Tibetan
བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་དོན་བཀག་ནས་ཚུལ་གཉིས་བསྒྲུབ། །དོན་ལ་བརྟེན་ནས་ཚུལ་གཉིས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྣང་བ་ཕྱི་དོན་ཡིན་པ་དགག །ཕྱི་དོན་གཞན་གྱི་བསྒྲུབ་བྱེད་དགག །ཕྱི་དོན་མེད་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ་གཏན་ཚིགས་དགོད། ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ། གྲུབ་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཡུལ་སྔོ་སོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་སྣང་བའི་བློ་དེ་ལས་རྫས་གཞན་ཉིད་དུ་རྣམ་པ་གང་གིས་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ནས་མི་འགྲུབ་སྟེ། ངེས་པར་རང་སྣང་བའི་བློ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཅིག་ཆར་དུ་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་དེ་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། ལྷན་ཅིག་ཏུ་དམིགས་ན་ཐ་དད་དུ་སྣང་བས་ཁྱབ་དེ་ལ་ཐ་དད་དུ་བདེན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་དང་དེ་ལ་རང་དུས་སུ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། ཐ་དད་དུ་སྣང་ཡང་ཐ་དད་དུ་བདེན་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཐ་དད་དུ་མི་བདེན་བཞིན་དུ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་པས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མེད་པར་ཐ་དད་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་ཏེ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་དང་སེར་པོར་སྣང་བ་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔོ་སེར་སོགས་སུ་སྣང་བ་རྫས་ཐ་དད་པ་དག་ལ་ནི་ཆོས་ཅན། ལྷན་ཅིག་ཏུ་མྱོང་བའི་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དམིགས་པ་ལ་གཅིག་དམིགས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔོར་སྣང་གི་ཤེས་པ་དང་སྔོར་སྣང་དེ་དག་དོན་ལ་ཐ་དད་མིན་ཏེ། སྔོ་འཛིན་མྱོང་བ་མེད་པར་དོན་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་འགའི་དོན་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡི་མྱོང་བ་སྔོ་འཛིན་དེ་ཡང་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བ་ཡི་དོན་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཅན། སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་ལས་དོན་གཞན་མིན་པ་བཟློག་པར་རབ་ཏུ་དཀའ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཤེས་པ་ལས་གཞན་མིན་པར་རྣམ་བཅས་པ་དག་མཐུན་ལ། མདོ་སྡེ་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་གཏད་པར་སྨྲ་བས་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དྲིས་པ་ན། དབང་པོའི་བློ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དབང་ཡིད་ལས་ཐ་དད་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ
Chinese
因为没有的缘故。第三，以俱时而见的确定之相来成立，有二：遮遣外境而成立二法，依于义而成立二法。第一有三：遮遣显现是外境，遮遣外境其他的成立者，破斥外境无有之诤论。第一有三：安立宗因，成立周遍，总结成立之义。第一是：显现为青色等境是所立，从彼自显现的识之外，以何种方式能成立是异体之物而不能成立呢？因为必定与自显现的识俱时一起领受的缘故。第二是：彼因不遍于同品，如果俱时而见，则周遍于显现为异体，彼又周遍于真实为异体，如果这样认为。显现青色的根识以及彼于自时显现为青色是所立，虽然显现为异体，但不能成立真实为异体，因为虽然不真实为异体，却显现为异体的缘故。譬如，错乱的识，二月之相，在意义上没有异体而见到异体一样。如果彼因进入异品，如显现青色和显现黄色，在某些时候俱时而见，如果这样认为。显现为青色黄色等，对于这些异体的法来说是所立，没有俱时领受的确定性，因为一者所见不周遍于一者所见的缘故。因此，显现青色的识和显现青色，在意义上不是异体，因为没有领受青色执，某些意义上青色的相，没有意义上青色的相的领受，彼青色执也未见到被领受，因此。第三是：在自时显现于青色执根识的意义上，青色的相是所立，从青色执根识之外不是异体之物，遣除这一点极为困难，因为是与彼俱时而见的确定之故。第二是：显现为意义的相，与识不是异体，有相者们是共同认可的。经部师说，相由外境所赋予，如果问其成立之因。根识等是所立，能推断出您与根识异体的因存在，因为
English
Because there is no. Third, establishing with the sign of definite co-perception has two aspects: negating external objects and establishing two aspects of the doctrine, and relying on the meaning to establish two aspects of the doctrine. The first has three aspects: negating that appearances are external objects, negating the establishers of other external objects, and refuting disputes about the absence of external objects. The first has three aspects: establishing the reason, establishing pervasiveness, and summarizing the established meaning. The first is: the appearance of blue and other objects is the subject. How can it be established that it is a substance other than the mind that appears to itself, and it cannot be established? Because it is certainly experienced together with the mind that appears to itself. The second is: that reason does not apply to the