Tibetan
ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་དམིགས་པའི་དོན་འདྲ་བ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། མྱོང་བའི་དོན་རང་ཉིད་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མངོན་སུམ་མིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་བློ་རྟགས་ལས་རྟོགས་པར་ཐལ། དེ་ཉིད་འདོད་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞཾན། ལྷས་བྱིན་ཆོས་ཅན། རང་ངོར་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བློ་རྟགས་ཡང་དག་ལས་རྟོགས་དགོས་པར་ཐལ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་བློ་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་གང་ཞིག རང་རྒྱུད་ཀྱི་བློ་རྟོགས་པའི་མངོན་སུམ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དབང་བློ་རྟགས་ལས་རྟོགས་པ་དགག ཡིད་བློ་རྟགས་ལས་རྟོགས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དབང་བློའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཡིན་བརྟག བརྟགས་ན་གཏན་ཚིགས་ཉིད་མི་འགྲུབ། གྲུབ་ཀྱང་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔ་མ་ལ་འདོད་ན། དེཾ། ལྷས་བྱིན་ཆོས་ཅན། དབང་བློ་དང་དེའི་རྐྱེན་གསུམ་གང་རུང་དེ་རང་ངོར་རང་རྒྱུད་ལ་དབང་བློ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡོད་པ་གང་ཞིག དེ་ལས་གཞན་པའི་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བཞི་པོ་རྟགས་སུ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། དོན་གསལ་རྟགས་སུ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། བློ་ཆོས་རྟགས་སུ་འགྲུབ་མི་འགྱུར་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེཾ། དབང་པོ་དང་གཟུང་དོན་ཆོས་ཅན། ལྷས་བྱིན་གྱི་ངོར་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་དབང་བློ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་དེ་སྐོར་གྱི་ཁྱབ་པ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། ཡིད་བྱེད་སྔ་མ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཾལ། གལ་ཏེ་དོན་གསལ་དེ་དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་གསལ་དེ་དོན་གསལ་བའི་བློ་ལ་བྱེད་དམ། བློས་གསལ་བའི་དོན་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདིཾས། གཉིས་པ་ལྟར་ན། དོན་གསལ་བའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པ་བསྟན་པའི་རིགས་པ་དེས་བློས་གསལ་བའི་དོན་དེ་ཡང་དེ་སྐོར་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་པ་འགོག་ནུས་ཏེ། རིགས་པ་དེས་བློས་གསལ་བའི་དོན་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འགོག་ནུས་པའི་ཕྱིར། འོཾན། དོན་གསལ་དེ་དོན་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བས་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེ
Chinese
是的，因为你所缘的境和生起是相似的，并且所体验的境是自明的。第二，如果不是现量，则过于极端，有两种情况：自心需要通过理证来了解。这表明了对这种主张的危害。第一种情况是：他人，天授（Devadatta）法，就你而言，必须通过你自己的相续的心，即正确的理证来了解。有什么量可以了解你自己的相续的心呢？因为没有现量可以了解你自己的相续的心。第二种情况有两种：驳斥了根识通过理证来了解，驳斥了意识通过理证来了解。第一种情况有三种：考察根识的理由是什么，考察后，理由本身无法成立，即使成立，也无法确定关联。第一种情况是：如果承认前者，那么，天授（Devadatta）法，根识和它的三个缘中的任何一个，对你而言，都应该是正确的理证，以证明你自己的相续中有根识。有什么关于它的正确的理证呢？因为没有其他关于它的量没有观察到。第二种情况有三种：四者无法成为理证，显现的境无法成为理证，心和法无法成为理证。第一种情况是：天授（Devadatta）的根和境，对于天授（Devadatta）而言，不应该是证明天授（Devadatta）的相续中有根识的正确的理证。因为你的相续的理证的关于它的周遍是错误的。前念的意，不应该是关于它的正确的理证，因为天授（Devadatta）的相续的量没有成立。第二种情况是：如果显现的境是关于它的正确的理证，那么，显现的境是指显现的境的心，还是指心显现的境？如果是前者，那么，它不应该是关于它的正确的理证，因为天授（Devadatta）的相续的量没有成立。如果是后者，那么，证明心显现的境没有被天授（Devadatta）的相续的量所成立的道理，也能阻止心显现的境是关于它的正确的理证，因为这个道理能够阻止心显现的境被天授（Devadatta）的相续的量所成立。如果显现的境是境本身以前没有的新生起的某种特殊之处
English
Yes, because the object you focus on and the arising are similar, and the experienced object is self-evident. Second, if it is not direct perception, then it is too extreme, there are two situations: one's own mind needs to be understood through reasoning. This shows the harm of this assertion. The first situation is: others, Devadatta, the dharma, as far as you are concerned, must be understood through your own continuum of mind, that is, correct reasoning. What valid cognition is there that can understand your own continuum of mind? Because there is no direct perception that can understand your own continuum of mind. The second situation has two types: refuting that sense consciousness is understood through reasoning, refuting that mental consciousness is