Tibetan
ས་སྔར་དབང་ཤེས་ཀྱིས་གཟུང་ཟིན་པའི་དོན་འཛིན་པ་ཡིན་ན། གཟུང་དོན་དེ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། རང་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་གཟུང་དོན་མཐོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་མངོན་གྱི་གཟུང་དོན་རང་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་མངོན་གྱི་དུས་ན་འདས་པ་ཡི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་རང་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་མངོན་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དབང་མངོན་གྱི་གཟུང་དོན་དེ་སྐད་ཅིག་མ་མིན་པར་རྟག་པ་ཡིན་པས་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་འཛིན་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྔར་གཟུང་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཚད་མ་སྔ་མས་གཟུང་ཟིན་བྱེད་པ་མ་ཉམས་པའི་དོན་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དབང་པོ་ཅན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་དང་། གཞན་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དག་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་གཞལ་བྱ་དེ་ལ་འཇལ་བའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་ཅི་ལྟར་འདོད་དེ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པར་ཐལ། དབང་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོས་འཇལ་བའི་བྱ་བ་བསྒྲུབས་ཟིན་པ་ཅན་གྱི་ལས་གཞལ་བྱ་ལ་ནི་འཇུག་གི གསར་དུ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤིང་བཅད་ཟིན་ན་སཏྭ་གྲི་གཅོད་བྱེད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དང་། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་པོའི་བློའང་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། ཅིག་ཆར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། གཟུང་དོན་རྟག་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟག་པའང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་ཤེས་པ་དེ་དག་རིམ་གྱིས་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། རྟག་པ་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་དེ་ལ་ལྟོས་པ་འགལ་བར་ཐལ། རྐྱེན་གཞན་གྱིས་ཁྱད་པར་བྱར་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ལས་ཡུལ་གཞན་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་ཀྱི་དེ་ཉིད་འཛིན་པ་མིན་ཏེ། རང་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གཟུང་འཛིན་དབང་མངོན་གྱི་གཟུང་དོན་དེ་ཉིད་འཛིན་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅིང་། དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་འཛིན་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནའང་ལོང་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་ཡིད་མངོན་གྱིས་གཟུགས་མཐོང་བ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཡིད་མངོན་ཡིན་ན་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ཡིན་ཅིང་། ཡིད་མངོན་དེས་རང་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་མངོན་གྱི་གཟུང་དོན་གྱི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་འཛིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དང་དེ་གཉིས་ཚང་ན་དབང་མངོན་གྱི་རྒྱུ་ཚོགས་ཀྱང་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཁ་ཅིག དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་འགགས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཡིད་མངོན་གྱི་རྐྱེན་གསུམ་ཚང་ཡང་དབང་མངོན་གྱི་རྐྱེན་གསུམ་མ་ཚང་བས་ལོང་བའི་རྒྱུད་ལ་གཟུགས་འཛིན་ཡིད་མངོན་ཡོཾད་པར་འདོད་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ནད་མེད་ཀྱིས་མིག་འཛུམ་པའི་ཡུན་ཚད་ལ་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་འགགས་པའི་རྣམ་གཞག་མ་ཤེས་པ་སྟེ། གཞན་སེལ་གྱི་བློས་ཕྱེ་བའི་ཚེ་དེ་ལྟར་སྲིད་དུ་ཆུག་ཀྱང་མིག་འཛུམ་པའི་རྗེས་སུ་གཟུགས་འཛིན་ཡིད་མངོན་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡུལ་གཞན་འཛིན་ན་ངེས་མེད་འཛིན་པ་སྤང་། །ཡིད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་དུས་མཉམ་ཡིན་པ་སྤང་། །དུས་ཐ་དད་ན་གཟུང་འཛིན་མིན་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་རང་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་མངོན་གྱིས་མ་གཟུང་བའི་དོན་འཛིན་ན་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ངེས་མེད་དུ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་འདི་ཆོས་ཅན། རང་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་མངོན་གྱི་གཟུང་དོན་ལས་གཞན་འཛིན་ན་ཡང་རང་ཡུལ་ངེས་པ་དབང་མངོན་གྱི་གཟུང་དོན་གྱི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་འཛིན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་བསྐྱེད་པ་རང་གི་གཟུང་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱི་མ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དུ་ཡོད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་གྱི་དབང་སྐྱེས་ཀྱི་བློ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་གཟུང་དོན་དག་ནི་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ན་དབང་པོའི་ཤེས་པས་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་བསྐྱེད་པ་ཡི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་གྲོགས་ཡིན་ཏེ་མིན་པར་ཐལ། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་ཤེས་དེ་དང་དངོས་འབྲས་བྱེད་པ་དུས་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབང་ཤེས་ཡིད་མངོན་གྱི་སྔ་ན་ཡོད་ཅིང་། ཁྱོད་རང་འཛིན་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་དང་དུས་མཉམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་གཟུང་དོན་ཆོས་ཅན། རང་འཛིན་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་བློ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དུས་མཉམ་པ་མིན་ཏེ། རང་འཛིན་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམས་ཐམས་
Chinese
如果说心识执取的是先前被根识所执取过的对境，那么，所执取的对境是刹那性的还是非刹那性的？如果是前者，那么意现量，具有这样的性质，它不可能见到自己直接因的所取对境，因为自己的直接因根现量的所取对境在自己的直接因根现量的时候已经灭去了，因为那是自己直接因根现量生起的刹那。如果是后者，如果说根现量的所取对境不是刹那性的而是常法，所以意现量也执取它，那么意现量，具有这样的性质，你的定义应该加上“与对先前被执取过的对境是离分别的”这样的差别，因为它是执取先前被量所执取过、作用没有消失的对境的现量。此外，有根者的根现量第二个刹那，以及其他的意现量第一个刹那，具有这样的性质，你们怎么认为它能对自己的所量境执行衡量之作用呢？它不可能执行衡量之作用，因为它是进入到已经被根现量第一个刹那执行过衡量之作用的所量境，并且没有新认识的差别，就像树木已经被砍断后，刀不再是砍断者一样。此外，意现量和它的直接因根识，所有这些，具有这样的性质，应该同时产生，因为它们是从所取对境常法事物中产生的。如果说即使是常法也依赖于因缘，所以这些知识是次第产生的，那么常法，具有这样的性质，依赖于那个因缘是相违的，因为没有其他因缘可以对它进行区分。第三种情况是，能取所取意现量，具有这样的性质，它执取的是与自己直接因根现量的对境不同的其他对境，而不是执取那个对境本身，因为如果自己的直接因能取所取根现量执取那个所取对境本身，就会有如上所说的过失，并且执取它的第二个刹那没有过失，因为这个缘故。即使这样，盲人，具有这样的性质，你的相续中的能取所取意现量不可能见到色法，因为你的相续中没有执取色法的根现量。周遍。
English
If it is said that mental consciousness apprehends an object that has already been apprehended by sense consciousness, then, is the apprehended object momentary or non-momentary? If it is the former, then mental direct perception, having such a nature, cannot see the apprehended object of its immediate cause, because the apprehended object of its immediate cause, sense direct perception, has already ceased at the time of its immediate cause, sense direct perception, because that is the moment when its immediate cause, sense direct perception, arises. If it is the latter, if it is said that the apprehended object of sense direct perception is not momentary but permanent, so mental direct perception also apprehends it, then mental direct perception, having such a nature, your definition should be added with such a difference as "being free from conceptualization towards the object that has been previously apprehended," because it is the direct perception that apprehends the object that has been previously apprehended by valid cognition and whose function has not disappeared. Furthermore, the second moment of sense direct perception of a sentient being with sense organs, and other first moments of mental direct perception, having such a nature, how do you think it can perform the act of measuring on its own object to be measured? It cannot perform the act of measuring, because it enters into the object to be measured that has already been performed the act of measuring by the first moment of sense direct perception, and there is no difference of new cognition, just as a knife is no longer a cutter after the tree has been cut. Furthermore, mental direct perception and its immediate cause, sense consciousness, all of these, having such a nature, should arise simultaneously, because they arise from the object to be apprehended, the permanent phenomenon. If it is said that even permanent phenomena depend on conditions, so these cognitions arise successively, then permanent phenomena, having such a nature, depending on that condition is contradictory, because there are no other conditions that can distinguish it. The third case is that the grasper and grasped mental direct perception, having such a nature, it apprehends other objects that are different from the object of its immediate cause, sense direct perception, but does not apprehend that object itself, because if one's own immediate cause, the grasper and grasped sense direct perception, apprehends that object itself, there will be the faults as mentioned above, and there is no fault in apprehending its second moment, because of this reason. Even so, a blind person, having such a nature, the grasper and grasped mental direct perception in your continuum cannot see form, because there is no sense direct perception that apprehends form in your continuum. Pervasion.
