Tibetan
ས་རྟོགས་པ་ལས་དགོས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། མིང་སོགས་བརྗོད་པས་དབང་སོགས་དོན་ཡོད་སྤོང་། །སྤྱི་དངོས་བརྗོད་པས་དབང་སོགས་དོན་ཡོད་སྤོང་། །མངོན་སུམ་ཤེས་ཕྱིར་དབང་སོགས་དོན་ཡོད་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་བརྗོད་དེ་དྲི་བ་དགོད། །དྲིས་པའི་མཐའ་གསུམ་སོ་སོར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་མང་པོས་བཀུར་བ་ལ་སོགས་པ་ན་རེ། སྒྲས་དངོས་པོ་དངོས་སུ་བརྗོད་ཀྱང་དབང་སོགས་དོན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མིང་སྟེ་སྒྲའི་རྣམ་པ་དང་། སོགས་པ་མཚན་མ་སྟེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་གཟུགས། སེམས། སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལས་རྫས་གཞན་པའི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་སྒྲས་དངོས་སུ་བརྗོད་ཅིང་གཟུགས་སོགས་རང་མཚན་རྟོགས་པ་ལ་དབང་སོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲས། འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོའི་བློ་དང་འབྲེལ་པའི་མིང་སོགས་བརྗོད་དམ། བརྗོད་བྱ་བུམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་མིང་སོགས་བརྗོད་དམ། མིང་སོགས་བློ་དོན་གང་དང་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཅན་བརྗོད། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བློ་དང་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པ་དགག །ཚུལ་དེས་འབྲེལ་མེད་བརྗོད་པ་ཁེགས། །དོན་དང་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཐལ་བ་འགོད་དེ་ཉེས་སྤོང་དགག །རང་ལ་མི་མཚུངས་རྒྱུ་མཚན་དགོད། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་མེད། །ཡོད་ཀྱང་འདོད་པ་གྲུབ་མི་འགྱུར། །སྒྲུབ་བྱེད་ཤེས་ཀུན་དོན་ལྡན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཆད་ཉན་བྱེད་པའི་བློ་ཁོ་ན་དང་འབྲེལ་བའི་མིང་སོགས་བརྗོད་བྱའོ་ཞེ་ན། དོན་གཉེར་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་བུམ་པ་རང་མཚན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེས་བུམ་པ་རང་མཚན་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བུམ་པའི་མིང་སོགས་དང་བུམ་པ་རང་མཚན་གཉིས་ཚུལ་འདྲ་བ་ལས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་བུམ་པའི་མིང་སོགས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་དུས་ཀུན་ཏུ་བུམ་པའི་མིང་སོགས་ལ་བུམ་པར་འཁྲུལ་ནས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་བུམ་པའི་མིང་སོགས་དང་བུམ་པ་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མཚེ་མ་གཉིས་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་ན་ཕན་ཚུན་འཁྲུལ་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཅན་གྱི་བུམ་པའི་མིང་སོགས་དང་བུམ་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུ
Chinese
因为从认识到这一点之外没有其他的必要。第二部分有三个方面：通过说出名称等来抛弃权力等有意义的事物；通过说出共同事物来抛弃权力等有意义的事物；为了现量认识而抛弃权力等有意义的事物。第一部分有两个方面：陈述观点，然后提出问题；分别驳斥所提问题的三种极端。第一部分是：许多声闻乘行者尊敬的人说，即使声音直接表达事物，权力等也不会变得没有意义，因为名称，即声音的形态；以及等等，即特征，即事物的形态，色、受、想、行、识。与心和心所之外的物质不同的非相应行，声音直接表达，并且为了认识色等自相，需要权力等。如果这样说，那么“瓶子”这个声音，是表达与讲述者和听者的心识相关的名称等呢？还是表达与所表达的瓶子紧密相关的名称等呢？还是表达与心识和事物都无关的名称等呢？第二部分有三个方面：驳斥表达与心识相关的事物；以同样的方式排除表达无关的事物；驳斥表达与事物相关的事物。第一部分有五个方面：提出荒谬的结论，然后驳斥对错误的辩解；提出与自身不相似的理由；那个理由在其他事物中不存在；即使存在，也无法成立所希望的结论；驳斥作为论证的知识都具有意义。第一部分是：如果说表达只与讲述和听闻者的心识相关的名称等，那么，有求知欲的人，作为主题，从“瓶子”这个声音中，不会转变为瓶子自相的事物，因为“瓶子”这个声音没有表达瓶子的自相。如果因为瓶子的名称等和瓶子的自相两种方式相似而混淆，从而从表达瓶子的名称等的声音转变为事物，那么，“瓶子”这个声音，作为主题，你从事物转变的时候，并非总是因为将瓶子的名称等误认为是瓶子而转变，因为你从事物转变的时候，仅仅因为瓶子的名称等和瓶子相似而混淆。例如，如果双胞胎仅仅因为相似而混淆，那么就会互相混淆。此外，“瓶子”这个声音，作为主题，你从事物转变的时候，对于在不同地方确定的瓶子的名称等和瓶子，会混为一谈
