Tibetan
འགའ་ཞིག་ལྟར་རོ་ཞེ་ན། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། དཔྱད་ན་ཕྱི་དོན་མི་འཛིན་པ་བདེན་ཏེ། དཔྱད་ན་ཕྱི་དོན་འཛིན་པ་དེ་འདྲ་ངས་ཀྱང་མི་ཤེས་སོ་སྟེ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་ཏེ་ཞེས་པ་ནས་འདིའི་བར་གྱིས། བྱ་དང་བཅས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། ཡང་ན་རང་རིག་འབྲས་བུ་སྟེ། །ཞེས་དང་། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ལས་དོན་ངེས། །ཞེས་དང་། ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཉིད་འདི་ཞེས་པས་བསྟན་པའི་ཚད་འབྲས་བཞི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་རྣམ་པ་བརྫུན་ཡང་རང་རིག་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པ་བརྫུན་པས་དེ་ལ་རང་རིག་མིན། །བདག་ཉིད་འཇལ་ཚེ་རང་རིག་ཚད་འབྲས་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། གཟུང་འཛིན་རིག་གསུམ་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་། །སྣང་བ་དེ་ལ་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་གཞག །སྣང་བ་དེ་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་པར་དགག །བདེན་པ་མེད་ན་འཁྲུལ་པའང་མེད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་བཏུས་སུ། གང་ཚེ་སྣང་བ་དེ་གཞལ་བྱ། །ཚད་མ་དང་ནི་དེ་ཡི་འབྲས། །འཛིན་རྣམ་རིག་པའོ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་གསུམ་ཐ་དད་དུ་མ་བྱས། །ཞེས་པའི་དོན་འཆད་པ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ན་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། དོན་སྣང་གི་བློ་ཆོས་ཅན། དོན་ལ་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་ལ་གཟུང་འཛིན་རིག་གསུམ་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། མ་རིག་པས་འཁྲུལ་པའི་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྐྱེས་བུ་རྣམ་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་དང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་། མྱོང་བ་འབྲས་བུ་དག་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་རྟོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་དབང་པོ་སྔགས་དང་སྨན་སོགས་ཀྱིས་བསླད་པ་རྣམས་ལ་འཇིམ་དུམ་དང་སྡེའུ་སོགས་རྟ་གླང་སོགས་དེ་ཡི་གཟུགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་འཇིམ་དུམ་སོགས་ལས་རྣམ་པ་གཞན་རྟ་གླང་སོགས་སུཾ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟ་གླང་ཉིད་དུ་སྔགས་སོགས་ལས་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཇིམ་དུམ་སོགས་དེ་དག་ཆོས་ཅན། རྟ་གླང་སོགས་སུ་སྐྱེས་པ་མིན་ཏེ། སྔགས་སོགས་ཀྱིས་མ་བསླད་པའི་མིག་ཅན་གྱིས་རྟ་གླང་སོགས་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཐག་རིང་པོ་མྱ་ངམ་གྱི་ཐང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཁོད་སྙོམས་པ་ན་རྫས་ཆུང་ངུ་ཡང་ཆེན་པོར་སྣང་བ་ན་ཆུང་ངུ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་སྣང་གི་བློ་གཅིག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་འཇོག་པ་མི་འགལ་ཏེ། ཁྱོད་ལ་
Chinese
如果有人这样问：对于显现事物的意识，如果分析，不执著外境是真实的，但如果分析，执著外境，我也不了解，因为我不希望这样。从“做事情”到这里，是因为认识到与行为有关联。还有，“或者自证是果”。还有，“从它的自性中确定事物”。还有，“境的显现本身”所显示的四种量果，应当了解为是依次讲述的。第四，即使是虚假的显现，也能成立自证果，这有两方面：因为虚假的显现，所以它不是自证。当衡量自身时，自证的量果就成立了。第一方面有四点：即使没有所取、能取、识三种，但在错觉中也会显现。对于那个显现，安立量、果、衡量三者。遮破那个显现本身成立为真实。如果不存在真实，那么错觉也不存在，这是要避免的。第一点是：《摄类学》中说：“何时显现是所衡量，量和它的果，是能取识，因为那个缘故，那三者不应作他异。”这是解释它的意义：如果没有外境，那么量、果、衡量三者的安立怎么可能成立呢？对于显现事物的意识，在事物上量、果、衡量三者不是他异的，因为你的自性在一个上，所取、能取、识三者虽然没有分别，但是由于无明而产生的错觉，颠倒的众生会认为你具有所取的相、能取的相和体验的果，就像它们是各不相同的。例如，对于被咒语、药物等迷惑的感官来说，泥块和小块等，马、牛等与它的形状不同，但从泥块等显现出不同于泥块等的马、牛等。如果马、牛本身是从咒语等新产生的，那么泥块等这些事物，不是产生为马、牛等，因为没有被咒语等迷惑的眼睛是看不到马、牛等的。例如，在遥远而广阔平坦的荒野中，即使是很小的东西也会显得很大，但并不是说小的东西变成了大的。第二点是：对于显现事物的一个意识，在名言上安立量、果、衡量三者是不矛盾的，因为你
English
If someone asks, "Regarding the consciousness that perceives objects, if analyzed, it is true that it does not grasp external objects. But if analyzed, grasping external objects, I also do not understand, because I do not wish it to be so." From "doing things" to here, it is because of recognizing the association with actions. Also, "Or self-awareness is the result." Also, "From its nature, things are determined." Also, the four valid cognitions and results shown by "the appearance of the object itself" should be understood as being explained in order. Fourth, even if it is a false appearance, the result of self-awareness can be established, which has two aspects: because of the false appearance, it is not self-awareness. When