Tibetan
རིང་སོགས་འཛིན་པ་རིགས་པས་དགག རིགས་ལྡན་དུ་མས་རིང་སོགས་འཛིན་ན་ཁས་བླངས་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རཾིང་། ཡི་གེ་རིང་པོ་སོགས་འཛིན་པའི་བློ་ལའང་མྱོང་བ་ཡོད་ན། ཡི་གེ་རིང་པོ་སོགས་ཀྱི་ཆ་ཤས་རྣམས་ཉན་བློ་རིམ་མེད་གཅིག་གིས་འཛིན་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་མྱོང་བྱེད་སྐྱེའམ་རིམ་ལྡན་དུ་མས་གཟུང་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་མྱོང་བྱེད་སྐྱེ། དང་པོ་ལྟར་ན། ཉན་བློ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཆོས་ཅན། ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡི་གེ་རིང་པོའི་ཡུན་ཚད་དུ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གནསཾ། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པའི་ཉན་བློ་དེ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉན་བློ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཆོས་ཅན། ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་ཡུལ་རིམ་མེད་ཅིག་ཅར་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཕཾན། ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་སྔ་ཕྱི་རྣམ་ཆོས་ཅན། ཉན་བློ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པར་ཐལ། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། སྔཾ། གལ་ཏེ་ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་སྔ་མ་རྣམས་ཆ་ཤས་ཕྱི་མའི་དུས་ན་མི་འགག་པར་གནས་པའི་ཉན་བློ་སྐད་གཅིག་མ་གཅིག་དངོས་སུ་བསྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། འབད་རྩོལ་མཚུངས་པའི་ཨ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་ཆོས་ཅན། སྒྲ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲའི་ཆ་སྔ་མ་གནས་པའི་སྟེང་དུ་ཕྱི་མ་བསྣན་པའི་ཕྱིར། རིཾམ། ཡི་གེའི་ཆ་ཐ་མའི་དུས་ན་ཆོས་ཅན། ཡི་གེའི་ཆ་རིམ་ལྡན་དུ་འཛིན་པའི་བློ་མེད་པར་ཐལ། ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེཾ། དེ་ཆོས་ཅན། ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་མ་ཐོས་པའི་བློ་གནས་པ་མིན་པར་ཐལ། ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་མ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། རཾང་། ཡུལ་མི་གནས་ཀྱང་བློ་རང་ཉིད་གནས་ན་བློ་ཆོས་ཅན། ཕྱིས་ཀྱང་མི་འཇིག་པར་ཐལ། རང་དུས་སུ་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར། ཡིཾ། ཡི་གེ་ཅིག་ཅར་སྐྱེས་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་ཡིན་ན་ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། སྔ་མ་དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། མཾན། ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བསྐྱེད་པའི་རྩོལ་བ་ཕྱི་མ་དོན་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རང་རྒྱུ་རྩོལ་བ་གཅིག་ལས་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཡིཾ། རྩོལ་བས་གྲུབ་ཟིན་གསལ་བར་འདོད་ན་ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྩོལ་བ་ཕྱི་མ་དོན་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རང་རྒྱུ་རྩོལ་བ་གཅིག་ལས་ཅིག་ཅར་གསལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་བློ་དྲན་པ་མེད་པར་ཐལ། དྲན་པར་འདོད་པའི་གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དུཾ། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ཉན་བློ་ཆ་ཤས་དུ་མས་ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་དུ་མ་རིམ་གྱིས་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡི་གེའི་རིང་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འཛིན་པའི་བློ་དུས་ཕྱིས་དྲན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཐ་མ་འཛིན་པའི་བློ་ཁོ་ན་ལ་མྱོང་བྱེད་ཡོད་པ་གང་ཞིག དེ་ཁོ་ན་ལ་ཁྱོད་འཛིན་པའི་བློ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་སྤེལ་ནས་སྐྱེ་བ་དགག མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉན་བློ་བར་མ་ཆད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐལ། མྱུར་བས་བར་མ་ཆད་དུ་འཁྲུལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བློཾ། ཉན་བློའི་ཆ་ཤས་མྱོང་བྱེད་རྫས་གཞན་གྱིས་སོ་སོར་མྱོང་བས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཉན་བློ་ཆོས་ཅན། ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་བར་མ་ཆད་དུ་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་ཐོས་པའི་བར་དུ་མྱོང་བྱེད་རྫས་གཞན་རེ་རེས་ཆོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིགས་པ་སྔ་མས་ཁེགས། རིགས་པ་གཞན་གྱིས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇུག་པ་མྱུར་བས་བར་མ་ཆད་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྦྱོརཾ། ཉན་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲ་ཐོས་པ་བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་བར་མ་ཆད་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེ་མིན་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་པ་སྔར་རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། འཇུག་པ་མྱུར་བས་འཁྲུལ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། དབང་ཤེས་སྦྱོར་ན་ལོག་ཤེས་ཉིད་དུ་ཐལ། སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དབང་ཤེས་ཉིད་མ་ཡིན། རྟོག་པས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་གཞན་ཉིད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཾལ། དབང་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་བར་ཆད་དང་བཅས་པར་མཐོང་ཡང་འཇུག་པ་མྱུར་བས་བར་ཆད་མེད་པར་འཁྲུལ་ན་ཨ་ཨི་གཉིས་ཐོས་པའི་ཉན་ཤེས་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་བར་ཆད་མེད་པར་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པར་ཐལ། རང་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་མྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བར་ཆད་དང་བཅས་པར་མཐོང་ཡང་བར་ཆད་མེད་པར་འཁྲུལ་པ་དེ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་བྱེད་དམ། ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། དབཾང་། དབང་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། ལོག་ཤེས་སུ་ཐལ། རང་ཡུལ་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་པར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། ཡིཾ། ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་དུ་མ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཐུང་མཐའ་ཨ་ཐུང་ལྟ་བུ་དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་ནད་མེད་ཀྱི་མིག་འཛུམ་པའི་ཡུན་ཚད་དུ་གནས་པ་གང་ཞིག དེ་ལ་ཡང་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བློཾ། དེས་ན་ཉན་བློ་ཆོས་ཅན། ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་རིམ་གྱིས་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ
Chinese
以理遮止执著长等。若诸多具理者执著长等，则与承诺相违。初者有二，立宗过，遮破他答。初者：让（藏文：རཾིང་，梵文天城体：raṃ，梵文罗马拟音：ram，汉语字面意思：让）。若于执著长等字之识亦有体验，则长等字之分，是由无次第之一听识执著后，生起体验，抑或由次第之多者执著后，生起体验？若如初者，听识刹那之一，有法，不应成为执著长字者，以无有住于长字之量故。二者：那桑（藏文：གནསཾ，梵文天城体：nasam，梵文罗马拟音：nasam，汉语字面意思：那桑）。若谓不成，以执著长字之听识住于长时故。听识刹那之一，有法，不应成为执著长字者，以自境无次第顿现故。帕那（藏文：ཕཾན，梵文天城体：phaṃ，梵文罗马拟音：pham，汉语字面意思：帕那）。字之先后分，有法，不应成为听识刹那之一直接生起者，以具有刹那先后之次第故。桑（藏文：སྔཾ，梵文天城体：saṃ，梵文罗马拟音：sam，汉语字面意思：桑）。若谓字之前分于后分时不住灭，而生起听识刹那之一耶？于说同等勤作之阿时，有法，应成为声渐增，以于声之前分住上加以后分故。让（藏文：རིཾམ，梵文天城体：riṃ，梵文罗马拟音：rim，汉语字面意思：让）。于字之最后分时，有法，不应有执著字之次第分之识，以字之分一切顿现故。丹（藏文：དེཾ，梵文天城体：deṃ，梵文罗马拟音：dem，汉语字面意思：丹）。彼，有法，闻字之前分之识非为住，以字之前分无有住故。遍是承许。让（藏文：རཾང་，梵文天城体：raṃ，梵文罗马拟音：ram，汉语字面意思：让）。境虽不住，然识自住，则识，有法，应成为后亦不坏灭，以于自时不坏灭故。永（藏文：ཡིཾ，梵文天城体：yiṃ，梵文罗马拟音：yim，汉语字面意思：永）。若字顿生而住于长时，则字，有法，应成为前者，以是故。芒那（藏文：མཾན，梵文天城体：maṃ，梵文罗马拟音：mam，汉语字面意思：芒那）。字，有法，汝之生起之勤作后者应成无义，以汝自因勤作一者而顿生故。永（藏文：ཡིཾ，梵文天城体：yiṃ，梵文罗马拟音：yim，汉语字面意思：永）。若亦欲勤作成就已明，则彼，有法，汝之令明之勤作后者应成无义，以汝自因勤作一者而顿明故。二者有二，立自识无忆念过，遮破欲忆念之他答。初者：度
