Tibetan
་ཅིག་ཆར་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རྟོག་པ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་ཁྱོད་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེའི་རྟོག་པ་དོན་སྔོན་པོ་གཅིག་ལ་རྟོག་པ་ནའང་གཞན་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རགས་སྣང་ལ་བརྟེན་རྩོད་པ་དགོད། །ཕྱོགས་གཉིས་བརྟགས་ཏེ་ལན་གཉིས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་གང་ལ་རྩོད་པའི་ཡུལ་ནི། སྣ་ཚོགས་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་མིན། །ཞེས་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་། བློ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྦྱར་བ་དེ་ལའོ། །གང་གིས་རྩོད་པའི་གང་ཟག་ནི། ཅིག་ཆར་དུ་མ་འཛིན་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཕྱོགས་སྔ་སྨྲ་བ་པོ་རིགས་པ་ཅན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་རྩོད་པའི་ཚུལ་ནི། གལ་ཏེ་བློ་མ་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཕྱེ་མ་ལེབ་ཀྱི་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་རྣམས་ལ་རྫས་གཅིག་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པར་སྒྲུབ་ན། རེ་ཞིག་ཁྲ་བོ་འཛིན་པའི་བློ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་གཟུང་རྣམ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་སྟེ་མི་སྣང་བར་ཐལ། རྫས་གཅིག་པུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པ་བདེན་པར་མེད་པས་རྫས་གཅིག་ཉིད་མི་འགྲུབ། ཡོད་ཀྱང་རྟགས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་གནོད་པ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། རྣམ་པ་བརྫུན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགོད། །གཟུང་འཛིན་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ། །ཚུལ་དེས་རིགས་ཅན་གཞན་ཡང་ཁེགས། །དེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་བསྟན། །གཏན་ཚིགས་དེ་ཡི་ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཤེས་པར་འདོད་པ་ལ་སྐྱོན་དེར་འགྱུར་གྱི། ཁོ་བོ་ཅག་རྣམ་བརྫུན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་བདེན་པར་མི་འདོད་པས་སྐྱོན་དེར་མི་འགྱུར་ཞེས་སྟོན་སྟེ་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་དུ་བདེན་ཞེས་པའི་རིགས་པས་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བསམ་ཞིང་དཔྱད་པ་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བདེན་པ་དང་བྲལ་ཞེས་མཁས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དོན་སྣང་གི་རྣམ་པ་བདེན་པར་མེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ལས་འོངས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མདོ་སྡེ་པ་ན་རེ། གལ་ཏེ་བློ་གཅིག་
Chinese
因为同时见到之故。因此，根识，是无分别成立的，因为在你的相续中存在的补特伽罗，在对一个蓝色境进行分别时，你也见到其他的黄色等等，也是因为这个缘故。第三有二，依靠粗显现而破斥诤论，观察两种观点而宣说两种回答。第一，所诤论的对境是：非多一自性，这是指文中的所立和，诸识是多体性之故，的能立结合在一起。以何诤论的补特伽罗是：非同时执持，这是指前派论者，顺世外道和胜论师等。如何诤论的方式是：如果以识不欺惑而显现为多种之故的理由，来成立蝴蝶的多种颜色之法不是一个实物，那么，暂时执持杂色的识，显现为多种的所取相，是法，以多种方式如何显现，应是不显现。因为是一个实物之故，如果这样说。第二有二，以相非真实，故不成立一个实物，即使有，因为在理由上有差别，故没有妨害。第一有四，安立相虚假的能立，成立所取能取无自性，以彼方式遮遣其他的有宗，遣除对此太过分的过失。第一有二，显示能立事物力量加入，成立彼理的法性。第一是，显现于根识的相，如果想要成为识，则会有彼过失，我们依靠相虚假的宗派，不承认相是真实的，故没有彼过失，这样显示，以一和多在哪是真实的理，如何如何思考和观察时，一和多如是如是远离真实，诸位班智达圆满正等觉所说，那是法，是成立境相非真实的，从事物力量而来的理，因为是如是成立的遍及无现见的正确理。第二是，经部师说，如果一个识
English
Because of seeing them simultaneously. Therefore, sense consciousness is established as non-conceptual, because the individual who exists in your continuum, when conceptualizing one blue object, you also see other yellow objects, etc., also because of that reason. The third has two parts: refuting the debate based on coarse appearance, and explaining two answers by examining two viewpoints. First, the object of debate is: not being of a single manifold nature, which refers to the combination of the thesis in the text and the reason, "because the consciousnesses are of multiple entities." The individual who debates with what is: not holding simultaneously, which refers to the proponent of the former side, such as the Lokayata and the Vaisheshika. How the debate proceeds is: if one establishes that the various colors of a butterfly are not a single substance, based on the reason that the consciousness is not deceptive and appears as multiple, then, for the consciousness that