measuring oneself, the valid cognition and result of self-awareness are established. The first aspect has four points: even if there are no three—object of grasping, grasper, and consciousness—they still appear in illusion. For that appearance, establish the three—valid cognition, result, and measurement. Refute that the appearance itself is established as true. If there is no truth, then there is no illusion, which is to be avoided. The first point is: In the Compendium, it says, "When the appearance is what is measured, valid cognition and its result, are the grasping consciousness, because of that reason, those three should not be made different." This is to explain its meaning: if there is no external object, then how can the establishment of the three—valid cognition, result, and measurement—be possible? For the consciousness that perceives objects, the three—valid cognition, result, and measurement—are not different on the object, because your nature is one, and although the three—object of grasping, grasper, and consciousness—are not distinct, due to the illusion caused by ignorance, inverted beings will think that you have the aspect of the object of grasping, the aspect of the grasper, and the result of experience, as if they were distinct. For example, for the senses that are deluded by mantras, medicines, etc., lumps of clay and small pieces, etc., horses, cows, etc., are different from its shape, but from the lumps of clay, etc., horses, cows, etc., appear different from the lumps of clay, etc. If the horses and cows themselves are newly produced from mantras, etc., then those things like lumps of clay, etc., are not produced as horses, cows, etc., because eyes that are not deluded by mantras, etc., cannot see horses, cows, etc. For example, in a distant and vast, flat desert, even small things will appear large, but it is not that small things have become large. The second point is: For the one consciousness that perceives objects, it is not contradictory to establish the three—valid cognition, result, and measurement—in conventional terms, because you
Tibetan
གཟུང་བའི་རྣམ་པ་དང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་། རང་རིག་པའི་རྣམ་པ་དག་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མིན་ཡང་། དེ་གསུམ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་གཞལ་བྱ་དང་། འཇལ་བྱེད་དེ་ཚད་མ་དང་། འབྲས་བུར་གནས་པའི་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་འདི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་གཞག་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ། གཏན་ཚིགས་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བློ་གཅིག་ལ་གཟུང་འཛིན་རིག་གསུམ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་འདི་མི་བདེན་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དེ་ལྟ་མིན་པར་བདེན་ན་བློ་གཅིག་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་དུ་མར་བདེན་ནམ་གཅིག་ཏུ་བདེན། དང་པོ་ལྟར་ན་བློའི་དངོས་པོ་ཆ་མེད་གཅིག་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དུ་མར་ཇི་ལྟར་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་བདེན་པར་ཐལ། ཁྱོད་བློ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་པ་ཉིད་དེ་ཉམས་ནས་དུ་མར་ཐལ། དུ་མར་སྣང་བ་དེ་དུ་མར་བདེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་བློ་གཅིག་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པར་ཐལ། བློ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་དུ་མར་སྣང་བའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་གཞན་དང་གཞན་ལ་ཆོས་ཅན། གཞན་ཉིད་ཡིན་པ་ཉམས་པར་ཐལ། མ་ཁྱབ་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པ་མིན་པར་ཐལ། གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཚད་མའི་བློས་དངོས་པོ་ཐ་དད་མེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ན་ཐ་དད་མེད་པར་ངེས་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ཐ་དད་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རིགས་པ་དག་གིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་དེ་ཉིད་དུ་ན་དེ་དག་བདེན་པའི་དངོས་པོར་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་ལ་བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་བརྫུན་པས་དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་བདེན་མེད་དུ་བསྒྲུབས་ནས། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་འཛིན་རྣམ་དང་རང་རིག་ཀྱང་བདེན་མེད་དུ་གྲུབ་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་རང་གསལ་ལ་ལྟོས་པའི་འཛིན་རྣམ་དང་རང་རིག་བདེན་པར་འདོད་པ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་བདེན་བརྫུན་གྱི་ཁྱད་པར་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོར་འབྱུང་བའི་འཁྲུལ་བ་མེད་པ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། འདི་ལས་གཞན་ཚོལ་བ་ནི་ནོར་བ་ལས་མ་འདས་སོ