English
Reasoning refutes the grasping of long, etc. If many who possess reason grasp long, etc., it contradicts the commitment. The first has two parts: stating the consequence and refuting the opponent's answer. The first is: Raṃ (藏文：རཾིང་，梵文天城体：raṃ，梵文罗马拟音：ram，汉语字面意思：让). If there is also experience in the mind that grasps long letters, etc., then are the parts of the long letter, etc., grasped by one non-sequential hearing consciousness, and then the experiencer arises, or are they grasped by many sequential ones, and then the experiencer arises? If it is like the first, then the hearing consciousness, which is one moment, the subject, should not become a grasper of the long letter, because it does not exist for the duration of the long letter. The second is: Nasam (藏文：གནསཾ，梵文天城体：nasam，梵文罗马拟音：nasam，汉语字面意思：那桑). If it is said that it is not established, because the hearing consciousness that grasps the long letter stays for a long time, then the hearing consciousness, which is one moment, the subject, should not become a grasper of the long letter, because its object appears non-sequentially all at once. Pham (藏文：ཕཾན，梵文天城体：phaṃ，梵文罗马拟音：pham，汉语字面意思：帕那). The earlier and later parts of the letter, the subject, should not be directly produced by one moment of hearing consciousness, because they have a sequence of earlier and later moments. Sam (藏文：སྔཾ，梵文天城体：saṃ，梵文罗马拟音：sam，汉语字面意思：桑). If it is said that the earlier parts of the letter do not cease to exist at the time of the later parts, and one moment of hearing consciousness directly produces them, then when saying "A" with equal effort, the subject, the sound should increase, because the later part is added on top of the existing earlier part of the sound. Rim (藏文：རིཾམ，梵文天城体：riṃ，梵文罗马拟音：rim，汉语字面意思：让). At the time of the last part of the letter, the subject, there should be no mind that grasps the sequential parts of the letter, because all the parts of the letter appear all at once. Dem (藏文：དེཾ，梵文天城体：deṃ，梵文罗马拟音：dem，汉语字面意思：丹). That, the subject, the mind that heard the earlier part of the letter is not abiding, because the earlier part of the letter does not exist. The pervasion is accepted. Ram (藏文：རཾང་，梵文天城体：raṃ，梵文罗马拟音：ram，汉语字面意思：让). Even if the object does not abide, if the mind itself abides, then the mind, the subject, should not perish later either, because it does not perish in its own time. Yim (藏文：ཡིཾ，梵文天城体：yiṃ，梵文罗马拟音：yim，汉语字面意思：永). If the letter arises all at once and stays for a long time, then the letter, the subject, should be the former, therefore. Mam (藏文：མཾན，梵文天城体：maṃ，梵文罗马拟音：mam，汉语字面意思：芒那). The letter, the subject, the later effort that produces you should become meaningless, because you arise all at once from one causal effort. Yim (藏文：ཡིཾ，梵文天城体：yiṃ，梵文罗马拟音：yim，汉语字面意思：永). If you also want the effort to have already made it clear, then that, the subject, the later effort that makes you clear should become meaningless, because you become clear all at once from one causal effort. The second has two parts: establishing that one's own mind has no memory, and refuting the opponent's answer who wants memory. The first is: Du
Chinese