holds the variegated color, the apprehended aspect that appears as multiple, is the subject, how does it appear in multiple ways, it should not appear. Because it is a single substance, if it is said like that. The second has two parts: because the appearance is not real, a single substance is not established, and even if it exists, there is no harm because there is a difference in the reason. The first has four parts: establishing the proof of the falsity of appearance, establishing that the apprehended and the apprehender are without self-nature, negating other schools with that method, and eliminating the fault of being too extreme in this. The first has two parts: showing that the power of the proving entity is added, and establishing the property of that reason. The first is: the appearance that appears to sense consciousness, if one wants it to be consciousness, then there will be that fault, we rely on the school of false appearance, and do not admit that appearance is real, so there is no such fault, thus showing, with the reasoning of where is one and many true, how and how one thinks and observes, one and many are thus and thus far from the truth, what the complete and perfect Buddhas have said, that is the Dharma, it is the reason that comes from the power of things, which establishes that the appearance of objects is not real, because it is the correct reason that pervades the non-perception that establishes it in that way. The second is, the Sautrantika says, if a single consciousness
Tibetan
ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དེ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་ན་སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་ཏེ་སྐྱོན་མེད་པར་ཐལ། བློའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དེ་དོན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་བློ་གཅིག་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་ན་ཁྱོད་དུ་མ་དང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་དུ་སྣང་བ་རྣམས་མི་བདེན་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་འདིར་འདོད་ན། དེ་ལ་ཆོས་ཅན། རྣམ་བརྫུན་པ་ངས་དགག་པ་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་མི་འགོག་པར་ཐལ། རྣམ་བརྫུན་པ་རང་གི་འདོད་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དབང་ཤེས་ལ་རགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། དོན་གཟུང་བར་འདོད་པ་དང་། ཤེས་པ་འཛིན་པར་འདོད་པ་སྟེ་ཕྱི་ནང་གང་ལ་ཡང་བདེན་པར་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཤེས་པའི་ངོ་བོར་བདེན་པ་བཀག་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དང་། དོན་གྱི་ངོ་བོར་ཡང་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གྲུབ་པ་ནི་རགས་སྣང་དེའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཅན། རགས་པ་རྫས་གཅིག་ལ་བདེན་པར་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རགས་པ་རྫས་གཅིག་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། རྡུལ་ཕྲན་མང་པོ་ལ་ཡང་བདེན་པར་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེ་བ་ལ་ཁྱོད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། མང་པོ་ཚོགས་པ་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཉིས་སུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །དེས་ན་གཉིས་སྟོང་གནས་ལུགས་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་བདེན་པ་ན་རེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པས་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱང་། ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དེ་སྣང་བ་ལྟར་དོན་ལ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དེ་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་པར་མེད་དེ། ཁྱོད་སྔོ་སོགས་གཟུང་བར་སྣང་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་བྱེད་ཀྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་ནང་ཤེས་པ་ཡིན་ཅིང་། ཕྱི་རོལ་སྔོ་སོགས་ལྟར་གནས་པ་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་འདི་ནི་ཤེས་པ་ལས་ཆ་གཞན་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སྣང་བའི་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔོ་སོགས་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་བློ་ཆོས་ཅན། བསླད་པ་འཁྲུལ་ཤེས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་མེད་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་དང་། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་ཉ
