Tibetan
ས་འགགས་ལ་ཡི་གེ་ཐུང་མཐའ་གཅིག་ཀྱང་མིག་འབྱེད་འཛུམ་ཙམ་ཐོགས་པས་སྐད་ཅིག་དུ་མའི་དུས་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རིམ་ལྡན་མེད་ན་རིང་པོ་འཛིན་པ་འགལ། །རིམ་དང་ལྡན་པས་རིམ་མེད་བསྐྱེད་པ་འགལ། །སྔ་མ་མཐའ་བར་གནས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །ཡིག་ཆ་རིམ་མེད་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བ་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཡི་གེ་རིང་སོགས་ཀྱི་ཆ་སྔ་མ་འཛིན་པའི་ཉན་བློ་དེ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ནས་ཡི་གེ་རིང་སོགས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཀུན་འཛིན་ཞེ་ན། ཉན་བློ་ཆོས་ཅན། ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡི་གེ་ཡི་ཆ་རིམ་ལྡན་དུ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་ཡི་གེའི་ཆ་རྣམས་ཅིག་ཆར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡི་གེའི་ཆ་རྣམས་སྣང་བ་གང་ཞིག གོ་རིམ་མེད་པའི་གཅིག་ཡིན་པས་ནའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕན་ཚུན་འདྲེ་བ་མེད་པ་ཡི། །ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ན་རིམ་མེད་པའི་བློ་གཅིག་པོ་དེ་ནི་དངོས་སུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། སྔ་ཕྱི་རིམ་ལྡན་གྱི་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་མ་རྣམས་མཐའི་བར་ཏེ་ཆ་ཐ་མའི་དུས་ན་ཡང་མི་འགག་པར་གནས་པས་ན། ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་བློ་རིམ་མེད་གཅིག་བསྐྱེད་ཅེ་ན། འབད་རྩོལ་མཚུངས་པས་ཨ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་ཆོས་ཅན། འོག་ནས་འོག་ཏུ་སྒྲ་ནི་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲའི་ཆ་སྔ་མ་སྔ་མ་གནས་པའི་སྟེང་དུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསྣན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཡི་གེའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་མར་ནི་ཆོས་ཅན། ཡི་གེའི་ཆ་རྣམས་རིམ་ལྡན་ཁོ་ནས་ཉན་བློ་ལ་སྣང་བ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་རིམ་མིན་ཅིག་ཆར་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡི་གེའི་ཆ་རྣམས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་དེ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡི་གེའི་ཆ་སྔ་མ་དེ་རྣམས་ཡོད་པའི་འོག་ཕྱི་མའི་དུས་ན་ཆོས་ཅན། ཆ་སྔ་མ་རྣམས་ཐོས་པའི་བློ་རིམ་མེད་དེ་ནི་རང་ཉིད་གནས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡུལ་ཡི་གེའི་ཆ་དང་པོ་ནི་གནས་པ་མེད་པ་སྟེ་འགགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཏེ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུས་མཉམ་དུ་འདོད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་མི་གནས་ཀྱང་བློ་རང་ཉིད་ཕྱིས་ཀྱང་མི་འཇིག་པར་གནས་ན་བློ་དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱིས་ཀྱང་གཏན་ནས་མི་འཇིག་པར་ཐལ། སྔར་རང་ཉིད་མི་འཇིག་པ་དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡི་གེ་རིམ་པ་མེད་པའི་རིང་པོ་དུས་ཅིག་ཆར་དུ་ནི་རྩོལ་བ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡུན་
Chinese
因为地息时，即使是最短的字，也只是睁眼一笑的时间，所以是多个刹那的时间。第二有四点：没有次第则执持长音相违。具有次第则生起无次第相违。前一在终间存在则太过分。文字无次第同时产生相违。第一点：如果未成立，即如果执持长音等的前部分的听觉心识，长时间存在而执持长音等的全部部分，那么，听觉心识，不成为执持长音，因为文字的部分没有次第显现。理由成立，因为对于它，文字的各部分同时显现，即文字的各部分显现，因为是无顺序的唯一。第二点：互相不混杂的，文字的前后部分，如何能生起无次第的唯一心识，不生起，因为不是前后有次第的多个。第三点：文字的前部分在最后，即在最后部分的时候也不灭而存在，那么，文字的各部分同时聚集，那些产生听觉无次第唯一心识吗？如果这样说，努力相同，说“阿”的时候，声音会越来越大，因为声音的前部分存在的基础上，加上后部分。另外，在所有文字的最后部分，文字的各部分仅仅以次第在听觉心识中显现也不可能，因为听觉以无次第同时执持文字的前后部分，即因为执持文字的各部分同时聚集。另外，文字的前部分存在的后面，在后部分的时候，听闻前部分的心识无次第，不是自己存在，因为境文字的第一部分不存在，即灭尽了。承认周遍，因为认为境与有境是同时的。如果境不存在，心识自己后来也不坏灭而存在，那么心识，后来也永远不会坏灭，因为与之前自己不坏灭没有差别。第四点：如果文字没有次第的长音，同时从努力中产生，时间
English
Because when the earth ceases, even the shortest letter takes only the time of opening and smiling the eyes, so it is a time of many moments. Secondly, there are four points: Without order, it is contradictory to hold the long sound. Having order, it is contradictory to generate without order. If the former exists in the end, it is too much. It is contradictory for letters to arise simultaneously without order. The first point: If it is not established, that is, if the auditory consciousness that holds the former part of long sounds, etc., remains for a long time and holds all the parts of long sounds, etc., then, the