Tibetan
མི་ནུས་པར་ཐལ། སྒྲིབ་བྱེད་རྡུལ་སོགས་མང་བ་བཞིན་བསྒྲིབ་བྱ་སྣང་བའང་སྲབ་པ་མིན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཡུལ་ཐག་ཉེ་བས་སྣང་བ་གསལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡུལ་གསལ་བར་མཐོང་ན་ཡུལ་ཐག་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་མིག་ལ་བུམ་པ་སྦྱར་བ་ལྟ་བུ་ལ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་དབང་གསལ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། སྣང་བ་ནི་ཆེར་གསལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཐག་ཉེ་རིང་གི་དོན་གསལ་མི་གསལ་དུ་མཐོང་བ་དེར་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གྱི་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་གསལ་མི་གསལ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་སྔར་ནས་ཡོད་པའི་གཟུགས་དེ་ལས་གཞན་གཟུགས་གསལ་མི་གསལ་སྣ་ཚོགས་གསར་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཉེ་རིང་ལ་གནས་པས་སོ་སོར་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། གསར་སྐྱེས་ཀྱི་གཟུགས་དེ་དག་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར། འགྱུར་ན་གཟུགས་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཕན་ཚུན་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ནི་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པར་ཐལ། ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་བསྒྲིབས་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དོན་གཅིག་ལ་ཐག་ཉེ་རིང་ནས་བལྟ་བའི་སྐྱེས་བུའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། གཟུགས་གསར་སྐྱེས་དེ་དག་མི་སྣང་བར་གསལ་མི་གསལ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་སྔར་གྱི་གཟུགས་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་སྣང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། གཟུགས་དེ་སྣང་རུང་དུ་ཡོད་ཅིང་། གསལ་མི་གསལ་གྱི་གཟུགས་སྣང་བ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ལས་གཟུགས་དེ་དག་ཕན་ཚུན་མ་བསྒྲིབས་སོ་ཞེ་ན། དོན་གཅིག་ལ་ཐག་ཉེ་རིང་ནས་བལྟ་བའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཅིག་ཆར་ནི་གཟུགས་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་རང་བཞིན་དག་རེ་རེས་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། གཟུགས་གསལ་མི་གསལ་གཉིས་སྒྲིབ་བྱེད་མེད་པར་རེ་རེས་ཀྱང་སྣང་རུང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་རུང་དུ་མེད་པའི་ལས་ཀྱིས་གསལ་མི་གསལ་གང་རུང་གཅིག་བསྒྲིབས་ནས་མི་མཐོང་ཞེ་ན། གཟུགས་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་ཙམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་མ་མཐོང་བའི་ལས་ཀྱིས་ཅི་བྱེད་དེ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་གང་གིས་སྐྱེས་པའི་རྒྱུད་ལ་དོན་ཕན་པ་དང་དོན་མིན་གནོད་པ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དོན་གྱི་རྣམ་པ་མེད་ན་སྣང་བ་དང་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་དོན་གསལ་མི་གསལ་དུ་སྣང་བ་མི་རིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དོན་ཁས་བླངས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་མྱོང་བ་ཆོས་ཅན། བག་ཆགས་སད་བྱེད་སོགས་ཇི་ལྟའི་རྒྱུ་བཞིན་དུ་གསལ་མི་གས
Chinese
不应理，因为如同遮蔽的微尘等众多一样，所遮蔽的显现也不是稀薄，而是极其众多。另外，如果以处所距离近而显现清晰的理由认为处所清晰可见，那么处所距离极其近，如将瓶子贴在眼睛上一样的事物，应成为处所的显现清晰，因为显现非常清晰。第二，如果认为远近的意义在于清晰与不清晰的显现，其中也没有显现，即依靠善与非善的业力，从一开始就存在于清晰或不清晰的某种事物，除此之外，还会新产生各种清晰与不清晰的事物，并且它们处于远近的位置，所以才能分别看到。那么，新产生的那些事物会互相遮蔽吗？如果遮蔽，那么那些事物，应成为互相自己境的意识的显现的遮蔽者，因为互相之间互相遮蔽。如果承认，那么对于从近处和远处观察同一事物的有情之意识，应成为不显现新产生的事物，而只显现处于清晰或不清晰的某种状态的原本的事物，因为该事物是可以显现的，并且清晰与不清晰的事物显现存在遮蔽者。如果认为业力所生的事物不会互相遮蔽，那么，对于从近处和远处观察同一事物的两个人，应成为同时各自看到清晰和不清晰的自性，因为清晰与不清晰的事物没有遮蔽者，并且各自都可以显现。如果认为不可见的业力遮蔽了清晰或不清晰的某种事物而看不到，那么，仅仅是清晰和不清晰的事物，你没有看到的业力做什么呢？因为这不是善与非善的业力的结果，因为你所生的相续中没有对意义有益和对非意义有害的作用。第三，如果没有事物的行相，那么从显现和业力的差别来看，事物显现为清晰或不清晰是不合理的，因此，在承认事物的时候，也应成为依靠事物而产生的体验，如同唤醒习气等如是的因一样，清晰或不清晰。
English
It is unreasonable, because just as there are many obscuring dust particles, the obscured appearances are not thin, but extremely numerous. Furthermore, if one sees a place clearly because it is close, then something that is very close, like a vase pressed against the eye, should have a clear appearance of the place, because the appearance is very clear. Secondly, if one thinks that the meaning of near and far is seeing clearly or unclearly, and that there is no seeing in that, but that depending on karma of dharma and non-dharma, various clear and unclear forms arise anew from a form that has existed from the