Chinese
如果各种各样的显现是真实成立的，会有什么过失呢？不会有过失，因为没有过失。如果说，各种各样的心的显现是由各种各样的对境所产生的缘故。那么，根识这一个法，你也有各种各样的显现不是真实成立的，因为如果你有各种各样的显现是真实成立的，那么你就会成为多体和各种显现合一的过失。如果认为，显现为对境的这些，虽然不是真实的，但却是显现的自性。那么，对于这个，你这个法，我还需要遮破什么虚假的显现呢？不需要遮破，因为虚假的显现已经成立了你自己的观点。因此，依赖于根识而显现的显现，这个法，想要成为所取，以及想要成为能取的心识，无论在外在还是内在都不是真实存在的，因为心识的本体的真实性已经被遮破了，而且对境的本体也不是真实的。后者成立的原因是，粗大显现的自性，这个法，粗大在一个事物上不是真实存在的，因为粗大已经遮破了一个事物；而且在许多微尘上也不是真实存在的，因为在每一个微尘上你都不可能存在，而且在许多微尘的集合上也没有一个本体。第二部分分为两点：显现为二元是错误的。因此，二元空性是实相。第一点是：唯识宗的人说，因为没有外境，所以没有依赖于它的能取和所取二元，但是，心识本身显现为能取和所取二元，这种显现如同所显现的那样存在于对境上吗？那么，根识，这个法，你显现为能取和所取二元，但并不像显现的那样真实存在，因为你显现为所取的蓝色等，是完全断除能取的显现，这是内在的心识，而像外在蓝色等一样存在的所取的显现，这是心识之外的其他部分，是由于习气的作用而显现的增益。因此，显现蓝色等的心识的本体，在一个本体上显现为能取和所取不同的心，这个法，是虚假的错乱识，因为在没有能取和所取不同的情况下，却显现为不同。第二点是：显现为能取和所取二元的心识，这一个法，所取的显现，以及依赖于它的能取的显现两者都
English
If the various appearances were truly established, what fault would there be? There would be no fault, because there is no fault. If it is said that the various appearances of the mind are produced by various objects. Then, the single sense consciousness, this phenomenon, you also do not have various appearances that are truly established, because if you have various appearances that are truly established, then you would have the fault of being a unity of many entities and various appearances. If it is thought that these appearances as objects, although not real, are the nature of appearance. Then, for this, you phenomenon, what false appearance do I still need to refute? There is no need to refute, because the false appearance has already established your own view. Therefore, the appearance that appears dependent on the sense consciousness, this phenomenon, wanting to be the object of apprehension, and wanting to be the apprehending consciousness, is not truly existent either externally or internally, because the truth of the nature of consciousness has already been refuted, and also the nature of the object is not true. The reason why the latter is established is that the nature of the gross appearance, this phenomenon, grossness is not truly existent in one thing, because grossness has already refuted one thing; and it is also not truly existent in many atoms, because you cannot exist in each atom, and there is no single entity in the collection of many atoms. The second part is divided into two points: appearing as duality is mistaken. Therefore, duality emptiness is reality. The first point is: The Mind-Only school says, because there is no external object, there is no duality of apprehending and apprehended that depends on it, but the consciousness itself appears as apprehending and apprehended duality, does this appearance exist in the object as it appears? Then, sense consciousness, this phenomenon, you appear as apprehending and apprehended duality, but it is not truly existent as it appears, because you appear to apprehend blue etc., which is the appearance of apprehending that completely cuts off the object of apprehension, this is the inner consciousness, and the appearance of the apprehended, which exists like external blue etc., this is another part of consciousness, an imputation that appears due to the influence of habit. Therefore, the nature of the consciousness that appears as blue etc., the mind that appears as different apprehending and apprehended in one entity, this phenomenon, is a false mistaken consciousness, because it appears as different when there is no difference between apprehending and apprehended. The second point is: The consciousness that appears as apprehending and apprehended duality, this one phenomenon, the appearance of the apprehended, and the appearance of the apprehending that depends on it, both