Tibetan
ང་བའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མྱོང་བ་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱོད་དེ་གྲུབ་ཟིན་མ་བརྗེད་པའི་རྒོལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་གང་ཞིག་བསྒྲུབ་ཅེ་ན། དེཾ། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ངོར་དབང་ཤེས་རང་དུས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་སྒྲུབ་དགོས་ཏེ། ཁྱོད་དབང་ཤེས་ལ་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་མེད་པར་འདོད་པའི་རྒོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གང་གིས་གྲུབ་ན། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། རང་དུས་ན་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་སོ་སོར་མྱོང་སྟེ། རང་དུས་ན་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་སོ་སོར་མྱོང་བ་རྗེས་ཀྱི་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་དྲན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རཾང་། གལ་ཏེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་སོ་སོར་མ་ཤར་ཞིང་དེ་ལྟར་མ་མྱོང་ན། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། སྔོ་སེར་སོགས་རྗེས་ཀྱི་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་དྲན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་དུས་ན་སྔོ་སེར་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཉཾམ། དེ་ཆོས་ཅན། སྔོ་སེར་སོགས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་མི་ནུས་པར་ཐལ། སྔོ་སེར་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་དུ་མ་ཤར་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྔོ་སེར་སོགས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་རིག་སྒྲུབ་བྱེད་རིགས་པ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྔར་བཤད་མདོ་ཡི་རིགས་པས་རང་རིག་བསྒྲུབ། བསྟན་བཅོས་མཛད་པའི་རིགས་པས་རང་རིག་བསྒྲུབ། སླར་ཡང་མདོ་ཡི་རིགས་པས་རང་རིག་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚུལཾ། སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གཉིས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཆོས་ཅན། རང་རིག་ཤུགས་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བློ་རང་ཉིད་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་དངོས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་གཟུང་རྣམ་མྱོང་བས་བསྒྲུབ། དཀར་སོགས་གསལ་བའི་སྣང་བ་དཔྱད་ནས་བསྒྲུབ། རང་བློ་མངོན་གྱུར་མིན་པ་བཀག་ནས་བསྒྲུབ། མྱོང་བྱེད་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་བཀག་ནས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རཾང་། བློ་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གཟུང་རྣམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གྲུབ་ན་རང་རིག་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་གྲུབ་ན་མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མྱང་བྱ་འགགས་པས་མྱོང་བ་མེད་པར་བསྟན། བདག་མྱོང་མེད་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་དང་འགལ། ཡུལ་གཞན་མྱོང་བ་མེད་པར་ཐལ་བས་གནོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་ཀྱང་རང་རིག་མི་གྲུབ་སྟེ། བློ་སྔ་མ་དེ་ཕྱི་མས་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེཾ། བློ་ཕྱི་མས་ཆོས་ཅན། བློ་སྔ་མ་མྱོང་བ་མིན་པར་ཐལ། བློ་སྔ་མ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་དུས་ན་འགགས་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེཾས། དེ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་གང་ཡང་མི་མྱོང་བར་ཐལ། རང་གི་ངོ་བོ་མི་མྱོང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དོཾན། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། རང་ལས་དོན་གཞན་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཁ་ནང་ཁོ་ནར་ཕྱོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡུལཾ། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་དུ་དོན་མྱོང་བ་མིན་པར་ཐལ། རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གཟུང་རྣམ་མྱོང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། འདྲ་བ་མྱོང་བའི་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པ་དགག བློ་འདྲ་མྱོང་བའི་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པ་དགག འདྲ་བའི་དོན་ལ་རྣམ་པ་བརྟགས་ནས་དགག སྐྱེས་འདྲ་མྱོང་བའི་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པ་དགག