similar side. If it is perceived together, it is pervaded by appearing as different, which is pervaded by being true as different. If so, the root consciousness that appears blue and the appearance of blue in its own time are the subject. Although it appears as different, it cannot be established as true as different, because it appears as different even though it is not true as different. For example, the appearance of two moons in a mistaken consciousness is seen as different even though it is not different in meaning. If that reason enters the dissimilar side, such as the appearance of blue and the appearance of yellow, which are sometimes perceived together, then the appearance of blue, yellow, etc., is the subject for those different dharmas. There is no certainty of experiencing together, because perceiving one does not pervade perceiving the other. Therefore, the consciousness that appears blue and the appearance of blue are not different in meaning, because without experiencing the blue apprehension, some aspects of the blue object, without the experience of the blue object, that blue apprehension is also not seen to be experienced, therefore. The third is: the aspect of the blue object that appears in the blue-apprehending sense consciousness at its own time is the subject. It is very difficult to refute that it is not a different object from the blue-apprehending sense consciousness, because it is certain that it is perceived together with it. The second is: the aspect that appears as the object is not different from consciousness, and those with aspects agree. The Sutra school says that the aspect is given by the external object. If asked for the reason for its establishment, the sense consciousnesses are the subject. It can be inferred that your cause, which is different from the sense mind, exists, because
Tibetan
་གཞན་དབང་ཡིད་དག་ནི་ཡོད་ན་ཡང་ཁྱོད་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་རྒྱུ་གཞན་ཡོད་པར་འགྲུབ་ལ། དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་འཁྲུལ་བ་ཆོས་ཅན། སྔར་གྱི་རྟགས་དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་ན་གྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་ཅིང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྒྲུབ་ན་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དོན་སྣང་གི་བག་ཆགས་སྨིན་མ་སྨིན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཁྱོད་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་ངེས་པར་མི་སྨྲ་ན་རྟགས་དེ་ལས་ཕྱི་དོན་འགྲུབ་པ་སྲིད་ན་ཡང་དེ་ལྟར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་དོན་མེད་ཀྱང་བྱེད་པོ་ཤེས་བྱེད་འཐད། །ཤེས་བྱེད་བློ་སྣང་ཡིན་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་དོན་མེད་ན་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་དང་། དུ་བ་ལས་མེ་དཔོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ས་བོན་ལས་ནི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་དང་། དུ་བའི་རྟགས་ལས་མེ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འདྲ་རིམ་པ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་དང་ཤེས་བྱེད་དུ་གནས་པའི་རྣམ་གཞག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། དཔྱད་ན་ཕྱི་དོན་ལ་བརྟེན་པ་མིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ས་བོན་སོགས་སུ་སྣང་བའི་བློ་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མྱུ་གུ་སོགས་དེ་ཡི་ངོ་བོར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྲེལ་བ་སྟེ་སྐྱེ་བའི་བློ་ལ་བརྟེན་ནས། བྱེད་པ་པོ་དང་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རྟོགས་པར་བྱེད་ན་ཚད་མ་དང་འགལ་བ་དག་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་དུ་བ་མེས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་མིན་པར་ཐལ། དུར་སྣང་གི་བློ་ནི་མེར་སྣང་གི་བློས་བསྐྱེད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་མེ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་འབྲས་བུ་དུ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་གཞི་འགར་རྒྱུ་མི་རྟོགས་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་མེས་བསྐྱེད་པ་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དུར་སྣང་དེ་མེར་སྣང་དེའི་རྒྱུ་དག་ནི་ཡིན་པར་འདོད་ན་ཡང་དུ་བའི་རྟགས་གང་ལས་མེ་ངེས་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྒྱུ་རྣམས་ལས་རང་གི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་དུ་བས་མེ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་དེ་ལའང་དུ་བར་སྣང་བའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ལས་གཞི་འགར་མེར་སྣང་གི་བག་ཆགས་གསལ་བར་སད་པ་ཅན་གྱི་མེར་སྣང་བ་ཡི་བློ་ཉིད་ནི་འབྱུང་རུང་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ་སྒྲུབ་
