Tibetan
ས་པའི་འཁྲུལ་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྔོ་སོགས་མྱོང་བར་གྲགས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ཕྱི་རོལ་གྱི་བདག་ཉིད་མྱོང་བ་ལས་དེ་ལྟར་གྲགས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གང་ཡོད་དེ་མེད་པར་ཐལ། བློ་ནི་སྔོ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བློ་ནི་སྔོ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་མིན་ན་སྔོ་སོགས་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་དོན་མྱོང་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་གཟུང་རྣམ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ནི་དོན་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཤེས་པ་འདིའི་གཟུང་རྣམ་མྱོང་བ་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་ལ་དོན་གྱིས་ཏེ་དོན་དང་འདྲ་བས་ཅི་ཞིག་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་སྟེ་རང་ཉིད་མྱོང་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ཙམ་ལས་གྲུབ་པས་ཏེ་དེས་གཞལ་བྱ་ཡིན་པས་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་པ་དོན་དང་འདྲ་བས་དོན་མྱོང་བར་འཇོག་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདྲའམ་ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་འདྲ། དང་པོ་ལྟར་ན་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་ཉིད་མིན་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། བེམས་པོ་དང་བདག་ཉིད་ཀུན་ཀྱིས་འདྲ་ན་ནིའོ། །དོན་དང་ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་མཚུངས་པས་དོན་མྱོང་ན་ནི་མིག་ཤེས་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་ཅན། སྒྲ་སོགས་ཐམས་ཅད་མྱོང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྒྲ་སོགས་དང་ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སྔོ་སོགས་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེ་སྔོ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་རྣམ་པར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ན་སྔོ་སོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོ་འཛིན་ཕྱི་མ་ཆོས་ཅན། སྔོ་འཛིན་སྔ་མ་དེ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཉམས་མྱོང་སྟེ་སྔོ་འཛིན་སྔ་མའི་ངོ་བོ་སྟེ་རྣམ་པར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལ་སྐྱེས་འདྲ་བ་ཡོད་ཀྱང་སྔོ་འཛིན་ཕྱི་མས་ཉམས་མྱོང་སྟེ་སྔོ་འཛིན་སྔ་མ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་དོན་སྔོ་སོགས་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་སྔོ་སོགས་མཐོང་ཞེས་ངེས་པ་བཞིན་དུ་ནི་ངེས་པ་འདྲེན་པ་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྔོ་འཛིན་ཕྱི་མས་སྔ་མ་མྱོང་བར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཅེ་ན། དོན་སྔོ་སོགས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འབྱུང་བ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལའང་ཆོས་ཅན། སྔོ་སོགས་མྱོང་བ་མིན་པར་ཐལ། སྔོ་སོགས་མྱོང་ཞེས་ངེས་པ་དེའི་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡིད་ཡུལ་གཞན་ལ་གཡེང་བ་
Chinese
据说，由于大地的错觉，才体验到外面的青草等，而不是由于体验到外面的自性才那样说的。那么，对于外境的存在，有什么成立的量呢？没有成立的量。如果说，心识是青草等的事物，即显现的相，那么除了心识之外，没有见到外境的缘故。如果说，心识不是青草等的事物，即显现的相，那么显现青草等的这个识，是所立宗。怎么会是体验境呢？不应理，因为不是境的相显现的缘故。因此，当识体验自己所取的相的自性，被证实不是与境相同的原因时，那么这个识的所取相的体验，是所立宗。对于它，境，即与境相同，能成办什么呢？只是成立了是体验自己的体性的显现，即能衡量。第三，如果说识与境相同而安立为体验境，那么是全部自性相同，还是部分相同？如果是前者，那么识是所立宗。将变成不是识，因为与物质和自性全部相同。如果以与境部分相同而体验境，那么眼识等全部，是所立宗。将变成体验声音等全部，因为与声音等部分相同。第四，如同显现青草等的识，因为是青草等的体性，即显现的相，所以认为体验青草等那样，后来的青草执，是所立宗。先前的青草执也将变成被体验，因为是体验，即是先前青草执的体性，即显现的相的缘故。第五，如果说，即使有相似的生起，但后来的青草执并没有体验，即没有体验先前的青草执，因为在见到境青草等之后，如同确定见到青草等一样，不是引出确定的，所以没有后来的青草执体验先前的过失。那么，对于恒常生起执持境青草等的识，也是所立宗。不应理成为没有体验青草等，因为对于确定体验青草等，没有恒常生起的确定的缘故，即心意散乱于其他境。
English
It is said that due to the illusion of the earth, one experiences the external grass and so on, but not because of experiencing the self-nature of the external. So, what is the valid means of proof for the existence of external objects? There is no valid means of proof. If the mind is the object of grass and so on, that is, the appearing aspect, then apart from that, there is no seeing of external objects. If the mind is not the object of grass and so on, that is, the appearing aspect, then the consciousness that appears as grass and so on is the subject to be proven. How can it be an experience of the object? It is not logical, because it is not the appearing aspect of the object. Therefore, when the nature of the consciousness experiencing its own grasped aspect is proven not to be the same as the object, then the experience of the grasped aspect of