如果像第二种观点那样，听觉意识通过多个部分逐渐掌握字母的多个部分，那么，长字母，你所掌握的意识之后不会被忆起，因为只有掌握你最后部分的意识才有感受作用，因为只有那个不是掌握你的意识。第二种观点有两种：驳斥所知和能知交替产生，驳斥所知和能知同时产生。第一种观点有两种：听觉意识不可能不间断地产生，驳斥因为快速而不间断地误认。第一种是，如果说听觉意识的部分被其他感受作用的物质分别感受没有过失，那么，听觉意识，不可能不间断地听到字母的部分，因为听到字母的部分之间被每个其他的感受作用的物质隔断。第二种观点有两种：被之前的理证驳斥，被其他的理证驳斥。第一种是，如果说因为进入快速所以能不间断地连接，那么，听觉意识，你听到声音虽然被隔断，但并不是不间断地连接，因为那是之前已经被正确的理证驳斥的缘故。第二种观点有四种：如果因为进入快速而误认，那么就太过分了，如果感官意识连接，那么就变成颠倒识了，连接者不是感官意识本身，驳斥通过分别念连接的其他本身。第一种是，即使感官意识看到有间隔的色等，但如果因为进入快速而误认为没有间隔，那么听到阿和伊的听觉意识，应该会把自己的对境误认为没有间隔的一个，因为进入自己的对境快速的缘故。第二种是，看到有间隔却误认为没有间隔，那是感官意识的作用吗？还是意识的作用？如果像第一种观点那样，那么，所有的感官意识，都应该成为颠倒识，因为是把自己的对境有间隔执着为没有间隔的意识的缘故。指出那个本身是，字母，你是具有前后刹那多个部分的，因为你最短的比如短阿，也存在于健康人眨眼的时间里，因为那也有前后多个部分的缘故。因此，听觉意识，是逐渐听到字母的部分的
English
If, according to the second view, auditory consciousness gradually grasps the multiple parts of letters through multiple parts, then, long letter, the consciousness that grasps you will not be remembered later, because only the consciousness that grasps your last part has the function of feeling, because only that is not the consciousness that grasps you. The second view has two: refuting the alternating arising of the knowable and the knower, refuting the simultaneous arising of the knowable and the knower. The first view has two: auditory consciousness cannot arise without interruption, refuting the mistaken recognition of being uninterrupted due to speed. The first is, if it is said that there is no fault because the parts of auditory consciousness are separately felt by other feeling substances, then, auditory consciousness, it is impossible to hear the parts of letters without interruption, because the intervals between hearing the parts of letters are interrupted by each other feeling substance. The second view has two: refuted by the previous reasoning, refuted by other reasoning. The first is, if it is said that because of rapid entry, it can connect without interruption, then, auditory consciousness, although you hear the sound interrupted, it is not connecting without interruption, because that has already been refuted by correct reasoning. The second view has four: if mistaken recognition occurs due to rapid entry, then it is too much, if sensory consciousness connects, then it becomes inverted consciousness, the connector is not sensory consciousness itself, refuting the other self that connects through conceptual thought. The first is, even if sensory consciousness sees forms etc. with intervals, but if it is mistaken as without intervals due to rapid entry, then the auditory consciousness that hears A and I, should mistake its own object as one without intervals, because of the rapid entry into its own object. The second is, seeing with intervals but mistaking it as without intervals, is that the function of sensory consciousness? Or the function of consciousness? If like the first view, then, all sensory consciousness, should become inverted consciousness, because it is the consciousness that grasps its own object with intervals as without intervals. Pointing out that itself is, letter, you are with multiple parts of previous and subsequent moments, because your shortest, such as short A, also exists in the time of a healthy person's blink, because that also has multiple parts of previous and subsequent moments. Therefore, auditory consciousness, is gradually hearing the parts of letters.