Chinese
，如果存在意生，则是依靠根识作为俱生缘而产生的。意生执持其俱生缘根识所取的对境的第二刹那，因为这个缘故，并且如果这两者都具备，那么根现的因缘聚合也就都具备了。这里有些人认为，有色根的最后一刹那灭尽的当下，意生的三种缘都具备，但根现的三种缘不具备，因此在盲人的相续中存在执持色法的意生。这是因为他们不了解健康人闭眼期间有许多最终刹那灭尽的规律。如果通过排除其他因素的智慧来区分，这种情况或许可能存在，但在闭眼之后，无法成立存在执持色法的意生。第四部分有三种情况：如果执持其他对境，则应避免执持不定。应避免意之所取与能取同时存在。如果时间不同，则应避免不是所取与能取的情况。第一种情况是：如果意现执持的不是其俱生缘根现所取的对境，那么就会变成执持色声等不定之物。如果有人这样认为，那么这个意现的法，即使执持的不是其俱生缘根现所取的对境，也仍然是执持自境的，因为意现想要执持根现所取对境的后一刹那。因为产生意现，需要依靠其所取对境的后续行为作为俱生缘，所以根生之识是你的俱生缘。第二种情况是：有些人说，意现的所取对境，怎么能与根识产生意现的俱生助伴同时存在呢？因为俱生缘根识和实际产生的结果不同时存在，根识在意现之前存在，并且你所执持的意现之识是同时存在的。如果有人这样认为，那么意现的所取对境，与能取意现之识是并存的，但不是同时存在的，因为它是能取意现的生起者。这是周遍的，因为所有的生起之因
English
, if there is mental direct perception, it arises from the consciousness of the sense faculty as the immediately preceding condition. The mental direct perception grasps the second moment of the object grasped by the immediately preceding condition of the sense faculty direct perception, and because of this, and if both of these are complete, then the aggregate of causes for the sense faculty direct perception is also complete. Here, some people think that even though the three conditions of mental direct perception are complete immediately after the last moment of the colored sense faculty has ceased, the three conditions of sense faculty direct perception are not complete, so there is a mental direct perception that grasps form in the continuum of a blind person. This is because they do not understand the rule that many final moments cease during the time that a healthy person closes their eyes. If it is distinguished by a wisdom that excludes other factors, this situation may be possible, but after closing the eyes, it cannot be established that there is a mental direct perception that grasps form. The fourth part has three situations: If you hold other objects, you should avoid holding uncertainty. Avoid the simultaneous existence of the object and the holder of the mind. If the times are different, avoid the case where it is not the object and the holder. The first case is: If the mental manifestation does not hold the object taken by its immediately preceding condition, the root manifestation, then it will become holding uncertain things such as form and sound. If someone thinks this way, then this mental manifestation of Dharma, even if it does not hold the object taken by its immediately preceding condition, the root manifestation, it is still holding its own realm, because the mental manifestation wants to hold the next moment of the object taken by the root manifestation. Because the generation of mental manifestation needs to rely on the subsequent behavior of its object as a co-occurring condition, the root-born consciousness is your co-occurring condition. The second case is: Some people say, how can the object of mental manifestation exist at the same time as the co-occurring companion of the root consciousness that produces mental manifestation? Because the co-occurring condition, the root consciousness, and the actual result do not exist at the same time, the root consciousness exists before the mental manifestation, and the consciousness of the mental manifestation that you hold exists at the same time. If someone thinks this way, then the object of mental manifestation exists together with the consciousness of the mental manifestation that can be taken, but it does not exist at the same time, because it is the generator of the mental manifestation that can be taken. This is pervasive, because all the causes of arising