Tibetan
ར་རོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ཞེས་པའི་མཉན་པ་ཆོས་ཅན། དོན་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་དང་། རིགས་སོགས་དེ་དག་ལ་འབྲེལ་པ་སྟེ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བ་མིན་ཏེ། གཞན་ལས་ནི་ལྡོག་པའི་སེལ་བ་ཉིད་ལ་སྒྲ་དེ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྔ་ཕྱི་བསྲེ་བ་མེད་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐའ་དཔྱད་པ་དང་། གཞུང་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག དབང་མངོན་རྟོག་བྲལ་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་མིང་སྦྱོར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། དོན་སྦྱོར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། སྒྲ་སྦྱོར་རྟོག་པའམ་བརྡ་སྦྱོར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་བསྒྲུབ་པ་གསུམ་དུ་བྱས་ནས་ཕྱི་མ་གཞུང་འདིས་བསྟན་པར་འདོད་པའང་ཅུང་ཟད་མི་ལེགས་ཏེ། འདི་དོན་སྦྱོར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག འཇིག་རྟེན་གཞུང་ལུགས་དབང་ཤེས་ཀྱིས་མི་འཛིན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡང་གཞུང་གི་སྐབས་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔར་ཁྱད་པར་སོགས་གསུམ་པོ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོར་འཛིན་པ་མེད་པའི་སྐབས་དོན་ཡིན་ལ། འདི་ནི་སོ་སོར་གཟུང་བ་ཡོད་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བ་མེད་པ་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ནི། ཁྱད་པར་དང་ནི་ཁྱད་པར་གཞི། །ཞེས་པ་ནས་འདི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཁྱད་གཞི་བ་ལང་ལྟ་བུ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཡོད་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དང་། མིང་གི་ཐ་སྙད་གསུམ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོར་འཛིན་པ་མེད་པས་དེ་དག་སྦྱོར་བའི་དོན་སྦྱོར་རྟོག་པ་མིན་ཞེས་བསྒྲུབས་ཟིན་ནས། འདི་མན་ཆད་ཀྱིས་སོ་སོར་གཟུང་བ་ཡོད་ཀྱང་དེ་དག་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དབང་ཤེས་ལ་མི་སྲིད་ཅེས་སྟོན་ཏེ། གཞུང་སྔ་མར་རིགས་སོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། འདིའི་སྔ་འགྲེལ་དུ་རྣམ་ངེས་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོག་པས་ངག་ལ་ཡང་བསྲེ་བ་ནི་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྔ་ཕྱི་འཛིན་པ་མེད་པས་བསྲེ་བ་མེད། །གཞན་ལ་རྟོག་ཀྱང་མཐོང་བས་བརྡ་མི་འཛིན། །མིང་སྦྱོར་རྟོག་པ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མིག་ཤེས་སོགས་དབང་ཤེས་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། བརྡ་དྲན་པ་ཡི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སྟེ་འབྲས་བུ་སྔར་བརྡ་དུས་དང་ད་ལྟར་མཐོང་བའི་དོན་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས་དོན་འདིའི་མིང་འདིའོ་ཞེས་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། སྔ་ཕྱིའི་དོན་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པས་སྟོང་པ་ཡི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟོགས་པ་ད་ལྟར་གྱི་གཟུགས་ལས་གཞན་འདས་པའི་སྒྲ་ལ་འཇུག་སེམས་ཅན་གྱི་ཡང་མིག་གིས་གཟུ
Chinese
如是。因此，名为瓶子的所知法，对于具有支分之义的物质和种类等那些，并非是关联，即并非是实际结合，而是因为那个声音是与从其他事物中遣除的遮止本身相结合的缘故。第二，以没有前后混淆来成立，有二：边际考察和论典的意义。第一，某些人，在成立现量离分别时，分为名结合分别和离、义结合分别和离、声结合分别或表示结合分别和离三种来成立，认为后者是此论典所诠释的，也稍微不太好，因为这包含在成立义结合分别和离的范畴中。某些人，主张世间规律不是由根识所执持的结合，也不是论典的语境意义，因为那之前三种差别等是根识没有各自执持的语境意义，而这则是显示即使有各自执持，也没有同时结合的语境的缘故。自宗是，从“差别和差别基”到此为止，如同差别基牛一样，根识有执持，但是差别的法和，那二者的关系和，名字的术语三种根识没有各自执持，因此成立了那些结合的义结合不是分别。从这以下则显示，即使有各自执持，根识也不可能有那些同时结合。因为之前的论典中没有种类的差别等分别，并且此论的旧疏中说，从《释量论》中以不同方式分别，语言上也混合等等。第二有三：没有执持前后，因此没有混合；即使对其他事物分别，因为见到而不执持表示；如果是名结合分别，则太过分。第一，眼识等根识，法相是，具有表示忆念之因，即果，先前表示之时和现在见到的事物二者混合在一起，执持此物的名字是这个，这样的自性之分别是如何的呢？即不应理，因为空无执持前后之事物为一的缘故。第二，分别是从现在的色法之外，进入到过去的音声中的有心者，也用眼睛看色
English
So it is. Therefore, the knowable phenomenon called "pot," with respect to substances and categories, etc., that have the meaning of parts, it is not a connection, that is, it is not an actual combination, but because that sound is combined with the exclusion itself that is removed from other things. Second, to establish without mixing before and after, there are two: marginal examination and the meaning of the treatise. First, some people, in establishing direct perception as being free from conceptualization, divide it into three to establish name-combination conceptualization and separation, meaning-combination conceptualization and separation, and sound-combination conceptualization or expression-combination conceptualization and separation, and think that the latter is what this treatise teaches, which is also a little not good, because