Tibetan
ན་ཉིད་དུ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དངོས་པོ་རྣམས་གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཅི་ལྟར་ཡང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་བྱ་མིན་པ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་གྱི། རང་གི་གསལ་བ་ལས་རྫས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྣམ་བུའི་སྤྱི་ལས་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་ན་ནི་བུམ་པའི་སྤྱི་དང་། སྣམ་བུའི་སྤྱི་ཆོས་ཅན། རྫས་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། ཉེར་ལེན་བུམ་སྣམ་གཉིས་པོ་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་གཞན་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་དེ་ཐལ་བ་དགོད། །ཉེས་སྤོང་དངོས་བཏགས་ཁྱད་པར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་པའི་བུམ་པའི་དོན་ལའང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་བུམ་པ་ཞེས་པའི་མཉན་པ་དག་ནི་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རང་ཉིད་ཀྱང་དངོས་པོར་མེད། སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡང་མེད་པས་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བུམ་སྤྱིའི་དངོས་པོ་བ་ཆོས་ཅན། ད་ལྟར་དངོས་པོར་མེད་པ་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་བུམ་པའི་ཆོས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ད་ལྟར་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འདས་མ་འོངས་ཀྱི་བུམ་པ་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་བུམ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་བུམ་པ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་འཇུག་པར་འདོད་དེ། དངོས་མིང་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ལ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ད་ལྟར་བའི་བུམ་པ་ཡི་དངོས་པོ་མེད་པ་འདས་མ་འོངས་གྱི་བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་ཅེས་པའི་མིང་ཁྱོད་ལ་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག སྣམ་སོགས་ལ་བཏགས་མིང་དུ་མི་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། བུམ་པ་ཅེས་པའི་མིང་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཞིག སྣམ་སོགས་ལ་མེད་ལ་ཁྱོད་དང་ནི་ཉེ་བ་གང་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱིས་མིང་དེ་དངོས་མིང་དང་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག་པར་འདོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་དངོས་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་མིང་དེ་ལས་དོན་དེ་བློ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་མིང་ནི་རྟག་ཏུ་དངོས་མིང་དང་། དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་དེ་དང་ཆོས་འགའ་ཞིག་མཚུངས་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་མིང་དེ་དོན་གཞན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་བཏགས་མིང་དུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེངྒེ་ལ་སེངྒེ་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དང་དཔའ་བ་སོགས་སུ་ཆོས་མཚུངས་པའི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་སེངྒེ་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་བསྟན་བཅོས་ལས་གྲགས་པའི་དངོས་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས་དོན་དེ་དངོས་པོར་མེད་ན་ཡང་འགྲོ་བ་ཡིས་ཡུལ་གང་ལ་གྲགས་པ་སྟེ་འདོད་རྒྱལ་བས་སྒྲ་སྟེ་མིང་བཀོད་པའི་ཡུལ་དེ་མིང་དེ་དངོས་མིང་དང་། དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་དེ་དང་ཆོས་འགའ་ཞིག་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ན། མིང་དེ་ལས་དོན་དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཅན་གྱི་མིང་ནི་དོན་གཞན་ལ་པ་ལ་པ་བཏགས་མིང་དུ་གྲགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ན་དངོས་པོར་མེད་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཅི་ལྟར་བུ་གླེན་པའི་དངོས་པོ་དགོས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་ལ་བུ་མེད་ཅེས་པའི་མིང་བཏགས་མིང་དུ་འཇུག་པའམ། གྲངས་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་དུ་མ་བྱེད་ནུས་པའི་ཡུལ་མི་རྒན་པོ་ལའང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་མཉན་པས་སྐྱེ་བོས་བཏགས་མིང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་འགོད་དེ་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ། །ཉེས་སྤོང་སྔར་བཤད་རིགས་པས་ཁེགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། བུམ་པ་མ་ཞིག་པ་ད་ལྟར་བ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་དངོས་པོར་མེད་དེ། བུམ་པ་ཞིག་པ་འདས་པ་ལ་སྒྲ་ལས་རྟོག་པའི་བློ་རང་ཡུལ་མི་གསལ་བར་ཅི་འདྲ་བར་སྣང་བ་དེ་འདྲར་ཁྱོད་ལའང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། རྣ་བ་དང་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུང་དོན་ཡོད་པ་ཅན་ལ་ཞིག་པ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