Tibetan
་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྔོ་སོགས་མྱོང་བར་གྲགས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་ན། སྔོ་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའང་དེ་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་བར་གྱུར་ཀྱང་སྔོ་སོགས་མྱོང་བར་སྣང་བ་ལས་དེ་ལྟར་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དེའི་དངོས་ཏེ་རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ངོར་སྔོ་སོགས་སུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། རང་རིག་ཏུ་མི་འཐད་པར་ཐལ། རང་ལ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔོ་སོགས་སུ་སྣང་བའི་བློ་ཡང་ཆོས་ཅན། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་བདག་ཉིད་རིག་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་རིག་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་གསལ་བྱེད་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ན་གསལ་བྱེད་སྒྲོན་མེ་དེ་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ན་རང་ལ་གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་གཉིས་མེད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བྱེད་དུ་འདོད་པ་དེ་ལྟར་རོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྔོ་སོགས་སྣང་བའི་བློ་དེ་ཡི་རིག་བྱ་སྔོ་སོགས་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེ་ལས་དོན་གཞན་ཡིན་ན། སྔོ་སོགས་སུ་སྣང་བ་དང་དེར་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཚོར་བྱ་ཚོར་བྱེད་དེ་མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་འཐད་པ་དཀའ་བར་ཐལ། དོན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྔོ་སོགས་སྣང་བའི་བློ་ཆོས་ཅན། རིག་བྱ་གཟུང་བ་དང་རིག་བྱེད་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དོན་གཞན་དུ་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་ངོར་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་མི་འགལ་ཏེ། གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྐྲ་སོགས་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་མེད་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། འོ་ན་བློ་དེ་དོན་ལ་གཟུང་འཛིན་དུ་འཇོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་སྣང་གི་བློ་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་ངོ་ལ་ལྟོས་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་དོན་ལ་གཟུང་འཛིན་དུ་གང་གིས་འཇོག་ཅེས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་བརྩད་པ་སྟེ་བརྟག་བྱ་མིན་ཏེ། སྣང་བ་ལྟར་གྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པའི་དུས་གང་གི་ཚེ་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པ་ཕྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བསླད་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཁྲུལ་བས་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་འདི་གཟུང་བ། འདི་འཛིན་པ་ཞེས་གཟུང་འཛིན་འདིའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བློ་འཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོར་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་གི་དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། དཔྱད་ན་རང་ཉིད་རིག་པའི་འབྲས་བུའམ་
Chinese
如果有人问，（你们的观点）与（经论中）所说的（意识）体验外在的青草等相矛盾，该如何解释？答：体验青草等自性，也就是体验青草等显现的那个（意识），它本身虽然体验到自己的体性，但由于显现为体验青草等，所以才会有那样的说法。因为你执着于青草等，那是（意识）的对境，也就是后来的定解的对境。识，有法，不应许是自证，因为对于它来说，没有能知和所知二者。如果有人问：那么，显现为青草等的（那个）心，有法，即使没有能知和所知是不同的事物，它也应该是具有自性的知，因为自己生起为知的体性。例如，照明物生起为照明物的体性，所以照明灯在生起为极明亮的体性时，即使没有能照和所照二者，也认为自己的体性是照明物，就像那样。第四，如果青草等显现的心的所知是不同于显现青草等的那个识，那么，显现为青草等和在那里显现的识，有法，很难成立能感受和所感受，也就是体验者和被体验者，因为是不同的事物。如果有人问：那么，这与显现为不同（的二者）相矛盾。答：显现为青草等的心，有法，即使能知是执取，所知是被执取的显现，二者的体性并非不同，但在错觉面前显现为不同，这并不矛盾，因为二取显现的习气使它那样显现。例如，显现为头发等的识的能取和所取并非不同，但却显现为不同。第五，如果有人问：那么，将那个心安立为对境上的能取和所取的界限是什么？答：显现对境的心，有法，从错觉的角度来看，在对能取和所取进行区分的时候，以什么来安立对境上的能取和所取呢？也就是说，对于能取和所取的定义，不应该进行争论，也就是不应该进行考察。在按照显现进行区分的时候，当能取和所取被区分为不同状态的界限，被能取和所取的习气所染污的错乱的识所见到的那样，这个是能取，这个是所取，这样对能取和所取进行区分，是在错乱的心面前进行的，而不是在对境上进行的。第二，习气稳固生起，对境显现的识，有法，如果进行分析，是自证的果，或者
English
If someone asks, how do you explain the contradiction between your view and the statement in scriptures that consciousness experiences external things like grass? The answer is that even the experience of the nature of grass, that is, the appearance of grass, is such that while it experiences its own essence, it appears to experience grass, and that is why it is said that way. Because you are attached to grass, which is the object of that consciousness, that is, the object of the subsequent ascertainment. Consciousness, the subject, should not be accepted as self-awareness, because for it, there is no knower and known. If someone asks, then, the mind that appears as grass, the subject, even if the knower and known are not different things, it should still be a knowing entity with self-nature, because it arises as the essence of knowing. For example, a clarifying object arises as the essence of a clarifying object, so when a clarifying lamp arises as an extremely bright essence, even if there is no clarifier and clarified, it is still considered that its own essence is a clarifying object, just like that. Fourth, if the object of the mind that appears as grass is different from the consciousness that appears as grass, then the appearance as grass and the consciousness that appears there, the subject, it is difficult to establish the feeler and the felt, that is, the experiencer and the experienced, because they are different things. If someone asks, then, this contradicts the appearance as different (two). The answer is that the mind that appears as grass, the subject, even though the knower is the grasping and the known is the grasped appearance, the nature of the two is not different, but it does not contradict appearing as different in the face of delusion, because the habit of the appearance of duality makes it appear that way. For example, the grasper and grasped of the consciousness that appears as hair, etc., are not different, but they appear as different. Fifth, if someone asks, then, what is the definition of establishing that mind as the grasper and grasped on the object? The answer is that the mind that appears as the object, the subject, from the perspective of delusion, when distinguishing between the grasper and the grasped, with what does one establish the grasper and grasped on the object? That is to say, the definition of the grasper and the grasped should not be disputed, that is, it should not be investigated. When distinguishing according to appearance, when the boundaries of the grasper and grasped are distinguished as different states, the confused consciousness that is contaminated by the habit of the appearance of the grasper and grasped sees that this is the grasper and this is the grasped, and this distinction between the grasper and the grasped is made in the face of the confused mind, not on the object. Second, the habit is firmly generated, the consciousness that appears as the object, the subject, if analyzed, is the result of self-awareness, or