Chinese
所取之相和，能取之相和，自证之相，实际上并非各不相同。然而，对这三者依次进行可衡量之物、衡量者即量，以及安住于果的区分，这仅仅是像在迷乱的意识中显现的那样而作出的区分，并非真实的区分。第三部分分为两点：确立宗法，陈述理由。第一点是：在一个心识中，显现能取、所取、自证三者各不相同，这种显现并非真实，如果不是这样而是真实的话，那么在一个心识中显现的各种各样的相，是多重真实还是单一真实？如果按照第一种情况，那么心识的无分单一实体，作为有法，对你来说，显现为具有各种性质的各种相，怎么能是多重真实呢？因此是不真实的，因为你是单一心识的自性。如果不遍及，那么心识，作为有法，你本是单一的自性，却因此而变成多重，因为显现为多重是多重真实的。如果按照后一种情况，那么在一个心识中显现的各种各样的相，作为有法，不是单一真实的，因为在不迷乱的心识中显现为多重。如果不遍及，那么苦乐等等其他事物，作为有法，将会失去其各自的他性，因为不遍及。此外，这些相，作为有法，不是以单一的自性而真实的，因为没有见到以单一的自性。这是周遍的，因为如果量识见到事物没有差别，那么必然会确定为没有差别，否则就无法成立没有差别。第二点是：在显现境的意识中所显现的相的实体，作为有法，当以理智进行分析时，当下它们并不存在作为真实的实体，因为它们不具有真实的一和多的自性。以上这些是通过假立相的方式，确立了在显现境的意识中所显现的所取相不是真实存在的。并且，依赖于此，能取相和自证也成立为不是真实存在的道理。而认为依赖于意识自明的能取相和自证是真实存在的观点，将在下文阐述。区分真假相的差别，是伟大论典中出现的无误之处，只有这个才是，从这个之外去寻找，不会超出错误的范围。
English
The aspects of the apprehended, the aspects of the apprehender, and the aspects of self-awareness, although not actually different in meaning, the distinctions made for these three in sequence as the object to be measured, the measurer which is valid cognition, and abiding as the result, this is merely making distinctions as they appear in a confused consciousness, and is not a true distinction. The third part has two points: establishing the subject property, and stating the reason. The first is: In one mind, the appearance of the three, apprehender, apprehended, and awareness, as distinct is not true. If it were not so, but true, then the various aspects appearing in one mind, are they true as multiple or true as one? If according to the first, then the indivisible single entity of mind, as the subject, for you, the various aspects appearing as having various natures, how could they be true as multiple? Therefore, they are not true, because you are the nature of a single mind. If not pervasive, then mind, as the subject, you, being the single nature, would be lost and become multiple, because appearing as multiple is true as multiple. If according to the latter, then the various aspects appearing in one mind, as the subject, are not true as one, because they appear as multiple in an unconfused mind. If not pervasive, then happiness, suffering, and other different things, as the subject, would lose their respective otherness, because of non-pervasiveness. Furthermore, those aspects, as the subject, are not true as being of a single nature, because they are not seen as being of a single nature. This is pervasive, because if valid cognition sees things as undifferentiated, then it will necessarily be determined as undifferentiated, otherwise it will not be established as undifferentiated. The second point is: The entities of the aspects appearing in the consciousness of object appearance, as the subject, when analyzed by reasoning, then they do not exist as true entities at that time, because they do not have the nature of true one and many. These are the ways in which the non-reality of appearance establishes that the apprehended aspect appearing in the consciousness of object appearance is not truly existent through the method of false appearance. And, depending on this, the apprehender aspect and self-awareness are also established as not truly existent. The view that the apprehender aspect and self-awareness, which depend on the self-illuminating consciousness, are truly existent will be explained below. The distinction between true and false aspects is the unerring point that appears in the great treatises, and this alone is it. Seeking other than this will not go beyond the scope of error.