་སྣང་ཚུལ་མཚུངས་པ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བུམ་པ་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་སེམས་གཉིས་དང་ནི་ཆོས་ཅན། རང་ཡུལ་སྣང་ཚུལ་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་སྤྱི་ཡན་གར་བ་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྣང་ཡུལ་དངོས་པོར་མེད་པས་སྣང་ཚུལ་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་དེ་འབའ་ཞིག་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྤྱི་དེ་འབའ་ཞིག་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་མཚུངས་མིན་དང་གསལ་བ་མིན་ཞེས་པར་སྔར་ནི་རྣམ་པར་བཟློག་ཟིན་ཏོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤྱི་གསལ་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་དགག །ལྡོག་པའི་སྤྱི་ལ་མཚུངས་པ་སྤང་། །བཀག་པས་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱི་དོན་ལ་གྲུབ་ན་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་ཡིན་ནམ་རྫས་གཞན་ཡིན། གྲངས་
Chinese
因为并非是不成立的理由。你们这些事物依赖于什么，无论如何都不能说成是它本身和他者的理由，因为从自身的显现来说，物质本身和他者都不能说是理由。如果认为布的总相是其他的物质，那么瓶子的总相也是如此。布的总相，作为有法，不应该被说成是其他的物质，因为作为近取因的瓶子和布是不同的物质，所以仅仅是安立为他者。第三部分分为两点：陈述观点并反驳其后果；驳斥错误，即否定实名和假名的区别。第一点是：对于过去和未来的瓶子的意义，也会出现“具有总相实体的瓶子”这样的听闻。否则，自身也不存在于实体中，总相实体也不存在，因此会陷入没有声音应用的理由的困境。瓶子总相的实体，作为有法，现在不存在于实体中，怎么会成为过去和未来瓶子的法呢？不会成为，因为现在存在于实体中。如果承认，那么过去和未来的瓶子就不会应用“瓶子”这个声音，因为没有瓶子总相的实体。承认周遍。第二点是：如果认为过去和未来的瓶子是通过安立才应用“瓶子”这个声音的，因为实名应用的理由需要总相实体。那么，现在瓶子的实体不存在，过去和未来的瓶子，作为有法，“瓶子”这个名称对你来说是假名应用，但与布等假名不应用的差别是不合理的。为什么“瓶子”这个名称作为假名应用呢？因为布等没有，而你和它有什么接近的呢？因为没有。此外，认为总相实体存在与否决定了名称是实名还是假名应用，这也与世间所说的实名和假名的区别相违背。因为在世间，从那个名称中，对那个事物的理解没有错误的名称总是实名，并且因为以与实名应用的对境的某些法相同为理由，将那个名称附加到其他事物上被称为假名。例如，狮子被称为狮
English
Because it is not an unestablished reason. You, these things, depend on what, and in any case, it cannot be said to be itself and other's reason, because from its own manifestation, the substance itself and other cannot be said to be the reason. If you think that the general characteristic of cloth is another substance, then the general characteristic of the vase is also the same. The general characteristic of cloth, as a subject, should not be said to be another substance, because the vase and cloth, as proximate causes, are different substances, so it is only established as other. The third part is divided into two points: stating the view and refuting its consequences; refuting errors, that is, denying the difference between real names and false names. The first point is: for the meaning of the past and future vases, there will also be the hearing of "the vase with the general characteristic entity". Otherwise, oneself does not exist in the entity, and the general characteristic entity does not exist, so it will fall into the predicament of having no reason for sound application. The entity of the vase's general characteristic, as a subject, does not exist in the entity now, how can it become the Dharma of the past and future vases? It will not become, because it exists in the entity now. If you admit, then the past and future vases will not apply the sound "vase", because there is no entity of the vase's general characteristic. Admit the pervasiveness. The second point is: if you think that the past and future vases apply the sound "vase" through establishment, because the reason for real name application requires the general characteristic entity. Then, the entity of the present vase does not exist, the past and future vases, as a subject, the name "vase" is applied to you as a false name, but the difference between it and the false names that cloth and so on do not apply is unreasonable. Why is the name "vase" applied as a false name? Because cloth and so on do not have it, and what is close between you and it? Because there is none. In addition, thinking that the existence or non-existence of the general characteristic entity determines whether the name is a real name or a false name application is also contrary to the difference between real names and false names that are said in the world. Because in the world, the name from which the understanding of that thing is without error is always a real name, and because the name is attached to other things for the reason that it is the same as some Dharmas of the object of real name application, it is called a false name. For example, a lion is called a lion.
