Tibetan
ན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། གཟུང་དོན་གྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོས་ནི་བརྡ་དྲན་བསྐྱེད་ལ། དབང་པོའི་བློའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དོན་ནི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལས་གཞན་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རང་གི་གཟུང་དོན་གྱིས་རང་ཉིད་བསྐྱེད་པ་དེ་ལ་བརྡ་དྲན་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། བརྡ་དྲན་གྱིས་དོན་གྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཁོ་ན་འཛིན་ཅིང་། ཁྱོད་ཀྱིས་བརྡ་དྲན་གྱིས་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པའི་དོན་གྱི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ཁོ་ན་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བརྡ་དྲན་པ་ན་ཇི་ལྟར་བརྡར་བཏགས་པའི་དོན་སྔ་མ་གྲུབ་པ་སྟེ་རྟོགས་པའི་དོན་དེ་འདོད་པ་དང་། དབང་ཤེས་ནི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་བརྡར་བཏགས་པ་མེད་པའི་དོན་ཕྱི་མ་འཛིན་ཞིང་། དོན་ཕྱི་མས་དབང་ཤེས་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་བརྡ་དྲན་པ་དོན་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། དབང་ཤེས་ནི་བརྡའི་ཡུལ་སྤྱི་ཡན་གར་བ་ཙམ་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་མ་གྲུབ་པ་ཆོས་ཅན། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་དམིགས་རྐྱེན་དུ་ཡོད་པ་ལ་ལྟོས་པར་མི་རུང་བར་ཐལ། དོན་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་སྤྱི་ཡན་གར་བ་ཙམ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། མིག་བློས་མཚོན་ནས་དབང་བློ་ཆོས་ཅན། མིག་དང་གཟུགས་ཀྱིས་མཚན་ནས་རང་གི་རྐྱེན་གསུམ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། བརྡ་དྲན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རྒྱུ་རྐྱེན་གསུམ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་ཀྱི། བརྡ་དྲན་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མཚན་མཚོན་གཉིས་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚོན་བྱའི་མིང་ལ་རྩོད་པ་སྤང་། །མཚན་ཉིད་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ཐ་སྙད་དབང་པོས་བྱས། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་པོ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཡང་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་པར་མཚུངས་ན། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཡུལ་དབང་གཉིས་ཀ་ལ་རག་ལས་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཡུལ་དེས་མཚོན་ནས་ཡུལ་གྱི་མངོན་སུམ་ཞེས་མི་བརྗོད་པར་དབང་པོས་མཚོན་ནས་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་དབང་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཐ་སྙད་དེ
Chinese
如果说立宗不成，因为所取境的第一个刹那产生名言分别，而成为根识之因的事物是第一个刹那之外的后一个刹那的缘故。根识有法，对于自己的所取境产生自己这件事，名言分别会变成无意义，因为名言分别仅仅执著于事物的第一个刹那，而你却把名言分别没有作为对境的事物的后一个刹那作为所取境而执著的缘故。遍，因为名言分别时，如何成立已经施设名言的前面的事物，也就是了知的事物呢？根识执著于没有施设事物差别的后面的事物，而且后面的事物直接产生根识，那么对于它来说，名言分别有什么意义呢？因此是没有意义的。如果说因不成，因为根识仅仅执著于名言的对境总相而已。根识不成，有法，事物的差别不需要依赖作为俱生缘的第二个刹那，因为仅仅执著于不依赖事物的总相的缘故。第三，以眼识为例，根识有法，以眼和色为例，依赖于自己的三个条件而产生，而不是从名言分别产生，因为跟随自己的因缘三者有无而进退，而不是跟随名言分别有无而进退的缘故。第二，对于能立所立二者之间的诤论进行遮破，分为二：遮破所立之名，遮破体性之义。第一，总的来说，因为是不共之因的缘故，所以它的名称由根而立。所说的意义解释分为二：诤论和回答。第一，如果说在产生根的现量识时，根像具有能力一样，境也同样具有能力，那么为什么从境根二者依赖而产生的识，不是以境来代表而说成是境的现量，而是以根来代表而说成是根的现量呢？第二，对于从境根二者所生的无错乱的识，之所以施设根的现量这个名称的原因，也就是这个名称
English
If it is said that the establishment is not accomplished, it is because the first moment of the apprehended object generates nominal conceptualization, and the object that becomes the cause of sense consciousness is the later moment other than the first moment. Sense consciousness, the subject, for the fact that its apprehended object generates itself, nominal conceptualization would become meaningless, because nominal conceptualization only grasps the first moment of the object, but you grasp only the later moment of the object, which nominal conceptualization has not made an object, as the apprehended object. It pervades, because when there is nominal conceptualization, how is the previous object to which the name has been applied, that is, the object of understanding, established? Sense consciousness grasps the later object without the distinction of objects, and if the later object directly generates sense consciousness, then what is the meaning of nominal conceptualization for it? Therefore, it must be meaningless. If it is said that the reason is not established, it is because sense consciousness only grasps the general appearance of the object of nominal terms. Sense consciousness is not established, the subject, the difference of objects does not need to rely on the second moment as the simultaneous condition, because it only grasps the general appearance that does not depend on objects. Third, taking eye consciousness as an example, sense consciousness, the subject, taking eye and form as an example, it arises depending on its three conditions, but not from nominal conceptualization, because it follows the presence or absence of its own three causes and conditions, but does not follow the presence or absence of nominal conceptualization. Second, there are two ways to refute the debate between the proponent and the opponent: refuting the name of the proponent and refuting the meaning of the nature. First, in general, because it is an uncommon cause, its name is established by the sense organ. The explanation of the meaning is divided into two: debate and answer. First, if it is said that when generating the direct perception of the sense organ, just as the sense organ has the ability, the object also has the same ability, then why is the consciousness that arises from relying on both the object and the sense organ not represented by the object and called the direct perception of the object, but represented by the sense organ and called the direct perception of the sense organ? Second, the reason why the term "direct perception of the sense organ" is applied to the unerring consciousness arising from both the object and the sense organ is also this term.