English
Because there is no other need than realizing this. The second part has three aspects: By stating names etc., abandoning power etc. meaningful things; by stating common things, abandoning power etc. meaningful things; for manifest knowledge, abandoning power etc. meaningful things. The first part has two aspects: Stating the view and then posing a question; separately refuting the three extremes of the question posed. The first part is: Many Shravakas revered ones say, even though sound directly expresses things, power etc. will not become meaningless, because name, i.e., the form of sound; and so on, i.e., characteristics, i.e., the form of things, form, feeling, perception, mental formations, consciousness. Non-associated formations different in substance from mind and mental factors, sound directly expresses, and in order to realize the self-characteristics of form etc., power etc. are needed. If so, then the sound "pot", does it express names etc. related to the mind of the speaker and listener? Or does it express names etc. closely related to the object to be expressed, the pot? Or does it express names etc. unrelated to both mind and object? The second part has three aspects: Refuting the expression of things related to the mind; in the same way, excluding the expression of unrelated things; refuting the expression of things related to the object. The first part has five aspects: Presenting an absurd conclusion and then refuting the defense against the error; presenting a reason dissimilar to oneself; that reason does not exist in other things; even if it exists, the desired conclusion cannot be established; refuting that all knowledge as proof is meaningful. The first part is: If it is said that expressing only names etc. related to the mind of the speaker and listener, then, a person seeking meaning, as the subject, from the sound "pot", will not turn to the object of the self-characteristic of the pot, because the sound "pot" does not express the self-characteristic of the pot. If because the name etc. of the pot and the self-characteristic of the pot are similar in two ways and are confused as one, thereby turning from the sound expressing the name etc. of the pot to the object, then, the sound "pot", as the subject, when you turn from the object, it is not always because you mistake the name etc. of the pot for the pot that you turn, because when you turn from the object, you are confused as one merely because the name etc. of the pot and the pot are similar. For example, if twins are confused merely because they are similar, then they will confuse each other. Furthermore, the sound "pot", as the subject, when you turn from the object, you will confuse the name etc. of the pot and the pot, which are determined in different places, as one.