Chinese
像那样说，以及因为世间存在着对与他和勇猛等在法上相同的婆罗门之子也像那样称呼为狮子。而且，这与论典中著名的实名和假名的差别也相违背，因为论典中说，事物即使在实际上不存在，但凡是众生以随意的声音即名称来命名的处所，那个名称就是实名；并且由于实名所指的处所与该事物在某些法上相同，因此，从那个名称中产生对并非该事物的错觉的名称，就被称为对其他事物施加的假名。因此，如果说是假名所指的处所，那就不能完全涵盖实际上不存在的事物，例如，对于没有能力成办愚笨儿子所需之物的，就施加“无子”这个假名；或者像数论的观点一样，对于能够做很多事情的老年人，也被称为“主”等等，这是听者们施加的假名。第三部分有两点：立宗以成立周遍，驳斥过失，之前所说的已被理智驳倒。第一点是：以未坏的瓶子，现在存在的执着为有法，你的显现境在实际上是不存在的，因为对于已坏的过去瓶子，从声音中产生的分别念，像其自境不明显地显现那样，对你也是那样显现的。周遍是：对于具有耳和眼等识的所取义，与执着已坏之物的分别念和显现方式相同，但那些是不存在的。第二点是：如果说执着过去和现在瓶子的两种心识，是有法，它们的自境显现方式相同，因为它们执着于与明晰无关的普遍的空泛之物。因此，由于显现境在实际上不存在，所以显现方式不相同，那么，这是有法，不应成为仅仅执着于普遍之物，因为仅仅执着于普遍之物，之前已被驳斥为不相同和不明显。第四部分有三点：遮破普遍明晰是同一还是他异，舍弃与反体的普遍相同，立以遮破而成立的宗。第一点是：如果普遍在意义上成立，那么普遍明晰是实体一还是实体异？数量
English
It is said in that way, and because in the world, Brahmin children who are similar to him and bravery in terms of Dharma are also called lions in that way. Moreover, this also contradicts the difference between real names and assumed names that are famous in the treatises, because the treatises say that even if things do not actually exist, any place where beings are known by arbitrary sounds, that is, names, that name is a real name; and because the place where the real name applies is similar to that thing in some Dharmas, therefore, the name that gives rise to the illusion that it is not that thing is called an assumed name applied to other things. Therefore, if it is said to be a place where an assumed name applies, then it cannot completely cover things that do not actually exist. For example, to those who have no ability to accomplish what a foolish son needs, the assumed name "sonless" is applied; or like the view of the Samkhyas, old people who can do many things are also called "chiefs" and so on, which are assumed names applied by listeners. The third part has two points: establishing the reason to establish pervasion, and refuting faults, what was said before has been refuted by reason. The first point is: the conception that holds an unbroken pot as existing now is the subject, your appearing object does not actually exist, because for a broken past pot, the conceptual mind arising from sound appears in the same way that its own object appears unclearly to you. The pervasion is: for the objects taken by ear and eye consciousnesses, etc., which have meaning, the conceptions and appearances that hold broken things are the same, but those do not exist. The second point is: if the two minds that hold past and present pots are the subject, their own object appearances are the same, because they hold a general, empty thing that is unrelated to clarity. Therefore, since the appearing object does not actually exist, the appearing manner is not the same, then, this is the subject, it should not become merely holding the general thing, because merely holding the general thing has already been refuted as not being the same and not being clear. The fourth part has three points: negating whether the general clarity is the same or different, abandoning the similarity to the opposite general, and establishing the reason established by negation. The first point is: if the general is established in meaning, then is the general clarity one substance or a different substance? Number