beginning in one of clarity or unclearness, and that they are seen separately because they are located near and far, then do those newly arisen forms obscure each other or not? If they do, then those forms should be obscurers of the appearance to the consciousness of their own objects, because they obscure each other. If you accept that, then for the consciousness of a person looking at the same object from near and far, the newly arisen forms should not appear, but only the original form that exists in one of clarity or unclearness should appear, because that form is capable of appearing, and there is an obscurer for the appearance of clear and unclear forms. If you think that those forms born of karma do not obscure each other, then two people looking at the same object from near and far should simultaneously see the clear and unclear nature, because the clear and unclear forms have no obscurer and are each capable of appearing. If you think that invisible karma obscures one of clarity or unclearness and prevents it from being seen, then what does the karma that you do not see do to the mere clear and unclear forms? Because it is not the result of karma of dharma and non-dharma, because in the continuum from which you are born, there is no effect of benefiting meaning or harming non-meaning. Thirdly, if there is no aspect of the object, then it is unreasonable for the object to appear clearly or unclearly from the difference of appearance and karma, therefore, when the object is accepted, the experience that arises depending on the object should also be clear or unclear, like the cause of awakening habitual patterns, etc.
Tibetan
ལ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་འཛིན་པར་བྱེད་དེ། རྣམ་པ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་གང་ཞིག་ལྷག་མ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མེད་ཀྱང་སྣང་བ་དང་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སོགས་ཀྱིས་དོན་གསལ་མི་གསལ་དུ་འཛིན་ཞེས་པ་ནི་བློ་ངན་རྣམས་ཀྱིས་ལུགས་ངན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་པ་གཟུང་ཡུལ་འགགས་ཀྱང་སྣང་བ་ཡོད་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་འགགས་སྣང་བ་ཤེས་པར་བསྒྲུབ། །ཕྱི་དོན་སྣང་བའི་གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་པ་དང་སྒྲ་དང་མར་མེ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་རང་ལ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་དངོས་སུ་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་ལ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་དུས་ན་ཞིག་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ལ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་དང་ནི་ཅིག་ཤོས་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་གི་སྔ་མ་ན་བྱུང་བ་ཡི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་ཞིག་ཀྱང་བློ་རང་ཉིད་དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བས་བློ་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དུས་མཉམ་དོན་ཉིད་སྣང་བ་དགག །སྐྱེད་བྱེད་དེ་ཉིད་སྣང་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་སྔ་མ་དེ་དག་ཤེས་པའི་དུས་ན་མེད་པས་མི་སྣང་ཡང་དོན་སྔ་མ་ལས་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་དོན་དེ་དག་ཤེས་པ་ལ་གསལ་བར་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་དང་དུས་མཉམ་གྱི་དོན་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་ལ་གསལ་བར་སྣང་བ་མིན་པར་ཐལ། ཤེས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད་མིན་པའི་དོན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་ན་ཉན་ཤེས་ལྟ་བུ་གཅིག་ལའང་ཆོས་ཅན། དོན་ཀུན་གསལ་བར་སྣང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གཞན་ཡང་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །གལ་ཏེ་དུས་མཉམ་གྱི་དོན་ཆོས་ཅན། ཕན་མི་འདོགས་ཀྱང་དུས་མཉམ་གྱི་བློ་དེ་ལ་སྣང་བར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་དོན་སྔ་མ་ལས་དེ་དང་ཤེས་པ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དུས་མཉམ་པའི་དོན་དང་ཤེས་པ་ལ་རྒྱུ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་འདི་ཡང་ཆོས་ཅན། རུང་བ་མེད་དེ། རུང་ན་དབང་པོ་སྔ་མ་ལས་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་དབང་པོ་ཡང་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་སྔ་མ་དེས་བྱས་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་ཆོས་ཅན། དོན་སྔ་མ་དེ་དངོས་སུ་སྣང་བ་མེད་ཀྱང་དོན་སྔ་མ་དེ་གསལ་བར་སྣང་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་སྔ་མས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་སྣང་
