么，形式等事物，你所执持的知识没有被其他体验者中断，也没有产生，因为你和你所执持的知识之间没有中断地产生，也没有真实的损害。第二个是，གཾལ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）理由不成立，因为看到意义的智慧没有自证，所以需要其他智慧来认识，而这两者不能同时产生，因为每个先前的智慧都必然有能力产生每个后续的智慧。如果有人问，那的论据是什么？回答说，因为没有看到许多智慧同时产生。如果审查者说，没有看到许多智慧同时产生，那是事物，它不应该没有许多智慧同时产生的理由，因为它有虽然有许多智慧同时产生但却没有看到的理由。དེཾ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）经文中说：“任何同时出现的两种心识都不是真实的”，等等。许多智慧不同时产生不是你的观点，因为每个先前的同类概念产生每个后续的概念是你的观点。第三个是，འདིཾས།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）不同类型的许多感官知识不同时产生的知识，这也被认为是对胜论者认为认识的智慧是感官显现的损害，因为它表明两种同类的感官显现不会在同一个相续中同时产生。སྐྲཾ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）其他推理也会造成损害，例如，先前和之后剃掉的头发，你对“这就是之前的那个”的认识是显见的量，因为你是清晰显现的事物。承认周遍。如果承认
English
Any part of a letter that is heard, if it is a letter, it is because it encompasses many prior and subsequent parts. Deṃs. (藏文, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese Meaning) The application of needing sensory distinctions. The third is, Dvaṃng. (藏文, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese Meaning) The mind that mixes the prior and subsequent parts of letters together, you are conceptual, you are either conceptual or sensory knowledge, because it is not sensory knowledge. If admitted, then, that is the subject, the parts of the letters are not clearly visible, because that is what is admitted. The fourth has three aspects: the understanding of meaning is uninterrupted and there is no harm. Harm is explained elsewhere by examining the meaning of the scriptures. In this way, the assumption that recognition is manifest is refuted. The first is, Dvaṃng. (藏文, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese Meaning) If, like the second case, it is mental consciousness, then, forms and other things, the knowledge that you hold is not interrupted by another experiencer, nor is it produced, because there is no true harm to you and the knowledge you hold being produced without interruption. The second is, Gaṃl. (藏文, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese Meaning) The reason is not established, because the wisdom that sees meaning does not have self-awareness, so other wisdom is needed to know, and these two cannot arise simultaneously, because each previous wisdom necessarily has the ability to produce each subsequent wisdom. If someone asks, what is the argument for that? The answer is, because it has not been seen that many wisdoms arise simultaneously. If the examiner says, the fact that many wisdoms are not seen to arise simultaneously, that is the subject, it should not be without the reason that many wisdoms do not arise simultaneously, because it has the reason that although many wisdoms arise simultaneously, they are not seen. Deṃ. (藏文, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese Meaning) The scripture says, "Any two minds that arise together are not real," and so on. It is not your view that many wisdoms do not arise simultaneously, because it is your view that each previous concept of the same type produces each subsequent concept. The third is, 'Adiṃs. (藏文, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese Meaning) The knowledge that many sensory consciousnesses of different types do not arise simultaneously, this is also considered to be a harm to the Vaibhashikas' view that the wisdom of recognition is sensory manifestation, because it shows that two similar sensory manifestations do not arise simultaneously in the same continuum. Skraṃ. (藏文, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese Meaning) Other reasoning also causes harm, for example, the hair that is shaved before and after, your recognition that "this is the same as before" is a manifest valid cognition, because you are a clearly appearing thing. The pervasion is admitted. If admitted
Tibetan
དེ་ཆོས་ཅན། མངོན་སུམ་མིན་པར་ཐལ། སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེཾ། ངོ་ཤེས་ཀྱི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཚད་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱོད་ལས་ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཚད་མ་མིན་པའི་ཕྱིར། སྔོཾན། ངོ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དབང་ཤེས་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་དགག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཁས་བླངས་དང་འགལ་བ། རིགས་པ་དང་འགལ་བ། རིམ་བཞིན་སྐྱེ་བ་ལའང་མཚུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོཾན། དཔྱོད་པ་པ་ཆོས་ཅན། དབང་ཤེས་དེ་རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་བློ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བར་འདོད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བློ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དོཾན། དོན་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། དོན་མཐོང་བའི་བློ་དང་དེ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་བློ་རྫས་གཞན་པ་གཉིས་ཚད་མས་རྟོགས་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་རྫས་གཞན་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་རྫས་གཞན་པ་གཉིས་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཅན་གཅིག་གིས་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དཾོན། དོན་ཤེས་པའི་བློ་དང་དེ་ཤེས་པའི་བློ་གཉིས་ཆོས་ཅན། བློའི་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་གཅིག་ཏུ་གཟུང་བ་མིན་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་ཁྱོད་རྫས་ཐ་དད་མེད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལེཾགས། དོན་དང་དོན་ཤེས་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཉིས་དུས་ཕྱིས་སོ་སོར་མི་དྲན་པར་ཐལ། ཁྱོད་གཉིས་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལ་མྱོང་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དོཾན། དོན་དང་དོན་ཤེས་མྱོང་བྱེད་རིམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་ཡང་། དོན་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། དོན་ཤེས་ལ་དོན་དུ་སྣང་བ་དང་། དོན་ཤེས་མྱང་བའི་ཤེས་པ་ལ་དོན་ཤེས་སུ་སྣང་བ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཚད་མས་རྟོགས་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་རྫས་གཞན་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེ་མིན་པར་ཐལ། སྔོན་པོ་རྟོགས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་སྔོན་པོ་མཐོང་བའི་བློ་དང་དེ་མྱོང་བྱེད་རྫས་གཞན་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཕྱི་མ་ཡུལ་ལ་འཕོ་བ་མེད་པར་ཐལ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཤུགས་བསྟན་ཐུག་མེད་རིགས་པ་བརྗོད། དངོས་བསྟན་འཕོ་མེད་རིགས་པ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེཾས། ཤེས་པ་སྔ་མ་ལ་རང་མྱོང་མེད་ཀྱང་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་གཞན་གྱིས་མྱོང་ན། ཤེས་པ