Tibetan
ལ་པ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་བུམ་པའི་མིང་སོགས་དང་བུམ་པ་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ལྷས་བྱིན་འདྲ་བ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་མདུན་མ་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་ན་རྒྱབ་མ་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་ལས་དོན་ལ་མི་འཇུག་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་ཁྱོད་རང་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། སྒྲས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་བརྗོད་ཀྱི་དོན་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ་སྒྲས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མི་འཇུག་པར་ཐལ་བ་མཚུངས་པ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཅིག་ཏུ་རློམ་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲས་བརྗོད་པ་ན། རྣམ་པ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་དེ་འདྲ་བར་སྣང་བའི་བློ་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གཞན་མིང་སོགས་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་བློའི་རྣམ་པ་ལ་དོན་དུ་འཁྲུལ་པ་དེ་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་བ་ཡི་བློ་ནི་ཁས་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་མིང་སོགས་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཁས་ལེན་ན་ཡང་མིང་སོགས་འཛིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རྫས་གཞན་ཐ་དད་པའི་མིང་སོགས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་གཟུང་དོན་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལས་རྫས་ཐ་དད་པའི་མིང་སོགས་ལོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཀུན་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ན། མིང་སོགས་འཛིན་པའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་མིང་སོགས་ཀྱི་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པར་གྲུབ་སྟེ། གཟུགས་སོགས་རང་མཚན་པའི་དོན་ལྡན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་པ་ཡིན་ན་གཟུང་དོན་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པ་དེ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་སོགས་གཟུང་དོན་ཡོད་པ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། འདུ་བྱེད་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔོན་པོ་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཏེ། འདུ་བྱེད་དེ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་བྲལ་བར་འདོད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྔོ་སོགས་རང་མཚན་པ་དངོས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ
Chinese
不应理，因为你由瓶子的名称等和瓶子仅仅相似而混淆为一。例如，虽然有两个与天授相似的人，如果说给前面的天授，也不会与后面的混淆一样。第二，声音不应理于进入意义的过失，你也有同样的过失，因为声音说的是认识的形象，而不是意义。如果这样说，显现于分别识的形象，有法。对于你所认为的所说，声音不以说外境的意义的方式进入外境的意义，这种过失并不相同，因为以你和外境的意义混为一谈的方式，声音说的时候，就会产生形象的自性显现为那样的外境的智慧，并且由此进入意义。第三，对于其他认为名称等是所说，有法。声音进入意义的理由，不应理于在智慧的形象中没有混淆为意义，因为不承认显现为外境意义形象的智慧。第四，如果承认对名称等执著为意义的现识，那么执持名称等的现识，有法。从你之外的异体他体的名称等，不是以量成立的你的所取义，因为从你之外的异体他体的名称等，没有以颠倒的力量成立你遣除。第五，如果因为确定一切的知识都具有所取义，那么执持名称等的现识也成立为具有名称等的所取义，因为不应理于色等具有自相义。如果这样说，如果知识是就具有所取义遍及，那是不应理的，因为梦中的知识等，从具有所取义之外见到其他形象。如果未成立，因为梦中的知识也是从作为所取义的行之事物所生，如果这样说，梦中的知识，有法。也不是从作为所取义的行所生，因为显现为蓝色和形状等。承认遍及，因为认为行与颜色和形状分离。如果梦中的知识显现为蓝色等自相实有，那么梦中的知识
English
It is not reasonable, because you confuse the name of the pot, etc., and the pot itself, which are merely similar, as one. For example, although there are two people who look like Devadatta, if you say to give to the one in front, you will not confuse it with the one in the back. Second, the fault that sound does not enter into meaning is the same for you, because sound speaks of the appearance of knowledge, not the meaning. If you say so, the appearance that appears to conceptual knowledge, has the property. For what you consider to be expressed, it is not the same that sound does not enter into the meaning of the external object by not expressing the meaning of the external object, because when sound speaks in a way that you and the meaning of the external object are confused as one, then the nature of the appearance arises as a wisdom that appears to be such an external object, and from that it enters into meaning. Third, for others who think that names, etc., are expressed, have the property. The reason why sound enters into meaning is not reasonable because there is no confusion as meaning in the image of wisdom, because there is no acceptance of the wisdom that appears as the image of external meaning. Fourth, if you accept the present consciousness that clings to names, etc., as meaning, then the present consciousness that holds names, etc., has the property. Names, etc., that are different entities from you are not established by valid cognition as your object of apprehension, because names, etc., that are different entities from you do not establish your negation by the power of inversion. Fifth, if it is certain that all knowledge has an object of apprehension, then the present consciousness that holds names, etc., is also established as having the object of apprehension of names, etc., because it is not reasonable for form, etc., to have its own characteristic meaning. If you say so, if knowledge is pervasive with having an object of apprehension, that is not reasonable, because dream knowledge, etc., sees other images than having an object of apprehension. If it is not established, because dream knowledge is also born from the object of action as the object of apprehension, if you say so, dream knowledge, has the property. It is also not born from the action as the object of apprehension, because it appears as blue and shape, etc. The pervasion is accepted, because it is thought that the action is separated from color and shape. If the dream knowledge appears as blue, etc., as its own characteristic reality, then the dream knowledge