ངེས་དང་བཅས་པའི་མྱོང་བ་འཇོག་པར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཾལ། མ་ཁྱབ་སྟེ། དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་ཐ་སྙད་དུ་དོན་མྱོང་བར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཚེ་མ་དང་འདྲ་བ་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཕན་ཚུན་ཐ་སྙད་དུ་མྱོང་བར་ཐལ། ཕན་ཚུན་འདྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཾལ། བློའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་འདྲ་བ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་དོན་མྱོང་བའི་འཇོག་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བློའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་དོན་དང་འདྲ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་ཐ་སྙད་དུ་དོན་མྱོང་བ་འཇོག་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་བློའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གཟུང་རྣམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས། དེཾ། ཤེས་པ་རང་ཉིད་དོན་དུ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་མྱོང་བ་ཆོས་ཅན། དོན་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་གཞག་བྱ་མིན་པར་ཐལ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཏེ། དོན་དང་འདྲ་བ་དེ་དོན་མྱོང་བའི་འཇོག་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་དོན་མྱོང་བར་གྲགས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། རཾང་། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་དུ་དོན་མྱོང་བར་གྲགས་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གཟུང་རྣམ་མྱོང་བ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་དོན་མྱོང་བར་གྲགས་པའི་ཕྱིར། བློཾ། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཕྱི་དོན་མ་ཡིན་ན་ཕྱི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཕྱི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པར་ཐལ། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བ་དེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། གཾལ། བློ་རང་གི་
Chinese
因为无法成立所见的境相，因为你是已成立而不忘的论敌。那么要成立什么呢？ དེཾ། 此法，就你而言，需要成立识在自时显现的相为识自性，因为你是认为识中没有成为识自性的相的论敌。那以什么成立呢？ 有境识，在自时领受各自成为自性的相，因为在自时领受各自成为自性的相，被后来的忆念所忆念。第二，རཾང་。（藏文种子字，梵文天城体种子字，梵文罗马拟音种子字，汉语字面意思）。如果境相没有各自显现，也没有那样领受，那么，有境识，应成不能被后来的忆念忆念青黄等，因为自时没有领受青黄等的相。ཉཾམ།（藏文种子字，梵文天城体种子字，梵文罗马拟音种子字，汉语字面意思）。此法，应成不能区分青黄等差别，因为青黄等的相没有显现差别。遍：仅仅领受不能区分青黄等差别。第二，宣说成立自证的理路有三：以先前所说的经的理路成立自证；以造论的理路成立自证；再次以经的理路成立自证。第一，ཚུལཾ།（藏文种子字，梵文天城体种子字，梵文罗马拟音种子字，汉语字面意思）。论师所说的二理成立的理路，是自证顺便成立，因为心自身显现为境的所取相真实成立。第二有四：以自性领受所取相成立；观察白色等明亮显现而成立；遮止自心非现量而成立；遮止他者领受领受者而成立。第一有二：立成立因；破他答。第一，རཾང་。（藏文种子字，梵文天城体种子字，梵文罗马拟音种子字，汉语字面意思）。成为心自性的所取相，你如果成立，则自证成立，因为你如果成立，则能取所取成立为一。第二有三：显示所取灭则没有领受；没有我领受则与现量相违；应成没有领受其他境而有妨害。第一，即使成立二理，也不成立自证，因为前心被后心领受，如果这样说，དེཾ།（藏文种子字，梵文天城体种子字，梵文罗马拟音种子字，汉语字面意思）。心
English
Because it is impossible to establish the appearance of the object seen, because you are an opponent who has already established it and does not forget it. Then what needs to be established? དེཾ. This dharma, as far as you are concerned, needs to establish that the appearance that appears in the consciousness at its own time is the self-nature of consciousness, because you are an opponent who believes that there is no appearance in the consciousness that has become the self-nature of consciousness. Then how is that established? The object-appearing consciousness, at its own time, experiences the respective appearances that become its own nature, because the respective appearances that become its own nature at its own time are remembered by subsequent recollection. Second, རཾང་. If the appearances of the objects do not appear separately and are not experienced as such, then, the object-appearing consciousness, it should follow that blue, yellow, etc. cannot be remembered by subsequent recollection, because there is no experience of the appearance of blue, yellow, etc. at its own time. ཉཾམ. This dharma, it should follow that blue, yellow, etc. cannot be distinguished as different, because the appearances of blue, yellow, etc. do not appear differently. It is pervasive: merely experiencing cannot distinguish the differences between blue, yellow, etc. Second, explaining the reasoning for establishing self-awareness has three parts: establishing self-awareness with the reasoning of the sutras mentioned earlier; establishing self-awareness with the reasoning of creating treatises; and establishing self-awareness again with the reasoning of the sutras. First, ཚུལཾ. The reasoning of establishing the two reasons stated by the teacher is that self-awareness is established incidentally, because the self of the mind appearing as the object of perception is truly established. Second, there are four: establishing by experiencing the object of perception as self-nature; establishing by examining the clear appearance of white, etc.; establishing by negating that the self-mind is non-manifest; and establishing by negating that others