Tibetan
ལ། དོན་རིག་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་རྣམས་དང་ཁྱོད་ཀྱི་བར་དུ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཆོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གཟུགས་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བྱེད་མངོན་སུམ་དེ་ཆོས་ཅན། རྟོག་མེད་ཡིན་ཏེ། རང་ཡུལ་ལ་བརྡ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་རྟོག་མེད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་གཞན་ཡང་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་ཡུལ་ལ་བརྡ་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁྱད་པར་རང་མཚན་སྣང་ནས་བློ་གང་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྟོག་པ་མེད་པའི་བློ་མེད་ན་ནིའོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་སྤྱི་དངོས་སུ་བརྗོད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོག་པའང་སྒྲ་དེ་དང་དོན་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གལ་ཏེ་དབང་ཤེས་རྟོག་མེད་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་ཅིང་དེས་རང་མཚན་སྣང་ནས་རྟོགས་ཤེ་ན། དབང་ཤེས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཅན། དབང་ཤེས་གཅིག་རྟོག་མེད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་མེད་ཡིན་པར་ཐལ། རྟོག་མེད་ཀྱི་དབང་ཤེས་གཅིག་པུ་དེ་དང་རྐྱེན་གསུམ་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཏེ་དངོས་འབྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཚོགས་ཐ་དད་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཤུགས་བསྟན་སྦྱར་ཏེ་བསྒྲུབ་པ་ནི། མདོར། མིང་དང་རིགས་སོགས་སྦྱོར་བ་ཡི། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་མངོན་སུམ་མོ། །ཞེས་དམ་བཅའ་དངོས་སུ་བསྟན། སྒྲུབ་བྱེད་ཤུགས་ལ་བསྟན། ཡིད་མངོན་གྱི་སྐབས་སུ་ཡིད་ཀྱང་དོན་དང་ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་དམ་བཅའ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ལ། དཔལ་ལྡན་གྲགས་པས་དབང་མངོན་གྱི་སྐབས་སུ་དམ་བཅའི་དངོས་བསྟན་བྲལ་བྱ་རྟོག་པ་ལ་བརྟགས་ཏེ་རྟོག་བྲལ་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་ཤུགས་བསྟན་གཟུང་དོན་ལས་སྐྱེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་རྟོག་བྲལ་དུ་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་གསུངས་ཤིང་། ཡིད་མངོན་ལ་རིགས་པ་དེ་ཁ་སྤོ་བས་ཆོག་པ་ལ་དགོངས་ནས་དངོས་སུ་མ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ། མངོན་སུམ་རྟོག་དང་བྲལ་བར་ནི། །ཞེས་པ་ནས་འདི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་མིང་སྦྱོར་རྟོག་པ་དང་རིགས་སོགས་སྦྱོར་བའི་རྟོག་པའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དེ་དང་བྲལ་བར་བསྒྲུབས་ཟིན་ནས། འདི་ནས་གཟུང་དོན་ལས་སྐྱེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་རྟོག་བྲལ་དུ་བསྒྲུབ་པ་སྟོན་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། རིགས་པ་འདི་མིང་སྦྱོར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་བསྒྲུབ་པའི་གོང་དུ་གསུངས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །དེས་ན་འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། ཉེས་སྤོང་དགག གྲུབ་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མིག་གི་བློ་མ་འཁྲུལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་མིང་སྦྱོར་རྟོག་པའི་གཞི་མཐུན་མེད་དེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་དངོས་སུ་ལྟོས་པ་མེད་པར་དོན་དེའི་བརྡ་དྲན་པ་ཙམ་ལས་མིང་དོན་སྦྱོར་བའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དོན་དེའི་བརྡ་དྲན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་གི་གཟུང་དོན་གྱི་དངོས་ནུས་ཉིད་ལས་ཁྱོད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། དབང་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་གཟུགས་སོགས་ནི་རང་གི་བརྡ་དྲན་ལ་ལྟོས་ན་རང་འཛིན་དབང་པོའི་བློ་བསྐྱེད་པ་དག་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་གྱི། རང་གི་བརྡ་དྲན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་ནུས་པ་མིན་ཅེ་ན། དབང་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་དོན་ཆོས་ཅན། རང་འཛིན་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་སྔ་རོལ་དུ་རང་གི་བརྡ་དྲན་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་གྱི། རང་འཛིན་དབང་ཤེས་དངོས་སུ་སྐྱེད་བྱེད་མིན་པར་ཐལ། རང་གི་བརྡ་དྲན་དེ་ནི་རང་ཉིད་དེ་ལ་འབྲེལ་བ་སྟེ། མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ལས་རང་འཛིན་དབང་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དུ་སོགས་ཀྱི་རྟགས་རྗེས་དཔག་བསྐྱེད་པ་འབྲེལ་པ་དྲན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྗེས་དཔག་དངོས་སུ་མི་བསྐྱེད་བར་དེའི་སྔར་འབྲེལ་བ་དྲན་པ་བསྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དབང་བློའི་རྐྱེན་གསུམ་ཚང་བ་ནས་ཡང་རེས་འགའ་དབང་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའམ། རེས་འགའ་མིན་པ་སྟེ། སྐྱེ་བར་མ་ངེས་པར་ཐལ་བ་དང་། བརྡ་དྲན་དེ་ལས་དབང་བློའི་རྐྱེན་གསུམ་ཚང་བ་ལས་གཞན་དུའང་དབང་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། དབང་བློའི་གཟུང་དོན་གྱི་བརྡ་དྲན་པ་ལས་དབང་བློ་དངོས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རེས་འགའ་རྐྱེན་གསུམ་མ་ཚང་བ་ན་ཡང་བརྡ་དྲན་ཡོད་སྲིད