understood through reasoning. The first situation has three aspects: examining what the reason for sense consciousness is, after examination, the reason itself cannot be established, and even if it is established, the connection cannot be determined. The first situation is: if the former is admitted, then, Devadatta, the dharma, any of the three conditions of sense consciousness and its object, for you, should be the correct reason to prove that there is sense consciousness in your own continuum. What correct reason is there about it? Because no other valid cognition about it has been observed. The second situation has three aspects: the four cannot become reasons, the appearing object cannot become a reason, mind and dharma cannot become reasons. The first situation is: Devadatta's sense and object, for Devadatta, should not be the correct reason to prove that there is sense consciousness in Devadatta's continuum. Because the pervasion about it of the reason of your continuum is wrong. The previous moment of attention should not be the correct reason about it, because the valid cognition of Devadatta's continuum has not been established. The second situation is: if the appearing object is the correct reason about it, then, does the appearing object refer to the mind of the appearing object, or does it refer to the object that the mind makes appear? If it is the former, then, it should not be the correct reason about it, because the valid cognition of Devadatta's continuum has not been established. If it is the latter, then, the reasoning that proves that the object that the mind makes appear has not been established by the valid cognition of Devadatta's continuum can also prevent the object that the mind makes appear from being the correct reason about it, because this reasoning can prevent the object that the mind makes appear from being established by the valid cognition of Devadatta's continuum. If the appearing object is some kind of special feature that the object itself newly arises without before
Tibetan
་ན། དོན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེཾ། གལ་ཏེ་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན། དོན་ཆོས་ཅན། རང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་ཐལ། རང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་བྱེད་གང་ཞིག སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེཾ། དོན་གསལ་ལྷས་བྱིན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པས་ཤེས་པ་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནམ་མ་ཤེས་པ་གཏན་ཚིགས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་དོན་གསལ་ཆོས་ཅན། ལྷས་བྱིན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པས་ཤེས་པ་མིན་པར་ཐལ། ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་དེ་ལྷས་བྱིན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། མཐོཾང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་མཐོང་བའི་དོན་གསལ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པར་ཐལ། ལྷས་བྱིན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པས་ཤེས་པ་མ་གྱུར་པའི་དོན་གསལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེཾ། དོན་ཆོས་ཡན་གར་བ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། དབང་བློ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ཚོགས་གཅིག་པ་གཏན་ཚིགས་མིན། རྒྱུ་ཚོགས་གཞན་པ་གཏན་ཚིགས་མིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་ཆོས་གཏན་ཚིགས་མིན་ཡང་། བློ་ཆོས་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བློཾ། མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལྷས་བྱིན་གྱི་ངོར་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་དབང་བློ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་པོ་དང་རྒྱུ་ཚོགས་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པས་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཞཾན། གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཚོགས་གཞན་ལས་སྐྱེས་ན། བློ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། དབང་བློ་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་ན་དེའི་འབྲས་བུ་ཁས་བླངས་དགོས་པས། གཟུཾགས། ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྐྱེན་གསུམ་དང་ཁྱོད་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་བློ་ཆོས་པ་མེད་པར་ཐལ། དེ་སྣང་རུང་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དེཾ། དབང་པོ་དང་བློ་གཉིས་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་དོན་ལྔ་ཆོས་ཅན། དེ་སྐོར་གྱི་འབྲས་རྟགས་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། དབང་བློའི་འབྲས་བུ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་ར