experience the experiencer. First, there are two: establishing the reason for establishment; refuting other answers. First, རཾང་. The object of perception that has become the self-nature of the mind, if you establish it, then self-awareness is established, because if you establish it, then the grasper and the grasped are established as one. Second, there are three: showing that there is no experience when the object of perception ceases; contradicting direct perception if there is no self-experience; and harming by implying that there is no experience of other objects. First, even if the two reasons are established, self-awareness is not established, because the previous mind is experienced by the subsequent mind, if you say so, དེཾ. Mind
Chinese
哦，后来的有法，不经历先前的意识，因为先前的意识在你那时已经停止不存在了。因此，那有法，不经历任何境，因为不经历自己的自性。第二是，咚。境显现的能经历的意识，那有法，是向外看的意识，因为是经历自身之外的其他境的意识。不能同意，因为是只向内的意识。第二有二，立宗，驳斥过失。第一是，域。境显现的意识有法，名言上不经历境，因为不经历成为自己自性的所取相。第二有五，遮破经历相似的安立，遮破经历意识相似的安立，在相似的意义上观察相而遮破，遮破经历生相似的安立，遮破安立具有决定的经历。第一是，刚拉。不遍，因为从与境相似而安立名言上经历境，如果这样说，双胞胎相似的二者有法，互相名言上经历，因为互相相似。第二是，刚拉。成为意识自性的相似，那是名言上经历境的安立吗？如果这样说，成为意识自性的与境相似的有法，你不能安立名言上经历境，因为你是成为意识自性的所取相。遍承认。登。识自身显现为境的所取相经历有法，不是安立与境相似的相，因为是如实经历自己的自性。遍承认，因为与境相似那是经历境的安立。如果这样，境显现的意识被称为经历境相违吗？如果这样说，让。境显现的意识有法，与名言上被称为经历境不相违，因为经历成为自己自性的所取相，所以名言上被称为经历境。隆。境显现的意识在自己时间显现的，如果那不是外境，那么将没有成立外境的量。如果这样，那么将没有成立外境的量，因为境显现的意识在自己时间显现的，那不是境的相。刚拉。意识自己的
English
Oh, the subsequent subject, does not experience the previous consciousness, because the previous consciousness has ceased to exist at your time. Therefore, that subject, does not experience any object, because it does not experience its own nature. The second is, Dom. The consciousness that experiences the appearance of an object, that subject, is a consciousness that looks outward, because it is a consciousness that experiences other objects besides itself. Cannot agree, because it is a consciousness that only faces inward. The second has two, establishing the thesis, refuting faults. The first is, Yam. The consciousness that appears as an object, that subject, does not experience the object nominally, because it does not experience the apprehended aspect that has become its own nature. The second has five, refuting the establishment of experiencing similarity, refuting the establishment of experiencing consciousness similarity, examining the aspect in the meaning of similarity and refuting, refuting the establishment of experiencing birth similarity, refuting the establishment of having definite experience. The first is, Gamla. Not pervasive, because from being similar to the object, it is established as nominally experiencing the object, if you say so, the two twins who are similar, the subject, mutually experience nominally, because they are mutually similar. The second is, Gamla. Is the similarity that has become the nature of consciousness the establishment of nominally experiencing the object? If you say so, the one that has become the nature of consciousness and is similar to the object, the subject, you cannot establish nominally experiencing the object, because you are the apprehended aspect that has become the nature of consciousness. The pervasion is accepted. Dem. The apprehended aspect that appears as the object itself, the subject, is not to establish the aspect similar to the object, because it is truly experiencing its own nature. The pervasion is accepted, because being similar to the object is the establishment of experiencing the object. If so, is it contradictory that the consciousness that appears as an object is called experiencing the object? If you say so, Rang. The consciousness that appears as an object, the subject, is not contradictory to being called nominally experiencing the object, because experiencing the apprehended aspect that has become its own nature is nominally called experiencing the object. Lom. The consciousness that appears as an object appearing in its own time, if that is not an external object, then there will be no valid cognition that establishes the external object. If so, then there will be no valid cognition that establishes the external object, because the consciousness that appears as an object appearing in its own time, that is not the aspect of the object. Gamla. Consciousness itself