་ཅིང་། ལ་ལར་རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་ཀྱང་ཡིད་ཡུལ་གཞན་ལ་རྣམ་པར་གཡེང་ནས་གཟུང་དོན་གྱི་བརྡ་མི་དྲན་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་ཤེས་བརྡ་དྲན་ལས་སྐྱེ་ཡང་གཟུང་དོན་ལས་དངོས་སུ་མི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཟུང་དོན་གཅིག་གིས་རིམ་གྱིས་ཏེ་སྔར་བརྡ་དྲན་དང་། ཕྱིས་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པས་དེ་གཉིས་ཀའི་དངོས་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུང་དོན་གཅིག་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། སྔར་བརྡ་དྲན་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ན་དབང་ཤེས་ཀྱང་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྔར་བརྡ་དྲན་བསྐྱེད་པའི་དུས་ན་དབང་ཤེས་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་དོན་དང་ཐ་དད་མེད་པའི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཏ
Chinese
拉。因为在意义认知的前一刹那和您之间，有其他的意识间隔。第三个是：以色法自身为对境的现识，是能体验者，是所立宗。因为它是无分别的，因为它不能指示自己的对境。如果说：既然它是无分别的，那么其他的现量也同样是所立宗。也会变成无分别的，因为它不能指示自己的对境。第三个是：从显现差别自相的角度来说，通过什么心识能够证悟或者不能证悟呢？如果不存在无分别的心识的话。这是周遍的。因为能诠释的语词，是真实诠释总相的状态，而且分别念也仅仅是指语词和意义相同的事物。如果存在一些无分别的根识，并且它从显现自相的角度进行证悟，那么其他的所有的根识也都是所立宗。既然一个根识是无分别的，那么其他的根识也同样是无分别的。因为唯一的无分别的根识和三缘相同，是具有相同原因的，也就是实事和结果。这是周遍的。如果结果的自性是不同的实体，那么它一定是从不同的原因集合中产生的。第二个是结合能立的暗示来建立。总而言之：名和种类等结合的，是远离分别的现量。像这样直接显示了立宗，暗示了能立。在意识现量的章节中，意识也和意义一样，像这样直接显示了能立，暗示了立宗。吉祥称（法称）在根现量的章节中，对立宗的直接显示，也就是所要破斥的分别念进行观察，从而建立无分别，并且说了能立的暗示，也就是通过从所取境产生的理由来建立无分别这两种方式。对于意识现量，他考虑到可以通过转移这种理路来解决问题，因此没有直接说明。对此，从“现量远离分别”开始，直到这里，已经通过观察名言分别和种类等结合的分别念的意义，从而建立了远离分别。从这里开始，将要通过从所取境产生的理由来显示建立无分别。如《释量论》中说：这种理路和在建立远离名言分别之前所说的内容是相同的。因此，这里有三种：建立……
English
La. Because there is another consciousness intervening between the previous moment of meaning cognition and you. The third is: The manifest consciousness that experiences form itself as its object is the subject of the proposition. Because it is non-conceptual, because it cannot indicate its own object. If it is said: Since it is non-conceptual, then other valid cognitions are also the subject of the proposition. It will also become non-conceptual, because it cannot indicate its own object. The third is: From the perspective of the appearance of distinct characteristics, through what mind can one realize or not realize? If there is no non-conceptual mind. This is pervasive. Because the expressing word is the state of truly expressing the general characteristic, and the conceptual thought also only refers to things that are the same in word and meaning. If there are some non-conceptual sense consciousnesses, and it realizes from the perspective of the appearance of its own characteristics, then all other sense consciousnesses are also the subject of the proposition. Since one sense consciousness is non-conceptual, then the other sense consciousnesses are also non-conceptual. Because the only non-conceptual sense consciousness and the three conditions are the same, it has the same cause, that is, fact and result. This is pervasive. If the nature of the result is a different substance, then it must be produced from different collections of causes. The second is to establish by combining the implication of the proof. In short: Names and categories, etc., are combined, it is the valid cognition that is free from conceptual thought. In this way, the proposition is directly shown, and the proof is implied. In the chapter on mental valid cognition, consciousness is also the same as meaning, in this way, the proof is directly shown, and the proposition is implied. The glorious Dignāga (Dharmakīrti) in the chapter on sense valid cognition, directly shows the proposition, that is, observes the conceptual thought to be refuted, thereby establishing non-conceptual, and said that the implication of the proof, that is, establishing non-conceptual through the reason of arising from the object of apprehension, these two ways. For mental valid cognition, he considered that the problem could be solved by transferring this reasoning, so he did not directly explain it. In this regard, starting from "valid cognition is free from conceptual thought," up to here, it has been established to be free from conceptual thought by observing the meaning of nominal conceptual thought and conceptual thoughts combined with categories, etc. From here on, it will be shown to establish non-conceptual through the reason of arising from the object of apprehension. As it is said in the Pramāṇavārttika: This reasoning is the same as what was said before establishing freedom from nominal conceptual thought. Therefore, there are three here: establishing...