this is included in the category of establishing meaning-combination conceptualization and separation. Some people, the combination of proving that worldly laws are not held by sense consciousness is also not the contextual meaning of the treatise, because the previous three differences, etc., are the contextual meaning of sense consciousness not holding them separately, and this is the occasion to show that even if there is separate holding, there is no simultaneous combination. The self-system is, from "difference and difference base" up to this point, like the difference base cow, sense consciousness has holding, but the dharma of difference, and the relationship between the two, and the three terms of the name, sense consciousness does not hold them separately, so it has been established that the meaning combination of those combinations is not conceptualization. From this point onwards, it shows that even if there is separate holding, it is impossible for sense consciousness to combine those together. Because there is no conceptualization of the differences of kinds, etc., in the previous treatise, and in the old commentary of this treatise, it is said that from the Pramāṇavārttika, it is distinguished in different ways, and the language is also mixed, etc. Second, there are three: without holding before and after, therefore there is no mixing; even if you conceptualize other things, you do not hold the expression because you see it; if it is a name-combination conceptualization, then it is too extreme. First, the sense consciousness such as eye consciousness, the dharma is, has the cause of remembering the expression, that is, the fruit, the time of the previous expression and the thing seen now are mixed together, holding the name of this thing is this, what is the nature of such conceptualization? That is, it is unreasonable, because it is empty of holding things before and after as one. Second, the distinction is from the present form, entering into the past sound, the sentient being, also sees the form with the eyes.
Tibetan
གས་དག་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེར་ནི་ཆོས་ཅན། གསལ་བར་ཏེ་ངེས་པར་བརྡ་དྲན་པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་མིང་དོན་སྦྱོར་བའི་རྟོག་པའང་མེད་དེ། ཡུལ་དེའི་བརྡའ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དབང་ཤེས་འདོད་པས་འཇུག་པར་ཐལ། །གཟུགས་འཛིན་མྱོང་བ་མེད་པར་ཐལ། །རང་མཚན་སྣང་བ་མེད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ལ་སྒྲ་དངོས་སུ་འགོད་པར་ཐལ། ཁྱོད་སྒྲ་དོན་སྦྱོར་བའི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཡུལ་གང་ལ་མིང་གི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་དངོས་སུ་འགོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་བརྡ་སྦྱོར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་ལ་འདོད་པ་ཡིས་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱི། གཟུང་དོན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། འདོད་པ་དེས་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མྱོང་བྱེད་མེད་པར་ཐལ་བ་དགོད། །མྱོང་བྱེད་ཡོད་པའི་གཞན་ལན་དགག །རྟོག་མེད་ཡིན་ན་འདོད་པ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཅན། མིག་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་མཐོང་བའི་དུས་དེར་གཟུགས་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་མྱོང་བ་མེད་པར་ཐལ། མིག་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཞེས་མཐོང་བ་སྟེ་ངེས་པ་ན་གཟུགས་དེ་འཛིན་པའི་བློའོ་ཞེས་ནི་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞིང་ངེས་ཏེ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཏེ། གཟུགས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ཅིང་དེ་མྱོང་བྱེད་དེ་ནི་རྟོག་མེད་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པའོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། གཟུགས་འཛིན་དང་དེའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའང་ཅིག་ཆར་ཡོད་པས་བསལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཟུགས་འཛིན་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་བ་དགག །དུས་མཉམ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་དགག །ཕྱིས་བྱུང་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་གཟུགས་སོ་ཞེས་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་གཟུགས་འཛིན་ནོ་ཞེས་མྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་རྫས་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་སྲིད་པར་ཐལ། འདི་གཟུགས་སོ་ཞེས་རྟོག་པ་དང་། འདི་གཟུགས་འཛིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་གཉིས་ཅིག་ཆར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་དེ་ལྟར་ཚད་མས་མཐོང་བ་མེད་པར་གསལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཟུགས་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་ཤེས་པ་རྫས་གཞན་གྱིས་མྱོང་བས་སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། རྒྱུད་གཅིག་ལ་རྟོག་པ་རྫས་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཅིག་ཆར་མི་སྐྱེ་བར་བསྟན