Tibetan
ས་དོན་དེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་ནུས་པར་དེའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ལ་ཡུལ་དབང་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་ནུས་པ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྤྱིར་རྟོགས་ལྡན་ནི་དགོས་པ་མེད་པར་ཐ་སྙད་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་མཐོང་ནས་ཐ་སྙད་དེ་དོན་དེའི་མིང་དུ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཆོས་ཅན། ཡུལ་དབང་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་འདི་ལ་ནི་སྦྱར་བར་བྱ་བར་འོས་ཏེ། ཡུལ་དབང་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་བར་བྱེད་ནུས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཞིག རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་བདག་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་དབང་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་ཤེས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བར་འོས་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་ཤེས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བར་འོས་པའི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཐ་སྙད་དེ་ལས་རང་ཉིད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གོ་ནུས་པ་དེ་ནི་ལོག་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལུང་གིས་གནོད་པའི་རྩོད་པ་སྤང་། །རིགས་པས་གནོད་པའི་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར། དེ་དོན་དུ་མས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །རང་དོན་སྤྱི་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཁྱོད་མདོ་སྡེ་པ་དབང་ཤེས་རྟོག་བྲལ་དུ་འདོན་ན། ཁྱེད་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་ནི་བསགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ཏེ། འདི་ལྟར་དབང་པོའི་བློ་ཆོས་ཅན། གདོན་མི་ཟ་བར་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་ཐལ། རིགས་སྤྱི་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། བསགས་པ་ལ་དམིགས་ཞེས་བཤད་པའི་བསགས་པ་དག་ནི་ཆོས་དུ་མ་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ། ཚོགས་པ་དེ་རིགས་སྤྱི་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་དབང་བློས་དམིགས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཡང་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛོད་འགྲེལ་ལས། འདི་རྣམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི། རྫས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། དབང་ཤེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་
Chinese
之所以能够将该事物理解为非共同的，是因为它的法相。因为“根识现量”这个词语，能够将从境和根二者所生的无错乱的知识理解为非共同的。这是周遍的。一般来说，有智慧的人不会无缘无故地使用词语，但是因为看到依靠那个词语能够将该事物理解为非共同的必要性，所以才确定地将那个词语用作该事物的名称。因此，“根识现量”这个词语，适用于从境和根二者所生的无错乱的知识，因为它是一个能够将从境和根二者所生的无错乱的知识理解为非共同的词语，这是一个自性因。什么是正确的能立因呢？因为它与自己的所立之法具有一体的联系。对于从境和根二者所生的无错乱的知识，如果说适用“境识”这个词语，那将是相违的，因为从那个词语本身能够理解为非共同的自性已经消失了。第二部分分为两点：驳斥以教证妨害的辩论，驳斥以理证妨害的辩论。第一点是：经中说：“因为它是从多种事物产生的，是自义总相的行境。”解释这句话分为两点：辩论和回答。第一点是：你们经部宗认为根识是离分别的，这与你们自己的宗派所说的五种识聚是以积聚为对境相违背。比如，根识是有法，它必然与分别念相关联，因为它是一个执持总相的识。承认这个理由，因为所说的以积聚为对境的积聚是多种法聚集在一起，而那个聚集是总相，因此根识以它为对境。此外，世亲论师在《俱舍论释》中说：“这些是各自的自相的所生处，是各自的自相的境，但不是实物的自相。”这也相违背，因为根识是自相的境。
English
The reason why that thing can be understood as non-common is because of its dharma. Because the term "sensory perception" can understand the unerring knowledge arising from both object and sense faculty as non-common. This is pervasive. In general, intelligent people do not use words without a reason, but because they see the necessity of understanding that thing as non-common by relying on that word, they definitely use that word as the name of that thing. Therefore, the term "sensory perception" is suitable to be applied to the unerring knowledge arising from both object and sense faculty, because it is a term that can understand the unerring knowledge arising from both object and sense faculty as non-common, which is a nature sign. What is the correct proof? Because it has an integral connection with its own object of proof. For the unerring knowledge arising from both object and sense faculty, it would be contradictory to say that the term "object knowledge" is applicable, because the nature of being able to understand itself as non-common from that term itself has disappeared. The second part is divided into two points: refuting the debate that is harmful by scripture, and refuting the debate that is harmful by reasoning. The first point is: In the sutra, it says: "Because it is produced from many things, it is the object of the general self-meaning." Explaining this sentence is divided into two points: debate and answer. The first point is: You, the Sautrantika school, assert that sensory consciousness is free from conceptualization, which contradicts what your own school says that the five aggregates of consciousness are those that focus on accumulation. For example, sensory consciousness is the subject, it must be related to conceptual thought, because it is a consciousness that holds the general characteristics. The reason is accepted, because the accumulation that is said to be focused on accumulation is the gathering of many dharmas, and that gathering is the general characteristic, so sensory consciousness focuses on it. Furthermore, Master Vasubandhu said in the Commentary on the Abhidharmakosha: "These are the places of origin of their own characteristics, and are the objects of their own characteristics, but not the characteristics of substances." This is also contradictory, because sensory consciousness is the object of its own characteristics.