this consciousness is the subject to be proven. For it, the object, that is, being the same as the object, what can it accomplish? It is only established as the manifestation of experiencing its own nature, that is, it can be measured. Third, if it is said that consciousness is the same as the object and is established as experiencing the object, then is it the same in all aspects or in some aspects? If it is the former, then consciousness is the subject to be proven. It will become not consciousness, because it is completely the same as matter and self-nature. If experiencing the object by being similar to the object in some aspects, then all eye consciousnesses and so on are the subject to be proven. It will become experiencing all sounds and so on, because it is similar to sounds and so on in some aspects. Fourth, just as the consciousness that appears as grass and so on is considered to experience grass and so on because it is the nature of grass and so on, that is, the appearing aspect, similarly, the later grass apprehension is the subject to be proven. The previous grass apprehension will also become experienced, because it is the experience, that is, it is the nature of the previous grass apprehension, that is, the appearing aspect. Fifth, if it is said that even if there is a similar arising, the later grass apprehension does not experience, that is, does not experience the previous grass apprehension, because after seeing the object grass and so on, just as it is certain that one sees grass and so on, it is not a deduction of certainty, so there is no fault of the later grass apprehension experiencing the previous one. Then, for the consciousness that constantly arises and holds the object grass and so on, it is also the subject to be proven. It should not be that there is no experience of grass and so on, because for the certainty of experiencing grass and so on, there is no certainty of constant arising, that is, the mind is distracted to other objects.
Tibetan
སྲིད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དོན་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ངེས་ཤེས་ཡོད་དེ། ངེས་ཤེས་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དོན་ལས་སྐྱེས་འདྲ་བ་ཡོད་པས་སོ་ཞེ་ན། སྔོ་འཛིན་ཕྱི་མ་ཆོས་ཅན། མྱོང་བ་སྔོ་འཛིན་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོ་འཛིན་སྔ་མ་མྱོང་ཞེས་པའི་ངེས་ཤེས་མེད་པའང་ཅིའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡོད་པར་ཐལ། སྔོ་འཛིན་སྔ་མ་ལས་སྐྱེས་འདྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དཀར་སོགས་གསལ་བའི་སྣང་བ་དཔྱད་ནས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གསལ་བའི་དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དྲིས། །དྲིས་པའི་མཐའ་གཉིས་སོ་སོར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་རིག་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་གཞན་ཡང་དབང་ཤེས་ཀྱི་དཀར་སེར་སོགས་མཐོང་བ་ན། དཀར་སོགས་མངོན་པར་གསལ་བ་ཡི་རང་གཞན་གྱི་རིག་པ་ལ་གསལ་བ་ནི་སྐྱེས་པའི་སྣང་བ་འདི་གང་ཡིན་ཏེ། ཅི་དཀར་སོགས་མངོན་པར་གསལ་བའི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཤེས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་བརྟག་གོ །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་དངོས་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ། །བདག་གྱུར་ཡིན་ན་རང་རིག་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་པས་དོན་མི་གསལ་བར་ཐལ་བ། །དོན་མཐོང་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་དཀར་པོ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་དཀར་སོགས་གསལ་བར་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་ཉིད་གསལ་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ལ་གསལ་བར་སྣང་བ་དེ་རང་ལས་རྫས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཁྱབ་སྟེ། ཤེས་པ་གསལ་བར་གྲུབ་ན་དེ་ལ་དོན་ཡང་གསལ་བར་སྣང་བ་འཐད་པ་ཡིན་གྱི། རང་ཉིད་གསལ་བ་མིན་ན་ཤེས་པ་དེ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་སྟེ་དོན་གང་ཡང་གསལ་བར་སྣང་བ་མ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དཀར་སོགས་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་རང་ཉིད་མི་གསལ་ཡང་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་གསལ་བྱེད་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་ཅེ་ནའང་། དཀར་སོགས་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གསལ་བྱེད་ཐུག་པ་མེད་པ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཤེས་པ་གཉིས་པ་དང་དེའང་གསུམ་པ་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། བློས་ཆོས་ཅན། དཀར་སོགས་འདིའི་མཐོང་བ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དཀར་སོགས་དེ་རང་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྲེལ་པ་ཤེས་པ་མེད་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་དཀར་པོ་དང་དཀར་འཛིན་ལྟ་བུ་དོན་ཤེས་གཉིས་ལས་གཅིག་དོན་རྟོགས་པའི་ཚེ་གཉིས་པ་ཤེས་པ་མཐོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འ