Chinese
在已经如实见到事物的那里，就某个法来说，由清晰地回忆起名称而产生的名实结合的分别念也是不存在的，因为不执持那个地方的名称。第三部分有三点：权力识因贪欲而进入是错误的。执持色法没有体验是错误的。没有显现自相是错误的。第一点是：权力识，就某个法来说，你必然会将声音真实地安立在你的境上，因为你是声音与意义结合的分别念。这是普遍的，在哪个境上名称的声音被确定地真实安立，就在那个境上会产生名称结合的分别念，而不是在其他地方。如果承认，那么从感官产生的知识，就某个法来说，你会因为贪欲而进入自己的境，但你不会看到所取的外部事物，因为那是贪欲。第二部分有三点：没有体验者是错误的需要驳斥。驳斥有体验者的其他回答。如果是无分别念，那么所希望的就成立了。第一点是：在某个人的相续中，就某个法来说，当眼识看到色法的时候，执持色法的知识是没有体验的，因为眼识看到色法时说“这是色法”，也就是说，当确定的时候，怎么会看到并确定“这是执持色法的智慧”呢？因为没有确定。普遍性是被承认的，因为执持色法是分别念，而那个体验者怎么会是无分别念呢？因为不是。不能承认，因为执持色法和体验它的感受是同时存在的，所以被排除。第二部分有三点：驳斥执持色法本身体验。驳斥同时的其他体验。驳斥后来产生的其他体验。第一点是：如果说理由不成立，因为看到“这是色法”的现量分别念本身就在体验“这是执持色法”，那么，在某个人的相续中，就某个法来说，两个实体不同的分别念可能会同时产生，因为“这是色法”的分别念和“这是执持色法”的分别念是同时存在的。如果承认，那么显然没有被量所见。第二点是：如果说执持色法的知识是被与自己同时的另一个实体不同的知识所体验，所以之前的理由不成立，那么，已经表明在一个相续中，两个实体不同的分别念不会同时产生。
English
In that place where things have been seen as they are, with regard to a certain dharma, the conceptual thought that combines name and reality, which is generated by clearly recalling the name, is also non-existent, because it does not hold the name of that place. The third part has three points: It is wrong for the power consciousness to enter due to desire. It is wrong to not have experienced grasping form. It is wrong to not have the appearance of its own characteristic. The first point is: Power consciousness, with regard to a certain dharma, you will necessarily truly establish sound on your object, because you are the conceptual thought that combines sound and meaning. This is universal, in whichever object the sound of the name is definitely and truly established, in that very object the conceptual thought that combines name will arise, and not in other places. If you admit, then the knowledge arising from the senses, with regard to a certain dharma, you will enter your own object due to desire, but you will not see the external object that is grasped, because that is desire. The second part has three points: It is necessary to refute the fault of not having an experiencer. Refute other answers that have an experiencer. If it is non-conceptual, then the desired is established. The first point is: In the continuum of a certain person, with regard to a certain dharma, when eye consciousness sees form, the knowledge of grasping form is without experience, because when eye consciousness sees form and says "This is form," that is, when it is determined, how can one see and determine "This is the wisdom of grasping form"? Because it is not determined. The universality is admitted, because grasping form is conceptual thought, and how can that experiencer be non-conceptual? Because it is not. It cannot be admitted, because grasping form and experiencing its feeling are simultaneous, so it is excluded. The second part has three points: Refute that grasping form itself experiences. Refute other simultaneous experiences. Refute other experiences that arise later. The first point is: If you say that the reason is not established, because the direct perception conceptual thought of seeing "This is form" itself is experiencing "This is grasping form," then, in the continuum of a certain person, with regard to a certain dharma, two conceptual thoughts of different entities may arise simultaneously, because the conceptual thought of "This is form" and the conceptual thought of "This is grasping form" exist simultaneously. If you admit, then it is clear that it has not been seen by valid cognition. The second point is: If you say that the knowledge of grasping form is experienced by another knowledge of a different entity that is simultaneous with itself, so the previous reason is not established, then it has been shown that in one continuum, two conceptual thoughts of different entities will not arise simultaneously.