auditory consciousness will not become the holder of long sounds, because the parts of the letter do not appear in order. The reason is established, because for it, the parts of the letter appear simultaneously, that is, the parts of the letter appear, because it is a unique one without order. The second point: The former and latter parts of the letter that do not mix with each other, how can the unique consciousness without order arise, not arise, because it is not many with former and latter order. The third point: The former parts of the letter do not cease to exist even at the end, that is, at the time of the last part, then, the parts of the letter gather at the same time, do those produce auditory consciousness without order? If you say so, with the same effort, when saying "A", the sound will become louder and louder, because on the basis of the existence of the former part of the sound, the latter part is added. In addition, at the end of all the letters, it is also impossible for the parts of the letter to appear in the auditory consciousness only in order, because the auditory consciousness holds the former and latter parts of the letter simultaneously without order, that is, because it holds the parts of the letter gathering at the same time. In addition, after the former parts of the letter exist, at the time of the latter part, the consciousness of hearing the former parts is without order, it is not itself existing, because the first part of the object letter does not exist, that is, it is extinguished. The pervasion is admitted, because it is considered that the object and the object-possessor are simultaneous. If the object does not exist, but the consciousness itself does not perish even later, then the consciousness will never perish even later, because there is no difference from the previous self that did not perish. The fourth point: If the long sound of the letter without order arises simultaneously from effort, the time
Tibetan
རིང་པོར་གནས་པ་དེ་ཉན་ཤེས་རིམ་མེད་ཀྱིས་འཛིན་ཅེ་ན། དེ་ལ་ཡང་ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཕྱིས་ཀྱང་མི་འཇིག་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་འདི་ཡོད་དེ། ཕྱིས་ཀྱང་སྔར་མི་འཇིག་པ་དེ་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བསྐྱེད་པ་ལ་རྩོལ་བ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་རྩོལ་བ་ལན་གཅིག་བཙལ་བ་ལས་ཆ་མེད་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དཔྱོད་པ་པ་སོགས་ཡི་གེ་རྣམས་ནི་རྩོལ་བ་ལས་མི་སྐྱེ་བར་གྲུབ་ཟིན་རྩོལ་བས་གསལ་བར་བྱས་པར་སྨྲ་བ་ལའང་ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་རྩོལ་བ་ཕྱི་མ་དོན་མེད་དུ་ཐལ། ཞེས་པའི་སྐྱོན་འདི་རྗེས་སུ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྩོལ་བ་ལན་གཅིག་གིས་ཁྱོད་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རིམ་ལྡན་དུ་མས་རིང་སོགས་འཛིན་ན་ཁས་བླངས་འགལ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིང་བློ་དྲན་པ་མེད་པར་ཐལ། །དྲན་པར་འདོད་པའི་གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པའི་བློ་མྱོང་བ་མེད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཉན་ཤེས་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྒྱུན་ལྡན་དུ་མ་ཡིས་ནི་ཡི་གེའི་ཆ་ཤས་སྔ་ཕྱི་དུ་མ་དེ་བར་མ་ཆོད་པར་འཛིན་ཞིང་བློ་དེ་དག་བློ་ཐ་མ་དེས་མྱོང་བས་སོ་ཞེ་ན། ཡི་གེ་ཐོས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པའི་བློ་དྲན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཡི་གེའི་ཆ་ཐ་མ་འཛིན་པའི་བློ་གཅིག་པུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མྱོང་གི་གཞན་མ་མྱངས་ལ། གཅིག་པུ་དེ་ཡང་རིང་པོར་འཛིན་པ་མིན་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་སྤེལ་ནས་སྐྱེ་བ་དགག །མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉན་བློ་བར་མ་ཆད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐལ། །མྱུར་བས་བར་མ་ཆད་དུ་འཁྲུལ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཡི་གེའི་ཆ་འཛིན་པའི་བློ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྣམས་སོ་སོ་ཐ་དད་དུ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་བློ་རེ་རེས་སྤེལ་ནས་མྱོང་བས་ཡི་གེ་རིང་པོ་འཛིན་པའི་བློ་དྲན་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན། ཡི་གེ་དེའི་སྒྲ་ཐོས་པའི་བློ་ནི་ཆོས་ཅན། བར་ཆོད་པ་མེད་པར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། མྱོང་བྱེད་རྫས་གཞན་རེ་རེས་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རིགས་པ་སྔ་མས་ཁེགས། རིགས་པ་གཞན་གྱིས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་གི་ཐལ་བ་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། སྔ་ཕྱི་འཇུག་པ་མྱུར་བས་བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་བར་ཆད་མེད་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་སྟེ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཉན་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོ
Chinese
如果说，长时存在是通过听觉意识无间隔地执持，那么，对于此，文字法，有你后来也不会毁灭的过失，因为后来不毁灭的你和先前没有毁灭的你没有差别。另外，文字法，你产生时，后来的努力都将变得没有意义，因为你从一次努力中产生了一个无分的部分。如果正理论者等说，文字不是从努力中产生的，而是通过努力使其显现，那么，文字法，使你显现的后来的努力也将变得没有意义，这个过失是始终存在的，因为一次努力就能使你全部显现。第二，如果通过多个有次第的来执持长等，那么，承诺相违有二：长时之识不成为忆念；驳斥认为成为忆念的他人之答辩。第一，执持长文字的识，有不成为经历的过失，因为听觉意识先后相续的多个，无间隔地执持文字的先后多个部分，并且这些识被最后的识所经历。如果这样说，那么，听到文字的人，执持长文字的识，不会成为忆念，因为仅仅是执持文字最后部分的识才被经历，其他的没有被经历，并且仅仅是那个识也不是执持长时，因此。第二有二：遮破所经历和经历者交替产生；遮破所经历和经历者同时产生。第一有二：听觉之识不成为无间隔地产生；遮破因为快速而误认为无间隔。第一，如果说，执持文字部分的识，先后刹那各自不同的经历者之识交替经历，因此执持长文字的识，没有不成为忆念的过失，那么，听到那个文字声音的识，不会显现为没有间隔，因为每个经历者之异体都间隔着。第二有二：被先前的理证所遮破；被其他的理证所遮破。第一，对于哪个推论，没有周遍，因为先后进入快速，即使间隔也连接成没有间隔，即显现，如果这样说，那么，听觉之识。
English
If it is said that long-lasting existence is apprehended by auditory consciousness without interruption, then, regarding this, the letter, there is the fault that you will not be destroyed even later, because there is no difference between you who are not destroyed later and you who were not destroyed before. Furthermore, letter, when you are produced, later efforts will become meaningless, because you are produced from a single effort as an indivisible part. If logicians and others say that letters are not produced from effort, but are made manifest by effort, then, letter, the later effort to make you manifest will also become meaningless, this fault remains, because a single effort can make you all manifest. Second, if long etc. are apprehended by multiple sequential ones, then there are two contradictions in the commitment: the long mind does not become memory; refuting the opponent's answer that it is intended to be memory. First: There is no fault that the mind apprehending the long letter does not become experience, because multiple successive auditory cognitions continuously apprehend the multiple earlier and later parts of the letter without interruption, and those minds are experienced by the last mind. If you say so, then, the person who hears the letter, the mind apprehending the long letter, will not become a memory, because only the mind apprehending the last part of the letter is experienced, and the others are not experienced, and that single one is not apprehending the long, therefore. Second, there are two: refuting the arising of the experienced and the experiencer alternately; refuting the arising of the experienced and the experiencer simultaneously. First, there are two: the auditory mind does not arise without interruption; refuting the delusion of uninterruptedness due to speed. First: If the minds apprehending the parts of the letter, the earlier and later moments, are experienced alternately by each different experiencer mind, so there is no fault that the mind apprehending the long letter does not become memory, then, the mind that hears the sound of that letter will not appear without interruption, because each different experiencer substance is interrupted. Second, there are two: refuted by the previous reasoning; refuted by other reasoning. First: For which inference, there is no pervasion, because the earlier and later entries are fast, even if there is an interval, it connects without interruption, that is, it appears, if you say so, then, the auditory mind.