Chinese
那。事物法，你不应具有先前没有而新产生的差别，因为你是无生灭的常法。登。如果具有先前没有而新产生的差别，事物法，自执的识每一刹那都应生灭，因为产生自执识的任何法，都是生灭的缘故。登。显现的事物，是吉祥生自相续的识所知，是正因还是非所知是正因？如果是前者，显现的事物法，不应是吉祥生自相续的识所知，因为有境识不是由吉祥生自相续的量所成立的缘故。如果承许，该法，关于它的宗法不成正因，因为是所许的缘故。蒙。如果是后者，他人所见的显现事物法，关于它的宗法应是正因，因为是未成为吉祥生自相续的识所知的显现事物之故。登。事物法，单独的事物法，关于它的宗法不成正因，因为与根识没有关联的缘故。第三有二，因集合相同不是正因，因集合相异不是正因。第一，事物法不是正因，但识法是正因，如果是这样认为。识。由现量成立的识法，你不应成为在吉祥生面前，成立吉祥生相续中有根识的正因，因为你是由吉祥生相续的根和相同因集合所生，不是由吉祥生相续的量所成立的缘故。第二，其他。如果是由相异的因集合所生，识法，关于它的宗法不成正因，因为与根识没有关联的缘故。如果未成立，则必须承许它的结果，色。吉祥生相续的根识法，除了你的三种因和你之外，没有你的结果识法，因为没有以能见量所见的缘故。登。根和识二者法，关于它的宗法不成正因，因为不是由吉祥生相续的量所成立的缘故。色等五境法，关于它的果正因不成正因，因为不是根识的果，并且是其他的缘
English
Na. Thing as subject, you should not have the distinction of being newly born without prior existence, because you are a permanent dharma without birth and death. Deng. If there is a distinction of being newly born without prior existence, thing as subject, the self-grasping consciousness should arise and cease in each moment, because whatever produces self-grasping consciousness is subject to arising and ceasing. Deng. Is the manifest thing known by the consciousness of Jyasbyin's own continuum a valid reason, or is the unknown a valid reason? If it is the former, manifest thing as subject, it should not be known by the consciousness of Jyasbyin's own continuum, because the object-possessing consciousness is not established by the valid cognition of Jyasbyin's own continuum. If asserted, that dharma, the sign concerning it is not a valid reason, because it is asserted. Mong. If it is the latter, the manifest thing seen by another person as subject, the sign concerning it should be a valid reason, because it is a manifest thing that has not become known by the consciousness of Jyasbyin's own continuum. Deng. Thing as subject, the separate thing as subject, the sign concerning it is not a valid reason, because it is not related to sense consciousness. The third has two: the same collection of causes is not a valid reason, and a different collection of causes is not a valid reason. First, thing as subject is not a valid reason, but consciousness as subject is a valid reason, if it is thought so. Consciousness. Consciousness as subject established by direct perception, you should not be a valid reason for establishing that Jyasbyin has sense consciousness in Jyasbyin's continuum in front of Jyasbyin, because you are born from the sense faculty and the same collection of causes of Jyasbyin's continuum, and are not established by the valid cognition of Jyasbyin's continuum. Second, other. If it is born from a different collection of causes, consciousness as subject, the sign concerning it is not a valid reason, because it is not related to sense consciousness. If it is not established, then its result must be asserted, Form. The sense consciousness of Jyasbyin's continuum as subject, there is no result of yours, consciousness as subject, other than your three causes and you, because it is not observed by visible valid cognition. Deng. Sense faculty and consciousness, both as subject, the sign concerning it is not a valid reason, because it is not established by the valid cognition of Jyasbyin's continuum. Form and the other five objects as subject, the result sign concerning it is not a valid reason, because it is not the result of sense consciousness, and it is other than that.