Chinese
如果说，因为“他者自在的清净意识虽然存在，但你有时不生”，以此成立有其他的因。如果说，那是外境的意义。有境，权识错乱，法相。如果仅凭之前的理由成立你有其他的因，那就是成立已成立的。如果成立外境的意义，那就不遍，如果说，如果不说你的相似者，由彼不间断的因，显现义的习气成熟与否的差别，决定你生与不生，那么从那个理由成立外境的意义是可能的，但因为是那样说的缘故。第三有二：无外境，作者能知合理。能知是心识显现，遣除诤论。第一：如果无外境，那么从种子生出苗芽，从烟推测出火等分别就不合理了，如果这样说。从种子生出苗芽，从烟的理由成立火，像这样依次在名言中安立为依赖外境义的作者和能知，凡是存在的法相，也是法相。如果考察，就不是依赖外境，如果不是依赖外境的意义，而是从显现为种子等的心识相续，彼不间断地显现为苗芽等，那样确定关联，即依赖生起的心识。如果了知作者和能知的分别，那么与量相违的有什么呢？因为没有的缘故。第二：如果那样，那么烟就不被火产生了，因为烟显现的心识不是被火显现的心识产生的，并且没有其他的火和烟的缘故。如果承认，那么果烟，法相。从你那里，在某些基础上，因不是不可了知的，因为你不是被火产生的缘故。如果说，烟显现的心识是火显现的心识的因，那么从哪个烟的理由能确定地了知火呢？因为不能了知。因为诸因不确定产生自己的果的缘故。如果这样说，唯识宗的观点，在名言中，用烟来推测火，对于那个烟显现的心识，法相。从你的理由，在某些基础上，能了知火显现的习气明显苏醒的火显现的心识，即能生起，即是成立。
English
If it is said that because "the pure consciousness of other-dependence exists, but you sometimes do not arise," this establishes that there is another cause. If it is said that it is the meaning of an external object. The object, the errant power consciousness, the dharma. If you only establish that you have another cause from the previous reason, then you are establishing what has already been established. If you establish the meaning of an external object, then it is not pervasive, if you do not say that your similarity, from the difference of whether the habit of the appearance of the immediate cause ripens or not, determines whether you arise or not, then it is possible to establish the meaning of an external object from that reason, but because it is said that way. The third has two: even without external objects, the agent and the knower are reasonable. The knower is a mental appearance, refuting the argument. The first: if there are no external objects, then the distinctions such as the sprout arising from the seed and inferring fire from smoke will not be valid, if it is said like that. The sprout arises from the seed, and the fire is established from the sign of smoke, such distinctions as these, which are the agent and the knower that depend on external objects in name, are also dharmas. If you examine it, it does not depend on external objects, if it does not depend on the meaning of external objects, but from the mental continuum that appears as seeds, etc., immediately the sprouts, etc., appear as its essence, and that is how it is definitely related, that is, depending on the arising mind. If you understand the distinction between the agent and the knower, then what is contradictory to the valid cognition? Because there is none. The second: if that is the case, then the smoke will not be produced by the fire, because the mind that appears as smoke is not produced by the mind that appears as fire, and because there is no other fire and smoke. If you admit it, then the result smoke, the dharma. From you, on some basis, the cause is not unknowable, because you are not produced by fire. If you say that the mind that appears as smoke is the cause of the mind that appears as fire, then from which sign of smoke can you definitely know the fire? Because you cannot know. Because the causes do not necessarily produce their own results. If you say that, in the view of the Mind-Only school, in name, inferring fire from smoke, for that mind that appears as smoke, the dharma. From your reason, on some basis, the mind that appears as fire, which clearly awakens the habit of the appearance of fire, that is, it can arise, that is, it is established.