Chinese
因为存在（这样的情况）。如果对于执取对境的意识有定解，因为有定解本身是从对境所生的原因，如果这样说。后来的取蓝意识，有法。相对于先前的经历取蓝意识，你没有“你经历过先前的取蓝意识”这样的定解，为什么呢？应该有啊。因为（后来的取蓝意识）是从先前的取蓝意识所生。第二，分析明亮显现的白色等来成立（自证），分为两部分：首先，通过考察明亮之义来提问；其次，分别驳斥所提问的两种极端。第一部分是：其他成立自证的理路还有，当眼识见到白色黄色等时，对于白色等明显明亮的自他之识，明亮是产生的显现，这（明亮）是什么呢？是白色等明显明亮的意识之外的实物吗？还是变成了那个意识的自性呢？这样考察。第二部分分为两部分：如果是他物，则有太多的过失；如果是自性，则成立自证。第一部分分为两部分：意识不能使对境明亮，以及不能确定见到对境。第一部分是：如果按照第一种情况，那么白色显现明亮的意识，有法。怎么会变成白色等显现明亮而不改变呢？因为自己不明亮。因为对自己显现明亮的那是与自己是他体的实物。遍（成立）。如果意识成立明亮，那么对境也理应显现明亮。如果自己不明亮，那么那个意识就必须是所有事物，即任何对境都不显现明亮。如果白色等显现明亮的意识自己不明亮，但后来产生的能使之明亮的另一个意识使之明亮，那么，白色等显现明亮的意识，有法。你的能使之明亮者将变成无穷无尽，因为你（白色等显现明亮的意识）需要第二个意识，而那个（第二个意识）也需要第三个意识等来使之明亮。第二部分分为两部分：陈述过失，驳斥辩解。第一部分是：意识，有法。没有“白色等是这个的见”这样的，白色等自己见到意识的同时，与白色等相关联的意识。因为当像白色和取白（的意识）这样的对境和意识两者之一证悟对境时，第二个意识没有见到（第一个）意识。立宗承许。
English
Because of existence. If there is certainty for the consciousness that grasps objects, because the cause of having certainty itself seems to arise from the object, if you say so. The subsequent blue-grasping consciousness, subject. Relative to the previous experiencing blue-grasping consciousness, why don't you have the certainty of "you have experienced the previous blue-grasping consciousness"? It should be there. Because (the subsequent blue-grasping consciousness) arises from the previous blue-grasping consciousness. Second, analyzing the clear appearance of white etc. to establish (self-awareness) is divided into two parts: First, inquire by examining the meaning of clarity; second, refute the two extremes of the inquiry separately. The first part is: Other reasonings for establishing self-awareness also include when the sense consciousness sees white, yellow, etc., for the self and other consciousnesses of white, etc., that are manifestly clear, the clarity is the arising appearance, what is this (clarity)? Is it an object other than the consciousness of manifestly clear white, etc.? Or has it become the nature of that consciousness? Thus examine. The second part is divided into two parts: If it is other, there are too many faults; if it is the nature, then self-awareness is established. The first part is divided into two parts: The consciousness cannot make the object clear, and there is no certainty of seeing the object. The first part is: If according to the first case, then the consciousness of white appearing clear, subject. How can it become white, etc., appearing clear without changing? Because it is not clear itself. Because what appears clear to oneself is an object that is a different substance from oneself. (The pervasion is) established. If the consciousness is established as clear, then the object should also appear clear. If it is not clear itself, then that consciousness must be all things, that is, no object appears clear. If the consciousness of white, etc., appearing clear is not clear itself, but another consciousness that arises later and makes it clear makes it clear, then, the consciousness of white, etc., appearing clear, subject. Your clarifier will become endless, because you (the consciousness of white, etc., appearing clear) need a second consciousness, and that (second consciousness) also needs a third consciousness, etc., to make it clear. The second part is divided into two parts: State the faults, refute the defense. The first part is: Consciousness, subject. There is no consciousness associated with white, etc., at the same time as seeing the consciousness of white, etc., itself, saying "white, etc., is the seeing of this." Because when one of the two, the object and the consciousness, such as white and white-grasping (consciousness), realizes the object, the second consciousness does not see (the first) consciousness. The thesis is accepted.