Chinese
有些（恶劣的宗派）会执持各种不同的相状。对于执持各种不同相状的那些，即使没有剩余的意义的相状，也因为显现和作用的差别等而执持意义为明或不明，这对于恶劣的宗派来说是恶劣的论理。第七，所取境已灭，但显现仍然存在，对此进行论证分为两部分：论证境已灭而显现存在；驳斥关于外境显现的他人观点。第一部分是：识、声音和灯火的刹那（瞬间）等，是所立宗法。因为什么原因，对于缘于自身的现量和分别识来说，会真实地显现，并且不会不显现呢？因为在缘于自身的现量和分别识的时刻，它们已经坏灭不存在了。因为缘于自身的现量和另一个分别识，正是它们的生起者，因此它们是在这些识之前产生的。因此，即使境已灭，但由于心自身显现为境的相状，因此成立了心具有二取之相。第二部分分为两部分：驳斥同时的境本身显现；驳斥生起者本身显现。第一部分是：如果说，先前的境在识的时刻不存在，因此不显现，但是从先前的境中与识一同产生的那些境，在识中会清晰地显现。那么，与识同时的境，是所立宗法。不应理成为在识中清晰地显现。因为它们是不对识产生助益的其他境。如果未成立周遍，那么对于如听觉识等的一个识来说，也是所立宗法。所有的境都会变得清晰地显现。因为不是产生助益的其他境也会清晰地显现。如果说，同时的境，是所立宗法。即使不产生助益，也必定会显现在同时的识中。因为其原因是，它和识是从先前的境中一同产生的。那么，由于同时的境和识是从一个因中产生的，因此认为它们是境和有境的这种分别念，也是所立宗法。是不合理的。如果合理，那么从先前的根识中与识一同产生的根识，也会成为识的境。因此，对于由先前的境所产生的根识来说，是所立宗法。即使先前的境没有真实地显现，也应该说先前的境是清晰地显现，因为显现为先前的境所赋予的相状。
English
Some (bad sects) hold various different appearances. For those who hold various different appearances, even if there is no remaining appearance of meaning, they hold the meaning as clear or unclear due to the differences in appearance and function, etc. This is a bad reasoning for bad sects. Seventh, the object of grasping has ceased, but the appearance still exists. To prove this, there are two parts: proving that the object has ceased but the appearance exists; refuting the views of others regarding the appearance of external objects. The first part is: the moments (instants) of consciousness, sound, and light, etc., are the subject of the proposition. For what reason will they truly appear clearly to the direct perception and conceptual consciousness that are focused on themselves, and will not fail to appear? Because at the moment of the direct perception and conceptual consciousness that are focused on themselves, they have already ceased and do not exist. Because the direct perception focused on itself and the other conceptual consciousness are the generators of these, therefore they arise before these consciousnesses. Therefore, even though the object has ceased, because the mind itself appears as the aspect of the object, it is established that the mind has the aspect of dualistic grasping. The second part is divided into two parts: refuting the appearance of the simultaneous object itself; refuting the appearance of the generator itself. The first part is: if it is said that the previous objects do not exist at the moment of consciousness, therefore they do not appear, but those objects that arise together with consciousness from the previous objects will appear clearly in the consciousness. Then, the object simultaneous with consciousness is the subject of the proposition. It is not reasonable to become clearly apparent in consciousness. Because they are other objects that do not benefit consciousness. If the pervasion is not established, then for one consciousness such as auditory consciousness, it is also the subject of the proposition. All objects will become clearly apparent. Because other objects that do not provide benefit will also appear clearly. If it is said that the simultaneous object is the subject of the proposition. Even if it does not provide benefit, it will definitely appear in the simultaneous consciousness. Because the reason is that it and consciousness arise together from the previous object. Then, since the simultaneous object and consciousness arise from one cause, the conceptual thought that they are object and subject is also the subject of the proposition. It is unreasonable. If it is reasonable, then the sense consciousness that arises together with consciousness from the previous sense faculty will also become the object of consciousness. Therefore, for the sense consciousness produced by the previous object, it is the subject of the proposition. Even though the previous object does not truly appear, it should be said that the previous object is clearly apparent, because it appears as the aspect given by the previous object.