Chinese
此法有，应是不现量，因为是执著前后为一的错觉之故。དེཾ （藏文种子字，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）。认识的智慧，此法有，以你是量之故，你不能成立从你而来的文字的前后部分为一，因为你不是量之故。སྔོཾན（藏文种子字，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）。认识，此法有，应不是根识，因为你是执著前后为一的分别之故。第二，破斥所量和能量同时产生有三：与自宗相违，与理相违，次第产生也同样。第一是：དོཾན（藏文种子字，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）。数论派，此法有，认为根识本身和同时的其他心识所感受是不合理的，因为在你的宗派里没有多个心识同时产生。第二是：དོཾན（藏文种子字，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）。见到事物的人，此法有，见到事物的智慧和感受它的智慧这两个异体应被量所证成，因为这两个异体同时存在之故。不能承认，因为没有证成这两个异体的量。如果说，以具有相同行相的一个分别识执著那个知识本身为相同，所以错认为一。དཾོན（藏文种子字，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）。认识事物的智慧和知道它的智慧二者，此法有，不应以智慧的一个行相执著为一，因为如果那样，则有你成为无异体的过失。ལེཾགས（藏文种子字，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）。事物和事物之识二者，此法有，你们二者之后不应分别忆念，因为执著你们二者的意识没有感受者之故。第三是：དོཾན（藏文种子字，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）。如果认为事物和事物之识的感受者是次第产生，那么，通达事物的人，此法有，在事物之识显现为事物，以及感受事物之识的意识显现为事物之识是次第产生的，应被量所证成，因为这两个异体是次第产生之故。如果承认，那么，此法有，那不是，因为即使在通达蓝色的时候，也没有现量见到蓝色之识和感受它的异体次第产生之故。第二，后识不转为对境的过失有二：暗示无尽道理，直指不转道理。第一是：ཤེཾས（藏文种子字，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）。如果前识没有自证，而后识被其他所感受，那么，意识
English
That, the subject, should be non-perception, because it is a mistaken consciousness that holds the past and future as one. དེཾ (Tibetan seed syllable, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , Literal meaning: ). The mind of recognition, the subject, because you are a valid cognition, you cannot establish the past and future parts of a letter as one from you, because you are not a valid cognition. སྔོཾན (Tibetan seed syllable, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , Literal meaning: ). Recognition, the subject, should not be sense consciousness, because you are a conceptualization that imputes the past and future as one. Second, refuting the simultaneous arising of the object to be experienced and the experiencer has three aspects: contradiction with one's own tenets, contradiction with reason, and the same applies to sequential arising. The first is: དོཾན (Tibetan seed syllable, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , Literal meaning: ). The Samkhya, the subject, it is unreasonable to assert that sense consciousness itself is experienced by another mind simultaneously, because in your system, multiple minds do not arise simultaneously. The second is: དོཾན (Tibetan seed syllable, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , Literal meaning: ). A person who sees an object, the subject, the mind that sees the object and the mind that experiences it, these two distinct entities, should be proven by valid cognition, because these two distinct entities exist simultaneously. It cannot be admitted, because there is no valid cognition that proves these two distinct entities. If it is said that one conceptualization with the same aspect grasps that knowledge itself as the same aspect, so it is mistaken as one. དཾོན (Tibetan seed syllable, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , Literal meaning: ). The mind that knows the object and the mind that knows it, the two, the subject, should not be grasped as one by one aspect of the mind, because if that were the case, there would be the fault of you becoming non-distinct entities. ལེཾགས (Tibetan seed syllable, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , Literal meaning: ). The object and the knowledge of the object, the two, the subject, you two should not be remembered separately later, because the consciousness that grasps you two does not have an experiencer. The third is: དོཾན (Tibetan seed syllable, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , Literal meaning: ). Even if it is asserted that the object and the experiencer of the object's knowledge arise sequentially, then, a person who understands the object, the subject, the appearance of the object in the object's knowledge, and the appearance of the object's knowledge in the consciousness that experiences the object's knowledge, arising sequentially, should be proven by valid cognition, because these two distinct entities arise sequentially. If admitted, then, that, the subject, that is not, because even at the time of understanding blue, the mind that sees blue and the distinct entity that experiences it arising sequentially are not observed by valid cognition. Second, the fault of the subsequent consciousness not transferring to the object has two aspects: implicitly stating the endless reasoning, explicitly stating the reasoning of non-transfer. The first is: ཤེཾས (Tibetan seed syllable, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , Literal meaning: ). If the previous consciousness does not have self-awareness, but the subsequent consciousness is experienced by others, then, consciousness