Chinese
敬谢。驳斥过失。归纳结论。第一，眼识不欺骗，有法。你和名义结合的分别念没有共同的基础，因为不实际依赖外境，仅仅是从对该境的符号记忆中产生名义与境结合的分别念。同样，不依赖对该境的符号记忆，而是从你所缘境的实际能力中产生。第二，如果说理由不成立，感觉的所缘，如色等，如果依赖于自己的符号记忆，则能够产生自持根识。如果不依赖于自己的符号记忆，就不能产生感觉。感觉的所缘，有法。在产生自持根识之前，能够产生自己的符号记忆，但不是实际产生自持根识。因为自己的符号记忆与自己相关，从显现的方面产生自持根识。例如，烟等的标志产生推论，依赖于对关系的记忆，因此不实际产生推论，而是在此之前产生对关系的记忆。此外，从根识的三种条件齐全时，有时会产生根识，有时不会，因此是不确定的。并且，从符号记忆之外，根识的三种条件齐全时，也会产生根识。因为从根识的所缘境的符号记忆中实际产生根识。这是周遍的，因为有时三种条件不齐全时也可能有符号记忆，有时三种条件齐全，但心识散乱于其他对象，因此可能不记得所缘境的符号。如果说感觉从符号记忆中产生，但不会不从所缘境中实际产生，因为一个所缘境依次产生符号记忆和感觉，因此是这两者的直接原因。那么，唯一的所缘境，有法。在产生符号记忆的同时，也会产生感觉。因为在产生符号记忆时，与产生感觉的境没有差别，是常法。如果说……
English
I thank you. Refuting faults. Summarizing the conclusion. First, the non-deceptive eye consciousness, has the property. You and the conceptualization that combines names do not have a common basis, because it does not actually rely on external objects, but only from the memory of the symbol of that object does the conceptualization that combines name and object arise. Similarly, without relying on the memory of the symbol of that object, but from the actual power of your object of apprehension, you arise. Second, if it is said that the sign is not established, the object of the sense consciousness, such as form, etc., if it relies on its own symbolic memory, then it will be able to generate the self-holding sense consciousness. If it cannot generate sense consciousness without relying on its own symbolic memory, then the object of the sense consciousness, has the property. Before generating the self-holding sense consciousness, it will be able to generate its own symbolic memory, but it is not the actual generator of the self-holding sense consciousness. Because its own symbolic memory is related to itself, from the aspect of manifestation, the self-holding sense consciousness arises. For example, the sign of smoke, etc., generates inference, relying on the memory of the relationship, therefore it does not actually generate inference, but before that it generates the memory of the relationship. Furthermore, from the completion of the three conditions of sense consciousness, sometimes sense consciousness will arise, and sometimes it will not, therefore it is uncertain. And, apart from the symbolic memory, when the three conditions of sense consciousness are complete, sense consciousness will also arise. Because sense consciousness actually arises from the symbolic memory of the object of apprehension of sense consciousness. This is pervasive, because sometimes there may be symbolic memory even when the three conditions are not complete, and sometimes when the three conditions are complete, but the mind is distracted to other objects, therefore it may not remember the symbol of the object of apprehension. If it is said that sense consciousness arises from symbolic memory, but it will not fail to actually arise from the object of apprehension, because one object of apprehension sequentially generates symbolic memory and sense consciousness, therefore it is the direct cause of both. Then, the single object of apprehension, has the property. At the same time as generating symbolic memory, it will also generate sense consciousness. Because at the time of generating symbolic memory, there is no difference from the object that generates sense consciousness, it is a constant phenomenon. If it is said...